Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012

Stay away from the Beach....Bitch!



Είχα πάει που λέτε το περασμένο ΣΚ για να ρίξω μια βουτιά στο 'Καράβι" στον Σχινιά. Ανέκαθεν είχα μια απαίχθεια προς τις παραλίες της Αττικής κυρίως γιατί με κάνουν να γαμωσταυρίζω περισσότερο, παρά να χαλαρώνω. Επίσης στις παραλίες της Αθήνας, τείνουν να μαζεύονται λογιών-λογιών γιωτόμπαλα, που συμμετέχουν σε λογιών-λογιών δρατηριότητες, διογκώνοντας πολύ ή λίγο -κατά περίπτωση- τις ευαίσθητες σπερματοδόχες κύστες μου. Το βασικότερο είναι οτι πας στην παραλία και είναι τόσο φίσκα, που η άμμος δεν φαινεται απο τον πολύ κόσμο... Η θάλασσα δε, μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι,  είναι κατάμεστη απο μικρές καφέ σημαδούρες (κεφάλια), σαν χιλιάδες μικρές κουραδίτσες να επιπλέουν στα ανοιχτόχρωμα νερά. Στη αμμουδιά, ούτε ψείρα μουνότριχας μουνόψειρας δεν πέφτει κάτω. Ξαπλώστρες και πετσέτες παντού, να καλύπτουν κάθε εκατοστόμετρο της γης, με αποτέλεσμα να πρέπει να κάνεις παρκουρ για να φτάσεις στο νερό. Αναρωτιέμαι, τι διάολο ευχαριστιέται ο κόσμος στην θάλασσα υπο αυτές τις συνθήκες; όταν έχεις χιλιάδες αγνώστους γύρω σου, να φωνάζουν, να παραβιάζουν τον προσωπικό σου ζωτικό χώρο, να ακούνε ότι λες και γενικά να βρίσκονται εκεί την στιγμή που θες να χαλαρώσεις, τότε πως χαλαρώνεις; Οι παραλίες πλέον είναι σαν να είσαι σε λαική αγορά ή σε παζάρι, μόνο που αντί να μυρίζει ζαρζαβατικά και ποδαρίλα, μυρίζει αντηλιακό και ποδαρίλα.... Σαν να μην φτάνει όμως ο κόσμος έχουμε να τσαντιζόμαστε και για τις...



Ξαπλώστρες
Πας να κάτσεις σε κάποιο μαγαζί ,να αράξεις, να πιεις το καφεδάκι σου ή το κοκτειλάκι σου και έρχεται ο καριόλης και σου λέει τέσσερα ευρώ η ξαπλώστρα....Τι λες ρε καρκινιάρη γαμώ το τριμπούρδελό σου μέσα; Δεν φτάνει που πουλάτε τους καφέδες χρυσάφι και τα ποτά πλατίνα και μου θες να σου πληρώσω και την ξαπλώστρα; Μήπως να σου πληρώσω και την άμμο που θα πατήσω ή τον αέρα που θα ανπνεύσω γαμώσπιτε; Μήπως να μου οριοθετήσεις στη θάλασσα με σημαδούρες; πόσες απλωτές μπορώ να κάνω με πέντε ευρώ και πόσο έξτρα κοστίζει η κάθε απλωτή; Έχουνε ξεφύγει κάποια πράγματα στην Ελλάδα και είμαστε τα πιο ζώα καταναλωτές που τα δεχόμαστε. Δηλαδή με ποια λογική όταν πας στην καφετέρια δεν πληρώνεις την καρέκλα, αλλά στην παραλία πρέπει να πληρώσω την ξαπλώστρα; Αν δεν πάρει κάτι να πιει κάποιος, τότε οκ, να του βάλεις μια τιμή στην τελική ελάχιστη κατανάλωση ή κάτι δεν με νοιάζει. Αλλά, να παίρνω τέσσερις καφέδες, έξι μπύρες και μια ποικιλία και να μου λες με θράσος οτι χρωστάω και τέσσερα ευρώ για κάθε ξαπλώστρα, μου γυρίζει τόσο πολύ τα άντερα, που θέλω να σου χώσω και τα έξι μπουκάλια μπύρες στο παχύ έντερο και να τα στήσω σαν τρίγωνο και να σου χώσω και μια μπάλα του μπόουλινκ μέσα να στο κάνω διάδρομο το κωλάντερο. Δεν είναι τα λεφτά, είναι το θράσος που με ενοχλεί, η εκμετάλλευση, η γυφτιά... Οι έλληνες επιχειρηματίες τουριστικών επαγγελμάτων είναι οι μεγαλύτεροι απατεώνες μακράν και δεν στεναχωριέμαι καθόλου οταν ακούω οτι μειώνονται οι δουλειες τους. Όταν έχετε καριόληδες τέσσερα ευρώ τον καφέ και εννιά το ποτό σε τέτοια περίοδο κρίσης, ή όταν στα νησιά κλέβετε τους ξένους (όχι οτι τους Έλληνες δεν τους κλέβετε) ασύστολα και απροκάλυπτα, σας αξίζει να πεθάνετε στην ψάθα απο την πείνα. ΨΟΦΟ!!! Όχι οτι οι πελάτες σας είναι λιγότερο ζώα, ειδικά κάτι...


Οικογένειες με Παιδιά
Ναι τι περίεργο...τα παιδιά στην παραλία μου ανεβάζουν την πίεση. Όχι μόνο γιατί τα μαλακισμένα τρέχουν πέρα δώθε, φωνάζουν και γενικότερα μας τα κάνουν ζέπελιν, αλλά γιατι σκάβουν παντού σαν τρωκτικά και κινδυνεύουμε να σπάσουμε κάνα ποδι, και ταυτόχρονα γεμίζουν την παραλία με τα πλαστικά γαμω-παίχνιδά τους, κουβάδες, φτυαράκια, τσουγκρανάκια και πλοία (είχα δει και μια φορά ένα παιδάκι να παίζει με τον δονητή της μαμάς του που τον έκανε υποβρύχιο) και φορτηγάκια, τα οποία πατάμε και μας τραυματίζουν και τα τσογλάνια κλαίνε απο πάνω. Το τραγικό επίσης είναι οτι τα περισσότερα απο αυτά κυκλοφορούνε γυμνά και δεν είναι οτι με ενοχλεί, αλλά δεν καταλαβαίνω τον κοινωνικό ρατσισμό κατα τον οποίο, αν έρθει το κωλόπαιδο και μου δείχνει το τυρογαριδάκι του είναι αστείο, αν όμως βγάλω έξω εγώ το χωριάτικό και το δείχνω στην μάνα του είναι "προσβλητικό"... Μια φορά θυμάμαι ήμουν πολύ κοντά να το κάνω, όταν πήγε ένα μούλικο στη μάνα του να πει οτι κατουριέται και η σάπια αυτή, αντί να το πάει στην τουαλέτα που ήταν 10 μέτρα δίπλα της, το πήγε στη θάλασσα να κατουρήσει... Ήμουν πολύ κοντά πραγματικά να σηκωθώ και να την κατουρήσω στη μούρη τη βρωμιάρα. Προς ενημέρωση όλων των γονιών λοιπόν: τα κάτουρα των παιδιών σας δεν είναι καθαγιασμένα, ούτε αμόλυντα, ούτε γούτσου-γούτσου, είναι σιχαμένα κάτουρα και δεν μας αρέσει να κολυμπάμε σε αυτά, για αυτό βάλτε τα καμάρια σας να κατουράνε σπίτι ή να τα πηγαίνετε στην τουαλέτα, ή καρφώστε τους ένα καλαμάκι στην ουρήθρα και να τα ρουφάτε εσείς αν σας αρέσουν τόσο, αϊ στα διάλα πια! Επίσης πολλές φορές αν η οικογένεια αποτελείται απο δυο-τρια πιτσιρίκια μαζι με παπούδες και γιαγιάδες, ο πανικός που προκαλείται λαμβάνει βιβλικές διαστάσεις, καθώς η μάνα να αλοίφει τα μικρά με μισό τόνο αντηλιακό φωνάζοντας ταυτόχρονα να μην απομακρύνονται, η γιαγιά να ανοίγει τα δεκάδες ταπεράκια και να μοιράζει σε όλους τα σπιτικά τυροπιτάκια, λουκανοπιτάκια, πιίτσες, μπριζόλες και φασολάκια (ω ναι το έχω δει και αυτό) και ο παπούς να τραβάει τα μούλικα απο το χέρι σώνει και καλά να πάνε για μπάνιο και το μαλακισμένο να κλαίει, γιατί θέλει να παίξει με τα κουβαδάκια του. Και ενώ εσύ είσαι λοιπόν στην φάση χαλαρουίτα και απολαμβάνεις τον ήχο της θάλασσας και την ελαφριά μουσική, ξαφνικά όλα υποσκιάζονται απο τα εξής:
"ΟΥΑΑΑΑΑ"
"Γιωργάκη μην απομακρύνεσαι!!!"

"Κατερινούλα έλα να φας κεφτεδάκι!!"
"ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΙΞΩ ΜΕ ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ"
"ΟΧΙ ΜΠΑΝΙΟ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΦΑΓΕΣ ΤΟ ΚΕΦΤΕΔΑΚΙ"

"Άστο το παιδί να βουτήξει!!"
"ΕΛΑ ΕΔΩ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΒΑΛΑ ΑΝΤΙΛΙΑΚΟ ΣΤΙΣ ΜΑΣΧΑΛΕΣ!!!"


ΓΑΜΙΕΕΕΕΕΕΣΤΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!!!!

Και πάμε να μιλήσουμε για τις...


Attention Whores
Είναι δύσκολο να μην παρατηρήσεις πλέον οτι ο κόσμος έχει αλλάξει τον τρόπο που ντύνεται/εμφανίζεται/συμπεριφέρεται στην παραλία με απόλυτο σκοπό να τραβήξει όσο περισσότερα βλέμματα μπορεί. Εδώ αναγκαστικά θα χωριστούμε σε δυο υποκατηγορίες: άνδρες-γυναίκες.


Το να είσαι ξυρισμένος σφίχτης ή ημισφίχτης είναι πλεόν πολύ in. Έξι στους δέκα άνδρες βγαίνουν με κοιλιακούς σαν μπαλάκια του τέννις, στήθος σαν τουρλωμένο κώλο γυμνάστριας, μπράτσα  σαν του Ποπάυ και την επιδερμίδα ηλιοκαμένης 19χρονης χορεύτριας... Ντάξει ρε μάγκες δε λέω, ωραία και ανδρίκια τα μπράτσα, αλλά άτριχος τελείως; και απο πότε το μαύρισμα είναι κάτι τόσο σημαντικό για τους άντρες; έβλεπα κάτι λουγκρίτσες αραχτούς στις ξαπλώστρες με μπλαζέ ύφος να λιώνουν στο καμίνι και δεν μπορούσα παρα να αναρωριέμαι....γιατί; Το ξέρετε οτι οι μόνες γυναικείες συνήθειες που ΔΕΝ έχετε υιοθετήσει ακόμα είναι το βάψιμο και η περίοδος; Το 'χω πει και θα το ξαναπώ. Ο άντρας πρέπει να προσέχει την εμφανισή του γενικά και δε λέει κανείς το αντίθετο. Και οκ, αν είσαι σαν τον king kong και έχεις τρίχες και στο κούτελο ακόμα, να κάνεις κάτι για να μοιάζεις περισσότερο με άνθρωπο. Απο κάποιο σημείο και μετά όμως καταντάει γελοίο και λίγο πουστρελέ, γιατί όταν είσαι δυο μέτρα μαντράχαλος και μου έχεις το σώμα του Ρουβά, είσαι άτριχος (για να φαίνεται το γελοίο tribal tatoo σου), φοράς μάσκα -που ειναι ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ γυαλί- και μου φοράς ΚΟΛΛΗΤΟ μαγιό με ΠΑΡΕΟ απο πάνω....ε νταξ, ας πούμε οτι πιθανότατα να σε γαργαλάει λίγο το κωλαράκι σου για σεφταλιά...


Μερικές απαράδεκτες γκόμενες απο την άλλη, πάνε παραλία και νομίζεις οτι ήρθαν στο Κολωνάκι. Σκάει το βλήμα με γόβα στιλέτο -που την έφτιαξαν παιδάκια στις ινδίες (κλαψ)- στην παραλία με το γυαλί των πεντακοσίων ευρώ και μαγιό μαρκέ, σορτσάκι αντίστοιχο, κυριλέ παρεό απο πάνω, αντίστοιχη τσάντα και καπέλο. Βγάζουν την ψάθα Christian Dior, απλώνουν πάνω την πετσέτα Armani και μετά πασαλείβονται με τρακόσες κρέμες, μία για το σώμα, μια για τα πόδια, μια για τα χέρια, μια για τα βυζά, μια για το πρόσωπο, μια για το κούτελο, μια για τα ρουθούνια, μια για τα μουνόχειλα και μια για τα δάχτυλα των ποδιών και μια για τα νύχια για να μην τα χαλάσει ο ήλιος...Δεν μας γαμάς κυρά μου; ποια νομίζεις οτι είσαι μωρή πεταμένη; Πόσο τσαντίζομαι να βλέπω τέτοια άτομα να το παίζουν κυρίες λες και υποδηλώνει κάτι όλη αυτή η επίδειξη, εκτός απο το πόσο απίστευτα ηλίθιες είναι. 

Μια άλλη γενική παρατήρηση που αφορά γκόμενες είναι οτι, τα brazil μαγιό έχουν γίνει και αυτά πολύ in και τα φοράει η κάθε πατόλα. Γενικά εχω ένα θέμα με τα brazil μαγιό. Δεν μου αρέσουν, όχι γιατί δεν μου αρέσουν οι κώλοι που "κρύβονται" απο πίσω, αλλά δεν μου αρέσει γενικά ο κόσμος που προκαλεί με την εμφάνισή του. Είναι λίγο σαν τον άντρα που καλλοπίζεται σαν γκόμενα μπας και πηδήξει, μόνο που αυτός το κάνει ο κακομοίρης γιατί ΝΟΜΙΖΕΙ οτι αρέσει. Οι ξεκωλιάρες ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ οτι οι αντρες κάνουν κρά για κώλο, και το εκμεταλλεύονται με κάθε τρόπο για να τραβήξουν τα βλέματα και να ικανοποιήσουν την ακόρεστη επιθυμία τους για επιβεβαίωση. Και να σου πω στην τελική δεν θα με ένοιαζε να βλέπω κάνα ωραίο κωλαράκι που και που, όμως κλασσικά όπως και κάθε κύμα μόδας, έτσι και αυτό ξεχειλώθηκε και αφομoιώθηκε απο μεγάλο πλήθος γυναικών, πολλές εκ των οποίων σαύρες ασχημότερες απο την σαύρα στα Θάντερκατς...

Αν βάλω Brazil, θα με προσέχουν όλοι!!!!



Πριν ενα-δυο χρόνια, ήμουν αυτόπτης μάρτυρας μιας τέτοιας περίπτωσης. Θυμάμαι οτι είχε πάρα πολύ ζέστη και η θερμοκρασία πρέπει να είχε φτάσει τους 66,6 βαθμούς και οι συνθήκες προκάλεσαν το άνοιγμα μιας πύλης προς το βασίλειο της κόλασης , γιατί το φρικιαστικό πλάσμα που είδα να εμφανίζεται μπροστά μου δεν μπορεί να ανήκε στην δική μας πραγματικότητα... Μια καφεπορτοκαλί κρεάτινη μάζα με δίπλες, σύρθηκε νωχελικά στην παραλία, δημιουργώντας αυλάκι στα βότσαλα. Τα μάτια μου δάκρυσαν απο τον πόνο που τους προκληθηκε όταν αντίκρυσαν αυτό το abomination που ήθελε να περάσει για άνθρωπος. Είχε δίπλες λίπους μέχρι και στα νύχια λέμε.  Κόντεψα να ξεράσω το συκώτι μου απο την αηδία. Πρέπει να ήταν τετρακόσια κιλά τουλάχιστον. Το μαστόδοντο κατευθύνθηκε προς την θάλασσα και με απερίγραπτη φρίκη διαπίστωσα οτι ο οδοστρωτήρας που είχε για κώλο ήταν ακάλυπτος, καθώς το πλάσμα αυτό φορούσε string.... όχι brazil, string... και σαν δεν έφτανε αυτό, όταν απομακρύνθηκε αρκετά και ο κώλος της δεν εμπόδιζε πλέον την περιφεριακή μου όραση, είδα οτι κρατούσε απο κάθε χέρι ένα πιτσιρίκι....η συγκεκριμένη πατόλα ήταν μάνα...τα συμπεράσματα δικά σας.


Τέλος το κερασάκι  στην τούρτα πρηξομπαλίασης προκαλούν οι...


