Οι συνάδελφοι είναι αδέρφια μας

Το παρόν άρθρο είναι αφιερωμένο σε μια συνάδελφο. Μια κοπέλα που ομοιά της δύσκολα θα πετύχεις στη ζωή σου πάνω απο μια φορά. Ένα πραγματικά ξεχωριστό άτομο. Σύζυγος, μάνα, φίλη και συνάδελφος, μα πάνω απο όλα.....καριόλα!!!

Πρόσφατα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα οτι περικλείομαι απο τραγελαφικά ηλίθιες προσωπικότητες στη δουλειά. Το υποψιαζόμουν ανέκαθεν αλλά σιγουρεύτηκα γιατί υποχρεωνόμαστε όλοι στην εταιρεία να παρακολουθήσουμε κάποια σεμινάρια αυτοβελτίωσης, τύπου συναισθηματική νοημοσύνη, διαχείριση θυμού, διαχείριση κρίσεων, διαχείριση χρόνου και άλλες τέτοιες παπαριές για φλωραδερφάρες. Έτσι έχω έρθει σε πιο κοντινή επαφή με μεγάλο μέρος του εταιρικού πλυθησμού και πέρα απο το δικό μου τμήμα. Το θέμα είναι ότι αυτά τα σεμινάρια εξελίσσονται σε συζητήσεις φιλοσοφικοκλασομπανιεράτου περιεχομένου, και κάθε εγωκεντρική πατσόλα ή κοκορόμυαλος κεφτές, νομίζει ότι η γνώμη του είναι σωστή, ή ότι μετράει, ή ότι πρέπει να την ακούσουμε εμείς οι υπόλοιποι που δεν πάσχουμε απο σύνδρομο down-down to the underground.

Θα μου πει κανείς, Alza καλά μιλάς εσύ για εγωκεντρισμό; Ναι μιλάω!!! Πρώτον, γιατί εγώ είμαι υπερανώτατη προσωπικότητα και μπορώ να κάνω ότι γουστάρω και δεύτερον, γιατί εγώ το άχτι μου το βγάζω ανώνυμα στο internet και δεν αναγκάζω κανέναν να διαβάζει τις παπαριές σοφίες μου. Σε τέτοιες όμως ομάδες και ειδικά απέναντι σε άτομα που συνεργάζομαι, προσπαθώ και είμαι διακριτικός και στο πότε θα μιλήσω, αλλά και στο τι θα πω και πως, και σίγουρα δεν θα το παίξω έξυπνος (όχι αν δεν με προκαλέσει κάποιος τουλάχιστον). Στο μεταξυ είναι τα θέματα τέτοια του σεμιναρίου, που πραγματικά πρέπει να έχεις νοημοσύνη ξεκολλημένης παντόφλας για να μην τα έχεις ήδη σκεφτεί. Ευγένεια, θετική σκέψη, ενσυναίσθηση και ένα σωρό ακόμα θεωρητικούρες στις οποίες αρέσκονται οι ανεγκέφαλες γκόμενες, γιατί τις κάνουν να αισθάνονται καλύτερες σαν άνθρωποι. Απο παντόφλες λοιπόν άλλο τίποτα. Έχουμε κάποιες χαμούρες -γιατί κυρίως οι γυναίκες, εκτός απο τις αξιόλογες, συμμετέχουν σχεδόν αποκλειστικά σε τέτοιες χαζομάρες- οι οποίες είτε θα συμφωνούν με ότι ψυχολογοθεωρητικουρομαλακία ακούν, είτε θα λένε τις δικές τους χωρίς να νιώθουν έλεος ή έστω ντροπή που παραβιάζουν κάθε λογική. Μια απο αυτές ξεχωρίζει, την οποία απο εδώ και πέρα για λόγους εχεμύθειας και σεβασμού προς τον άνθρωπο θα την λέμε απλά "καρακαριολάρα" ή αλλιώς "ΚΚ", η οποία έχει πετάξει τόσο τις περισσότερες, όσο και τις πιο χοντρές αρχιδιές που έχω ακούσει ποτέ στην ζωή μου να βγαίνουν απο το στόμα ενός και μόνο ανθρώπου. Η συγκεκριμένη λοιπόν είναι και νέα (30-35) μάνα δυο παιδιών (έτσι γεμίζουμε στόκους) και επειδή έχει αρχίσει στα άντα της να ψάχνεται για ψυχολογικά θέματα (για να γίνει καλύτερη μάνα), νομίζει οτι έχει σοβαρή άποψη και οτι είναι μέγιστη στοχάστρια και ψυχολόγα. Άκουστε ένα παράδειγμα, απο τα χιλιάδες που έχει πει η σάπια, της οποία η μαλακία ήταν τόσο απερίγραπτα μεγάλη, που δεν άντεξα να μην σχολιάσω.
Για να μην εξηγώ όλο το στόρι, απλά έλεγε ο εισηγητής οτι σε εταιρικό περιβάλλον, η ευγένεια, η καλή διάθεση και ακόμα και ένα κοπλιμάν που δεν εννοείς πραγματικά, μπορούν να προδιαθέσουν θετικά μια συναλλαγή και να πετύχεις αυτό που θες. Σωστό βέβαια σαν λογική, άσχετο το αν θες να το κάνεις ή όχι. Πετάγεται λοιπόν το ξόανο και λέει:

ΚΚ(καρακαριόλα), ΕΙ(εισηγητής), Α(μουά)

