Σάββατο 14 Μαΐου 2011

Hollywood Kombat. FIGHT!


Σκεφτόμουνα προχθές την ταινία Alien VS Preadator. Και μου φάνηκε περίεργο, πως απο όλους τους super-duper χαρακτήρες ή τέρατα  του Χόλυγουντ διαλέξαν αυτούς τους δυο να αναμετρηθούν. Ακόμα πιο περίεργο μου φάνηκε πως δεν σκέφτηκαν να κάνουν και άλλες ταινίες, όπου γαμίκουλες απο διάφορα έργα να μακελεύονται μεταξύ τους. Πως είναι το Mortal Kombat VS DC Universe για παράδειγμα, όπου ο Sub-Zero πλακώνεται με τον Superman; Ε κάτι τέτοιο. Κάθησα λοιπόν και έφτιαξα μια λίστα με τους πιο γνωστούς υπερ-ήρωες απο το Χόλυγουντ και τους οποίους θεωρώ οτι θα είχε χαβαλέ να ρίξουμε σε ένα κλουβί όλους μαζί και να δούμε τι θα γίνει. Ποιός θα την φορμάρει σε ποιόν; Ποιός θα μείνει όρθιος; Αποφάσισα να εξαιρέσω τους ήρωες της Marvel και της DC Universe γιατί περιπλέκεται πολύ το θέμα και γιατί απο την άλλη είναι ΠΑΑΑΑΑΑΡΑΑ ΠΟΛΛΟΟΙΙΙΙΙ. Έτσι, καταλήξαμε σε αυτή τη λίστα, που έχει ήρωες που αγαπήσαμε ή μισήσαμε και που όλοι τους έχουν κάτι το υπερφυσικό πάνω τους. Δυστυχώς στο κλουβί μπορεί να μείνει μόνο ένας, για αυτό και η λίστα είναι ταξινομιμένη ξεκινώντας απο αυτόν που θα πάρει τον μπούλο πρώτος, εως και τον τελευταίο, ο οποίος θα είναι και το νούμερο ένα, νικητής και κυριάρχος των υπολοίπων. Η σειρά είναι υποκειμενική και χρίζει κουβέντας. Ας τη δούμε λοιπόν.


15.Harry Potter

Τι δουλειά έχει άραγε ο Pappary Potter στη λίστα με τους πιο γαμάτους τύπους της μεγάλης οθόνης; Θα σας πω. Αν ρωτήσετε κάποιο παιδάκι θα σας τον αναφέρει σαν ήρωα. Και επειδή είμαι αντικειμενικός τον έβαλα και αυτόν. Βασικά ο Χάρρυ εδώ που τα λέμε είναι για τον πούτσο. Αν ήταν στο χέρι μου, θα έφτιαχνα ένα sequel στο οποίο θα στηνόταν στα τέσσερα και θα τον έπαιρνε ο Voldemort και όλο το σχολείο ατάλαντων μάγων που φοιτά. Μετά θα του έχωνα μια μαγική σκούπα στον πάτο και θα τον εκτόξευα στο διάστημα. Θέλει να το παίξει και μάγος το γαμίδι, που κάθε φορά που σκάει πρόβλημα κρύβεται πίσω από τη ρόμπα κάποιου άλλου φλώρου. Άντε κουρέψου ρε ούφο. Μάθε και να ανάβεις κάνα κερί στο σκοτάδι και μετά μας το παίζεις ιστορία. Σταμάτα να χαϊδεύεσαι με την άλλη κοκκινοτρίχα λούγκρα, βγάλε το wand από τον κώλο σου και γίνε χρήσιμος για μια φορά. Μια ζωή να σε γλιτώνουν οι άλλοι και να παίρνεις εσύ τη δόξα. Η Ερμιόνη σε πατάει άνετα, ακόμα και στον ύπνο της. Το ότι δεν κατάφερε ο Voldemort να σε καθαρίσει τόσο καιρό, δείχνει πόσο γιωτάς κακός είναι. Όλοι οι από κάτω στη λίστα σε γαμάνε για πλάκα.

14.Robocop

Ίνδαλμα των μπάτσων, ο τενεκεδένιος υπερασπιστής της δικαιοσύνης, με την πιστόλα χωμένη στο μπούτι και την ψυχρή φωνη, αποτελεί λογικά και απο τους πρώτους νταβραντισμένους cyborg που λατρέψαμε σαν παιδιά. Το ενσωματομένο υπερτσιπάκι στον εγκέφαλο, του επιτρέπει να σκανάρει γρήγορα το χώρο και να λαμβάνει άμεσες και ακριβείς δράσεις στο πεδίο της μάχης. Πυροβολεί με τέτοια ακρίβεια, που κόβει τα αρχίδια κουνουπιού στο χιλιόμετρο αμα γουστάρει. Το κράμα μετάλλου τον προστατεύει απο τα κοινά πυρά και αν σε φτάσει μπορεί να σε συνθλίψει με την τεράστια μηχανική του δύναμη. Εικάζεται οτι έχει και μεταλλικό πέος, που είναι και ο λόγος που ο Harry Potter θέλει σαν τρελός να τον γνωρίσει...

13.Blade

Ωραία τα δερμάτινα και τα γυαλιά ηλίου το βράδυ, ωραίες και οι κωλοτούμπες, ψαρωτικά τα μαχαιράκια και τα οπλάκια και respect στο ξυλίκι χωρίς έλεος στα βαμπιροφλώρια. Ωστόσο, όταν πρέπει να πέρνεις τη δόση σου με το αίμα κάθε τρείς και λίγο, τότε είσαι αδύναμος. Αργά ή γρήγορα, θα βρεθεί κάποιος που θα σε ξεγελάσει και θα σου βάλει bloody mary ή ακόμα χειρότερα τοματοχυμό στα φιαλίδια σου και τότε φίλε μου Blade, γίνεσαι απλά ένας σκατόφατσας αράπης με μαλλί σαν θαμνο-φράχτη, που σε κλείσανε φυλακή γιατί έκλεβες την εφορία γαμημένε απατεώνα (τουλάχιστον αμερική η εφορία δε μασάει).