Πλανόδιοι
Αν ήθελα να αγοράσω, γυαλιά ηλίου, καπέλα, ομπρέλες, ψησταριές, σκουλαρίκια, περιοδικά, DVD, καρέκλες, φακούς, μπιχλιμπίδια και ότι άλλη μαλακία κουβαλάς, το πιθανότερο είναι οτι δεν θα τα αγόραζα απο σένα ρε καμμένε Πακιστανέ, γαμώ την επιμονή σου μέσα γαμώ! Θες να πουλήσεις πράγματα ρε κεφτέ; Πήγαινε πιάσε μια γωνία, άνοιξε την πραμάτειά σου και περίμενε τους πελάτες να έρθουν, αλλά εμένα γιατί μου ζαλίζεις τα αρχίδια να αγοράσω τα σκατά που πουλάς εσύ και οι δεκάδες άλλοι ομοεθνείς σου γαμώ το κεφάλι σου; Κάθε τρεις και λίγο πέρα-δώθε, πέρα-δώθε τα καφετιά αγόρια "Τελει φίλος ωραίο σιντι;" "πάρει καινουργιο" "τελει μασκα πας νερό; εε τελει;" ΟΧΙ ΝΤΕΝ ΤΕΛΕΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΚΑΜΗΣΟΥ ΓΚΥΦΤΟΜΑΛΑΚΑ!!! Για να μην είμαι όμως ρατσιστής απέναντι στους πακιστανούς και γενικά στο αραβικό γκρουπ σκατών που ζαλίζει μπάλες, θα τονίσω οτι τώρα τελευταία έχει αυξηθεί ένα άλλο φαινόμενο, των μαυρων της καραιβικής. Κουβανοί, Τζαμαικανοι, Πορτορικανοί και το λοιπό συνάφι και πουλάνε κάτι μαλακίες πολύχρωμα κορδωνάκια. Πέρσι το καλοκαίρι θυμάμαι ερχόταν κάθε μέρα τουλάχιστον ένας αρχίδας και μας έπρηζε τα ούμπαλα να μας φτιάξει βραχιολια και κολιέ απο αυτές τις μαλακίες φωνάζοντας συνέχεια "hakuna matata bro", "peace bro", "love and peace mon", "hakuna matata". Ρε....δε γαμιέσαι να ασπρίσεις μαλάκα; Που βρίσκεσαι ρε παπάρι στο Lion King; και απο πότε είμαι bro σου και δεν το ξέρω ρε τζιβανομαλάκα; Έρχονται οι χασικλίδες και μας πουλάνε αγάπες και αδελφικότητες και παπαριές και εγώ πρέπει να μασήσω; Γαμήσου και ψόφα και εσύ μαζί με τον μαλάκα που πουλάει οτι πουλάει και το παζάρι της Παναγίας της Χρυσοπασουμιτισας. Σας βαρέθηκα!



Αν ξαναπατήσω αττική για μπάνιο, θα είμαι άξιος της μοίρας μου... ευτυχώς φεύγω μακριά...


ΥΓ. Για ρακέτες δεν γράφω, είναι γνωστό οτι τους αξίζει θάνατος, δεν θα χαλάσω ούτε μισή λέξη για τα ζώα...

Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

Οι συνάδελφοι είναι αδέρφια μας


Το παρόν άρθρο είναι αφιερωμένο σε μια συνάδελφο. Μια κοπέλα που ομοιά της δύσκολα θα πετύχεις στη ζωή σου πάνω απο μια φορά. Ένα πραγματικά ξεχωριστό άτομο. Σύζυγος, μάνα, φίλη και συνάδελφος, μα πάνω απο όλα.....καριόλα!!!

Πρόσφατα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα οτι περικλείομαι απο τραγελαφικά ηλίθιες προσωπικότητες στη δουλειά. Το υποψιαζόμουν ανέκαθεν αλλά σιγουρεύτηκα γιατί υποχρεωνόμαστε όλοι στην εταιρεία να παρακολουθήσουμε κάποια σεμινάρια αυτοβελτίωσης, τύπου συναισθηματική νοημοσύνη, διαχείριση θυμού, διαχείριση κρίσεων, διαχείριση χρόνου και άλλες τέτοιες παπαριές για φλωραδερφάρες. Έτσι έχω έρθει σε πιο κοντινή επαφή με μεγάλο μέρος του εταιρικού πλυθησμού και πέρα απο το δικό μου τμήμα. Το θέμα είναι ότι αυτά τα σεμινάρια εξελίσσονται σε συζητήσεις φιλοσοφικοκλασομπανιεράτου περιεχομένου, και κάθε εγωκεντρική πατσόλα ή κοκορόμυαλος κεφτές, νομίζει ότι η γνώμη του είναι σωστή, ή ότι μετράει, ή ότι πρέπει να την ακούσουμε εμείς οι υπόλοιποι που δεν πάσχουμε απο σύνδρομο down-down to the underground.

Θα μου πει κανείς, Alza καλά μιλάς εσύ για εγωκεντρισμό; Ναι μιλάω!!! Πρώτον, γιατί εγώ είμαι υπερανώτατη προσωπικότητα και μπορώ να κάνω ότι γουστάρω και δεύτερον, γιατί εγώ το άχτι μου το βγάζω ανώνυμα στο internet και δεν αναγκάζω κανέναν να διαβάζει τις παπαριές σοφίες μου. Σε τέτοιες όμως ομάδες και ειδικά απέναντι σε άτομα που συνεργάζομαι, προσπαθώ και είμαι διακριτικός και στο πότε θα μιλήσω, αλλά και στο τι θα πω και πως, και σίγουρα δεν θα το παίξω έξυπνος (όχι αν δεν με προκαλέσει κάποιος τουλάχιστον). Στο μεταξυ είναι τα θέματα τέτοια του σεμιναρίου, που πραγματικά πρέπει να έχεις νοημοσύνη ξεκολλημένης παντόφλας για να μην τα έχεις ήδη σκεφτεί. Ευγένεια, θετική σκέψη, ενσυναίσθηση και ένα σωρό ακόμα θεωρητικούρες στις οποίες αρέσκονται οι ανεγκέφαλες γκόμενες, γιατί τις κάνουν να αισθάνονται καλύτερες σαν άνθρωποι. Απο παντόφλες λοιπόν άλλο τίποτα. Έχουμε κάποιες χαμούρες -γιατί κυρίως οι γυναίκες, εκτός απο τις αξιόλογες, συμμετέχουν σχεδόν αποκλειστικά σε τέτοιες χαζομάρες- οι οποίες είτε θα συμφωνούν με ότι ψυχολογοθεωρητικουρομαλακία ακούν, είτε θα λένε τις δικές τους χωρίς να νιώθουν έλεος ή έστω ντροπή που παραβιάζουν κάθε λογική. Μια απο αυτές ξεχωρίζει, την οποία απο εδώ και πέρα για λόγους εχεμύθειας και σεβασμού προς τον άνθρωπο θα την λέμε απλά "καρακαριολάρα" ή αλλιώς "ΚΚ", η οποία έχει πετάξει τόσο τις περισσότερες, όσο και τις πιο χοντρές αρχιδιές που έχω ακούσει ποτέ στην ζωή μου να βγαίνουν απο το στόμα ενός και μόνο ανθρώπου. Η συγκεκριμένη λοιπόν είναι και νέα (30-35) μάνα δυο παιδιών (έτσι γεμίζουμε στόκους) και επειδή έχει αρχίσει στα άντα της να ψάχνεται για ψυχολογικά θέματα (για να γίνει καλύτερη μάνα), νομίζει οτι έχει σοβαρή άποψη και οτι είναι μέγιστη στοχάστρια και ψυχολόγα. Άκουστε ένα παράδειγμα, απο τα χιλιάδες που έχει πει η σάπια, της οποία η μαλακία ήταν τόσο απερίγραπτα μεγάλη, που δεν άντεξα να μην σχολιάσω.
Για να μην εξηγώ όλο το στόρι, απλά έλεγε ο εισηγητής οτι σε εταιρικό περιβάλλον, η ευγένεια, η καλή διάθεση και ακόμα και ένα κοπλιμάν που δεν εννοείς πραγματικά, μπορούν να προδιαθέσουν θετικά μια συναλλαγή και να πετύχεις αυτό που θες. Σωστό βέβαια σαν λογική, άσχετο το αν θες να το κάνεις ή όχι. Πετάγεται λοιπόν το ξόανο και λέει:

ΚΚ(καρακαριόλα), ΕΙ(εισηγητής), Α(μουά)

ΚΚ: Συγνώμη, αλλά αυτό θα ήταν ψέμα! Εγώ δεν λέω ΠΟΤΕ ψέματα!
ΕΙ: Κοίτα, ας μην κοροιδευόμαστε, το ποτέ είναι μεγάλη λέξη και άλλωστε όλοι λέμε καθημερινά ψέματα, είτε μεγάλα είτε μικρά και αθώα.
ΚΚ: Όχι, μιλάτε στο λάθος άνθρωπο, εγώ δε λέω ΠΟΤΕ ψέματα.
ΕΙ: Βρε συ...εννοώ για παράδειγμα θα σπάσει το παιδί σου ένα βάζο και θα αρχίσει να κλαίει οπότε για να ησυχάσει θα του πεις "Δεν πειράζει Γιαννάκη", όμως πειράζει έτσι δεν είναι;
ΚΚ: Όχι, εδώ ειδικά με βρίσκετε κάθετη (λες και ξέρει τι θα πει κάθετα και οριζόντια η βρωμιάρα), στα παιδιά μου δε λέω ΠΟΤΕ ψέματα. Αν όντως δεν πειράζει, θα του το πω, αν πειράζει θα του το πω επίσης και θα το συμβουλέψω να μη το ξανακάνει.
Αλζας: Συγνώμη να σας διακόψω λίγο... KK να σου κάνω μια ερώτηση; Τα παιδιά σου είναι μικρά έτσι;
ΚΚ: Ναι μια κόρη 6 ετών και έ..
Αλζας: Ναι, ναι οκ, ΖΜΠΟΥΤΣΜ, η ερώτηση είναι: τους έχεις πει ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα Άγιος Βασίλης;
ΚΚ: ..........εεεε όχι.......αλλά......αυτό είναι διαφορετική περίπτωση....

(καλά, ρούφα τώρα το κρεάτινο lollipop...)

Δεν απάντησα φυσικά, παρά μόνο έγειρα πίσω στην καρέκλα μου ήρεμος, και γέλασα ειρωνικά καθώς η πνευματική ψωλάρα μου βίαζε τα εγκεφαλικά της κύτταρα (δύο στο σύνολο). Το ίδιο έκαναν ο εισηγητής και πολλοί άλλοι στην αίθουσα...Ήθελα όμως να σηκωθώ και να κάνω την γνωστή κίνηση νίκης του Ace Ventura, φωνάζοντας  ταυτόχρονα CAN YOU FEEL..THAT...HONEY???????

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση απο το να ταπεινώνεις τον εχθρό... και είχε μόλις ταπεινωθεί. Όχι οτι αυτό την πτόησε. Οι μαλακίες τις συνεχίζονται τώρα επι 6 μήνες αδιάκοπα, χωρίς κάποια μείωση στην συχνότητα ή την ένταση. Κάθε φορά που μιλάει ένας ανεμοστρόβιλος ηλιθιότητας ξεχύνεται στο δωμάτιο παρασέρνοντας κάθε προσπάθεια για λογική διευθέτηση ένος θέματος.

Μια άλλη φορά (απο τις πρώτες μέρες κιόλας) είμασταν χωρισμένοι σε ζευγάρια και είχα την κακή τύχη να πέσω μαζί της. Η άσκηση ήταν να μιλήσουμε ο καθένας λίγο για τον εαυτό του, με σκοπό να μάθουμε ο ενας για τον άλλο. Τεσπα μου είπε τις βαρετές παπαριές τις περι του τι σπούδασε...μπλα μπλα...παπαριές...σύζυγος....πούτσες....2 παιδιά...αγαπάω τα παιδιά μου..μπλα πουτσες κλπ κλπ. Αν η ζωή μου ήταν τόσο κενή και αδιάφορη όπως φάνηκε να είναι η δική της τότε χίλιες φορές να ήμουν πρεζάκιας. Μετά της είπα εγώ λίγα και ένα απο αυτά ήταν το ενδιαφέρον μου για ταινίες και βιβλία. Με ρώτησε τι διαβάζω αυτόν τον καιρό και επειδή συμπτωματικά διάβαζα Discworld (Terry Pratchet) εκείνον τον καιρό, της είπα για τα βιβλία φαντασίας. Φάνηκε να της αρέσει σαν ιδέα όταν της περιέγραψα λίγο, αλλά πραγματικά δεν είχε καταλάβει τι θα πει βιβλία ή ταινίες φαντασίας γιατί μετά με ρώτησε να της πω κάποιο παράδειγμα απο ταινία φαντασίας για να βάλει στα κωλόπαιδά της να δουν. Εκεί της είπα οτι ένα απο τα πιο κλασσικά παραδείγματα είναι ο άρχοντας των δαχτυλιδιών....Με το που της το είπα, γούρλωσε τα μάτια....

ΚΚ: Τιιιι; καλέ αυτό έχει πολύ βία....δεν θέλω τα παιδιά μου να δουν τόση βία...
Αλζας: ο άρχοντας; βία; δεν θα το έλεγα.
ΚΚ: ε θα ήθελα κάτι πιο ελαφρύ μωρε...
Αλζας: ε καλά αν θες ελαφριά ταινία φαντασίας για παιδιά, τι πιο κατάλληλο απο το Χαρι Πότερ;
ΚΚ: Οχι όχι, και αυτό έχει βια;
Αλζας: (εκεί γούρλωσα εγώ τα μάτια) Το Χαρι Πότερ έχει βία; μιλάμε για ένα nerd που κρατάει ένα ξερόκλαδο και πετάει πάνω σε μια vileda. Πόσο βια νομίζεις οτι έχει; Ένα επεισόδιο απο "Το μικρό μου πόνυ" ήταν πιο σοκαριστικό απο όλα τα Χαρι Πότερ μαζί...
ΚΚ: έ μα έχει και εκεί κάτι φαντάσματα και κάτι περίεργα άσχημα πλάσματα και όλο μάχονται, έτσι δεν είναι;
Αλζας: (σε μια έκρηξη κατανόησης και οίκτου αποφάσισα να της μιλήσω σοβαρά και να της δώσω μια συμβουλή) Κοίτα καρακαριόλα, αυτές οι ταινίες είναι παραμύθια, όπως παραμύθια είναι και η κοκκινοσκουφίτσα, χενσελ και γκρέτελ, η χιονάτη κλπ κλπ. Σε ποιό παραμύθι δεν υπάρχουν άσχημα-κακά πλάσματα και σε ποιό δεν παρουσιάζεται συμβολικά η μάχη του καλού με το κακό; Όση βία έχει ο άρχοντας άλλη τόση έχει και η κοκκινοσκουφίτσα, που ο λύκος τρώει ολόκληρη τη γιαγιά πχ. Αυτό δεν το έχεις διαβάσει στα παιδιά σου; Την χιονάτη, που την δηλητηρίασε η κακάσχημη μάγισσα; Όλα τα παραμύθια έχουν βία μέσα και υπάρχει λόγος. Οτι τα παιδιά θα πρέπει με κάποιο ήπιο τρόπο, να μάθουν οτι το κακό και το καλό υπάρχουν και στην πραγματικότητα, και όταν θα μπουν στην ζωή πρέπει να ξέρουν να διαχωρίζουν το ένα απο το άλλο, ώστε να το αντιμετωπίσουν και όχι να κρυφτούν απο αυτό... Δεν είπε κανείς φυσικά να ερχονται τα παιδιά σε επαφή με ωμή βία απο νωρίς, ή χωρίς έλεγχο, αλλά και η ολική απόκρυψη και υπερπροστασία δεν νομίζω οτι τους κάνει και καλό. Τα παιδιά είναι πιο δυνατά απο όσο νομίζουν οι μεγάλοι.
ΚΚ: ναι...καλά έτσι οπως το θέτεις δεν έχεις και άδικο...
Αλζας: οπότε θα δεις ενα Χάρι Πότερ;
ΚΚ: όχι μωρε, μου φαίνεται πολύ βίαιο....
Αλζας: (απο μέσα μου) Μαλάκω, ηλίθια, ξόδεψα χρόνο και σάλιο για σένα και τα κωλόπαιδά σου... Τράβα και γαμήσου! (απο έξω μου) Χαχα οκ, οτι νομίζεις εσύ καλύτερο. (απο μέσα μου) καριόλα γαμώ το σπίτι σου! (απο έξω μου) πάντως σίγουρα θα αρέσουν στον άντρα σου. (απο μέσα μου) που καλός μαλάκας θα είναι και αυτός αφού παντρεύτηκε ένα ζώον σαν και σένα. (απο έξω μου) Πάμε τώρα γιατι μας περιμένουν. (απο μεσα μου) θες και παιδιά ζώον!
ΚΚ: Ωραία, πάμε. Καλή άσκηση αυτή εε;
Αλζας(απο έξω μου) ναι, μια χαρά. (απο μέσα μου) δε γαμιέσαι λέω εγώ να δεις άσπρη μέρα;