ΚΚ: Συγνώμη, αλλά αυτό θα ήταν ψέμα! Εγώ δεν λέω ΠΟΤΕ ψέματα!
ΕΙ: Κοίτα, ας μην κοροιδευόμαστε, το ποτέ είναι μεγάλη λέξη και άλλωστε όλοι λέμε καθημερινά ψέματα, είτε μεγάλα είτε μικρά και αθώα.
ΚΚ: Όχι, μιλάτε στο λάθος άνθρωπο, εγώ δε λέω ΠΟΤΕ ψέματα.
ΕΙ: Βρε συ...εννοώ για παράδειγμα θα σπάσει το παιδί σου ένα βάζο και θα αρχίσει να κλαίει οπότε για να ησυχάσει θα του πεις "Δεν πειράζει Γιαννάκη", όμως πειράζει έτσι δεν είναι;
ΚΚ: Όχι, εδώ ειδικά με βρίσκετε κάθετη (λες και ξέρει τι θα πει κάθετα και οριζόντια η βρωμιάρα), στα παιδιά μου δε λέω ΠΟΤΕ ψέματα. Αν όντως δεν πειράζει, θα του το πω, αν πειράζει θα του το πω επίσης και θα το συμβουλέψω να μη το ξανακάνει.
Αλζας: Συγνώμη να σας διακόψω λίγο... KK να σου κάνω μια ερώτηση; Τα παιδιά σου είναι μικρά έτσι;
ΚΚ: Ναι μια κόρη 6 ετών και έ..
Αλζας: Ναι, ναι οκ, ΖΜΠΟΥΤΣΜ, η ερώτηση είναι: τους έχεις πει ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα Άγιος Βασίλης;
ΚΚ: ..........εεεε όχι.......αλλά......αυτό είναι διαφορετική περίπτωση....

(καλά, ρούφα τώρα το κρεάτινο lollipop...)

Δεν απάντησα φυσικά, παρά μόνο έγειρα πίσω στην καρέκλα μου ήρεμος, και γέλασα ειρωνικά καθώς η πνευματική ψωλάρα μου βίαζε τα εγκεφαλικά της κύτταρα (δύο στο σύνολο). Το ίδιο έκαναν ο εισηγητής και πολλοί άλλοι στην αίθουσα...Ήθελα όμως να σηκωθώ και να κάνω την γνωστή κίνηση νίκης του Ace Ventura, φωνάζοντας  ταυτόχρονα CAN YOU FEEL..THAT...HONEY???????

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση απο το να ταπεινώνεις τον εχθρό... και είχε μόλις ταπεινωθεί. Όχι οτι αυτό την πτόησε. Οι μαλακίες τις συνεχίζονται τώρα επι 6 μήνες αδιάκοπα, χωρίς κάποια μείωση στην συχνότητα ή την ένταση. Κάθε φορά που μιλάει ένας ανεμοστρόβιλος ηλιθιότητας ξεχύνεται στο δωμάτιο παρασέρνοντας κάθε προσπάθεια για λογική διευθέτηση ένος θέματος.

Μια άλλη φορά (απο τις πρώτες μέρες κιόλας) είμασταν χωρισμένοι σε ζευγάρια και είχα την κακή τύχη να πέσω μαζί της. Η άσκηση ήταν να μιλήσουμε ο καθένας λίγο για τον εαυτό του, με σκοπό να μάθουμε ο ενας για τον άλλο. Τεσπα μου είπε τις βαρετές παπαριές τις περι του τι σπούδασε...μπλα μπλα...παπαριές...σύζυγος....πούτσες....2 παιδιά...αγαπάω τα παιδιά μου..μπλα πουτσες κλπ κλπ. Αν η ζωή μου ήταν τόσο κενή και αδιάφορη όπως φάνηκε να είναι η δική της τότε χίλιες φορές να ήμουν πρεζάκιας. Μετά της είπα εγώ λίγα και ένα απο αυτά ήταν το ενδιαφέρον μου για ταινίες και βιβλία. Με ρώτησε τι διαβάζω αυτόν τον καιρό και επειδή συμπτωματικά διάβαζα Discworld (Terry Pratchet) εκείνον τον καιρό, της είπα για τα βιβλία φαντασίας. Φάνηκε να της αρέσει σαν ιδέα όταν της περιέγραψα λίγο, αλλά πραγματικά δεν είχε καταλάβει τι θα πει βιβλία ή ταινίες φαντασίας γιατί μετά με ρώτησε να της πω κάποιο παράδειγμα απο ταινία φαντασίας για να βάλει στα κωλόπαιδά της να δουν. Εκεί της είπα οτι ένα απο τα πιο κλασσικά παραδείγματα είναι ο άρχοντας των δαχτυλιδιών....Με το που της το είπα, γούρλωσε τα μάτια....