12.Alien

Αηδιαστικό σίχαμα της κολάσεως. Αχόρταγο αγρίμι και δολοφονικό γαμίδι. Αυτό το πλάσμα είναι επικίνδυνο ακόμα και στο θάνατό του, αφού το αίμα του είναι πανίσχυρο οξύ και μπορεί να τρυπήσει μέχρι και ατσάλι. Ο βαθμός δυσκολίας αντιμετώπισης του αυξάνεται εκθετικά όταν το μαλακισμένο φέρει και τα ξαδερφάκια του μαζί, πράγμα που κάνει συχνά. Σε τρώει διπλά, αφού το κεφάλι του, που είναι σαν υπερτροφικό λουκάνικο διαθέτει ΔΥΟ στόματα μέσα στα σάλια, το ένα πιο σιχαμένο και γλιτσιασμένο απο το άλλο. Μακράν το χειρότερο είδος για κατοικίδιο. Αν δε συναντήσεις και τη μαμά-alien, κάνε την προσευχή σου στα γρήγορα καθώς η βρώμα αυτή, εκτός οτι έχει μια μούνα σαν αγωγό πετρελαίου απο τον οποίο ξερνάει ακατάπαυστα τα μικρά της, είναι και εκατό φορές πιο μανιασμένη και πιο έξυπνη απο τα κοινά του είδους. Η τεράστια σουβλερή ουρά της μπορεί να προκαλέσει αμέτρητη ζημιά για αυτό κρατάτε τις αποστάσεις σας.

11.Highlander

«There can be only one!» Μόνο και μόνο η εμπειρία του σαν ξιφομάχος αλλά και γενικά, σαν άνθρωπος που έχει ζήσει κάτι εκατοντάδες χρόνια, τον καθιστούν σεβαστό μέλος της λίστας των γαμιάδων. Μπορεί να μην έχει μαγικές δυνάμεις, και το σπαθί να μην είναι αρκετό για να νικήσει κάποιους απο τους υπόλοιπους υπερήρωες, αλλά σίγουρα μπορεί να σταθεί στο ύψος του και να πολεμήσει, τουλάχιστον όσο το κεφάλι του είναι στη θέση του. Λογικά με μια καλή περικεφαλαία απο αδαμάντιο σε σχήμα καπότας για να πιάνει όλο το λαιμό, μπορεί να ανέβει και άλλα επίπεδα στην κατάταξη.

10.Terminator

Ο  τύπος που έδωσε νόημα στις φράσεις “Asta la vista baby…” και “Ill be back…”. Ο ψυχρός εκτελεστής/προστάτης, που παρόλο που είναι τεχνολογικά κατώτερος από άλλους terminators, καταφέρνει να τους γαμάει όλους αφού είναι στη τελική ΠΟΛΥ ΜΑΓΚΑΣ. Σχεδόν άφθαρτος, οπλισμένος σαν αστακός και με τα μπράτσα του Σβάρτσι στη κατοχή του, αποτελεί ένα απο τα πιο γαμιστερά Cyborg για παρέα. Αν παρόλα αυτά είσαι ο στόχος του τότε θα έχεις πρόβλημα, καθώς θα κάνει ΤΑ ΠΑΝΤΑ για να σε προσεγγίσει και να σου ανοίξει μια δεύτερη δίοδο καθαρισμού του εντέρου (κωλοτρυπίδα).

9. Neo

Μέσα στο Matrix o τύπος δεν κόβεται ούτε με βαλέ. Είναι SupermanSpidermanThor και όλη η λεγεώνα μαζί. Του πούλησες τσαμπουκά; Θα δει τον κώδικα σου , θα τρυπώσει μέσα σαν Trojan Horse και αντίο ζωή. Ακόμα και αν κατά λάθος τον σκοτώσεις, θα αναστηθεί και θα έρθει να σε γαμήσει. Ασάλιωτα.
Εκτός Matrix βέβαια, θα έχανε και από τον Harry Potter, αν ο τελευταίος είχε τα άντερα να σταθεί απέναντι του και να ψελλίσει κάνα spell της προκοπής χωρίς να χεστεί  πρώτα από το φόβο του. Έξω από το Matrix ο Neo είναι πουστράκι του ελέους και μέσα είναι από τους δυνατότερους και για αυτό, σαν μέσο όρο τον χώνω στη θέση 9.

8. Predator

Ο πιο επικίνδυνος  μπουγελόφατσας στην ιστορία των εξωγήινων απειλών. Η ασχήμια του είναι παραλητική. Γεννημένος φονιάς και εκπαιδευμένος  κυνηγός, είναι αδίστακτος έτσι και σε βάλει στο μάτι. Γρήγορος σαν αίλουρος, ευλίγιστος σαν φίδι, δυνατός σαν αρκούδα και αόρατος σαν πορδή, ούτε που θα τον δεις να έρχεται. Τρείς κόκκινες τελείες στο μέτωπο του θηράματος, σφραγίζουν ανεπιστρεπτί τον θάνατό του, αφού επακολουθεί έκρηξη του κεφαλιού και μετατροπή του εγκεφάλου του σε τοματοπελτέ. Ο μόνος τρόπος να γλιτώσεις, είναι να σε θεωρήσει ανάξιο του χρόνου του. Γι αυτό και δεν καταλαβαίνω γιατί και στην ταινία δεν παρατάγαν τα όπλα αφού και αυτοί είχαν πάρει πρέφα τι παίζει...