Υπήρξαν πολλά άλλα τέτοια σκηνικά απείρου κάλλους, που πολλές φορές με φτάσαν στο σημείο να θέλω να την μπουκετώσω στο δόξα πατρί, αλλά ένα ήταν το συμβάν που με έβγαλε πραγματικά έξω απο τα ρούχα μου. Η άσκηση ήταν η εξής: Χωριστήκαμε σε δυο ομάδες των εννιά ατόμων και η ΚΚ ήταν στην δική μου ομάδα. Στο υποθετικό σενάριο μας, ήμασταν επιβάτες σε ένα αεροπλάνο που έπεσε στην Σαχάρα και ο πιλότος μας είπε, με την τελευταία του πνοή, οτι 120 μίλια νοτιοδυτικά έχει όαση. Επίσης οτι είχαμε ξεφύγει 100 μίλια απο την πορεία μας. Καταφέραμε να διασώσουμε απο το αεροπλάνο κάποια πράγματα, τα οποία παραθέτω παρακάτω, και η άσκηση ήταν να αποφασίσουμε σαν ομάδα, ποια απο αυτά ήταν τα πιο σημαντικά, βαθμολογώντας  απο 1(το πιο σημαντικό) εώς το 15(το πιο ασήμαντο). Πρώτα θα βάζαμε ο καθένας την δική του εκτίμηση και μετά θα αποφασίζαμε σαν ομάδα.τα αντικείμενα ήταν τα εξής:

Δυο λίτρα Vodka
Ένα φανάρι με μπαταρίες
Ένας σουγιάς
Ένας χάρτης εναέριας κυκλοφορίας της περιοχής
Ένα αδιάβροχο πλαστικό
Μια πυξίδα
Ένα γεμάτο πιστόλι
Ένα πακέτο γάζες
Ένα αλεξίπτωτο άσπρο/κόκκινο
1000 χάπια αλατιού
Ένα λίτρο νερό κατ'άτομο
Ένα βιβλίο "κατοικίδια ζώα της ερήμου"
Γυαλιά ηλίου κατ'άτομο
Ένα παλτό κατ'άτομο
Ένα καθρεφτάκι

Δεν θα σας πω τι έβαλα εγώ απο τώρα, αρκεί να σημειωθεί οτι ήμουν σε ατομικό επίπεδο ο πιο σωστός (όπως πάντα άλλωστε) καθώς οι γνώσεις μου αλλά και το ευρηματικό μυαλό μου προσέγγισαν σχεδόν απόλυτα τις επιλογές που έδωσαν εμπειρογνώμονες επι του θέματος. Με το που μαζευτήκαμε όμως η ομάδα για να αποφασίσουμε, απο την πρώτη κιόλας επιλογή, άρχισε η τριβή...

-"Πρώτη επιλογή τα νερά" είπε κάποιος. Εεε, δεν πολυσυμφωνούσα, καθώς η πρώτη μου επιλογή ήταν το καθρεφτάκι για να κάνω σινιάλο αν χρειαστεί, όμως και το νερό το είχα δεύτερο οπότε δεν μίλησα. Εκεί που μίλησα είναι που πετάγεται η ΚΚ και λέει 
-"ρε παιδιά να βάλουμε την πυξίδα πρώτη;"
-"Η πυξίδα δεν μας χρειάζεται απάντησα, πρώτον γιατί δεν έχουμε που να πάμε -η επιλογή της όασης ουσιαστικά δεν ήταν βιώσιμη καθώς το "νοτιοανατολικά" δε λέει και πολλά μέσα στην έρημο- και δεύτερον, γιατί αν θέλουμε να προσανατολιστούμε έχουμε τον ήλιο την ημέρα και τα αστέρια το βράδυ."

Η καρακαριόλα και άλλες δυο-τρεις καρακαριόλες με κοίταξαν λοξά και έβαλαν τα γέλια...
-"Πως θα βρεις τον προσανατολισμό σου καλέ απο τα αστέρια; γίνεται αυτό;" γύρισε και μου είπε μια χαμογελώντας. Δεν πίστευα αυτό που άκουγα. 
-"Φυσικά και γίνεται..." απάντησα χωρίς να πω κάτι άλλο.
-"Άντε καλέ, πετάχτηκε η ΚΚ, μας κοροιδεύει ο Άλζας τώρα για να κάνει πλάκα. Να πάρουμε την πυξίδα και αν θέλει ας διαβάζει τα άστρα για να μας πει αν θα φτάσουμε τελικά ή όχι. Χαχαχαχαχα!"

-"Πολύ αστείο, δε λέω", είπα, "όμως το γεγονός παραμένει οτι με τα αστέρια εγώ βρίσκω προσανατολισμό, ενώ εσύ πιθανότατα δεν βρίσκεις κάν με την πυξίδα... σε αυτή την περιπτωση λοιπόν, που η επιβίωσή μας εξαρτάται απο γνώσεις που μπορεί να έχουν κάποιοι περί φύσης ή επιβίωσης, καλό είναι να μιλήσουν αυτοί που έχουν την γνώση και να μην πηγαίνουμε απλά διαισθητικά επειδή σε κάποιους φαίνεται κάτι λογικό."
-"Μα μας είπαν να αποφασίσουμε σαν ομάδα" πετάχτηκε μια άλλη σαύρα.
-"Μα αυτό κάνουμε", είπε κάποιος άλλος, "αλλά ο Άλζας έχει δίκιο. Αν κάποιος ξέρει κάτι αντίστοιχο να το πει για να σκεφτούμε τι θα κάνουμε"
-"Ρε παιδιά τι χαζομάρες λέτε" πετάχτηκε πάλι η ΚΚ, "εγώ λέω να πάρουμε την πυξίδα για να πάμε στην όαση, αυτά που λέτε δεν γίνονται."

Δεν άντεξα...η αλήθεια είναι οτι λύγισα κάτω απο τους μεγατόνους ασχετοσύνης, ηλιθιότητας και καριολίασης που κατέκλεισαν το δωμάτιο. Αυτό που με πείραζε δεν ήταν φυσικά η ασχετοσύνη της, αλλά το γεγονός οτι επέμενε για κάτι για το οποίο ήταν προφανώς άσχετη. Την κοίταξα με ειρωνικό βλέμμα που έσταζε δηλητήριο....

-"Η εύρεση του προσανατολισμού με την χρηση του ουρανού έχει ιστορία πάνω απο 3000 χρόνια. Οι ψαράδες στον Νείλο ξέραν να το κάνουν και ήταν θεωρητικά χιλιάδες φορές πιο άσχετοι απο εμάς σε πολλά θέματα. Προφανώς όχι απο όλους μας... Το γεγονός οτι εσυ δεν ξέρεις πως γίνεται, ή οτι για σένα τα αστέρια υπάρχουν μόνο για να σου βγάζουν το ωροσκόπιο, δεν σημαίνει οτι και εμείς οι υπόλοιποι συμφωνούμε..."

Αν και πιθανότατα να μην κατάλαβαν τι είπα, οι περισσότερες γκόμενες ανίχνευσαν την ειρωνεία στο ύφος μου, και σε μια έκρηξη φεμινισμού έτρεξαν να υποστηρίξουν την καρακαριόλα, επιστρατεύοντας τα διαχρονικά όπλα των γυναικών: γκρίνια, μουρμούρα και πρήξιμο αρχιδιών.

-ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ...έχουμε άποψη... ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ πούτσες ακατανόητες, ΣΟΥΞΟΥΜΟΥΞΟΥ δικαιώματα, πούτσες μπλε ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ γυναίκα ΜΠΙΡΙ άστρα ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ πούτσες και καρύδες ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ....
 για να καταλήξουν στο ομόφωνο συμπέρασμα ότι:
-"και στην τελική αν η πλειοψηφία το αποφασίσει, δεν πρέπει να το αποδεχτεί όλη η ομάδα;"

-"Αν το υποθετικό μας δίλλημα ήταν να βάλω λάδι ή βούτυρο στις φακές, τότε ναι να ψηφίζαμε και εδώ που τα λέμε οι γυναικείες γνώμες θα είχαν περισσότερη βαρύτητα, αλλά απο τη στιγμή που στο σενάριο παίζεται η ζωή μου, όχι δεν θα δεχθώ την γνώμη σας, ειδικά όταν καταλαβαίνω οτι δεν στηρίζεται σε καμία γνώση. Και για να λέμε την αλήθεια κορίτσια, αν έπεφτε όντως το αεροπλάνο που είμασταν όλοι μαζί στην έρημο, το πιθανότερο είναι οτι εσείς, θα κάνατε αυτό που κάνουν πάντα οι γυναίκες σε τέτοιες δύσκολες και απειλητικές καταστάσεις, δηλαδή ΤΙΠΟΤΑ! Το πολύ πολύ να κλαίγατε απο φόβο σε κάποια γωνία περιμένοντας απο τους άντρες να βγάλουν το φίδι απο την τρύπα. Για αυτό λοιπόν μη μου λέτε για δημοκρατικές διαδικασίες όταν πρόκειται για θέματα ζωής και θανάτου. Εγώ αν ήμασταν όντως εκεί και μου λέγατε να πάρουμε την πυξίδα, θα την έπαιρνα και θα την έσπαγα μπροστά σας και μαντέψτε....δεν θα μπορούσατε να κάνετε τίποτα για αυτό...."

Έπεσε σιγή....Ούτε οι άντρες δεν μιλάγαν είτε απο αδιαφορία, είτε απο έλλειψη...δε ξέρω τσαγανού;

Θέλησα να ελαφρύνω το κλίμα γιατί ήταν πολύ κοντά στο να βάλουν τα κλάματα και στην τελική δεν με ένοιαζε και τόσο και είπα χαμογελαστός:
-"εκτός αν κάποια έχει πάρει το πιστόλι οπότε πάσο! ότι θέλει η κοκώνα!"

γελάσαν λίγο και αφού αγνοήσαν παντελώς την συμβουλή μου για την πυξιδα αλλά και άλλες, ολοκληρώσαμε τη λίστα και πήγαμε στον εισηγητή. Εκείνος μας είπε με ποια σειρά έχουν επιλέξει οι εμπειρογνώμονες και χάρηκα οταν είδα οτι το καθρεφτάκι ήταν όντως πρώτο, ενώ η πυξίδα ήταν 13η στη σειρά για τους εμπειρογνώμονες και 12η για μένα. Η ομάδα μου την είχε βάλει 2η τελικά....

Όταν ανέφερε την πυξίδα και το πόσο χαμηλά ήταν σε προτεραιότητα, κοίταζα τις γκόμενες μία μία χαμογελώντας συγκαταβατικά μέχρι που το βλέμμα μου έπεσε στην ΚΚ....και τι είπε τότε το απίστευτα τραγικό ζώον...;

-"Ε καλά και τι μας νοιάζει τι λένε οι εμπειρογνώμονες... Αφού η λογική τους δεν στέκει..."

έκλεισα το κεφάλι μου ανάμεσα στα χέρια μου με απελπισία....

"Σηκώθηκα απο το τραπέζι και πήδηξα προς το μέρος της, προεκτείνοντας το πόδι μου έτσι ωστε τελικά η σόλα μου την βρήκε στο κούτελο με τέτοια δύναμη, που το κεφάλι της αποκολλήθηκε απο το υπόλοιπο σώμα. Γελώντας πάνω απο το θύμα μου, είδα οτι οι υπόλοιπες γκόμενες, αντί να με χειροκροτούν ή να πέφτουν στα γόνατα υποτακτικά παρακαλώντας για συγχώρεση, γύρισαν επιθετικά προς το μέρος μου. Πρώτη ήρθε μια τύπισσα που κάνει καράτε 10 χρόνια και υποστηρίζει οτι μπορεί να δείρει άντρα σε μάχη...χαχα, της έδειξα πόσο λάθος είχε όταν, με μια και μόνο μπουνιά στο στομάχι, διαπέρασα τα σωθικά της και της έδωσα τη μήτρα στο χέρι.  "Πάρε να χεις μωρή καποτορουφήχτρα" της είπα και έσκασα και μια κουτουλιά στον διπλανό μου παρόλο που δεν έκανε τίποτα, έτσι για το χάβαλο να ουμ. Με το που έγινε αυτό όλοι άντρες-γυναίκες, πέσαν στα γόνατα και ζητήσαν έλεος και τους λυπηθηκα και πήγα να φάω μια τυρόπιτα."

σήκωσα το κεφάλι απο τα χέρια....μακάρι να γινόταν αυτό σκέφτηκα, όμως σηκώθηκα απο το τραπέζι και βγήκα απο την αίθουσα με αργό και μελαγχολικό βήμα νιώθοντας ηττημένος απο την υπέρμετρη βλακεία της καρακαριόλας...τελικά οι καριόλες πάντα νικάνε;

Τρίτη 8 Μαΐου 2012

Ο λαός είναι γκάου!

Το blog αυτό όταν δημιουργήθηκε, είχε σκοπό να προβάλει τις απόψεις του συγγραφέα μέσα απο ένα πρίσμα ψυχρής λογικής, χαβαλέ και ζοχάδας, για συγκεκριμένα θέματα, κοινωνικές ομάδες ή πρόσωπα. Πρωταρχικός μου στόχος ήταν ανέκαθεν, να κοροιδέψω όσο περισσότερο μπορώ με τρόπο που, λόγω ανατροφής, επιπέδου και σοβαρότητας, δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω στην καθημερινότητα. Σήμερα, δυο μέρες μετά απο τις βουλευτικές εκλογές του 2012, το κλίμα είναι πιο ιδανικό απο ποτέ για πολύ χοντρό χώσιμο και όμως δεν μου βγαίνει... Δεν θέλω καν να βρίσω. Ισως έχασα τον οίστρο μου, ίσως την διάθεσή μου, δεν ξέρω, αλλά σίγουρα έχασα τον ελάχιστο σεβασμό που μου είχε απομείνει για τον πολίτη αυτού του τεράστιου οίκου ανοχής που λέγεται Ελλάδα...


Αυτή η έλλειψη σεβασμού προς το ευρύ κοινό, με έχει πολλές φορές στοχοποιήσει στον κύκλο φίλων ή συγγενών μου οι οποίοι κατά καιρούς με έχουν χαρακτηρίσει απόλυτο και υπερόπτη. Είμαι, δεν το αρνούμαι, αλλά πραγματικά πασχίζω να δω που έχουν αυτοί δίκιο και εγώ άδικο. Και δεν βρίσκω πραγματικά για ποιο λόγο διαφωνούν. Σκέφτηκα λοιπόν να χρησιμοποιήσω τις προχθεσινές εκλογές και τα αποτελέσματά τους για να σας αποδείξω έμπρακτα, οτι ο κόσμος είναι στην πλειονότητά του ηλίθιος. Και θα χρησιμοποιήσω κάτι που δεν χρίζει αμφιβολίας...ΝΟΥΜΕΡΑ! Θα προσπαθήσουμε να γεμίσουμε έναν νοερό κουβά με το πλήθος τον ηλιθίων που προκύπτει απο τις στατιστικές.


Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με μια παραδοχή. Οι φετινές εκλογές είναι χωρίς αμφιβολία οι σημαντικότερες εκλογές τις τελευταίας 10ετίας για να μη πω παραπάνω. Σωστά; Σωστά! και όποιος διαφωνεί, να πάει να κάνει τρυφερό έρωτα στην μητέρα του (είπαμε δεν βρίζω σήμερα). Συνεπώς η αποχή της τάξης του 35% είναι απλά απαράδεκτη. Ναι, ξέρω και εγώ οτι αν χρειάζεσαι 200-300 ευρώ για να πας μόνο να ψηφίσεις, το σκέφτεσαι, είναι δύσκολες οι εποχές. Είναι κατανοητό, είναι ανθρώπινο. Θα ήθελες να αλλάξει; Ναι; Είσαι σίγουρος; Που να τρέχεις τώρα; Μήπως είναι καλύτερο να αράξεις με το σώβρακο στο σπίτι μια που έχει ζέστη και να αφήσεις τους άλλους να ψηφίσουν για σένα; Ή μήπως καλύτερα να πας για έναν καφέ και να το συζητήσεις με τους υπόλοιπους αδικημένους και τελικά να μην κάνετε τίποτα;
 -Μα είπαμε δεν έχω λεφτά για τέτοιες μετακινήσεις ρε φίλε, έχω πρόβλημα σου λέω...
Το ξέρω σου λέω και εγώ ρε φίλε, όμως λύσεις υπάρχουν. Πάρε λεωφορείο, κανόνισε με παρέα να μοιραστείς τα έξοδα μετακίνησης, πήγαινε περπατώντας ή φρόντισε απο νωρίς να έχεις μεταφέρει τα εκλογικά σου δικαιώματα εκεί που μένεις. Δεν με νοιάζει τι θα κάνεις, αλλά αν θες να έχεις το δικαίωμα να κρίνεις την πολιτική πραγματικότητα της εποχής, τότε φρόντισε να τειρείς την υποχρέωσή σου σαν πολίτης και να συμμετέχεις όταν καλείσαι, αλλιώς μόκο... Επειδή δεν είμαι τελείως παράλογος θα δεχτώ οτι κάποιο ποσοστό θα ήταν πραγματικά πολύ δυσκολο να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα αλλά δεν θεωρώ οτι θα έπρεπε να ξεπερνάει το 10% και το πιθανότερο είναι οτι αυτοί που δεν πήγαν να ψηφίσουν σε μια τόσο σημαντική περίοδο, ήταν κατά κύριο λόγο είτε μπερδεμένοι και δεν ήξεραν και τι να ψηφίσουν, είτε βαριόντουσαν, είτε δεν θεώρησαν την ψήφο τους τόσο σημαντική... Με λίγα λόγια το 25% των Ελλήνων -δηλαδή κοντά δυομιση εκατομμύρια!!!- άνθρωποι απείχαν απο την σημαντικότερη απόφαση των τελευταίων ετών που κλήθηκε να πάρει ο ελληνικός λαός...οκ λοιπόν...στον κουβά εσείς. Εξαιρούμε το 10% και το υπόλοιπο 25% είστε απλά άξιοι της μοίρας σας. Απαθή, ανεγκέφαλα και υποτακτικά πρόβατα. Τέλος.