ΚΚ: Τιιιι; καλέ αυτό έχει πολύ βία....δεν θέλω τα παιδιά μου να δουν τόση βία...
Αλζας: ο άρχοντας; βία; δεν θα το έλεγα.
ΚΚ: ε θα ήθελα κάτι πιο ελαφρύ μωρε...
Αλζας: ε καλά αν θες ελαφριά ταινία φαντασίας για παιδιά, τι πιο κατάλληλο απο το Χαρι Πότερ;
ΚΚ: Οχι όχι, και αυτό έχει βια;
Αλζας: (εκεί γούρλωσα εγώ τα μάτια) Το Χαρι Πότερ έχει βία; μιλάμε για ένα nerd που κρατάει ένα ξερόκλαδο και πετάει πάνω σε μια vileda. Πόσο βια νομίζεις οτι έχει; Ένα επεισόδιο απο "Το μικρό μου πόνυ" ήταν πιο σοκαριστικό απο όλα τα Χαρι Πότερ μαζί...
ΚΚ: έ μα έχει και εκεί κάτι φαντάσματα και κάτι περίεργα άσχημα πλάσματα και όλο μάχονται, έτσι δεν είναι;
Αλζας: (σε μια έκρηξη κατανόησης και οίκτου αποφάσισα να της μιλήσω σοβαρά και να της δώσω μια συμβουλή) Κοίτα καρακαριόλα, αυτές οι ταινίες είναι παραμύθια, όπως παραμύθια είναι και η κοκκινοσκουφίτσα, χενσελ και γκρέτελ, η χιονάτη κλπ κλπ. Σε ποιό παραμύθι δεν υπάρχουν άσχημα-κακά πλάσματα και σε ποιό δεν παρουσιάζεται συμβολικά η μάχη του καλού με το κακό; Όση βία έχει ο άρχοντας άλλη τόση έχει και η κοκκινοσκουφίτσα, που ο λύκος τρώει ολόκληρη τη γιαγιά πχ. Αυτό δεν το έχεις διαβάσει στα παιδιά σου; Την χιονάτη, που την δηλητηρίασε η κακάσχημη μάγισσα; Όλα τα παραμύθια έχουν βία μέσα και υπάρχει λόγος. Οτι τα παιδιά θα πρέπει με κάποιο ήπιο τρόπο, να μάθουν οτι το κακό και το καλό υπάρχουν και στην πραγματικότητα, και όταν θα μπουν στην ζωή πρέπει να ξέρουν να διαχωρίζουν το ένα απο το άλλο, ώστε να το αντιμετωπίσουν και όχι να κρυφτούν απο αυτό... Δεν είπε κανείς φυσικά να ερχονται τα παιδιά σε επαφή με ωμή βία απο νωρίς, ή χωρίς έλεγχο, αλλά και η ολική απόκρυψη και υπερπροστασία δεν νομίζω οτι τους κάνει και καλό. Τα παιδιά είναι πιο δυνατά απο όσο νομίζουν οι μεγάλοι.
ΚΚ: ναι...καλά έτσι οπως το θέτεις δεν έχεις και άδικο...
Αλζας: οπότε θα δεις ενα Χάρι Πότερ;
ΚΚ: όχι μωρε, μου φαίνεται πολύ βίαιο....
Αλζας: (απο μέσα μου) Μαλάκω, ηλίθια, ξόδεψα χρόνο και σάλιο για σένα και τα κωλόπαιδά σου... Τράβα και γαμήσου! (απο έξω μου) Χαχα οκ, οτι νομίζεις εσύ καλύτερο. (απο μέσα μου) καριόλα γαμώ το σπίτι σου! (απο έξω μου) πάντως σίγουρα θα αρέσουν στον άντρα σου. (απο μέσα μου) που καλός μαλάκας θα είναι και αυτός αφού παντρεύτηκε ένα ζώον σαν και σένα. (απο έξω μου) Πάμε τώρα γιατι μας περιμένουν. (απο μεσα μου) θες και παιδιά ζώον!
ΚΚ: Ωραία, πάμε. Καλή άσκηση αυτή εε;
Αλζας(απο έξω μου) ναι, μια χαρά. (απο μέσα μου) δε γαμιέσαι λέω εγώ να δεις άσπρη μέρα;



Υπήρξαν πολλά άλλα τέτοια σκηνικά απείρου κάλλους, που πολλές φορές με φτάσαν στο σημείο να θέλω να την μπουκετώσω στο δόξα πατρί, αλλά ένα ήταν το συμβάν που με έβγαλε πραγματικά έξω απο τα ρούχα μου. Η άσκηση ήταν η εξής: Χωριστήκαμε σε δυο ομάδες των εννιά ατόμων και η ΚΚ ήταν στην δική μου ομάδα. Στο υποθετικό σενάριο μας, ήμασταν επιβάτες σε ένα αεροπλάνο που έπεσε στην Σαχάρα και ο πιλότος μας είπε, με την τελευταία του πνοή, οτι 120 μίλια νοτιοδυτικά έχει όαση. Επίσης οτι είχαμε ξεφύγει 100 μίλια απο την πορεία μας. Καταφέραμε να διασώσουμε απο το αεροπλάνο κάποια πράγματα, τα οποία παραθέτω παρακάτω, και η άσκηση ήταν να αποφασίσουμε σαν ομάδα, ποια απο αυτά ήταν τα πιο σημαντικά, βαθμολογώντας  απο 1(το πιο σημαντικό) εώς το 15(το πιο ασήμαντο). Πρώτα θα βάζαμε ο καθένας την δική του εκτίμηση και μετά θα αποφασίζαμε σαν ομάδα.τα αντικείμενα ήταν τα εξής:

Δυο λίτρα Vodka
Ένα φανάρι με μπαταρίες
Ένας σουγιάς
Ένας χάρτης εναέριας κυκλοφορίας της περιοχής
Ένα αδιάβροχο πλαστικό
Μια πυξίδα
Ένα γεμάτο πιστόλι
Ένα πακέτο γάζες
Ένα αλεξίπτωτο άσπρο/κόκκινο
1000 χάπια αλατιού
Ένα λίτρο νερό κατ'άτομο
Ένα βιβλίο "κατοικίδια ζώα της ερήμου"
Γυαλιά ηλίου κατ'άτομο
Ένα παλτό κατ'άτομο
Ένα καθρεφτάκι

Δεν θα σας πω τι έβαλα εγώ απο τώρα, αρκεί να σημειωθεί οτι ήμουν σε ατομικό επίπεδο ο πιο σωστός (όπως πάντα άλλωστε) καθώς οι γνώσεις μου αλλά και το ευρηματικό μυαλό μου προσέγγισαν σχεδόν απόλυτα τις επιλογές που έδωσαν εμπειρογνώμονες επι του θέματος. Με το που μαζευτήκαμε όμως η ομάδα για να αποφασίσουμε, απο την πρώτη κιόλας επιλογή, άρχισε η τριβή...