7. Optimus Prime

Γίνε φίλος του και θα σε πηγαίνει βολτίτσες και θα σέρνει και κοντέινερ άμα λάχει, για να κουβαλάς και το σπίτι σου ακόμα μέσα. Σύγχυσε τον και ετοιμάσου να γευτείς την οργή πέντε τσαντισμένων τόνων πανίσχυρου μετάλλου. Πρόσθεσε σε αυτά, τα τελευταίας τεχνολογίας όπλα και σπαθιά που έχει κρυμμένα παντού πάνω του, και να είσαι σίγουρος ότι θα τις μαζέψεις και για τον επόμενο χρόνο. Το μέγεθός του και μόνο μπορεί να κάνει πολλούς απο τους χαρακτήρες αυτής της λίστας να το καλοσκεφτούν πριν του κάνουν μανούρες. Και καλά θα κάνουν καθώς ο Optimus, μπορεί να σέβεται τη ζωή όλων των έμβιων όντων, αλλά θα σε πατήσει σαν μυρμήγκι κάτω απο τα τεράστια ζαντολάστιχά του αν σε θεωρήσει απειλή.

6. Yoda 

Η λίστα έχει αρκετούς ξιφομάχους. Βέβαια όταν μιλάμε για ξιφομάχους η κορυφή είναι μια… May the force be with αυτόν που θα τολμήσει να κουνηθεί στον Yoda. Μπορεί να είναι κουτσός και πράσινος από τη μούχλα, και να μην μπορεί να αρθρώσει σωστά μια πρόταση παρά τα εκατοντάδες χρόνια ζωής του, αλλά έτσι και θολώσει, μετατρέπεται σε δολοφονικό μίξερ και καλά θα κάνεις να μην είσαι δίπλα. Όχι μόνο στροβιλίζεται ασταμάτητα και πηδάει σαν τον Bugs Bunny με αποτέλεσμα να μην μπορείς ποτέ να προβλέψεις που θα πάει, αλλά έχει άψογη γνώση της Δύναμης και μπορεί να την χρησιμοποιήσει για να λυγίσει μέχρι και τον πιο ζόρικο αντίπαλο.

5.King Kong

Ας περάσουμε σε μια άλλη μαιμού διαφορετικού μεγέθους. Όταν μιλάμε για ωμή δύναμη μιλάμε για King Kong. Μη κάνεις το λάθος και του πάρεις τις μπανάνες ή την γκόμενα, γιατί θα σε κυνηγήσει…και θα σε βρει! Ο πίθηκος αυτός, τεράστιος σαν κτήριο, μπορεί να προκαλέσει απίστευτα μεγάλες δυσκολίες στους αντιπάλους του, γιατί μπορεί να είναι μεν ζώο, αλλά μια κάποια νοημοσύνη την έχει. Δεν παγιδεύεται τόσο εύκολα και αν τα πάρει κράνα δεν μένει κολυμπηθρόξυλο όρθιο. Η αδυναμία του ως γνωστόν (όπως συμβαίνει με τα περισσότερα αρσενικά), είναι οτι είναι και αυτός μουνόδουλος. Αν δεις King Kong στο Empire State Building, μουνί τον έχει σύρει. Αν απο την άλλη δεν παγιδευτεί και έχει χώρο να κάνει τα δικά του, τότε αιωνία η μνήμη του άτυχου που θα τον προκαλέσει.

4.Godzilla

Δεν σας φτάνει που είναι 200 μέτρα σάυρα; Θέλετε και άλλο απο το γεγονός οτι οτιδήποτε και να της ρίξεις δεν χαμπαριάζει; Γεννοβολάει και σαν κουνέλα, οπότε αν την γλιτώσεις απο την πατούσα σε μέγεθος αεροπλανοφόρου, κάποιο απο τα μούλικα θα σε πετύχει κάπου και θα σε κάνει μαμ. Ένα μόνο μπορείς να κάνεις για να την στείλεις απο εκεί που ήρθε...RELEASE THE CRAKEN!

3.Kraken

Απλά ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ!
Αυτό το ανοσιούργημα ξεπερνά κάθε φαντασία και όριο. Είναι ηλίθιο, είναι άσχημο, είναι τεράστιο και πεινάει. Όποιος και να’σαι, κάνεις μεταβολή και τον μπούλο ΑΡΜ! Το ότι το κέρδισε ο Περσέας είναι μεγαλύτερο ψέμα και από το να κερδίσει ο Παναιτωλικός την Μπαρτσελόνα 4-0 στο Camp Nou και με 9 παίχτες. Ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσεις είναι να ελέγξεις το μικρό σαν φυστίκι μυαλό του με μάγεια ή τηλεπαθητικές δυνάμεις. Ελάχιστοι μπορούν να το κάνουν αυτό και ένας απο αυτούς είναι ο γαμίδης απο κάτω...

2.Emperor Palpatine

Ο τύπος αυτός δεν υπάρχει. Η κακία του και η υπερβολικά σκατένια μούρη του, από μόνες τους τον κάνουν ιδιαιτέρως επικίνδυνο. Είναι τόσο δολοπλόκος, που η  Λουκρητία Βοργία μπροστά του μοιάζει με την Κάντι-Κάντι. Άμα πιάσει και σπαθί γάμησε τα Πολυχρόνη. Αν αφήσει το σπαθί, τότε την ΠΟΥΤΣΙΣΕΣ πραγματικά! Πάρε τον κεραυνό στη μούρη και νιώσε την απίστευτη ισχύ της σκοτεινής πλευράς της Δύναμης, καθώς σε ξεροψήνει σαν παιδάκι κοτόπουλο γελώντας σατανικά. Τι γελάς μωρή σκατόφατσα; Μπορεί να είσαι μούρης και να κατάφερες να ξεγελάσεις τον Άνακιν, μπορεί να νίκησες τον Yoda, αλλά μια ζωή θα παίρνεις τσιμπούκια από τον…