ΚΟΥΒΑΣ: 2.500.000 Έλληνες


Πάμε σε αυτούς που ψηφίσανε τώρα. Εδώ η ποικολομορφία της βλακείας είναι μεγαλειώδης και πραγματικά ενδιαφέρουσα. Ας σχολιάσουμε καταρχάς τις ψήφους


Λευκά : 35.760


Οκ τι σκατά ρε μάγκες; Τι ακριβώς μήνυμα περνάς αυτήν την περίοδο με λευκή ψήφο; Την διαμαρτυρία σου στο πολιτικό σύστημα; Πάτε καλά; Σε ποιο κόσμο ζείτε; Έχουμε περάσει την εποχή της διαμαρτυρίας εδώ και μήνες και είμαστε στην εποχή που πρέπει να αντιδράσουμε με τα λίγα όπλα που έχουμε και εσείς ρίχνετε λευκά; Είναι φανερό οτι ανήκετε στον κουβά μόνο και μόνο γιατί δεν έχετε επαφή με την πραγματικότητα.

ΚΟΥΒΑΣ: 2.535.760 Έλληνες                                                          


Άκυρα : 116.887


Άκυροι ψήφοι απο άκυρα άτομα... Είμαι σίγουρος οτι το μεγαλύτερο ποσοστό αποτελείται απο γερους/γριές που πάνε να σταυρώσουν με τρεμάμενα χέρια και καταλήγουν να κάνουν το ψηφοδέλτιο σαν ζωγραφιά υπερκινητικού πεντάχρονου. Έξού και η ακύρωση. Γιατί αλλιώς πόσο καθυστερημένος πρέπει να είσαι για να μην μπορείς να βάλεις σωστά δυο κωλοσταυρούς, μπροστά απο δυο ονόματα....δηλαδή έλεος ρε παιδιά είναι απλό. Μία οριζόντια γραμμούλα και μια κάθετη δίπλα στο όνομα που θέλετε. Αν δεν είστε σίγουροι ρωτήστε, αν κάνετε λάθος ζητήστε νέο ψηφοδέλτιο, αλλά μην είστε τόσο μόγγολα πια έλεος. Τι; Το κάναν επίτηδες για να επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα; Δολιοφθορά, σήψη και κουτοπονηριά στο μεγαλέιο της δηλαδή. Ζώα όπως και να έχει. Στον κουβά και εσείς και λίγα λέω.


ΚΟΥΒΑΣ: 2.652.647 Έλληνες                                                          

Ας δούμε τώρα τις έγκυρες ψήφους....


ΝΔ : 1.192.054
ΠΑΣΟΚ : 833.529


Όσοι ψήφισαν αυτά τα δυο κόμματα σε αυτές τις εκλογές μπορούν να ανήκουν μόνο σε μια εκ των δυο παρακάτω κατηγοριών:


Τιποτένια πελατάκια των δυο πρώην μεγάλων που τους έχουν τάξει κάτι. Ανάξιοι άνθρωποι, ανίκανοι να καταφέρουν το οτιδήποτε στη ζωή τους χωρίς να τους σπρώχνει κάποιος απο πίσω με strap-on. Πρόβατα και λύκοι μαζί. Οι χειρότεροι εχθροί της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες, αφού ξέρουν τι κάνουν και συνειδητα προωθούν την αναξιοκρατία και τη διαφθορά. Άτομα χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς μυαλό, χωρίς ικανότητες, ανάξια και του παραμικρού σεβασμού. Είστε καρκίνωμα για οποιαδήποτε χώρα και ελπίζουμε κάποια στιγμή να βρεθεί το γιατρικό και να σας εξαλείψουμε απο προσώπου γης! Προς το παρόν κουβά!
 
Παντελώς καθυστερημένοι, ανεγκέφαλοι, τρελοί και μαλάκες. Άνθρωποι που πραγματικά πιστεύουν οτι ψηφίζοντας τα ίδια και τα ίδια, θα αλλάξει κάτι. Ειδωλοποιούν τις σάπιες πολιτικές μούμιες που νομίζουν οτι θα τους σώσουν. Καμιά κριτική σκέψη, καμία διάθεση για ανατροπές και εκσυγχρονισμό, καμία τύχη. Λογικά το συνολικό τους iq δεν μπορεί να ξεπερνά το 3. Στον κουβά!


ΚΟΥΒΑΣ: 4.678.230 Έλληνες


ΚΚΕ + μπασταρδάκια του : 900.000 περίπου
Συριζα : 1.061.265


Οι διασπασμένες δυνάμεις της αριστεράς που δεν μπορούν να αποκτήσουν μια κοινή γραμμή. Τρώγονται σαν τα κοκκόρια δίνοντας την ευκαιρία σε όλους τους άλλους, να γελάνε μαζί τους και να μην τους πέρνουν στα σοβαρά. Μια ζωή γκρίνια και αποτέλεσμα μηδέν. Το ΚΚΕ απαράδεκτο δεν το συζητάω. Τόσα χρόνια την ίδια άπλυτη ασχημομούρα χωρίς πυγμή, χωρίς ιδέες. Μόνο ασχήμια, μπάφους και δήθεν ελευθερία. Οποιοδήποτε υπάρχον αριστερό σχήμα για μένα είναι για γέλια, όχι λόγω ιδεολογίας, αλλά λόγω ανικανότητας και τραγελαφισμού. Κουβά!


Σύριζα τώρα... Άντε να καταλάβω την ανάγκη του κόσμου να ψηφίσει διαφορετικά, και μια που δεν ξέρει και τίποτα άλλο σου λέει ας ψηφίσω Τσίπρα που είναι γλυκούλης. Δεν πάει όμως έτσι, κάνω έρωτα στο διαμέρισμά σας! Μπορεί να βαριόσασταν τόσα χρόνια να ψαχτείτε για το τι θα ψηφίσετε -όπως και εγώ άλλωστε-, όμως όπως είπα και πριν, μετα απο δυο χρόνια ανελέητο έρωτα στα οικονομικά και κοινωνικά μας, ήρθε η στιγμή να κάνουμε κάτι. Το θεωρώ απλά λυπηρό για τα τωρινά δεδομένα να δώσω την ψήφο μου έτσι, χωρίς καν να το σκεφτώ ή να το ψάξω έστω και λίγο. Αφεθήκατε έρμαια στα χέρια του Τσίπρα, ο οποίος παίζει να κατουρήθηκε απο την τρομάρα του όταν κατάλαβε πόσο ψηλό ποσοστό πήρε. Κουβά λοιπόν!


ΚΟΥΒΑΣ: 6.639.495 Έλληνες

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος όπως καταλάβατε.
Χρυσή Αυγή : 440.894 χαχαχαχαχαα (συγνώμη αλλα είναι τόσο αστείο...)

Δυο κατηγορίες και πάλι:

Αμαθείς, αμόρφωτοι, θυμωμένοι και απογοητευμένοι του συστήματος, που είτε επειδή βοηθήθηκαν απο το κίνημα, είτε για να 'τιμωρήσουν' το σύστημα ψηφίσαν τα καμάρια με τις μαύρες μπλούζες. Απατάστε ζωηρά φίλοι μου. Εμάς και τους εαυτούς σας τιμωρήσατε. Όταν θα σε δέρνουν στον δρόμο γιατί θα έχεις ξεχάσει την ταυτότητα σου στο σπίτι, τότε έλα να μου πεις αν είναι ωραία τα φασιστικά κινήματα. Όταν θα έχεις το αμόρφωτο γίδι απο πάνω σου να σου φωνάζει "εγέρθουτου!" και να  απαιτεί το σεβασμό σου αντί να τον κερδίζει, τότε να δω πόσο περήφανος θα νιώσεις που τους έδωσες και έδρες στη βουλή. Νιώθω την ανάγκη σου, κατακρίνω την επιλογή σου. Είσαι για κουβά...

Φασιστές, νεοναζί, ντούκια που αν έχωνες μια σούβλα απο το ένα αυτί θα έβγαινε απο το άλλο και δεν θα είχε υποστεί καμία ζημιά, γιατί απλά δεν έχουν τίποτα στο κεφάλι τους. Δεν νομίζω οτι χρειάζεται καν να συνεχίσω. Κανονικά είστε για άλλου είδους κουβά, αλλά προς το παρόν έχω έναν έτοιμο οπότε βουτήξτε!

ΚΟΥΒΑΣ: 7.080.389 Έλληνες

Για να δούμε πόσοι λοιπόν ηλίθιοι υπάρχουν στην Ελλάδα του 2012. Εφτά εκατομμύρια;;;;;; Μα πως δεν έχουμε βουλιάξει ακόμα απορώ. Ίσως κάποιος να διαφωνήσει βέβαια και αν πει "ε εμείς δεν ανήκουμε στον κουβά". Βέβαια θα πεταχτεί κάποιος άλλος και θα πει "τι λες ρε, εκεί ανήκετε, εμάς πρέπει να βγάλει". Λάθος και οι δυο. Αν δεν ανήκατε στον κουβά δεν θα σας έβαζα. Ο Alza μπορεί να είναι απόλυτος, μπορεί να είναι υπερόπτης, αλλά λογικά λάθη δεν κάνει... Τα νούμερα και η κατάσταση της χώρας σας βάζει εκεί, και όχι εγώ. Θα ήθελα να απευθυνθώ σε όλους εσάς στον κουβά και να σας βρίσω, όμως είπα οτι σήμερα δεν θα το κάνω. Θα το κάνει κάποιος άλλος για μένα...


"Άντε γαμηθείτε – Ένα μετεκλογικό μήνυμα… Υπεύθυνη ανάλυση, τυχαία σειρά

Άντε γαμήσου Αντώνη Σαμαρά και ΝΔ! Τα ίδια ψεύτικα λόγια και χαμόγελα, η ίδια ανύπαρκτη αυτοκριτική, η ίδια ανάγκη για εξουσία επί πτωμάτων! Το θράσος και η κωλοτούμπα προσωποποιημένα γλύφουν εκεί που έφτυναν, στην απέλπιδα τους προσπάθεια να μην εξαφανιστούν.. 

Άντε γαμήσου Βαγγέλη Βενιζέλο και ΠΑΣΟΚ. Ζητήσατε ένα συγγνώμη και νομίζατε ότι όλα είναι μέλι γάλα! Μετά από ουσιαστικά 30 χρόνια διακυβέρνησης τολμάς να εμφανίζεσαι μπροστά μας και να ζητάς να τα αλλάξεις όλα! Τώρα; Τώρα είναι αργά μάστορα.. Απάλλαξε μας από την παρουσία σου και άντε κάνε καμία τίμια δουλειά! 

Άντε γαμήσου Αλέξη Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ! Λαϊκίζεις και δημαγωγείς πάνω στην δυστυχία των ανθρώπων για να ανεβάσεις τα ποσοστά σου και να το παίξεις «η άλλη λύση» εκ του ασφαλούς. Και ταυτόχρονα κλείνεις το μάτι σε κάθε είδους κουκουλοφόρο μπορεί να σε βοηθήσει!

Άντε γαμήσου Αλέκα Παπαρήγα και ΚΚΕ! Κολλημένη βελόνα εδώ και 30 χρόνια σε αδύνατες πολιτικές και ουτοπικά συστήματα! Καμία διάθεση για εξουσία και εφαρμογή του προγράμματος απλά καθολική αντίσταση σε κάθε αλλαγή όσο και ωφέλιμη μπορεί να είναι. Πάρε τα ταγάρια σου και άδειασε μας τη γωνιά! 

Άντε γαμηθείτε  και εσείς Καμένοι και Ανεξάρτητοι Έλληνες! Ο τσάμπα μάγκας που θα κλείσει τα σύνορα στους προσκυνημένους και τους δοσίλογους και θα χτυπήσει το σύστημα που τόσο καιρό υπηρετούσε! Πόσο μαλάκες μας περνάς και πόσο μαλάκες είμαστε για να σε ψηφίζουμε; 

Άντε γαμήσου Κουβέλη και Δημοκρατική Αριστερά! Άλλος ένας επαγγελματίας πολιτικός που ανακάλυψε στην τρυφερή ηλικία των 80 τον σωστό δρόμο και φόρεσε την μπέρτα του για να μας σώσει! Τον μπούλο, πάρε σύνταξη και κράτα τις φρέσκες ιδέες σου για στην κατάψυξη από όπου και ήρθαν! 

Αντε γαμηθείτε φασιστόμουτρα χρυσαυγίτες! Οπαδοί του χειρότερου καθεστώτος στην ιστορία της ανθρωπότητας, ανεγκέφαλα ζώα που τρομοκρατούν και τραμπουκίζουν και θέλουν και βήμα για να εκστομίζουν τις ασύντακτες μαλακίες τους. Όσο και να πανηγυρίζετε τώρα το μέλλον σας είναι η λάσπη από όπου ξεφυτρώσατε! 

Άντε γαμήσου Ντόρα Μπακογιάννη! Δεν ήξερες δεν ρώταγες όταν ο άντρας σου έβγαζε εκατομμύρια στο εξωτερικό, δεν ήξερες δεν ρώταγες όταν ήσουν υπουργός για τόσα χρόνια και όταν σε πέταξαν από τη ΝΔ αποφάσισες να κάνεις νέο κόμμα γιατί μόνο αυτό ξέρεις να κάνεις! Ο ορισμός του ψέυτικου χαμόγελου και του άδειου μυαλού! Πάρε την οικογένεια σου και άντε στα τσακίδια! 

Άντε γαμήσου Καρατζαφέρη και ΛΑΟΣ. Μια έτσι μια αλλιώς έχεις αλλάξει πιο πολλές απόψεις από ότι σερβιέτες η μάνα σου! Μετά το Χέρι Χέρι πάρε τώρα και το πόδι πόδι και εξαφανίσου!! 

Άντε γαμήσου εκκλησία της Ελλάδος και Ιερώνυμε! Βάζετε τα εκατομμύρια στις τράπεζες και αναγκάζετε εμάς να πληρώνουμε του βρωμοπαπάδες σας.Ως εδώ κύριοι!! Πάρτε τις γιαγιάδες που εκμεταλλεύεστε, πάρτε τα αγοράκια που γουστάρετε και αλλάξτε πλανήτη. 

Αντε γαμηθείτε παλιοπακιστανοί βρωμιάρηδες! 10 σε κάθε φανάρι για να καθαρίσετε ένα γαμημένο παρμπρίζ που ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ!! Δεν ξέρω πως ήταν τα πράγματα στη γαμωχώρα σας αλλά σίγουρα δεν μπορεί να είναι χειρότερα από το πώς κάνατε αυτή εδώ. 

Αντε γαμηθείτε Αλβανοί! Κυκλοφορείτε λες και σας ανήκει η χώρα και κάθε βράδυ ψάχνετε ένα καινούργιο σπίτι για να βάλετε τα καλασνικόφ σας στη μούρη κάποιο αθώου μεροκαματιάρη. 

Άντε γαμηθείτε μολυσμένες πουτάνες σε κάθε πεζοδρόμιο. Για 10 20 ευρώ καταστρέφετε ανθρώπους και ζωές χωρίς καμία τύψη και μετάνοια.  

Άντε γαμηθείτε ευρωπαίοι ηγέτες. Είστε τόσο μάγκες που εξαντλείται την αυστηρότητα σας εκεί που σας παίρνει ενώ ταυτόχρονα στήνετε κώλο σε κάθε μεγαλύτερη δύναμη σας διατάξει. Καμία συναίσθηση ευθύνης, καμία συναδελφικότητα και μετά απορείτε που όλο το εγχείρημα της ενωμένης Ευρώπης πάει στο διάολο! 