-"Πρώτη επιλογή τα νερά" είπε κάποιος. Εεε, δεν πολυσυμφωνούσα, καθώς η πρώτη μου επιλογή ήταν το καθρεφτάκι για να κάνω σινιάλο αν χρειαστεί, όμως και το νερό το είχα δεύτερο οπότε δεν μίλησα. Εκεί που μίλησα είναι που πετάγεται η ΚΚ και λέει 
-"ρε παιδιά να βάλουμε την πυξίδα πρώτη;"
-"Η πυξίδα δεν μας χρειάζεται απάντησα, πρώτον γιατί δεν έχουμε που να πάμε -η επιλογή της όασης ουσιαστικά δεν ήταν βιώσιμη καθώς το "νοτιοανατολικά" δε λέει και πολλά μέσα στην έρημο- και δεύτερον, γιατί αν θέλουμε να προσανατολιστούμε έχουμε τον ήλιο την ημέρα και τα αστέρια το βράδυ."

Η καρακαριόλα και άλλες δυο-τρεις καρακαριόλες με κοίταξαν λοξά και έβαλαν τα γέλια...
-"Πως θα βρεις τον προσανατολισμό σου καλέ απο τα αστέρια; γίνεται αυτό;" γύρισε και μου είπε μια χαμογελώντας. Δεν πίστευα αυτό που άκουγα. 
-"Φυσικά και γίνεται..." απάντησα χωρίς να πω κάτι άλλο.
-"Άντε καλέ, πετάχτηκε η ΚΚ, μας κοροιδεύει ο Άλζας τώρα για να κάνει πλάκα. Να πάρουμε την πυξίδα και αν θέλει ας διαβάζει τα άστρα για να μας πει αν θα φτάσουμε τελικά ή όχι. Χαχαχαχαχα!"

-"Πολύ αστείο, δε λέω", είπα, "όμως το γεγονός παραμένει οτι με τα αστέρια εγώ βρίσκω προσανατολισμό, ενώ εσύ πιθανότατα δεν βρίσκεις κάν με την πυξίδα... σε αυτή την περιπτωση λοιπόν, που η επιβίωσή μας εξαρτάται απο γνώσεις που μπορεί να έχουν κάποιοι περί φύσης ή επιβίωσης, καλό είναι να μιλήσουν αυτοί που έχουν την γνώση και να μην πηγαίνουμε απλά διαισθητικά επειδή σε κάποιους φαίνεται κάτι λογικό."
-"Μα μας είπαν να αποφασίσουμε σαν ομάδα" πετάχτηκε μια άλλη σαύρα.
-"Μα αυτό κάνουμε", είπε κάποιος άλλος, "αλλά ο Άλζας έχει δίκιο. Αν κάποιος ξέρει κάτι αντίστοιχο να το πει για να σκεφτούμε τι θα κάνουμε"
-"Ρε παιδιά τι χαζομάρες λέτε" πετάχτηκε πάλι η ΚΚ, "εγώ λέω να πάρουμε την πυξίδα για να πάμε στην όαση, αυτά που λέτε δεν γίνονται."

Δεν άντεξα...η αλήθεια είναι οτι λύγισα κάτω απο τους μεγατόνους ασχετοσύνης, ηλιθιότητας και καριολίασης που κατέκλεισαν το δωμάτιο. Αυτό που με πείραζε δεν ήταν φυσικά η ασχετοσύνη της, αλλά το γεγονός οτι επέμενε για κάτι για το οποίο ήταν προφανώς άσχετη. Την κοίταξα με ειρωνικό βλέμμα που έσταζε δηλητήριο....

-"Η εύρεση του προσανατολισμού με την χρηση του ουρανού έχει ιστορία πάνω απο 3000 χρόνια. Οι ψαράδες στον Νείλο ξέραν να το κάνουν και ήταν θεωρητικά χιλιάδες φορές πιο άσχετοι απο εμάς σε πολλά θέματα. Προφανώς όχι απο όλους μας... Το γεγονός οτι εσυ δεν ξέρεις πως γίνεται, ή οτι για σένα τα αστέρια υπάρχουν μόνο για να σου βγάζουν το ωροσκόπιο, δεν σημαίνει οτι και εμείς οι υπόλοιποι συμφωνούμε..."

Αν και πιθανότατα να μην κατάλαβαν τι είπα, οι περισσότερες γκόμενες ανίχνευσαν την ειρωνεία στο ύφος μου, και σε μια έκρηξη φεμινισμού έτρεξαν να υποστηρίξουν την καρακαριόλα, επιστρατεύοντας τα διαχρονικά όπλα των γυναικών: γκρίνια, μουρμούρα και πρήξιμο αρχιδιών.

-ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ...έχουμε άποψη... ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ πούτσες ακατανόητες, ΣΟΥΞΟΥΜΟΥΞΟΥ δικαιώματα, πούτσες μπλε ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ γυναίκα ΜΠΙΡΙ άστρα ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ πούτσες και καρύδες ΜΠΙΡΙ ΜΠΙΡΙ....
 για να καταλήξουν στο ομόφωνο συμπέρασμα ότι:
-"και στην τελική αν η πλειοψηφία το αποφασίσει, δεν πρέπει να το αποδεχτεί όλη η ομάδα;"

-"Αν το υποθετικό μας δίλλημα ήταν να βάλω λάδι ή βούτυρο στις φακές, τότε ναι να ψηφίζαμε και εδώ που τα λέμε οι γυναικείες γνώμες θα είχαν περισσότερη βαρύτητα, αλλά απο τη στιγμή που στο σενάριο παίζεται η ζωή μου, όχι δεν θα δεχθώ την γνώμη σας, ειδικά όταν καταλαβαίνω οτι δεν στηρίζεται σε καμία γνώση. Και για να λέμε την αλήθεια κορίτσια, αν έπεφτε όντως το αεροπλάνο που είμασταν όλοι μαζί στην έρημο, το πιθανότερο είναι οτι εσείς, θα κάνατε αυτό που κάνουν πάντα οι γυναίκες σε τέτοιες δύσκολες και απειλητικές καταστάσεις, δηλαδή ΤΙΠΟΤΑ! Το πολύ πολύ να κλαίγατε απο φόβο σε κάποια γωνία περιμένοντας απο τους άντρες να βγάλουν το φίδι απο την τρύπα. Για αυτό λοιπόν μη μου λέτε για δημοκρατικές διαδικασίες όταν πρόκειται για θέματα ζωής και θανάτου. Εγώ αν ήμασταν όντως εκεί και μου λέγατε να πάρουμε την πυξίδα, θα την έπαιρνα και θα την έσπαγα μπροστά σας και μαντέψτε....δεν θα μπορούσατε να κάνετε τίποτα για αυτό...."

Έπεσε σιγή....Ούτε οι άντρες δεν μιλάγαν είτε απο αδιαφορία, είτε απο έλλειψη...δε ξέρω τσαγανού;

Θέλησα να ελαφρύνω το κλίμα γιατί ήταν πολύ κοντά στο να βάλουν τα κλάματα και στην τελική δεν με ένοιαζε και τόσο και είπα χαμογελαστός:
-"εκτός αν κάποια έχει πάρει το πιστόλι οπότε πάσο! ότι θέλει η κοκώνα!"

γελάσαν λίγο και αφού αγνοήσαν παντελώς την συμβουλή μου για την πυξιδα αλλά και άλλες, ολοκληρώσαμε τη λίστα και πήγαμε στον εισηγητή. Εκείνος μας είπε με ποια σειρά έχουν επιλέξει οι εμπειρογνώμονες και χάρηκα οταν είδα οτι το καθρεφτάκι ήταν όντως πρώτο, ενώ η πυξίδα ήταν 13η στη σειρά για τους εμπειρογνώμονες και 12η για μένα. Η ομάδα μου την είχε βάλει 2η τελικά....

Όταν ανέφερε την πυξίδα και το πόσο χαμηλά ήταν σε προτεραιότητα, κοίταζα τις γκόμενες μία μία χαμογελώντας συγκαταβατικά μέχρι που το βλέμμα μου έπεσε στην ΚΚ....και τι είπε τότε το απίστευτα τραγικό ζώον...;

-"Ε καλά και τι μας νοιάζει τι λένε οι εμπειρογνώμονες... Αφού η λογική τους δεν στέκει..."

έκλεισα το κεφάλι μου ανάμεσα στα χέρια μου με απελπισία....

"Σηκώθηκα απο το τραπέζι και πήδηξα προς το μέρος της, προεκτείνοντας το πόδι μου έτσι ωστε τελικά η σόλα μου την βρήκε στο κούτελο με τέτοια δύναμη, που το κεφάλι της αποκολλήθηκε απο το υπόλοιπο σώμα. Γελώντας πάνω απο το θύμα μου, είδα οτι οι υπόλοιπες γκόμενες, αντί να με χειροκροτούν ή να πέφτουν στα γόνατα υποτακτικά παρακαλώντας για συγχώρεση, γύρισαν επιθετικά προς το μέρος μου. Πρώτη ήρθε μια τύπισσα που κάνει καράτε 10 χρόνια και υποστηρίζει οτι μπορεί να δείρει άντρα σε μάχη...χαχα, της έδειξα πόσο λάθος είχε όταν, με μια και μόνο μπουνιά στο στομάχι, διαπέρασα τα σωθικά της και της έδωσα τη μήτρα στο χέρι.  "Πάρε να χεις μωρή καποτορουφήχτρα" της είπα και έσκασα και μια κουτουλιά στον διπλανό μου παρόλο που δεν έκανε τίποτα, έτσι για το χάβαλο να ουμ. Με το που έγινε αυτό όλοι άντρες-γυναίκες, πέσαν στα γόνατα και ζητήσαν έλεος και τους λυπηθηκα και πήγα να φάω μια τυρόπιτα."

σήκωσα το κεφάλι απο τα χέρια....μακάρι να γινόταν αυτό σκέφτηκα, όμως σηκώθηκα απο το τραπέζι και βγήκα απο την αίθουσα με αργό και μελαγχολικό βήμα νιώθοντας ηττημένος απο την υπέρμετρη βλακεία της καρακαριόλας...τελικά οι καριόλες πάντα νικάνε;

Η μάχη των φύλων

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τις διαφορές των δυο φύλων και να δώσουμε μια πιθανή λύση στη μάχη που κυμαίνεται τόσα χρόνια μεταξύ τους. Για να βρούμε τη λύση στο πρόβλημα πρέπει να μελετήσουμε σε βάθος και τις δυο πλευρές. Ελπίζω να είστε προετοιμασμένοι, γιατί θα ακολουθήσει ανάλυση της γυναικείας ψυχοσύνθεσης και της αντρικής μαλακίας (οι άντρες δεν έχουν ψυχή, έχουν αρχίδια), σε βαθμό που ποτέ κανείς δεν έχει επιχειρήσει.