1.Gandalf

Φτάνουμε λοιπόν στον αρχιγαμίκουλα όλων. Τον ένα και μοναδικό Gandalf. Πολλούς μπορεί να τους ξενίσει το γεγονός ότι ένας σεβάσμιος και γαλήνιος γέροντας μπορεί να είναι ο δυνατότερος από τους προαναφερθέντες, ωστόσο όλοι ξέρουμε ότι τα φαινόμενα απατούν. Θα μου πείτε τι ακριβώς κάνει τον Gandalf τόσο γαμάτο; Στον άρχοντα δεν έκανε και πολλά για να βοηθήσει. Πολλοί ξεχνάνε οτι ο Gandalf ήταν αυτός που περάσε σουβλάκι τον Balrog, τον πανίσχυρο δαίμονα του παρελθόντος. Επίσης, για όσους δεν ξέρουν, ο ρόλος του Gandalf ήταν να βοηθήσει στη Μέση Γη, μόνο όμως ως σύμβουλος και καθοδηγητής. Γιατί ο Gandalf δεν είναι καν άνθρωπος. Είναι ένα πανίσχυρο ον που στάλθηκε από τους θεούς για τον παραπάνω σκοπό. Τα όπλα που έχει στη κατοχή του είναι το μαγικό σπαθί του, το ένα απο τα τρία δαχτυλίδια της δύναμης που δόθηκαν στους μάγους και ένα καβλί τόσο μεγάλο, που το χρησιμοποιεί σαν ραβδί, το οποίο είναι και αυτό μαγικό. Απόδειξη της παντοδυναμίας του αποτελεί και το γεγονός οτι δεν πεθαίνει, μόνο επιστρέφει δυνατότερος και καθαρίζει τα σκουπίδια που τολμούν να του εναντιώνονται. Respect στον φύλακα της φλόγας του Anor!

Είναι λογικό οτι μπορεί να έχω ξεχάσει κάποιον εδω μέσα, αν και νομίζω οτι τους βασικούς τους έχω βάλει. Ευπρόσδεκτες οποιεσδήποτε προσθήκες, καθώς και σχόλια στην κατάταξη.

Many Thanks to Spiros G. (απο το Gaou-Biou) για την ιδέα του post, για την επεξεργασία της λίστας και για την συγγραφή των παραγράφων Harry Potter, Godzilla, Kraken και Neo.

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Βλακεία με το κιλό. Part 2.

Σε συνέχεια του προηγούμενου post σήμερα θα μιλήσουμε για την τέχνη και πως αυτή έχει επηρεαστεί από το φαινόμενο της παγκόσμιας υπερμαλάκυνσης. Σε αντίθεση με άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες, η τέχνη θεωρώ ότι είναι η πιο σημαντική, όχι μόνο γιατί παράγει έργο, αλλά γιατί μπορεί αυτό να προκαλέσει συναισθήματα και σε τρίτους πέρα από τον καλλιτέχνη. Είναι σημαντική γιατί μέσα από αυτή μπορεί κάποιος να επηρεάσει κόσμο. Να προκαλέσει χαρά ή μελαγχολία. Να προβληματίσει ή απλά να ψυχαγωγήσει. Να κοιμίσει ή να αφυπνίσει. 

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η τέχνη, με την ευρύτερη έννοια, είναι η έκφραση της ανθρώπινης δημιουργικότητας και φαντασίας. Με τον ορισμό αυτό και η ξυλουργική είναι μια τέχνη, καθώς μια καρέκλα αποτελεί δημιούργημα, όμως ο ξυλουργός χαρακτηρίζεται γενικά ως τεχνίτης και όχι ως καλλιτέχνης. Αντίστοιχα η ζωγραφική είναι τέχνη αλλά ο ζωγράφος είναι καλλιτέχνης, όχι τεχνίτης. Καλλιτέχνης βάση ορισμού, ονομάζεται αυτός που ασχολείται με τις καλές τέχνες οι οποίες είναι : Αρχιτεκτονική, γλυπτική, ζωγραφική, μουσική, ποίηση, χορός , κινηματογράφος.

Θα δείξουμε παρακάτω πόσο παραπλανητικός είναι ο ορισμός αυτός του καλλιτέχνη, αφού χιλιάδες χιλιάδων ατάλαντοι, αυτοεπικαλούνται καλλιτέχνες και κυκλοφορούν ελεύθεροι, ενώ κανονικά θα έπρεπε να τους είχαμε πετάξει στους υπόνομους, μαζί με τα υπόλοιπα σκατά.

Ας ξεκινήσουμε απο την τέχνη που έχει υποστεί τη μεγαλύτερη σήψη, την ζωγραφική, και δούμε κάποια αντιπροσωπευτικά δείγματα μεγάλων και εμπνευσμένων ανθρώπων και τι επίδραση έχουν στη τέχνη που πρεσβεύουν.                                  

       ΜΑΥΡΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

 ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ 

 ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΛΟΓΕΡΟ ΠΑΘΟΣ 

 Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ


Δηλαδή σοβαρά τώρα, πόσο για το πούτσο είναι αυτοί οι πίνακες; Πόσο έντονα δείχνουν την παντελή έλλειψη έμπνευσης και ταλέντου από τον δημιουργό τους; Πόσο προκλητικοί είναι οι τύποι αυτοί, που τολμούν να χαρακτηρίζουν τα εκτρώματα αυτά ως έργα τέχνης; Και πόσο ηλίθιο και δήθεν το κοινό που τους εκθειάζει; Μα δεν ντρέπονται να αποκαλούνται αυτοί οι άχρηστοι καλλιτέχνες; Έχω δει πίνακες από ανάπηρους που ζωγραφίζουν με χέρια, πόδια ή στόμα, που είναι πραγματικά αξιοθαύμαστα. Παραπληγικά παιδάκια σίγουρα θα κάναν καλύτερη δουλειά. Πιστεύω ακράδαντα, ότι αν βάλω ένα πινέλο στον κώλο μιας μαϊμούς και της δώσω μια μπανάνα, θα ζωγραφίσει κάτι πολύ  πιο ενδιαφέρον από τις παραπάνω αρχιδιές.