Άντε γαμηθείτε μπάτσοι γουρούνια! Περνάτε πιο πολύ χρόνο στα Everest από τους Σέρπα, πετάτε τα καπνογόνα εναντίων δικαίων και αδίκων λες και είναι χαρτοπόλεμος και όταν η πόλη καίγεται από τους αναρχικούς σχεδιάζετε την επόμενη δικαιολογία για το τι δεν πήγε καλα! Έχουμε θάφτει κάτω από την ανικανότητα σας κύριοι! Κάντε την γαμημένη δουλειά σας επιτέλους!! 

Άντε γαμηθείτε συνδικαλιστές! Κάνετε απεργίες για ψύλλου πήδημα και όταν σας διατάξει το κόμμα – μαμά χωρίς να ενδιαφέρεστε για το ποιους  από τους συνανθρώπους σας καταστρέφετε ενώ ταυτόχρονα κλείνετε το μάτι στην εργοδοσία και τους λέτε εγώ είμαι εδώ με το αζημίωτο. 

Άντε γαμηθείτε εργοδότες! Θησαυρίζεται χρόνια σε βάρος των εργατών και όταν σας έδωσε την ευκαιρία το κράτος να κόψετε μισθούς την πήρατε σαν κοπάδι από άγριους λύκους! Και για όλα βέβαια φταίει η κρίση που πάντα αφορά όμως τους άλλους μια που οι τραπεζικοί σας λογαριασμοί είναι πολλοί μεγάλοι για να επηρεαστούν. Είστε οι μεγαλύτερες βδέλλες που υπάρχουν και ελπίζω να πνιγείτε στις πισίνες σας ή να πάθετε έμφραγμα καθώς κατεβάζετε τους αστακούς και τις καραβίδες που δεν έχετε βγάλει τίμια. 

Άντε γαμηθείτε δημόσιοι υπάλληλοι! Βολεμένα καθάρματα με μπάρμπα στην Κορώνη που θεωρείται αναφαίρετο δικαίωμα σας να σας πληρώνουν για να κάθεστε. Και το παίζετε και θιγμένοι που σα έκοψαν τους μισθούς ενώ οποιαδήποτε αδιάφθορη κυβέρνηση θα σας είχε πετάξει στο δρόμο για να σώσει την χώρα.  

Πάνω απ’ όλα όμως.. Άντε γαμήσου Έλληνα!! Έχεις μείνει ακόμα στα επιτεύγματα των αρχαίων οι οποίο θα σε έφτυναν αν σε είχαν μπροστά τους. Έχεις μείνει στους ήρωες του '21 και του '40 που αν σε αντίκριζαν πιο πιθανό θα ήταν να πυροβολήσουν εσένα παρά τον εχθρό. Κλέβεις ασύστολα και το θεωρείς μαγκιά, καταπατάς όσους νόμους μπορείς όταν πιστεύεις ότι δεν θα σε πιάσουν και όταν τελικά τα καταφέρουν φταίει πάντα το σύστημα ή το ζωδιακό σου σύμβολο. Βρωμίζεις τις παραλίες και τους δρόμους, γιατί βαριέσαι να πας 2 μέτρα μέχρι τον κάδο, καπνίζεις σε μέρη με παιδιά και εγκύους και αν σου πει και κανένας τίποτα τσαμπουκαλέυσαι γιατί καταπατούν την ελευθερία σου. Το μόνο που ξέρεις να πουλάς και να φτιάχνεις είναι ήλιο και σουβλάκια και τα χρεώνεις και τα 2 1000% περισσότερο απ’ όσο πρέπει και χωρίς να κόβεις απόδειξη. Είσαι ο πιο λυπηρός λαός όλων και αν υπήρχε κάποια ανώτερη δύναμη θα έκαιγε αυτή τη γαμώχερσόνησο και όλους τους μαλάκες πάνω της. Τα είχες όλα κάποτε και τώρα δεν έχεις τίποτα και ο μόνος που έχεις να κατηγορήσεις είναι ο εαυτός σου…

Spyros G. "

Μήπως τελικά δεν είμαι απόλυτος και υπερόπτης....;;;;;

Also Sprach Alzas....


Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

Έρως ανίκατε βλάχαν!!!

Αγαπημένοι μου αναγνώστες, καλή σας ημέρα!!!


Σήμερα είναι 14 Φεβρουαρίου, η μέρα των ερωτευμένων, και ο ρομαντισμός που υπάρχει στην ατμόσφαιρα έχει ήδη επηρεάσει την διάθεση μου. Είμαι χαρούμενος, είμαι ερωτευμένος και θέλω να βγω να το φωνάξω σε όλο τον κόσμο!!! Μα, τι υπέροχη μέρα! Είναι σαν να ανοίξαν οι ουρανοί και να χύθηκε απο τα σύννεφα το καυτό υγρό του έρωτα και να περιέλουσε τα προσωπά μας με χαρά, έρωτα και αγάπη. Μιζέρια και προβληματισμοί δεν χωρούν τέτοια μέρα και κάθε άνθρωπος το βιώνει αυτό. Σήμερα ερχόμενος προς την δουλειά, στο γνωστό φανάρι που έρχεται ο πακιστανός να μου καθαρίσει τα τζάμια, ήρθε με χαμόγελο στα χείλη και με χαιρέτησε και εγώ του έδωσα το κρουασάν μου συν πενήντα ευρώ. Αγαπώ όλο τον κόσμο σήμερα και θέλω αν το μοιραστώ αυτό μαζί σας! Αγαπώ και εσάς, γιατί είμαι ερωτευμένος και βλέπω το κόσμο με άλλο μάτι. Βλέπω συναδέλφους στην δουλειά να χαζογελάνε συνεχώς. Όλοι είναι ερωτευμένοι και το δείχνουν. Κανονίζουν έξοδο με το ταίρι τους το βράδυ, σχεδιάζουν να αγοράσουν δώρα και λουλούδια και τα σχετικά και γενικά ολοι μετέχουν με περισσή ζωντάνια στο χορό που λέγεται "Μέρα του Αγίου Βαλεντίνου"!


Μπαίνω χαρούμενος στο internet και ψάχνω να βρώ πρωτότυπες ιδέες για αυτή τη μέρα που είναι τόσο σημαντική για όλους μας, ειδικά αυτές τις δύσκολες εποχές, όταν πέφτω πάνω σε ένα άρθρο με τίτλο:

"5 αντρικά λάθη την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου"

...και η ψυχή μου σφίχτηκε. Υπάρχουν άντρες που κάνουν λάθη τέτοια μέρα; είναι δυνατόν μια τέτοια μέρα να μην τα δίνεις όλα και να μην δηλώνεις το παρόν στη σχέση σου φωνάζοντας -για να μη πω, κραυγάζοντας- το πόσο ερωτευμένος είσαι; Διάβασα το κείμενο και δάκρυσα όταν συνειδητοποίησα τι τραβάνε κάποιες άτυχες γυναίκες. Όταν ο καλός σου δεν δείχνει το ενδιαφέρον του μια τέτοια μέρα, πως μπορείς άραγε να ζήσεις σε αυτ.......


έλα ντάξει...φτάνει... δεν αντέχω άλλο..... ούτε για πλάκα δεν μπορώ να συνεχίσω αυτό το τραγικό πουστριλίκι...


Το εν λόγω άρθρο δυστυχώς υπάρχει. και είναι εδώ. Διαβάστε το πριν συνεχίσετε. Διαβάστε το λέμε! ΕΕΕΕ, δεν πιστεύω να μην το διαβάσατε; ΕΕΕΕ, χέστηκα! Και ερωτώ λοιπόν, αυτή που το έχει γράψει είναι άραγε ενήλικη; Αναρωτιέμαι πόσο άκυρη και καμμένη μπορεί να είναι η γκόμενα, καθώς και το site που αποφάσισε να εγκρίνει αυτό το περιεχόμενο; Δηλαδή πραγματικά διαβάστε και πείτε μου...Τώρα θα μου πείτε πως βρέθηκα εγώ στο www.womenonly.gr.... εε ευκαιρία έψαχνα για κράξιμο...και δικαιώθηκα.


Αφού λοιπόν ανάψαν τα λαμπάκια μου με τις απαράδεκτες παπαριές που διάβασα σε αυτό το κείμενο, πρόσεξα ότι η""""""""" κυρία""""""""""" παρέλειψε να φτιάξει τη λίστα με τα 5 λάθη των γυναικών που κάνουν την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Για αυτό και εγώ έφτιαξα μια δική μου για να είμαστε δίκαιοι σε αντιπαράθεση με αυτά που γράφει η χαρχάλω στο άρθρο της.. 


"5 γυναικεία λάθη την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου"


Λάθος πρώτο:  Μου υπενθυμίζεις ότι είναι η μέρα του Αγίου Βγαλεντίνου.
Έχω πολλά στο μυαλό μου, είχα μπόλικη δουλειά στο γραφείο και εσύ έρχεσαι και μου τα κάνεις Ζέπελιν με Αγίους Βαλεντίνους και αρχιδιές να ουμ...ωωω... ΖΜΠΤΣΜ κυρά μου!!!
Γιατί είναι κακό: Γιατί εγώ δε σου ζαλίζω τις ωοθήκες κάθε φορά που μια ανούσια κλαπαρχιδιά μου έρχεται στο μυαλό. Αν θες να νιώσεις ξεχωριστή φρόντισε να μη γκρινιάζεις για πράγματα που μόνο ανέραστες ή ανήλικες χαζογκόμενες γκρινιάζουν και σοβαρέψου...στόκε!


Λάθος δεύτερο: Μου λες ότι δε μετράει το δώρο αλλά η κίνηση.
Συνεχίζεις και μου ζαλίζεις τα αρχίδια για κάτι που με αφήνει παγερά αδιάφορο ενώ ταυτόχρονα ψεύδεσαι ασυστόλως καθώς εξ αρχαιοτάτων χρόνων όλοι ξέρουμε ότι στις γυναίκες αρέσουν τα δώρα και όσο πιο πολλά και πιο ακριβά τόσο καλύτερα, για αυτό τις πουτανιές αλλού!
Γιατί είναι κακό: Γιατί τα αρχίδια μου είναι ευαίσθητα και δεν κάνει να ταλαιπωρούνται χωρίς να υπάρχει πολύ σημαντικός λόγος. Και για να ξέρεις random γκόμενα εκεί έξω, δεν μετράνε ούτε τα δώρα, ούτε τα λόγια, ούτε τίποτα. Είτε σου πάρω αρκουδάκι για να τρίβεσαι πάνω του, είτε όχι, μετράνε μόνο οι πράξεις και οι πράξεις δεν εκδηλώνονται σε μια κούφια και ηλίθια μέρα, για την οποία έχουν πείσει εσένα και τις ομόστοκούς σου ότι είναι υψίστης σημασίας...τούβλο!


Λάθος τρίτο: Επιμένω ότι η γιορτή είναι εμπορική, όχι για να βρω δικαιολογία, αλλά γιατί είναι!!!
Όπως τα Χριστούγεννα, που είναι η εμπορικότερη γιορτή όλων, αντίστοιχα η γιορτή του Αγ. Μαλαπέρδα -πως σκατά τον λένε- είναι εμπορικότατη αφού σκοπό έχει να εκμεταλλευτεί την χαζομάρα των περισσοτέρων -ας μην γενικεύουμε- γυναικών και να ικανοποιήσει την ανασφάλειά τους και την ανάγκη τους για συνεχή επιβεβαίωση. Είναι τυχαίο νομίζετε το ότι υπάρχουν γιορτές που απευθύνονται αποκλειστικά σε γυναίκες; Γιορτή της μητέρας, γιορτή της γυναίκας, Αγ. Βαλεγδύνος...
Γιατί είναι κακό: Γιατί δεν καταλαβαίνεις που δεν καταλαβαίνεις ότι τα όργανά μου είναι πολύτιμα και χωρίς αυτά παίζει να μην μπορώ να τεκνοποιήσω μετά, προσπαθείς να με πείσεις ότι είναι αυτή η γιορτή είναι ευκαιρία να κάνουμε τα πράγματα που τόσο θέλαμε και δεν κάνουμε. Έχω νέα για σένα δεσποινίς... Αν δεν κάνω πράγματα με σένα, σημαίνει ότι δεν γουστάρω να τα κάνω μάλλον. Αν γούσταρα δεν θα περίμενα τον Αγ.Ρηγαντίνο. Επίσης ναι θέλω να πάω κόντρα σε ζαχαροπλάστες και ανθοπώλες που έχουν το τριαντάφυλλο 2,5 και 3 ευρώ, μη γαμήσω.... Από τον κώλο σου το έκοψες ρε καριόλη και το χρεώνεις τόσο; Καλύτερα να αγοράσω στεφάνι και να στο καρφώσω στο πάτο πριν σε θάψω έξι πατούσες κάτω απ' τη γη.


Λάθος τέταρτο: Γκρινιάζεις γιατί σου έστειλα χρόνια πολλά από sms ή email.
Και που σου έστειλα να λες ευχαριστώ. Δεν είμαστε όλοι υποχρεωμένοι μωρή χαβούζα να έχουμε τις ίδιες πεποιθήσεις με σένα. Εγώ δεν γουστάρω Αγ. Τσιμπουκίνου, καπίσι; Αν δεν γουστάρεις τράβα και γαμήσου με κάναν σκατόφλωρα, που θα σου γράφει ερωτικά γράμματα και θα σε κοιτάζει στα μάτια λέγοντας σου πως είσαι ο "βαλεντίνος" του. Από μένα τέτοια αδερφίστικα μην περιμένεις.
Γιατί είναι κακό: Γιατί τα αρχίδια μου έχουν γίνει μεγαλύτερα από τον Aldebaran με τις μαλακίες που μου τσαμπουνάς τόση ώρα και κινδυνεύουν να σκάσουν δημιουργώντας ένα τεράστιο super-paparnova. Και η ρημάδα τεχνολογία μωρή αχάριστη βρωμοτσούλα, που γράφεις αυτό το σιχαμένο άρθρο, είναι αυτή που σε κρατάει ζεστή το βράδυ που έχει ψωλόκρυο και είναι αυτή που σε γιατρεύει όταν αρρωσταίνεις και είναι αυτή που σου δίνει την δυνατότητα να εκφράζεις τις ιδέες που έχεις στο σκατόμυαλό σου μέσα από την ιστοσελίδα αυτή τη στιγμή...σάπια!


Λάθος πέμπτο: Περιμένεις να ασχοληθώ με το σχεδιασμό της μέρας;
Οκ... φαγητό, πίπα, ps3 και ύπνο. Πίπα και ps3 μπορούν να πάνε παρέα αν θες.
Γιατί είναι κακό: Γιατί πραγματικά είμαι ένα βήμα πριν αρχίσω να τραβάω τις πουτσότριχες μου από τα νεύρα, οπότε για να μη σου πω που να πας να γαμηθείς μέρα που είναι, άσε με στην ησυχία μου και αν για κάποιο απροσδιόριστο λόγο θες να πάμε για φαγητό, ποτό ή κάτι τέτοιο, κανόνισε το εσύ χωρίς να μου τα πρήζεις παραπάνω, γιατί έχω φτάσει τα όριά μου. Αν πιστεύεις στα σοβαρά ότι το να ασχολούμαι με αυτή την γελοιότητα δείχνει το ενδιαφέρον μου και οτι σε θέλω στη ζωή μου, τότε είσαι πραγματικά τελείως για τον πέο καβάλα και ειλικρινά δεν σε θέλω στη ζωή μου.




Γνωρίζω ότι ίσως να ήμουν λίγο εριστικός και αυστηρός με το θέμα, αλλά μόνο έτσι μαθαίνουν οι καριόλες. Σήμερα άκουσα ένα κάρο αστεία στη δουλειά για τον Αγ. Βαλεντίνο και αν γιορτάζω και παπαριές τέτοιες -ειδικά από γυναίκες- και το νευρικό μου σύστημα έχει πάρει φωτιά. Τα παίρνω κράνα λέμε που ενώ ο κόσμος καίγεται και ο καθένας ασχολείται με του μουνιού του το χαβά. Για όποια γυναίκα η γιορτή των ερωτευμένων είναι σημαντική, έχω απλά να πω ότι στον πούτσο μας λουλούδια και γύρω-γύρω μέλισσες! Πρέπει να απαγορευτεί αυτή η γιορτή πάρτε το χαμπάρι. Γιατί; Πολύ απλά γιατί ενοχλεί τους άντρες ΟΛΟΥ του κόσμου (αδερφές, λούγκρες και φλωράντζες εξαιρούνται, αλλά ταυτόχρονα δεν μας ενδιαφέρουν κιόλας) και αυτός είναι λόγος αρκετός... ΓΚΕΚΕ;;;

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Δεν υπάρχει κακή διαφήμιση... υπάρχει όμως ηλίθια διαφήμιση.