Ας προσεγγίσουμε αρχικά την προέλευση της γυναίκας και του ανδρός απο θρησκευτική σκοπιά. Ο Θεός όπως ξέρουμε έφτιαξε πρώτα τον Αδάμ και άραξε. Ο Αδάμ ήταν μέγας ανωμαλάρας. Την έπαιζε πρωί-μεσημέρι-βράδυ. Όταν δεν την έπαιζε, σοδόμιζε τα πρόβατα, τα κατσίκια, τα λιοντάρια, τους ελέφαντες και τις καμηλοπαρδάλεις - που τότε στο παράδεισο ήταν όλα ήμερα - και γενικά, ότι άλλο ζωντανό είχε δημιουργήσει ο Θεός για να του κάνει παρέα. Βλέποντας τα δημιουργήματά του παραβιασμένα, ο Θεός δεν άντεξε και αποφάσισε να του δώσει έναν σύντροφο, αφενός που να 'ναι στα μέτρα του, και αφετέρου που θα του κάνει τέτοιες ζήλιες, ώστε να τον αναγκάσει να μην ασελγήσει ποτέ ξανά στα αθώα ζώα. Με το που δημιουργήθηκε λοιπόν η Εύα, άρχισε τη γκρίνια και ηρεμούσε μόνο για λίγες ώρες μετά το σεξ, για να ξαναπιάσει την γκρίνια μετά:

"Πάλι κάθεσαι; δεν θα φέρεις κάνα φρούτο να φάμε;"

"Δεν καταλαβαίνω γιατί οταν τελειώνεις εσύ, τελειώνει και το σεξ. Εγώ θέλω και άλλο. Πως θα ικανοποιηθώ;"

"Τα φύλλα συκής μας θέλουν πλύσιμο και σιδέρωμα δεν θα βοηθήσεις; για δούλα με περνάς;"

"Φέρε ένα φοινικόφυλλο και σκούπισε τη σπηλιά, μπουρδέλο τα έχεις κάνει! έχω περίοδο και δεν μπορώ να βλέπω την ακαταστασία."
"ΜΗ ΠΕΤΑΣ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΣΟΥ ΣΤΟ ΚΟΜΟΔΙΝΟ!"
"Τι θα πεί δεν είσαι έτοιμος για παιδί;;;; ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΩ ΜΑΝΑ;;;;"

"Δεν με αγαπαααααααας!!! μπουχουχουχουυυ!!!"

Ο Αδάμ σύντομα έπεσε σε κατάθλιψη. Ότι και να έκανε δεν μπορούσε να κρατήσει την Εύα ευχαριστημένη και έτσι μεσα σε λίγους μήνες έχασε και την σεξουαλική του όρεξη και ορμή. Κλείστηκε στον εαυτό του και άρχισε να φαντασιώνεται οτι γαμάει τράγους, σκατζόχοιρους και κουκουβάγιες και να τον παίζει κρυφά. Η Εύα, αγάμητη πλέον, έγινε χειρότερη απο ποτέ. Η γκρίνια πήρε βιβλικές διαστάσεις και σε κάποια φάση, ούτε ο Θεός ο ίδιος δεν την άντεξε. Εκνευρισμένος και με τον Αδάμ που προφανώς ήταν προβληματικός, αποφάσισε να τους τιμωρήσει και να τους εξορίσει για πάντα. Για να μην τους διαολοστείλει όμως και του κρατήσουν μούτρα, σκέφτηκε το εξής σχέδιο. Είπε στους πρωτόπλαστους να μή φάνε το απαγορευμένο μήλο γιατι θα τους κάνει βαβά. Μετά πήγε στο Διάβολα και του πε να ξεγελάσει την Εύα με χρυσαφικά και ρούχα και τσάντες Αρμάνι και τέτοια κόλπα, ώστε να φάει το μήλο και έτσι να έχει δικαιολογία για να τους δώσει τα παπούτσια στο χέρι. Όντως, ο Διάβολας έβαλε τα Prada του και πήγε στην Εύα και της είπε:

"Σου αρέσουν τα παπούτσα μου; Αν φάς εσύ και ο Αδάμ το μήλο, θα σου τα δώσω αυτά και μια τσάντα αρμάνι και φόρεμα Gucci και θα σε γεμίσω με accessories και εσώρουχα Victoria's secret και θα είσαι και πολύ γκάβλα. Οπότε θα σε γουστάρει και ο Αυνάν, έ ο Αδάμ."

Μη τα πολυλογούμε η Εύα ψήθηκε και πήγε στον Αδάμ, ο οποίος ο μαλακαντρέας, δεν είχε τα αρχίδια να πει όχι, και τον έπεισε και το φάγαν το μήλο. Έτσι ο Θεός βρήκε την ευκαιρία να γλιτώσει απο την Εύα και τους είπε να πάρουν τον πούλο απο τον Παράδεισο. Καθώς τους οδηγούσε στην ουράνια τσουλήθρα που κατέληγε στη Γή, τους είπε:

"Εσύ Αδάμ αγόρι μου δε πας καλά. Για τιμωρία, εσύ και οι απόγονοί σου θα ζείτε για πάντα με την ανάγκη να τον παίζετε. Λάστιχο θα τον κάνετε. Ταυτόχρονα, θα υποστείτε την γκρίνια και την βλακεία των γυναικών και θα σας κάνουν τη ζωή κόλαση. Δεν θα τις ικανοποιείτε ποτέ και δεν θα τις καταλάβετε καθόλου. Όχι οτι εγώ μπορώ ή θέλω να τις καταλάβω, αλλά εγώ τουλάχιστον δεν θα μαι εκεί, μουχαχαχαχα! 