Και συνεχίζουμε την έκθεσή μας με αριστουργήματα όπως:

ΔΥΟ ΧΡΩΜΑΤΑ


ΤΡΙΑ ΧΡΩΜΑΤΑ...ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, ΤΕΤΟΙΟ ΤΑΛΕΝΤΟ;

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ!!! Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ



Ουάου μιλάμε πολύ τέχνη. Πολύ κουλτούρα ρε αδερφάκι μου. 

ΠΟΙΟΤΗΤΑ!!!!

Αυτός ο μαλάκας με το μαύρο τετράγωνο τι σας λέει; Αποτελεί λέει από τις σημαντικότερες δημιουργίες της ρωσικής τέχνης του τελευταίου αιώνα… Ένα μαύρο τετράγωνο…ΟΟΟΟΚΚΚΑΑΑΑΑΥΥΥΥΥ! Και προσέξτε! Ο τρισμέγιστος αυτός ζωγράφος δεν έχει φτιάξει ούτε ένα, ούτε δυο, ούτε τρία, αλλά τέσσερα μαύρα τετράγωνα, διαφορετικού μεγέθους και υφής, στην προσπάθεια να τελειοποιήσει το έργο του. Τι να τελειοποιήσεις ρε τσαρλατάνε, γαμώ την κοινωνία μου, σε ένα τετράγωνο και μάλιστα μαύρο; Μήπως θα το κάνεις πιο τετραγωνισμένο τετράγωνο; Η θα το μαυρίσεις λίγο περισσότερο; Βρε δε γαμιόμαστε να ασπρίσουμε λέω εγώ; Τελειώνει ο κάθε μαλάκας μια σχολή καλών τεχνών και νομίζει ότι είναι ο Παχατουρίδης.

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΠΑΧΑΤΟΥΡΙΔΗΣ


Οκ. Καταλάβαμε πιστεύω μέχρι εδώ τι πλήγμα έχει δεχθεί η ζωγραφική σαν τέχνη. Δυστυχώς, δεν είναι η μόνη. Ας δούμε λοιπόν λίγο και κάποια αξιοθαύμαστα έργα γλυπτικής.


ΞΥΛΙΝΕΣ ΤΑΛΙΑΤΕΛΕΣ

ΤΕΛΙΚΑ Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΜΜΗ

 ΑΜΟΙΒΑΔΑ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ




Προσέξτε τώρα. Όλα τα παραπάνω έργα είναι γνωστών και αναγνωρισμένων καλλιτεχνών. Και καλά, αυτοί πες κάνουν τη δουλειά τους και μέχρι εκεί μπορούν οι άνθρωποι. Από την άλλη, ποιος λογικός άνθρωπος μπορεί να δει αυτά τα αίσχη και να μη γελάσει; Πρέπει να είναι τουλάχιστον καθυστερημένος ή υπερβολικά δήθεν κάποιος για να δηλώσει οτι του αρέσουν κάτι τέτοια. Έχει υποβαθμιστεί τόσο πολύ η κριτική ικανότητα του ανθρώπου, που να μη μπορεί να ξεχωρίσει ούτε τα σκατά που βλέπει με τα ίδια του τα μάτια; Έχω συζητήσει πολλές φορές με ανθρώπους που ασχολούνται ενεργά με το χώρο, αλλά και με φίλους και με λένε απόλυτο που τα κράζω αυτά και μου λένε ότι, πράγματα που δεν μπορώ να καταλάβω να μην τα κοροιδεύω. Αλλά μα το Δια!!! Τι να καταλάβεις από κάτι τόσο απλό όσο ένα μαύρο τετράγωνο ας πούμε; Και τι αξία μπορεί να έχει ένα έργο όταν μπορεί να το κάνει ο καθένας; Γιατί για παράδειγμα αν δώσω σε όλους μας από ένα πινέλο, ζωγραφίζουμε ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ οποιονδήποτε από τους παραπάνω πίνακες σε πέντε λεπτά και μάλιστα πιστότατα. Αλλά αν μας πούνε να αντιγράψουμε ένα έργο του Μονέ, του Νταλί, του Μιχαήλ Άγγελου ή του Ελ Γκρέκο, θα κοιτάμε σαν χάνοι και είναι λογικό, γιατί αυτοί ήταν όντως καλλιτέχνες και έφτιαξαν έργα που ήθελαν έμπνευση ταλέντο και γνώση, τόσο για να συλληφθούν σαν ιδέες, όσο και για να υλοποιηθούν. Από την άλλη, τα παραπάνω τι θέλουν; ΤΙΠΟΤΑ! Αντίστοιχα όταν στη γλυπτική έχουμε δει αριστουργήματα αγαλμάτων ειδικά από το αρχαίο παρελθόν, το να βλέπεις τις άμορφες αυτές αηδίες των μοντέρνων, είναι προσβολή το λιγότερο για τους παλιούς. Για την μουσική ούτε λόγος. Θες δέκα blog για να περιγράψεις, πόσο άθλια είναι η πλειοψηφία των συνθετών και των εκτελεστών με την εμπορευματοποίηση που έχει πέσει. Αλλά δεν θα πιάσω το θέμα της μουσικής τώρα, γιατί η μουσική απο τους περισσότερους πλέον θεωρείται ψυχαγωγία παρά τέχνη. Το συζητάμε άλλη ώρα.