Οι τελευταίοι μήνες υπήρξαν δύσκολοι γενικότερα, εξού και η απουσία κειμένων εδώ, καθώς ως γνωστόν, έγγραφα πάντα από το γραφείο μου, στο οποίο κατά τ'άλλα εργάζομαι σκληρά. Ευτυχώς το κλίμα αρχίζει και χαλαρώνει λίγο και βρήκα χρόνο για ένα διαφημιστικό διάλειμμα. Και όντως διαφημίσεις θα σας παρουσιάσω σήμερα. Διαφημίσεις που ξέρετε όλοι βέβαια, αλλά όχι όμως ακριβώς όπως τις έχετε δει ή ακούσει... Αυτές τις μέρες έβλεπα λίγο παραπάνω τηλεόραση και συνειδητοποίησα ότι εκτός του ότι τα ελληνικά κανάλια είναι όλα άθλια, αντίστοιχα άθλιες είναι και οι διαφημίσεις που πιπιλίζουν το μυαλό του Έλληνα καταναλωτή. Οι περισσότερες από αυτές απευθύνονται σε χαζούς και είναι σίγουρο ότι αυτός που τις εμπνεύστηκε πίστευε ότι έχει μπροστά του πρόβατα και όχι ανθρώπους.


Η πιο πρόσφατη κλασσική προβατοδιαφήμιση (μόνο μπεεεε δεν έχει μέσα) είναι αυτή με τον Κουασιμόδο που πουλάει χοτ-ντογκ. Τι διάολο πάθανε όλοι με αυτήν την ηλιθιότητα; Με το που προβλήθηκε, την επόμενη μέρα όλοι οι μαλάκες συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι κλπ, αλλά ΟΛΟΙ όμως, αναφωνούσαν ο ένας τον άλλον "ομορφάαααντρα μου!!!". Δηλαδή πόσο πιθηκισμό μπορεί να επιδείξει ο κόσμος ακόμα; Παίρνουν την παραμικρή πνευματική κουράδα που βγαίνει απο το βρωμοκώλι του κάθε αποτυχημένου διαφημιστή, και την αναμασάνε και την αντιγράφουν και την λιώνουν στην επανάληψη. Όπως είχαν κάνει με την άλλη ατάκα του απαράδεκτου ξεμαλλιασμένου παπαρόπληκτου του 11888, την "τυχαίο; δεν νομίζω", που όταν είχε πρωτοπαιχτεί, την άκουγα το πολύ κάθε 10 λεπτά, είτε ταίριαζε στην κουβέντα, είτε όχι.
"Κάηκε το φαγητό."
"Τυχαίο; Δεν νομίζω"
"Δεν βρίσκω τα συμβόλαια για την Cosmote"
"Τυχαίο; Δεν νομίζω"
"Μου ήρθε περίοδος"
"Τυχαίο; Δεν νομίζω"
Γαμιέστε όλοι τρικούβερτα, είτε το νομίζετε, είτε όχι....
Για να γυρίσουμε όμως στον ομορφάντρα, η επανάληψη της συγκεκριμένης ατάκα, μου προκαλεί απίστευτο ερεθισμό στα νεύρα και στον αριστερό όρχι (ο οποίος είναι πιο ευαίσθητος από τον δεξί και κατά 20 γραμμάρια βαρύτερος).  Και να πεις ότι ήταν καμιά εξυπνάδα να το καταλάβω, αλλά όλο το πανηγύρι στήνεται γύρω απο τη σκατόφατσα του συμπαθέστατου κατα τ'άλλα τυπάκου. Είναι απλά μια αδιάφορη παπαριά και φτύνω κατάμουτρα οποιονδήποτε προσπαθήσει να με πείσει για το αντίθετο. 


Όπως και να έχει η συγκεκριμένη διαφήμιση αυτή δεν με ενοχλεί τόσο. Απλά μου τη σπάνε οι μαλάκες που την αντιγράφουν. Υπάρχουν βέβαια και άλλες διαφημίσεις, οι οποίες πραγματικά με κάνουν να θέλω να σπάσω την τηλεόραση, γιατί είναι τόσο κακόγουστες και ηλίθιες και γιατί υποτιμούν τόσο πολύ την νοημοσύνη μου, που νιώθω σαν να με βρίζουν μπροστά στη μούρη μου.


Για παράδειγμα, αυτή με την Tassimo μηχανή καφέ. Ο διάλογος είναι τόσο ασύνδετος και  άκυρος που χτυπά ανελέητα το νευρικό μου σύστημα. "που ήξερες τι ήθελε;" - "επειδή είμαι έξυπνη σαν τη μηχανή Tassimo;"... Πόσο για το πούτσο πια;; πόσο; πείτε μου; ο παραλογισμός στο μεγαλείο του. Θέλετε παραλογισμό; πάρτε μια νέα έκδοση της διαφήμισης σε δική μου έμπνευση.


Άντρας: "απλά ήθελα να...."
Γυναίκα: "Ναι, θα ήθελα κοτόπουλο σήμερα."
Άντρας: "Ποιο κοτόπουλο μωρή ηλίθια; Διώξε το μούλικο και κάνε καμιά δουλειά, περιμένουμε τα εγκεκριμένα συμβόλαια μια βδομάδα παλιομαλάκω. Άντε τελείωνε γιατί θα σε πάρει και θα σε σηκώσει! Και αυτή την φορά δεν θα την σκαπουλάρεις με δυο πίπες στο αφεντικό..  Σούργελο!"
Παιδί: "Φοβερό, πως κατάφερες να τα κάνεις τόσο σκατά μαμά; και γιατί κάνεις πίπες στο αφεντικό;"
Γυναίκα: "γιατί είμαι γνωστή πουτάνα και καθυστερημένη, τόσο πολύ, που ακόμα και η Tassimo μηχανή μου είναι εξυπνότερη από μένα...το μυστικό είναι στο bar code..."
Παιδί: "μα τι αρχιδιές μου τσαμπουνάς ρε μάνα; τόσο έξυπνο σου φαίνεται το κόλπο με το bar code; είναι ένα σύστημα που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια σε κάθε πτυχή της ζωής και της βιομηχανίας. τώρα το πήρες χαμπάρι εσύ; τόσο ηλίθια είσαι; Στο σουπερμάρκετ που πας δεν το έχεις ξαναδεί; Αλλά να μου πεις πας στο σουπερμάρκετ ποτέ; Είσαι καλή μόνο σαν τσούλα του γραφείου, γιατί σαν μάνα απέτυχες..."
Γυναίκα: "πως τολμάς να μου μιλάς έτσι, σε εμένα, που σε έχω σαν παιδί μου...ουπς...."
Παιδί: "είμαι υιοθετημένος...;;;"
σε αυτό το σημείο πετάγεται και η μηχανή με δάκρυα στα μάτια:
Μηχανή Tassimo: "Παιδί μου!!!! Χρόνια περίμενα να σε αγκαλιάσω, εγώ, η πραγματική σου μάνα...
Παιδί: Μα εσύ είσαι μια....μηχανή...πως γίνεται να κάνεις παιδί;  
Μηχανή Tassimo: "Ε να, μια φορά είχε έρθει ο Chuck Norris να πιει καφέ, και διάβασα λάθος bar code και με γάμησε..."
Παιδί: "Ο μπαμπάς μου είναι ο Chuck Norris;;; Γιούπιιιι!!!"
εκείνη την ώρα μπαίνει και ο διευθυντής έξαλλος μέσα στο γραφείο:
Διευθυντής: "Μάζεψε τα πράγματα σου, πάρε και το μούλικο και το μπούλο! απολύεσαι και την θέση σου θα πάρει η μηχανή Τάσιμο, αφού είναι εξυπνότερη από σένα."
Γυναίκα: "Μα..."
Και τότε ακούγεται....:
"ΜΟΥΛΙΚΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ, ΤΟΝ ΕΚ ΤΗΣ TASSIMO ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟ;;;;"
και σκάει ο Chuck και με δυο στριφογυριστές κλωτσιές τα κάνει όλα λίμπα!!!
Το σλόγκαν θα λέει: "Πιο ηλίθια και απ' τα emo, είναι η μηχανή Tassimo..." (άσχετο... ε και;)


Άλλη τραγική διαφήμιση, είναι αυτή των media markt με τον παπάρα τον "Τσάμπα". Αυτό το παλικάρι όχι μόνο είναι αντιπαθητικός, όχι μόνο είναι σκατόφατσας και έχει μια μούρη που σε προκαλεί να της δώσεις uppercut και roundhouse kick, αλλά είναι και υπεργύφτουλας και λίγδας. Και για να καταλάβω γιατί μας τον παρουσιάζουν σαν γαμάτο τύπο, μήπως νομίζουν ότι είμαστε και εμείς γύφτοι; Μήπως μας προτρέπουν να γίνουμε γύφτοι; Δηλαδή, ρε μαλάκα marketing director των Media Markt, πόσο γύφτος αλλά και πούστης είσαι για να εγκρίνεις την σκηνή, που για να βάλει τσάμπα αντηλιακό ο άλλος, πάει και τρίβεται στον γορίλα που μόλις έχει πασαλειφτεί και που τον κοιτάει απαθής, αντί να του περάσει το μπουκάλι με την κρέμα μέσα από το πεπτικό του σύστημα; Για μένα η διαφήμιση πρέπει να εξελισσόταν ως εξής:


Πάει ο Τσάμπας και τρίβεται στον φουσκωτό. Ευθύς αμέσως ένα σαρδόνιο χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη του μπρατσομένου κωλομπαρά. O φίλος μας ο Τσάμπας, ανυποψίαστος συνεχίζει να τρίβεται χαρούμενος στο λαιμό του ολοένα και περισσότερο ερεθισμένου σφίχτερμαν. Ξαφνικά, το χαμόγελο σβήνεται από το πρόσωπό του, καθώς τα χέρια-τανάλιες του σφίχτη τυλίγονται γύρω του και ταυτόχρονα νιώθει κάτι σκληρό να πιέζει το γοφό του. Η χαρά και η ανεμελιά μετατρέπονται σε αγωνία και τρόμο, την ώρα που συνειδητοποιεί ότι απειλείται η σωματική -και συγκεκριμένα η πρωκτική- του ακεραιότητα. Το γουρούνι με απίστευτη δύναμη και βιαιότητα τον γυρνάει πλάτη και τον σπρώχνει μπροστά. Τα δάκρυα και οι φωνές του Τσάμπα δεν τον συγκινούν. Του κατεβάζει το μαγιό και ρίχνει αντηλιακό στα κωλομέρια του άτυχου φίλου μας. Η αναπνοή του Τσάμπα κόβεται καθώς 20 πόντοι μαλαπέρδας -είχε την ατυχία να πέσει και σε προικισμένο σφίχτη- εισχωρούν στον κωλαρίγκο του. Το σλόγκαν θα λέει "Ο Τσάμπας πέθανε από το πολύ γαμήσι μάγκες, τώρα ψωνίστε Media Markt!"


Τρελή τσαντίλα μου προκαλεί επίσης και η διαφήμιση του Ariel με την ασχημομούρα που έπαιζε στο "είσαι το ταίρι μου" που δεν θα προφέρω καν το όνομα της για να μη ξεράσω το συκώτι μου. Είναι αυτή που το εν λόγω τρολ περιμένει έξω από ένα σουπερμάρκετ και πιάνει μια και καλά τυχαία νοικοκυρά και κάνει επίδειξη επιτόπου του πόσο γαμάτο είναι το Ariel. Ίδιος λεκές, σε ίδιο ρούχο πλυμένο με το Χ απορρυπαντικό τη μια και με το Ariel από την άλλη. Φυσικά το Ariel κάνει καλύτερη δουλειά με σαφώς μικρότερη ποσότητα. Είναι πιο οικονομικό εεε; δεν είναι; πες τυχαία νοικοκυρά του κώλου, δεν είναι; Μα καλά ποιον κοροϊδεύουν; Αυτού του τύπου οι διαφημίσεις προσβάλλουν το συλλογικό μορφωτικό και νοητικό επίπεδο σε τέτοιο βαθμό, που θα έπρεπε να χαρακτηριστούν παράνομες και να φάνε λογοκρισία και οι ηθοποιοί να κρεμαστούν στο Σύνταγμα για παραδειγματισμό. Παραλλαγή:
Την ώρα που έχει στηθεί το σκηνικό και συγκρίνουν λεκέδες, σκάει τρίτος τύπος και πετάει ένα χεσμένο σώβρακο στον πάγκο της άσχημης με το Ariel λέγοντας:
"Αν δεν γίνει κάτασπρο με ένα πλύσιμο με την ίδια ποσότητα, θα σε βάλω να το γλείψεις μωρή φλόμπα." Το Ariel αποτυγχάνει και ο άντρας παίρνει το χεσμένο σώβρακο και το τρίβει στη μούρη της χοντρής. 
Το σλόγκαν θα λέει "Αν το Ariel ήταν καλύτερο από το Skip, αυτό θα συνιστούσαν 29 κατασκευαστές πλυντηρίων...μην είστε στόκοι..."


Άλλη διαφήμιση που θα πρεπε να βρίσκεται στο απόπατο, μαζί με τα υπόλοιπα σκατά, είναι αυτή της Vodafone, με τον μαλάκα που θέλει να έχει λέει σταθερό σήμα, για να απαντάει γρήγορα σε ραδιοφωνικούς διαγωνισμούς....Δηλαδή, πραγματικά το σενάριο είναι απεριόριστα σάπιο. Μας δουλεύετε ρε καθυστερημένα; Και απο που και ως που το "κοκα ντου ντου ντου, κοκα ντου ντου ντι" είναι το "κικιρίκου" στα αγγλικά, γιατί δεν το πιάνω το αστείο; Εναλλακτικά η διαφήμιση θα μπορούσε να γυριζόταν ως εξής:
Σηκώνει το πυροβολημένο πουστρόνι το τηλέφωνο και λέει την παπαριά του:
Αλεξης: "κοκα ντου ντου ντου, κοκα ντου ντου ντιιιι"
Πακιστανός στο λεωφορείο: "Τα πιτάνεις, άπιστος"
Αλέξης: "μα γιατί;"
Πακιστανός: "τουρα ντεν φώναξες οτι Πακιστανοι έχουν μικρό πιπί σαν αρσενική κότα;"
Αλέξης: "μα τι λες; εγώ είπα το κικιρίκου στα αγγλικά"
Πακιστανός: "Όύχι, έβρισες στα πακιστανικά, προσβόλα ξεπλυθείς με αίμα!"
Αλέξης: "μα..."
Πακιστανός βγάζει χαντζάρα και αποκεφαλίζει Αλέξη.... αγαλλίαση....
Το σλόγκαν λέει: "Χίλιες φορές πρεζάκιας, παρά καραγκιόζης της Vodafone...."




Και φεύγοντας από τις ηλίθιες διαφημίσεις, ας περάσουμε στις σιχαμένες και αηδιαστικές.
Lacta...  για πολλές σφαλιάρες...
Φωνάζει ο τύπος στη γκόμενα, γυρίζει την πλάτη και φεύγει καθώς αυτή τον κοιτάει θλιμμένα. Σπρώχνει κει έναν πωλητή μπαλονιών και πάει στο περίπτερο, όπου βλέπει τη Lacta και αναπολεί τις ευτυχισμένες στιγμές με το ξεκώλι και αλλάζει γνώμη και γυρνάει πίσω ο χλεχλές.... Που είναι ο αντρισμός σου μωρή αδέρφω; σκατόφλωρε, λίγδα του κερατά που παίρνεις και τα μπαλόνια και τα δίνεις στην τζουράπω; σίχαμα....Το σωστό σενάριο θα 'ταν το εξής:
Οκ, τσαντίζεται με την γκόμενα, της γυρίζει πλάτη, σπρώχνει και τον μπαλονά και πάει στο περίπτερο και βλέπει τη Lacta και αναπολεί. Καλά μέχρι εδώ. Παίρνει τη Lacta και γυρίζει πίσω προς την γκόμενα. Καθώς αυτή τον βλέπει να έρχεται, στρέφει προς το μέρος του και αρχίζει να χαμογελά και την στιγμή που έχουν φτάσει κοντά, ο τύπος της σκάει ένα μπουκέτο στο δόξα πατρί και αυτή σωριάζεται κάτω μαζί με μερικά από τα δόντια της, οπότε πάει και αυτός από πάνω και της πετάει τη σοκολάτα στη μούρη λέγοντας: "Να δω πως θα φας τη σοκολάτα τώρα μωρή μαλάκω χωρίς δόντια......μουχαχαχαχα" και το τραγούδι από πίσω παίζει:


Όποιο μπουνίδι της ζωής μου και να δω, 
αυτό που έριξα στην τσούλα ήηηηταν...
πιο γλυκόοοοοοοοοοο....