Εσύ Εύα δεν χρειάζεται να τιμωρηθείς άλλο, αρκετά ελλατώματα σου έδωσα... Άντε ΟΥΣΤ τώρα!"

Και έτσι, λόγω του πρωτομαλάκα και της πρωτοκαριόλας αυτής, είμαστε τώρα όλοι εδώ και τρώμε τα σκατά, αντί να είμαστε πάνω και να κυνηγιόμαστε στα σύννεφα. Η πτώση στη Γη είχε τα εξής αποτελέσματα:
Ο άνδρας: Κατάλαβε ότι αν συνέχεια έκανε την χάρη στη γυναίκα, θα του έβγαινε σε κακό, γι' αυτό και άρχισε να σκέφτεται περισσότερο πρακτικά, να ζυγίζει καταστάσεις και τελικά ανέπτυξε ένα πνευματικό όπλο, τη λογική, η οποία θα τον προστάτευε από τις γυναίκες (οι οποίες δεν ξέρουν πως να χειριστούνε αυτό το όπλο). Ωστόσο, αντίστοιχα οι γυναίκες ανέπτυξαν τα δικά τους όπλα με τα οποία πολλές φορές νικούν τους άνδρες, για αυτό και όλα τα βουνά είναι γεμάτα καράβια...
Η γυναίκα: Όταν ο άνδρας άρχισε να μιλά στις γυναίκες με λογική και σύνεση δείχνοντάς τους που κάναν λάθος, αυτές επειδή δεν καταλάβαιναν τι εννοούσε, μπερδευόντουσαν και ερχόντουσαν σε αμηχανία. Ανακάλυψαν λοιπόν τρομερά όπλα με τα οποία θα μπορούσαν να αμυνθούν απέναντι στους δυνάστες. Μιλάμε φυσικά για το μουνί, τα βυζά,τις κωλάρες και φυσικά το τρομερότερο όλων -το οποίο θα έπρεπε να απαγορευτεί από την συνθήκη της Γενεύης- την γκρίνια. Με τέτοια πανίσχυρα εργαλεία στη διάθεσή τους, ουσιαστικά οι γυναίκες πολλές φορές εξουδετερώνουν τους περισσότερους άντρες και τους χρησιμοποιούν για τα δολοπλόκα σχέδια τους.


Ας εξετάσουμε τώρα την προέλευση και την πορεία των φύλων μέσα από το πρίσμα της θεωρίας της εξέλιξης. Σε κάθε ζωντανό οργανισμό στο πλανήτη υπάρχει η γενετικά σχεδιασμένη προδιάθεση για πολλαπλασιασμό του είδους. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα ζώα (και ο άνθρωπος) έχουν ένα ένστικτο το οποίο τα "σπρώχνει"  συνεχώς, αχόρταγα και ακατάπαυστα προς την πράξη της αναπαραγωγής, κοινώς το "ξεκώλιασμα". Από τα δυο φύλα την ισχυρότερη σεξουαλική προδιάθεση την έχει το θηλυκό, μια που στην πλειοψηφία είναι αυτό το οποίο και ολοκληρώνει την διαδικασία της αναπαραγωγής με την γέννα. Η φράση "εγώ πότε θα γίνω μάνα;" είναι ουσιαστικά χαραγμένη στο DNA του κάθε θηλυκού στο πλανήτη και είναι μια ερώτηση που ασταμάτητα βασανίζει τα κορίτσια μας είτε σε βιολογικό είτε σε ψυχικό επίπεδο. Η προσήλωση και η μανία τους για αυτό το σκοπό είναι τέτοια, που αποτελεί και έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους οι γυναίκες δεν μπορούν να διαπρέψουν σε τίποτα σχεδόν, εκτός από το ντάντεμα και το ξεσκάτισμα. Στην προσπάθειά τους να παγιδέψουν ένα αρσενικό  στα δίχτυα τους οι γυναίκες αρχικά χρησιμοποιούν τα σωματικά τους όπλα. Το ντύσιμο και το στόλισμα γενικότερα, αποτελεί μια πανάρχαια και τελετουργική απόδειξη για το ότι οι γυναίκες βασίζονται στην εμφάνισή τους για να εντυπωσιάσουν, αποδεικνύοντας το πόσο τούβλα είναι. Πριν με λιντζάρει το γυναικείο κοινό μου (φιλιά μητέρα!) να συμπληρώσω ότι, δεν είναι όλες οι γκόμενες τούβλα, απλά αφενός μεν τα τραβέλια τυπικά είναι άντρες, και αφετέρου, οι μετρημένες στα δάχτυλα γυναίκες με νοημοσύνη δεν είναι αρκετές για να καταρρίψουν το κανόνα.


Έστω λοιπόν, ότι η γυναίκα επιτυγχάνει το σκοπό της και επιδίδεται στην γενετήσια πράξη, η οποία θα έπρεπε, εκτός από το κανονικό σεξ, να συμπεριλαμβάνει και γαμήσι από κώλο (για να μην έχουν δικαιολογία οι ξενέρωτες) . Τελικά, αυτός ο οποίος καλείται και ολοκληρώνει το έργο της γονιμοποίησης, αποκτά άλλη συναισθηματική αξία για τη γυναίκα, καθώς της ικανοποιεί ένα από τα αρχαιότερα και ισχυρότερα ένστικτα. Ακόμα και πριν προλάβει ένα αρσενικό να πραγματοποιήσει την δουλειά του, το θηλυκό κατασκευάζει μια ιστορία μελό στο μυαλό του, και η αξία του αρσενικού αυξάνεται ιδεατά, πριν καν ολοκληρώσει τη δουλειά του. Έτσι οι γυναίκες επινόησαν τον έρωτα και την αγάπη, τις ρομαντικές βαρκάδες και τα λουλούδια και άλλα τέτοια σιχαμένα. Είναι ο βασικός λόγος που οι άντρες λένε τις γυναίκες ηλίθιες.