Θυμάμαι ότι όταν πρωτομπήκα στο πανεπιστήμιο, είχα μια φίλη που είχε μπει στη σχολή καλών τεχνών. Κάναμε πολύ παρέα τότε και είχα πάει σε εκθέσεις των φοιτητών πολλές φορές. Που να ήξερα τότε τι θα αντίκριζαν τα μάτια μου. Χάρτινες κούτες, γεμάτες μπαλάκια τσαλακωμένων χαρτιών Α4 το έργο του ενός (παραταγμένες όμως όχι μαλακίες). Ρολό από κωλόχαρτα να σχηματίζουν πυραμίδες. Κούκλες (αυτές των μαγαζιών με ρούχα) τεμαχισμένες και γεμάτες με κομμένα γυαλιά χωμένα μέσα τους. Άδειοι τοίχοι με κορδόνια και πινέζες να σχηματίζουν σχήματα, με την ευθεία να είναι το πιο πολύπλοκο σχήμα. Διάφανα σακουλάκια με νερό, που περιείχαν βίδες το ένα, φύλλα το άλλο, κουμπιά, κόκκαλα, μέχρι και ΣΚΑΤΑ σε κάποιο, και που το καθένα έβγαζε διαφορετικό χρώμα στο νερό. Οτιδήποτε ηλίθιο μπορεί να φανταστεί κανείς μπορεί να το δει σε μια έκθεση καλών τεχνών. Όλα αυτά λοιπόν είναι πράγματα που δεν θέλουν ταλέντο. Θέλουν φαντασία και μάλιστα αρρωστημένη φαντασία και σε καμία περίπτωση το αποτέλεσμα τους δεν ήταν οπτικά ευχάριστο. Και sorry αν είμαι απόλυτος, αλλά νόμιζα ότι ένας απο τους βασικούς σκοπούς της τέχνης, ήταν να δημιουργεί κάτι όμορφο.

Μια άλλη φορά είχα πάει στην τεχνούπολη καθώς οργανώνανε μια έκθεση junk-art. Όπως ίσως καταλάβατε, έφτιαχναν διάφορα σκουπίδια, από άλλα σκουπίδια… Γαμώ τις ιδέες παιδιά μπράβο!

« Έλα Πέτρο, βρήκα ένα πλαστικό μπουκάλι, μια βρώμικη πετσέτα, ένα μισοφαγωμένο καρότο, δυο καρφιά και μια καπότα… γεμάτη!!! Θα φτιάξουμε αριστούργημα

Αφού είδαμε λοιπόν την έκθεση και μετα βίας κρατούσα τον εαυτό μου από το να ξεκαρδιστεί στα γέλια πήγαμε και αράξαμε λίγο στο χώρο που χρησιμοποιούσαν ως εργαστήρι οι εκκολαπτόμενοι καλλιτέχνες. Η φίλη μου άρχισε να μιλάει με κάτι συμφοιτητές της για τα σκουπίδια τους και εγώ μόνος μου αποφάσισα να επεξεργαστώ τον χώρο που ήταν γεμάτος σκουπίδια. Σαν να ήμουν σε χωματερή ένιωθα. Αφού παραμέρισα κάτι σκουπίδια για να κάτσω σε μια καρέκλα, παρατήρησα τα σκουπίδια που είχα μπροστά μου στο γραφείο. Αποφάσισα να παίξω και εγώ και να φτιάξω και εγώ ένα σκουπίδι. Τι έκανα λοιπόν: πήρα το άσπρο το αφρολέξ που βάζουν στα ηλεκτρονικά και έκοψα δυο μικρά κυβάκια στο μέγεθος ενός αναπτήρα. Πήρα λεπτό άσπρο καλώδιο δέκα εκατοστών και το έχωσα σε μια πλευρά του ενός και σε μία του άλλου, έτσι ώστε να τα ενώσω. Έβαλα παιδικά αυτοκόλλητα στην μια πλευρά του κάθε κύβου. Είχε αρχίσει να μοιάζει με άθλιο μπεγλέρι, όταν άκουσα μια φωνούλα από δίπλα μου και ακολούθησε ο εξής σουρεαλιστικός διάλογος:

-Πολύ ωραίο έργο. Έχεις και άλλα έργα σου στην έκθεση;
-Εεε, όχι. Βασικά….
-Γιατί όχι; Είναι προφανές ότι έχεις έμπνευση γιατί δεν δήλωσες συμμετοχή; Τι έτος είσαι;
-Βασικά κοίτα…δεν είμαι φοιτητής εδώ. Δεν είμαι της σχολής καλών τεχνών.
-Αστειεύεσαι…έχεις ταλέντο όμως μπράβο!
-Ε καλά μάλλον μου κάνεις πλάκα.
-Τι λες καλέ; Μαρία!!!! Κοίτα εδώ τι έφτιαξε το παιδί, και δεν είναι καν φοιτητής… δεν είναι πολύ καλό;
-Ωχ όντως….Μπράβο! πολύ καλή δουλειά!
-Εεεε, οκ….ευχαριστώ….τα λέμε….

Ορκίζομαι σε ότι έχω ιερό, ότι οι γκόμενες ήταν ΑΠΟΛΥΤΑ ειλικρινής στη συμπεριφορά τους (όπως επαλήθευσε μετά η φίλη μου) και ο παραπάνω διάλογος έγινε έτσι ακριβώς. Όπως και ο παρακάτω, που έγινε λίγα δευτερόλεπτα μετά, όταν μπαίνει ξαφνικά μέσα ένα παλληκάρι φωνάζοντας όλος χαρά:

-Μαλάκες! Την έκανα τη καλή! Αγόρασαν όλα τα βιβλιαράκια που είχα φτιάξει. Και είχαν 15 ευρώ το ένα! (Σε μέγεθος πακέτου τσιγάρων, ήταν βιβλιαράκια με σελίδες από περιοδικά, εφημερίδες, γραμμένα τετράδια και άλλες μαλακίες που απλά ήταν κολλημένα μαζί.)
-Έλα ρε και πόσα είχες φτιάξει;
-Είκοσι ρε φίλε. Καλά δε το πιστεύω ότι έβγαλα 300 ευρώ από αυτά τα σκατουλάκια!
-Αφού ήταν πολύ καλά ρε Γιώργο! Μπράβο!
-Τι καλά ρε με δουλεύεις; Εγώ ούτε πενήντα λεπτά δεν έδινα για αυτές τις μαλακίες!