Η βασίλισσα των αηδιαστικών διαφημίσεων είναι μια βέβαια. Είναι μια συγκεκριμένη, η οποία προκαλεί ανακατωσούρα και ζαλάδα από την αηδία. Όταν αρχίζει και παίζει, νιώθεις σαν κάποιος να έχει αρπάξει τα έντερα σου και να τα στρίβει με δύναμη και θες να ξεράσεις απεγνωσμένα. Ξέρετε για ποια διαφήμιση θα πω τώρα είμαι σίγουρος.... Ο Ρουβάς, το γιαούρτι, το πιάνο και το νανούρισμα. ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ!!!  πέρα για πέρα ότι πιο σιχαμερό έχω δει ποτέ στην τηλεόραση. Ακόμα και το two girls and a cup (για όσους ξέρουν) δεν με είχε ταράξει τόσο πολύ όσο η πρώτη φορά που είδα αυτό το αίσχος. Δηλαδή είμαι ο μόνος που θεωρώ ντροπή να εκμεταλλεύεσαι μια προσωπική στιγμή/κατάσταση για διαφημιστικούς σκοπούς; και για γιαούρτι; Λες και αρκετά λεφτά δεν είχε ο τσίπης... Άσε που τέτοια φλωρομελωδία με την ποντικοφωνή του Ρουβά παίζει να προκαλέσει ψυχικά τραύματα σε κάποιο μωρό παιδί. Για μένα η διαφήμιση θα ήταν λίγο διαφορετική.


Ο Ρουβ τραγουδάει τα στρουμφοτραγούδια του και χτυπάει το τηλέφωνο, οπότε το σηκώνει και αφού ακούει την γκρίνια από την Ζυγούλη, πάει στο πιάνο τρώει λίγο γιαούρτι και αφήνει το κουτάκι στο πιάνο ενώ αρχίζει να κακοποιεί τα πλήκτρα τραγουδώντας το γλιτσιασμένο νανούρισμα: "κοιμήσου αγγελούδι μου, κοιμήσ...." Εκείνη τη στιγμή η πόρτα του στούντιο σπάει με έναν εκκωφαντικό θόρυβο και πέντε οργισμένοι δερματοφορεμένοι μεταλάδες με καρφιά μπουκάρουν φουριόζοι στο δωμάτιο, ο τυπάς με το μικρόφωνο βγάζει μια στριγκλιά τύπου Halford "DIEEEEEEEEEEEEEE ΦΛΩΩΩΩΩΩΩΩΡΡΡΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!" οπότε και ο τύπος με την κιθάρα πάει και σκάει μια κιθαριά στην μυτόγκα του Σάκη, αφήνοντάς τον σέκο στο πάτωμα και καπάκι του πετάνε το γιαούρτι στη μούρη. Το συγκρότημα παίζει μια μεταλλική ποζεριά και μόλις τελειώνει η σχιζοφρένεια βγάζουν όλοι απο μια μπριζόλα απο την τσάντα που έχουν ο καθένας στους ώμους του και αρχίζουν και την τρώνε οπότε ο τραγουδιστής γυρίζει προς την κάμερα και λέει: "Τα γιαούρτια είναι για τους γέρους και τις αδερφές...οι μάγκες τρώνε κρέας...!!!"


Πόσο πιο γαμάτη είναι πλέον η διαφήμιση; μπορεί να μην διαφημίζει γιαούρτι, αλλά η εικαστική παρέμβαση και η αλλαγή concept την πηγαίνει σε άλλα επίπεδα.


Υπάρχουν προφανώς και πολλές άλλες διαφημίσεις που είναι αντίστοιχα εκνευριστικές, αλλά κάπου εδώ ο χρόνος μας τελειώνει και επιστρέφουμε στη πίεση. Συμπληρώστε αν θέλετε με τις δικές σας προτάσεις. Καλή εβδομάδα λαμόγια!

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

ALZA WARS - Alza Χέϊγουορθ, η τελευταία έξοδος...

Διάβασε πως ξεκίνησαν όλα, στο πρώτο μέρος της ιστορίας εδώ ...


Σιωπή...σιωπή επικρατούσε παντού στον γεμάτο σκόνη και υγρασία υπόγειο χώρο που καταλάμβανε ο πανάρχαιος ναός-φυλακή, στον οποίο με είχαν κλεισμένο εδώ και τρεις εβδομάδες... Η σιωπή ήταν σιωπή νεκροταφείου, η σιωπή που πηγάζει όταν νεκροί κατοικούν σε αυτό το μέρος...


Τις πρώτες δυο εβδομάδες η ατμόσφαιρα ήταν εντελώς διαφορετική βέβαια. Ουρλιαχτά πόνου και απαράμιλλης αγωνίας έσκιζαν τη νύχτα και το σκοτάδι, προκαλώντας ρίγη τρόμου στους υπόλοιπους κρατούμενους που περίμεναν φοβισμένοι την σειρά τους. Τα ουρλιαχτά είχαν σταματήσει την τελευταία εβδομάδα, όταν και ο τελευταίος φυλακισμένος κατέρρευσε από την ανελέητα σκληρή μεταχείριση των σαυρανθρώπων.


Τα ερπετά δεν ήταν πολύ φιλόξενα και διόλου ευσυγκίνητα με τους κρατούμενούς τους. Η σωματική και ψυχική βία στην οποία υποβλήθηκα κατά την παραμονή μου εκεί δεν είχε προηγούμενο και σίγουρα θα μπορούσε να λυγίσει και τον πιο αρχιδάτο από τους x-men! αλλά όχι εμένα... Τα βασανιστήρια δεν γινόντουσαν απαραίτητα για κάποιο σκοπό. Εγώ δεν είχα κάτι που ζητούσαν, απλά ήθελαν να καταφέρουν να διαρρήξουν κάθε άμυνα μου και να με ξευτελίσουν πριν με σκοτώσουν. Ήταν καθαρή σαδιστική ευχαρίστηση που πήγαζε από την εγγενή κακία και μισανθρωπιά που έτρεφαν τα σιχαμερά αυτά πλάσματα. Προσπάθησαν πολύ να με σπάσουν, αλλά τα βασανιστήρια τους αποδείχθηκαν ανεπαρκή, αν και μπορώ να πω ότι σε κάποια φάση ήμουν πολύ κοντά στο να τα παρατήσω.


Οι σωματικές δοκιμασίες ξεκίνησαν με το κλασσικό μαστίγιο που όμως δεν πήρα μυρωδιά. Αν θυμάμαι καλά μου ρίξαν πεντακόσια ογδόντα επτά (587) χτυπήματα, πριν το μαστίγιο αρχίσει να ζητά έλεος. Μετά με ρίξανε μέσα σε μια σιδηρά παρθένα την οποία και ξεκώλιασα και δεν είναι παρθένα πια. Έπειτα δοκίμασαν να με σταυρώσουν, αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να αυξήσουν το πόσα γαμωσταυρίδια τους έριχνα την ημέρα. Ύστερα ήρθε το μαρτύριο της σταγόνας. Δοκίμασαν όλες τις σταγόνες πάνω μου. Σταγόνα νερού, αλατόνερου, σταγόνα γάλατος, σταγόνα χυμού πορτοκάλι και άλλα. Και όταν είδαν ότι δεν χαμπαριάζω ξεκίνησαν τα βαριά με σταγόνες από ουίσκι, χλωρίνη, υδροκυάνιο, μέχρι και σταγόνα λάβας βάλανε. Και πάλι, i took no χαμπάρι.


Γενικά τα σωματικά μαρτύρια δεν ήταν κάτι που η φιλντισένια κορμάρα μου δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει. Τα ψυχολογικά ήταν άλλο θέμα... Με ακινητοποιήσαν μπροστά σε μια τηλεόραση και κρατώντας ανοιχτά τα μάτια μου με ατσάλινα μανταλάκια, μου έβαλαν να βλέπω τα πρωινάδικα όλων των καναλιών από το πρωί μέχρι το βράδυ. Μέχρι και τα παλιά horror επεισόδια πρωινού καφέ με την Κορομηλά με έβαλαν να παρακολουθήσω. Τι τρίμπαζο θεέ μου... Η ψυχική πίεση αυξανόταν διαρκώς. Μετά τα πρωινά με πηγαίναν σε μια ηχομονωμένη αίθουσα, σαν στούντιο, και στην οποία αναγκαζόμουν να ακούω συνεχώς έναν απαίσιο θόρυβο και αλαλαγμούς βγαλμένους από την κόλαση, όπως Ρουβά, Βίσση, Βανδή, Χατζηγιάννη και ένα σωρό άλλους σιχαμένους ατάλαντους, στα τραγούδια των οποίων το αγνό πνεύμα μου ήταν αμάθητο και εκτεθειμένο, με αποτέλεσμα να υποστεί πολλαπλά πολιτισμικά σοκ. Το σώμα μου το ίδιο δεν το άντεχε και το στομάχι μου πολλάκις απέβαλε κάθε περιεχόμενο του από τις απίστευτες παπαριές που βασάνιζαν τα αυτιά μου. Η ψυχή μου κραύγαζε για έλεος και βοήθεια, αλλά η θέλησή μου ήταν δυνατή και κατάφερα να το ξεπεράσω, έστω και οριακά.


Η αντοχή μου τους είχε ξαφνιάσει. Θα έλεγε κανείς ότι είχαν φτάσει σχεδόν σε απόγνωση, καθώς διαπίστωναν ότι οι μέθοδοι τους δεν ήταν αρκετές για να με λυγίσουν. Είχαν απορήσει με το ποσό αμάσητος είμαι και αυτό τους έκανε να τρελαίνονται και να σκυλιάζουν ακόμα περισσότερο. Και τότε κάναν το λάθος...


Με οδήγησαν σε ένα δωμάτιο σε σχήμα ιγκλού (σαν βυζί χωρίς ρώγα, για να σας δώσω να καταλάβετε)  και με ανάγκασαν να καθίσω σε μια μεταλλική καρέκλα, όπου μου έδεσαν χέρια-πόδια με τις ειδικές χειροπέδες που ήταν ενσωματωμένες σε αυτή. Ταυτόχρονα, μεταλλικά ελάσματα σαν ζώνες περικύκλωσαν το στιβαρό στέρνο μου και έσφιξαν, ώστε να με κολλήσουν πίσω στη πλάτη του καθίσματος. Μόλις ακινητοποιήθηκα παντελώς, ένα κλουβί με χοντρά κάγκελα έπεσε απο το ταβάνι για να με περιβάλλει. Άρχισα να ανησυχώ (αν και χρησιμοποιώ τη λέξη με υπερβολή βέβαια) γιατί δεν είχα συνηθίσει σε τέτοια μέτρα ασφαλείας. Μπροστά μου υπήρχε μόνο ένας τρίποδας στον οποίο έκαιγε μια δυνατή φλόγα που με τα παιχνιδίσματα της φώτιζε το κυκλικό αυτό δωμάτιο. Οι φρουροί μου φύγανε και έμεινα να κοιτάζω την φλόγα και να αναρωτιέμαι τι μου είχαν επιφυλλάξει αυτή τη φορά. Δεν πέρασαν πάνω απο δέκα λεπτά όταν η πόρτα άνοιξε πίσω μου και έτριξε με το χαρακτηριστικό θόρυβο που τρίζουν οι πόρτες στα θρίλερ και οι πρωταγωνιστές την κοιτούν με γουρλωμένα μάτια περιμένοντας οτι κάποιος πολύ κακός και άσχημος θα μπεί, αλλά τελικά αυτός πετάγεται απο μια μάυρη γωνία πίσω τους που κανένας μαλάκας δεν είχε προλάβει να ελέγξει όταν μπήκαν στο δωμάτιο και σφάζει δυο τρεις. Εγώ φυσικά δεν ασχολήθηκα και χασμουριόμουνα απο τη βαρεμάρα μου. Το ερπετό πέρασε απο δίπλα μου κρατώντας ενα σάκο στο χέρι και έβγαλε ένα τσιρηχτό ήχο κοιτώντας με στα μάτια.

-ΧΧΣΣΣΣΣ. ΕΣΣΣΣΣΥ ΕΙΣΣΣΣΑΙ ΣΣΣΚΛΗΡΡΟ ΚΑΡΥΔΙ ΧΣΣΣΣΣ ΦΧΣΣΣ. ΕΓΩ ΟΜΩΣΣΣ ΘΑΑ ΣΣΣΕ ΣΤΡΩΣΣΣΩΩΩ ΧΧΣΣΣ. ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΒΥΣΣΣΣΑΛΕΟΣΣΣ....


-Ρε φίλε, σείρε γαμήσου να δεις άσπρη μέρα, του απάντησα πολύ εύστοχα.



-ΧΣΣΣ ΤΟΛΜΗΡΑ ΛΟΓΙΑ ΧΣΦΦΧΣΣΣ. ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙΣΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ!


Και με αυτά τα λόγια έβαλε το χέρι μέσα στη τζάντα και τράβηξε δυο απο τα CD μου που κρατούσαν ομήρους...Κοκκάλωσα. Το αίμα πάγωσε στις φλέβες μου και κρύος ιδρώτας έτρεξε σε διάφορα μέρη του κορμιού μου, κάποια απο αυτά απόκρυφα. 


-ΞΞΣΣΣΑΦΝΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΌΣΣΣΟ ΜΑΓΚΕΣΣΣ ΕΕ;


Έφερε τα δυο CD δίπλα στη φλόγα και κατάφερα να δω ποια ήταν. Helloween, Keeper of the seven keys II και Iron Maiden Seventh son of a Seventh Son. Και τα δυο συλλεκτικές εκδόσεις δυο δίσκων, που είχαν αφήσει ιστορία. Δυο διαμάντια της τέχνης και του ανθρώπινου πνεύματος γενικότερα. Ζωντανές αποδείξεις οτι, η μουσική είναι η κορωνίδα των τεχνών και οτι η ανθρώπινη έμπνευση αγγίζει τις ψυχές σε τέτοιο βάθος, που τις χαράζει ανεξίτηλα. Πράγματα για τα οποία θα έδινα και τη ζωή μου... Πριν προλάβω να αρθρώσω κουβέντα, το σιχαμερό αυτό διαβολόσπερμα, με μια απότομη κίνηση πέταξε και τα δυο CD στον τρίποδα με τη φωτιά και με ένα σαρδόνιο χαμόγελο γύρισε και κάρφωσε το βλέμμα του πάνω μου.


Ένιωσα μια τελευταία ανάσα να φεύγει απο το στόμα μου και η καρδιά μου σταμάτησε να χτυπά. Τα πάντα έγιναν θολά απο τα δάκρυα που πλυμμήρισαν τα μάτια μου. Ο χρόνος σαν να σταμάτησε και το μόνο που άκουγα ήταν ο παραπονεμένος ήχος που έβγαζε το πλαστικό καθώς παραδινόταν και έλιωνε στις φλόγες. Προς στιγμή νόμιζα πως άκουσα τον Kiske να τραγουδάει το Save Us, απο τον δίσκο που εκείνη τη στιγμή τσουρουφλιζόταν για να ικανοποιήσει την σαδιστική ανάγκη του ανίερου μιάσματος που στεκόταν μπροστά μου. Η στιγμή κράτησε αιώνες. Τότε, μόλις τα πάντα ησύχασαν και οι φλόγες καταβρόχθισαν τα πάντα, άκουσα το πρώτο ΜΠΟΥΜ... και μετά δεύτερο...ΜΠΟΥΜ...και τρίτο και τέταρτο...ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ. Η καρδιά μου είχε αρχίσει να ξαναχτυπά, αλλά αυτή τη φορά λυσαλλέα. Αίμα κύλισε πάλι στις φλέβες. Αίμα αποφασισμένο για εκδίκηση και τιμωρία. Αίμαι διψασμένο για αίμα... Είχα ανεχτεί αρκετά!


Τα κόκκινα πλέον μάτια μου γούρλωσαν και γεμάτα οργή κοίταξαν τον εχθρό.Το βλέμμα μου ήταν τόσο ποτισμένο με μίσος, που η σαρωτική δυναμή του έκανε το ερπετό να ουρλιάξει απο πόνο και να πέσει μετά νεκρός, με τον τρίποδα χωμένο στο κώλο του (αυτό, ούτε εγώ κατάλαβα πως έγινε). Σηκώθηκα με μια κίνηση όρθιος, σπάζοντας σε τρισεκατομμύρια θρύψαλα τα μεταλλικά δεσμά μου και  έριξα ένα κουτουλίδι στα κάγκελα του κλουβιού και τα εξαύλωσα απο τη μανία μου. Έτρεξα και σήκωσα το σάκο με τα CD και πέρασα τη ζώνη που είχε στον ώμο. Δεν θα τα άφηνα ποτέ ξανά. Άνοιξα την πόρτα και κοίταξα τον ελαφρά φωτισμένο διάδρομο που απλωνόταν μπροστά μου. Τέσσερις φρουροί στεκόντουσαν λίγο πιο πέρα και συζητούσαν κάτι ψιθυριστά σχηματίζοντας ένα μικρό πηγαδάκι.  Πήδηξα με δύναμη στον αέρα έκανα το σώμα μου σβούρα και καθώς περιστρεφόμουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, η τριβή με τον αέρα προκάλεσε ανάφλεξη στα ρούχα μου. Κατευθύνθηκα προς το κέντρο του μικρού κύκλου που είχαν σχηματίσει και όταν βρέθηκα ακριβώς ανάμεσά τους, πριν όμως προσγειωθώ, τεντώθηκα με δύναμη, σχηματίζοντας ένα πύρινο Χ που κατακεραύνωσε τους άμοιρους φιδανθρώπους, καθώς δυο πύρινα μπουκετίδια και δυο πύρινες πατούσες βρήκαν το δρόμο τους προς τις απερίγραπτα κακάσχημες σκατόφατσες τους. Τα κεφάλια αποκολλήθηκαν από τα σώματα και τέσσερις πίδακες αίματος ξεπήδησαν από τους λαιμούς τους, σβήνοντας ευτυχώς τις φλόγες από τα ρούχα μου. Δυστυχώς τα περισσότερα από αυτά είχαν καταστραφεί και τώρα ήμουν μόνο με ένα μισοξεσκισμένο παντελόνι. Το μεταξωτό πουκάμισο που είχα φορέσει είχε καεί ολοσχερώς, αφήνοντας το ονειρεμένα σμιλεμένο σώμα μου εκτεθειμένο στο συντριβάνι αίματος που πλημμύριζε το γύρω χώρο. Έγινα κατακόκκινος, όμως δεν με πείραξε.