Αντίστοιχα το αρσενικό φύλο, έχει την γενετήσια ορμή μεν, να χώσει κάπου το μαντζαφλάρι του, για να εξασφαλίσει οτι αυτό θα εκπληρώσει το σκοπό του που είναι ο πολλαπλασιασμός του είδους. Για να το εξασφαλίσει αυτό όμως, ο άνδρας, σκέφτεται λογικά (μια που όπως είπαμε είναι το βασικό του όπλο του) και λέει: "Ωραία και πες τα φέρνω σήμερα στην Χ γκόμενα και μένει έγκυος. Μέχρι να γεννήσει και να μπορεί να ξανακάνει άλλο, θα περάσει τουλάχιστον ένας χρόνος. Αν όμως αφού τα φέρω στην Χ, πάω αύριο και τα φέρω στην Υ και μετά στην Ζ τότε θα καταφέρω αυτό που η φύση με προστάζει πολύ πιο γρήγορα και αποδοτικά." Έτσι ο άνδρας είναι από τη φύση του multifucking ον, όπερ πολυγαμικό. Δυστυχώς, καθώς η γυναίκα δεν καταλαβαίνει από λογική, αυτό δεν της αρκεί καθώς της χαλάει την ρομαντική ιστορία που έχει στο μυαλό της και για να αντεπιτεθεί χρησιμοποιεί τα δικά της όπλα για να γίνει το δικό της. Παγιδευμένος πλέον από τα διασταυρωμένα πυρά της γυναικείας γκρίνιας από τη μία, και της μαμάς φύσης από την άλλη, ο άντρας αναγκάζεται να καταφύγει σε υποχθόνιους τρόπους για να ολοκληρώσει το σκοπό του, δηλαδή να εξαπατήσει, να ψευδομαρτυρήσει και να κλέψει. Πολλές φορές γίνεται γελοίος και καραγκιόζης στην προσπάθειά του αυτή. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο άνδρας παρατάει το όπλο του (λογική) και κάνει ότι προστάξει η κατα καιρούς γκόμενα (παντόφλα) μόνο και μόνο για να μην χάσει το ενδεχόμενο γαμήσι. Στις μέρες μας δε μεγάλος αριθμός ανδρών, για κάποιο λόγο, προσπαθεί να αντιγράψει το γυναικείο φύλο και τις μεθόδους του, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην εμφάνιση και προσοχή στη μόδα μόδα, και αν φόραγε και σερβιέτες παίζει και να μην τους ξεχωρίζαμε. Και μετά όταν οι γυναίκες τους λένε γυναικωτούς και δεν τους κάθονται, αυτοί τις βρίζουν και τις λένε "πουτάνες". Μάθετε όμως μικροί μου καθυστέρες, ότι αν μια γυναίκα είναι όντως πουτάνα επειδή "πουλάει" το μουνί της, εσείς που "πουλάτε" την αξιοπρέπειά και τη ψυχή σας για ένα γαμησάκι (που εγώ στη τελική το έβγαζα με σορτσάκι και σαγιονάρα αμαλάχει), είστε πολύ χειρότεροι. Επειδή λοιπόν τα αρσενικά κάνουν ένα σωρό μαλακίες για να πηδήξουν και μετά άλλες τόσες για να ξένοπηδήξουν, οι γυναίκες λένε τους άντρες μαλάκες.


Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι οι γυναίκες είναι ηλίθιες και οι άντρες μαλάκες. Και πως θα μπορούσαν να μην είναι; Είναι ο τρόπος της φύσης να εξομαλύνει τις διαφορές που δημιούργησε μεταξύ των δυο ομάδων. Για να ανεχτείς έναν μαλάκα, πρέπει να είσαι ηλίθιος και αντίστροφα. Είναι αναμφίβολα ένας κανόνας της φύσης αυτός, ο οποίος ισχύει για όλους, εκτός από μένα που είμαι γαμάτος. Σε αυτό το σημείο μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι η μάχη των φύλων δεν θα τελειώσει ποτέ. Είναι ένας φαύλος κύκλος, πλασμένος από τη φύση και είναι μάχη ζωής. Χωρίς αυτήν, η ανθρωπότητα θα ήταν χαμένη. Δεν υπάρχει λόγος λοιπόν για μικρότητες και μίση μεταξύ των δυο αντίπαλων στρατοπέδων. Είμαστε καταδικασμένοι να εξαρτιόμαστε ο ένας από τον άλλο και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει σύντομα. Οπότε, μην αντιστέκεστε και μην αφήνετε τις διαφορές μας να μπαίνουν στη μέση. Αφού άνδρες και γυναίκες μαζί, έχουμε έναν και μοναδικό κοινό σκοπό: "ανελέητο γαμήσι!". Αφεθείτε λοιπόν ο ένας στα χέρια του άλλου και ανέμελοι, διασχίστε τα λιβάδια της ευτυχίας και της χαράς. Και μόλις τα διασχίσετε πέστε στα χορτάρια και επιδοθείτε  στη μεγαλύτερη παρτούζα που έχει δει ο κόσμος. Γιατί όπως έχεις πει ένας μεγάλος σοφός άνθρωπος των καιρών μας, "η παρτούζα είναι αγάπη γλυκεία μου, η παρτούζα είναι αγάπη...".