Εκεί χαμογέλασα και από μέσα μου χειροκρότησα το παλληκάρι, το οποίο είχε πραγματικά βγεί από το πέπλο υποκρισίας, ηλιθιότητας και ψηλομυτίασης που ήταν όλοι οι άλλοι συνάδελφοι του και είχε αποδεχθεί την αλήθεια. Ότι τέχνη πλέον, είναι άλλος ένας τρόπος να παίρνεις λεφτά από ανεγκέφαλους δήθεν κουλτουριάρηδες. Και τέτοιοι υπάρχουν πολλοί! Είναι οι τύποι που θα πάνε να δούνε τις σινεφίλ παπαριές στο σινεμά, τύπου κυνόδοντα και ανθρώπινη σαρανταποδαρούσα, και που θα ψάξουν και θα δώσουν νόημα εκεί που δεν υπάρχει, ή εκεί που δεν χρειάζεται να υπάρχει. Είναι οι τύποι που ψάχνουν απεγνωσμένα μια πνευματική αναβάθμιση και νομίζουν ότι την πετυχαίνουν με κάτι τέτοιες αρχιδιές. 


Θα μου πει τώρα κάποιος, "καλά ρε φίλε, και τι ζόρι τραβάς αν σε κάποιον αρέσουν οι παραπάνω μαλακίες; ζηλεύεις μήπως;"


Η αλήθεια είναι ότι ζηλεύω λίγο. Θα ήθελα και εγώ πολύ, μόλις τελειώνω από την τουαλέτα να εκθέτω τα κατορθώματά μου και να βγάζω λεφτά από αυτό, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που εκνευρίζομαι. Θεωρώ ότι η ύπαρξη και η υποστήριξη τέτοιων απαράδεκτων δημιουργημάτων, ρίχνει πολύ τον πήχη για την τέχνη. Ένας νέος καλλιτέχνης, όπως και ο κάθε άνθρωπος, πρέπει να προσπαθεί να γίνεται καλύτερος από τους προκατόχους του και όχι χειρότερος, αλλά για να το κάνει πολλές φορές χρειάζεται κίνητρο. Χρειάζεται να δει κάτι αξιοθαύμαστο που θα τον εμπνεύσει να προσπαθήσει περισσότερο. Τα παραπάνω σκουπίδια δεν βοηθάνε. Άσε που, όταν έχουμε αριστουργήματα σε όλες τις τέχνες, όταν έχουμε δει ή ακούσει έργα που έχουν μείνει στην ιστορία και μας έχει σηκωθεί η τρίχα από το μεγαλείο του ανθρώπινου πνεύματος, είναι έγκλημα μετά να μου δείχνεις αυτές τις εμετικές κουράδες των ανεγκέφαλων λιμοκοντόρων και να μου τις βάζεις στο ίδιο καζάνι με τα προηγούμενα. Δεν μπορείς! Τελεία! 


Ποίηση δεν καταλαβαίνω, ποτέ δεν κατάλαβα και ποτέ δεν θα καταλάβω, αλλά σας αποχαιρετώ με ένα ποίημα:


ζωγράφισα ένα σκατό,
λεφτά πολλά θα βγάλω.
τι είπες Alza φίλε μου,
στο κώλο μ' να το βάλω;


μα έχει δυο χρώματα,
τα χρώματα του κόσμου.
ΑΑΑΧ!! οχι άλλο αγγούρι φίλε μου
πονάει ο ποπός μου!!


σαν βγώ στο πηγαιμό για το νοσοκομείο
εσένα θα χω στο μυαλό μου
που μου δειξες τι εστί βερίκοκο
και έσκισες το πρωκτό μου!


το άξιζα το ομολογώ
ο βιαστής της τέχνης
ήμουν βαθειά ατάλαντος
το πάιζα καλλιτέχνης...

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

Βλακεία με το κιλό. Part 1

Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα. 


Μπήκε ο Μάης και η ζωντάνια της άνοιξης πλυμμήρισε τις καρδιές μας με χαρά και διάθεση...Τι αρχιδιές θεέ μου; Είναι δυνατόν να ακούμε τέτοιος παπαριές πρωϊνιάτικα στο ράδιο και να μη συγχυζόμαστε; Ποιός είπε σε αυτούς τους ηλίθιους οτι θέλω να ακούω μπεμπεδίστικες αηδίες για να φτιάχνει η μέρα μου; Τράβα πιάσε το Μάη κανενός αράπη κυρά μου και άσε μας ήσυχους...


Τεσπά, σήμερα θα μιλήσουμε για τα χόμπυ και τα αθλήματα. Σε επόμενο άρθρο για την τέχνη και σε παρεπόμενο για τα πάντα που με απασχολούν. Ναί, τα πάντα, τα οποία έχουν πρόβλημα αναπαραγωγής και οδεύουν προς εξαφάνιση και ένας φίλος μου δεν μπορεί να κοιμηθεί τώρα τελευταία απο την αγωνία...τα κακόμοιρα...


Ας ξεκινήσουμε όμως με το παρόν θέμα. Ο άνθρωπος είναι θαυμαστό ον. Όχι μόνο γιατί έχει τη δυνατότητα της λογικής και του λόγου, αλλά και γιατί διαρκώς ανακαλύπτει ή επινοεί νέους τρόπους να εκφράσει την ιδιοφυία του. Τέχνες, επιστήμες, χόμπι και αθλήματα εμπλουτίζονται ασταμάτητα με νέες εξελίξεις που δείχνουν την αδιαμφισβήτητη τάση του ανθρώπου να αναζητά κάτι καινούργιο και πρωτοποριακό. Βέβαια, πολλά από αυτά που επινοούνται σε αυτούς τους τομείς, δείχνουν και την απερίγραπτα μεγάλη βλακεία και έλλειψη έμπνευσης που υπάρχει στον κόσμο. Υπάρχουν ασχολίες με τις οποίες καταπιάνονται κάποια άτομα και πραγματικά είναι να απορείς. Παρακάτω θα περιγράψουμε, θα σχολιάσουμε και θα χλευάσουμε κάποιες από αυτές, όχι γιατί δεν σεβόμαστε τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτές, αλλά γιατί έτσι γουστάρουμε!