Συνέχισα τον διάδρομο μέχρι που βρήκα ένα δωμάτιο το οποίο ήταν προφανώς η κουζίνα και βρώμαγε κουνουπίδι. Ήταν άδειο και δεν είχε να πάρω κάτι σαν όπλο και έτσι πήρα μόνο κάτι ξύλινες οδοντογλυφίδες. Βγαίνοντας από την κουζίνα βρέθηκα σε ένα από τα μεγάλα πλατώματα που είχα συναντήσει κατά την πρώτη μου επίσκεψη στο τρισάθλιο αυτό μέρος. Οι γέφυρες που ένωναν τα υπόλοιπα πλατώματα ήταν γεμάτες με εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες ερπετά, που παρακολουθούσαν με προσήλωση μια γιγαντοοθόνη κρεμασμένη από τον ένα τοίχο, που έλεγε τα νέα των 8.30 και εκείνη την στιγμή παρουσίαζε τα σοβαρά προβλήατα της ευρωζώνης και της οικονομικής κατάστασης γενικότερα. Οι σαύρες φαινόντουσαν ευχαριστημένες και συζητούσαν αναμετάξυτων σε πολύ ευχάριστο κλίμα. Ήμουν από πίσω τους και δεν με πήραν χαμπάρι. Από τις λίγες φράσεις που έφτασαν στα αυτιά μου, αποκαλύφθηκε το μεγάλο μυστικό των φιδιών. Ήθελαν να γονατίσουν τις οικονομίες του κόσμου για να αναδείξουν εκείνοι μετά δικές τους, βασισμένες σε δικά τους πρότυπα και ελέγχους. Ήθελαν να κάνουν κουμάντο, να κυριαρχήσουν, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο τον κόσμο. Και το κατάφερναν...


Τουλάχιστον μέχρι εκείνη τη στιγμή, γιατί τώρα τους είχα ανακαλύψει...  Δεν ξέρω αν υπήρχαν και άλλοι πυρήνες και κρησφύγετα τους ανά τον κόσμο, αλλά το ελληνικό ήταν πλέον στο έλεος μου... Κάναν το λάθος να ανοίξουν τα χαρτιά τους μπροστά μου, υπολογίζοντας στην δύναμή τους, αλλά δεν σκέφτηκαν την δικιά μου. Με υποτίμησαν και αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος τους. Και το πιο σημαντικό από όλα.....έκαψαν δυο CD μου... Δεν θα υπήρχε έλεος και σωτηρία. Πριν το συμβάν με τα CD, σκεφτόμουνα να τους συγχωρήσω και να σεβαστώ για άλλη μια φορά την έννοια της δικαιοσύνης και της αξίας της ζωής. Κάποια πράγματα όμως δεν αξίζουν σε όλους...και τα φίδια χάσανε το δικαίωμά τους να ζουν, τη στιγμή που η φλόγα άγγιξε το Keeper και το Seventh Son....


Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό μου καθώς η αβάσταχτη αυτή εικόνα πέρασε πάλι από το μυαλό μου. Όχι πια δάκρυα. Όχι για μένα τουλάχιστον. Ήρθε η ώρα να κλάψουν οι μανούλες τους. Ένιωσα την καρδιά μου να επιταχύνει, καθώς η αδρεναλίνη ξεχυνόταν στο αίμα μου σαν χείμαρρος, γεμίζοντας ενέργεια και ένταση τα πάντα μέσα μου. Πήρα μια βαθειά ανάσα και φώναξα με όλη μου τη δύναμη για να τραβήξω την προσοχή τους:


"Πουυυύτσαααααα!!!!"


Όταν όλα τα κεφάλια στράφηκαν προς το μέρος μου, έσκασα σατανικό χαμόγελο και βγάζοντας την πρώτη οδοντογλυφίδα από το κουτάκι, όρμηξα μπροστά! Πριν ακόμα φτάσω το πρώτο κύμα εχθρών, η οδοντογλυφίδα είχε εκτοξευθεί με υπεράνθρωπη δύναμη και είχε διαπεράσει δέκα σώματα, πριν καρφωθεί και σπάσει στον γρανιτένιο τοίχο της σπηλιάς (κάποιοι θα σκεφτούν "καλά και πόσο θανατηφόρα μπορεί να είναι μια οδοντογλυφίδα;" Καθόλου είναι η αλήθεια, αν δεν ξέρεις να την χειριστείς. Αν όμως η οδοντογλυφίδα εκτός από την μεγάλη της ταχύτητα, περιστρέφεται κιόλας -όπως οι σφαίρες-, κάνει απίστευτη ζημιά. Για παράδειγμα οι τρύπες που άφησε η δικιά μου διαπερνώντας τα φίδια, είχαν διάμετρο μεγαλύτερη από κουβά σφουγγαρίσματος!). Ταυτόχρονα, δυο άλλες οδοντογλυφίδες είχαν εμφανιστεί ακαριαία στα χέρια μου και άνοιγαν τρύπες αριστερά και δεξιά σε καίρια σημεία, αφήνοντας τους σαυρανθρώπους, τραυματίες, παράλυτους, ή και νεκρούς στο πέρασμά μου. Κατά δεκάδες πέφταν τα κουφάρια των ερπετών, παρόλη την σαρωτική πλειοψηφία τους. Μπουκέτα, κλοτσίδια, οδοντογλυφιές και θανατηφόρα βλέμματα τα όπλα μου, που έσπερναν θάνατο και πανικό στα βρωμερά αυτά πλάσματα. Αίμα, δάκρυα και ιδρώτας έρεαν άφθονα από τα σώματα των εχθρών στην προσπάθειά τους να με σταματήσουν, αλλά ήταν μάταιο. Φιδίσια χέρια, δάχτυλα, πόδια, ουρές και κεφάλια εκσφενδονίζονταν προς κάθε κατεύθυνση, καθώς πλέον είχα μετατραπεί σε μια μηχανή αλέσματος και τα ερπετά ήταν ο κιμάς μου. Το αίμα κόχλαζε καθώς έπεφτε απο τα πλατώματα στην καυτή λάβα από κάτω, όμως ο αριθμός των ερπετών δεν έμοιαζε να μειώνεται. Έσφαζα επί 10 λεπτά συνεχόμενα, αφού σε κάποια φάση έσκασε και achievement "The Butcher with the Toothpick - 100.000 kills". Παρόλα αυτά Οι ορδές συνέχιζαν να έρχονται ακάθεχτες για να μην πω ενισχυμένες αριθμητικά. Από κάθε βρωμερή τρύπα της απέραντης σπηλιάς, δυο ερπετά ερχόντουσαν στη μάχη για κάθε έναν σκατομούρη που έστελνα στην κόλαση!


Μετά από είκοσι λεπτά ασταμάτητης μάχης, είχα φτάσει στο κεντρικό πλάτωμα και ήμουν ακόμα περικυκλωμένος από χιλιάδες αντιπάλους, όταν ξαφνικά ακούστηκε ένα μεγάλο GONG! και τα φίδια ξαφνικά άρχισαν να απομακρύνονται από μένα αφήνοντας με μόνο μου στο κέντρο του πλατώματος. Λουσμένος στο αίμα απόρησα, αλλά καλωσόρισα το διάλειμμα για να φάω ένα kit-kat. Απο τα μεγάφωνα ακούστηκε: "Εξοντώστε τον δαίμονα ΤΩΡΑ! Να βγουν έξω οι Εξολοθρευτές"...


Με τα λόγια αυτά, τα κεντρικά κτήρια στο κάθε πλάτωμα άνοιξαν στη μέση και από μέσα εμφανίστηκαν τρία τεράστια ρομπότ που άρχισαν να κατευθύνονται απειλητικά προς το μέρος μου! Τα μηχανικά αυτά πλάσματα, έφταναν τα έξι μέτρα ύψος το καθένα και είχαν την ανατομία των δημιουργών τους. Τα κόκκινα led στα μάτια τους πρόδιδαν την ψυχρή αποφασιστικότητα της μηχανής που εκτελεί το σκοπό της, ενώ οι μεγάλες θανατηφόρες ουρές που τελείωναν σε ένα άκρως κοφτερό χαντζάρι, προμήνυαν μόνο προβλήματα   Όλα κρατούσαν από ένα μεγάλο μεταλλικό διπλο-πέλεκυ που γυάλιζε τώρα καθώς πλησίαζαν το κεντρικό πλάτωμα. Δε μάσησα ούτε τώρα... Ξεκίνησα να τρέχω προς το πλησιέστερο  από αυτά. Βλέποντας με να πλησιάζω, η θανατηφόρα ουρά υψώθηκε και άρχισε να ρίχνει ακτίνες laser κατά πάνω μου. Τι Κομανέτσι και μαλακίες....Η μαεστρία με την οποία απέφευγα τις ακτίνες και η πλαστικότητα των κινήσεων μου, ήταν τόσο artistic, που οι φιδάνθρωποι που παρακολουθούσαν αποσβολωμένοι, άρχισαν να χειροκροτούνε σε κάποια φάση... Ακόμα πιο κοντά στο ρομπότ τώρα, αυτό σήκωσε τον πέλεκυ αλλά πριν προλάβει να κάνει οποιαδήποτε άλλη κίνηση βρέθηκα με ένα σάλτο στο κεφάλι του. Άρπαξα τη τσεκούρα από τα χέρια του και με μια κίνηση την έσπασα στη μέση για να βολεύει για τα μέτρα μου, και την κατέβασα με δύναμη. Η πορεία της λεπίδας ήταν ένα τέλειο ημικύκλιο που κατέληξε εκεί που θα βρισκόντουσαν τα γεννητικά του όργανα, αν είχε καθόλου. Παραπάτησε και πηδώντας μπροστά του ακριβώς, με μια μονοκόμματη κίνηση το αποκεφάλισα. Γύρισα να τσεκάρω την κατάσταση και είδα ότι το δεύτερο από αυτά είχε πλησιάσει μαζί με το τρίτο σε απόσταση αναπνοής. Πολλά laser πάλι, και άλλα χειροκροτήματα από το κοινό. Αυτή τη φορά ακολούθησα την αντίστροφη πορεία. Σημάδεψα προσεκτικά και έριξα το τσεκούρι προς το ρομπότ αχρηστεύοντας το δεξί του πόδι. Καθώς αυτό γονάτισε, πήδηξα και του έσκασα ένα κουτουλίδι στο δόξα πατρί, βουλιάζοντας το μέταλλο και προκαλώντας ανεπανόρθωτες ζημιές στα εγκεφαλικά του κυκλώματα. Μέσα από τα συντρίμμια του κεφαλιού είδα πάνω σε ένα τσιπάκι το "Intel i-gamis 108 inside" και το συγκράτησα σαν πληροφορία. Γυρνώντας απότομα έσκυψα απότομα καθώς το κοφτερό λεπίδι του τρίτου ρομπότ έκοψε τα μαλλιά μου και παραλίγο να με αποκεφαλίσει. "Ε όχι να μου χαλάσεις και το χτένισμα ρε γαμημένο!" σκέφτηκα, το οποίο τρεις εβδομάδες τώρα, είχε τέλειο κράτημα παρόλα τα βασανιστήρια. Όρμηξα και το άρπαξα απο την ουρά. Ταυτόχρονα τα ερπετά άρχιζαν πάλι να πλησιάζουν οπότε και γύρισα την ουρά προς το μέρος τους. Βρήκα ένα κουμπί κάτω από την κωλοτρυπίδα του ρομπότ και το πάτησα. Η εκτυφλωτική δέσμη έστειλε θάνατο σε δεκάδες εχθρούς. Ανήμπορο το ρομπότ να αντισταθεί στην απίστευτη δύναμη μου, στεκόταν στα τέσσερα και με βοηθούσε στην εξολόθρευση των μισητών φιδιών. Όμως τα φίδια δεν είχαν τελειωμό. Φαινόντουσαν να είναι άπειρα. Τότε μου ήρθε η ιδέα.....


Κοίταξα την πυρακτωμένη θάλασσα από κάτω, που είχε γίνει ακόμα πιο κόκκινη από τους τόνους αίμα που καταβρόχθιζε. Και παρατώντας το ρομπότ, αποκόλλησα την συσκευή laser και πήδηξα μέσα....Λίγο πριν αγγίξω την επιφάνεια, το πανίσχυρο βλέμμα μου εστίασε πάνω στη λάβα και καθώς εκείνη λάκισε μπροστά μου, παραμέριζε από όπου περνούσα και άρχιζα να κατευθύνομαι με ταχύτητα προς το εσωτερικό της Γης... Μετά από μισή ώρα ασταμάτητης πτώσης, προσγειώθηκα σε σκληρό έδαφος. Το δολοφονικό μου βλέμμα κατάφερνε να κρατάει τη λάβα και τη ζέστη μακριά, όμως έπρεπε να βιαστώ... Άνοιξα το laser στο φουλ και άρχιζα να πυροβολώ την λάβα γύρω μου. Απανωτές εκρήξεις και αλυσιδωτές αντιδράσεις άρχιζαν να συμβαίνουν γύρω μου και ήξερα ότι το κόλπο είχε πετύχει. Οι αλυσιδωτές αντιδράσεις θα ξεκινούσαν από εδώ, αλλά θα κατέληγαν στην επιφάνεια, οδηγώντας σε μια τεράστια έκρηξη που θα καταβρόχθιζε όλη την υπόγεια φιδούπολη. Ο βράχος στον οποίο στεκόμουν άρχισε να κουνιέται και τελικά άρχισε να αναπτύσσει ταχύτητα προς τα πάνω. Πέντε λεπτά μετά, κινούμουν με απίστευτη ταχύτητα καθώς η έκρηξη είχε ξεκινήσει να απλώνεται με γεωμετρικούς ρυθμούς. Δέκα επιπλέον λεπτά μετά, περνούσα μέσα από την πόλη, όπου απανωτές εκρήξεις γκρέμιζαν τα οικοδομήματα και καταπόντιζαν χιλιάδες ερπετά στην θανατηφόρα μάζα λιωμένων υλικών. Φτάνοντας στην οροφή , έριξα ένα μπουκέτο στο ταβάνι και το φως του  Ήλιου πλυμμήρισε τα πάντα και για ένα δευτερόλεπτο τα μάτια μου -ασυνήθιστα τον τελευταίο καιρό στο φως- έτσουξαν, αλλά με μια δολοφονική ματιά μου, ο Ήλιος χαμήλωσε ένταση και ήμουν πάλι οκ. Ο βράχος ταξίδεψε ψηλά και καθώς κοιτούσα κάτω, είδα την πόλη να την καταπίνει η λάβα και ένα κύμα αγαλλίασης πλημμύρισε τη καρδιά μου. Όλα είχαν τελειώσει επιτέλους...


Πήδηξα σε ένα περαστικό αεροπλάνο και με άφησε στο Ελ. Βενιζέλος. Γύρισα σπίτι λαχανιασμένος και σήκωσα το τηλέφωνο. Ο κόσμος έπρεπε να μάθει την αλήθεια. Η επανάσταση απέναντι στη συνωμοσία είχε ξεκινήσει στην Ελλάδα και τώρα θα το μάθαινε όλη η υφήλιος. Τα ερπετά θα δυσκολευόντουσαν πλέον να κρατήσουν την κυριαρχία τους. Και όπου υπήρχε αντίσταση, θα ήμουν εκεί να βοηθήσω.


Αυτά λοιπόν έγιναν αγαπητό μου ημερολόγιο. Εδώ θα σταματήσω να γράφω, γιατί είναι το μνημόσυνο για τα δυο εκλίποντα CD που έδωσαν τη ζωή τους στο βωμό της ελευθερίας και της δικαιοσύνης...


Αλλά να θυμάστε πάντα....Have no fear, Alza is here...