Ψάρεμα
Τι χρειάζεσαι: Ένα καλάμι με πετονιά (ή πετονιά σκέτη), καπελάκι σε σχήμα κοντόχοντρου ιπτάμενου δίσκου, σκουλήκια ή μικρά ψαράκια για δόλωμα, ώρες για σκότωμα, ένα περίστροφο για να αυτοκτονήσεις στο τέλος.


Γιατί, ποιος άλλος λόγος υπάρχει να πας για ψάρεμα, αν δεν θες να δώσεις τέλος στην άχαρη και ανούσια ζωή σου; Είναι τόσο βαρετό, που και μόνο που γράφω για αυτό με έχει πιάσει μελαγχολία. Το καλοκαίρι βλέπεις μεμονωμένες περιπτώσεις ψαράδων, αλλά και ομάδες των δυο-τριών να ξοδεύουν καθημερινά, ώρες και ώρες στη παραλία, με ένα καλάμι καρφωμένο στην άμμο ατενίζοντας το άπειρο. Και ερωτώ γιατί έχω απορία. Τι στο πούτσο καταλαβαίνει ο κόσμος ενδίδοντας σε  αυτό το χόμπι το οποίο είναι η χαρά της απραξίας; Τι κερδίζει εκτός από τα κάποια ψαράκια που μπορεί να πιάσει; Τι ικανοποίηση δίνει; «Χαλαρώνεις», λένε κάποιοι. Αρχίδια! Χαλαρώνω και σπίτι μου στο καναπέ ακούγοντας μουσική εμπλουτίζοντας κιόλας τις μουσικές μου γνώσεις. «Ηρεμείς και σκέφτεσαι», υποστηρίζουν κάποιοι . Πολύ-πολύ-πολύ αμφιβάλλω! Το χόμπι αυτό δείχνει τεμπελιά και οι τεμπέληδες δε σκέφτονται και πολλά πράγματα. Είναι ικανοί να ρίχνουν τον εγκέφαλό τους στο ρελαντί αδειάζοντας παντελώς το μυαλό τους από κάθε σκέψη. Άρα τι μένει; Ας μου εξηγήσει κάποιος που ψαρεύει, γιατί εγώ πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Ο λαός λέει: «Δεν γαμάς που δεν γαμάς, δεν πας για ψάρεμα;» Όχι ρε φίλε δε πάω για ψάρεμα, που να μή σώσω να ξαναγαμήσω! Χίλιες φορές να τραβήξω πέντε διαδοχικές μαλακίες και να στίψω τους όρχεις μου από σπέρμα με κίνδυνο να μη τεκνοποιήσω ποτέ, παρά να πάω να χαραμίσω τόσο ανούσια το λιγοστό μου χρόνο σε αυτή τη γή. Ψάρεμα;;;; ήμαρτον δηλαδή. Βέβαια υπάρχουν και περιπτώσεις όπου μπορεί η εν λόγο ασχολία να αποδειχτεί χρήσιμη...




ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΤΣΙ



Κυνήγι
Τι χρειάζεσαι: Ένα κυνηγετικό όπλο με φυσίγγια διασποράς, ώστε τα βόλια να ανοίγουν,  καλύπτοντας μια επιφάνεια 100 τετραγωνικών μέτρων. Επίσης στρατιωτικά ρούχα, μαχαίρι, κυνηγόσκυλο και κυνηγετική άδεια. Βασική προϋπόθεση επίσης είναι να σου ‘χουν κόψει τα αρχίδια από τη ρίζα όσο ήσουν μικρός με αποτέλεσμα να γίνεις λουλού και τώρα να το παίζεις Ράμπο κυνηγώντας άκακα και ανυπεράσπιστα πουλάκια και λαγουδάκια.


Να ξεκαθαρίσω ότι, η θέση μου απέναντι στους κυνηγούς δεν έχει φιλοζωικές ρίζες. Για την ακρίβεια εγώ προσωπικά, αν μου έδιναν ένα φλογοβόλο, έτρεχα πρώτος στο Σύνταγμα, και αφού έριχνα ένα τόνο ψίχουλα και σπόρους για να μαζέψω όσο περισσότερα περιστέρια μπορώ, θα τα έκανα όλα παρανάλωμα τα γαμημένα, μαζί με τους ηλίθιους που τα ταίζουν. Όχι, η απέχθεια προς τους κυνηγούς οφείλεται αποκλειστικά στην τσαντίλα που μου δημιουργεί ο κάθε μαλάκας, που νομίζει ότι επειδή κρατάει ένα όπλο και φοράει παραλλαγή, είναι ξαφνικά ισάξιος κυνηγός με τον Predator. Φίλε κυνηγέ είσαι μια τεράστια ΚΟΤΑ. Θες να το παίξεις τύπος της φύσης και της περιπέτειας; ΑΝ έχεις αρχίδια, και αυτό το ΑΝ είναι πολύ μεγάλο, άσε τη καραμπίνα-μιδράλιο, πιάσε το τόξο, και τράβα στο δάσος να κυνηγήσεις αρκούδες, λύκους, ύαινες ή τίγρεις και λιοντάρια. Τι; Το γεμίσαμε το σωβρακάκι εε; Εμ βέβαια, όταν το θήραμα μπορεί να αντεπιτεθεί, ο θύτης γίνεται λίγο πιο κουνιστός. Αλλά η πέρδικα τι να κλάσει;. Εκεί πουλάμε μαγκιά και είμαστε άντρακλες εε; Πάρτε το χαμπάρι, οι μόνοι πραγματικοί κυνηγοί, είναι οι ιθαγενείς στις ζούγκλες και δεν τους φτάνετε ούτε με μπαζούκας.

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΜΕ ΑΡΧΙΔΙΑ!


ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΙΔΙΑ ΚΥΝΗΓΟΙ!


Ο ΜΟΝΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙΟΥ!



Συλλογές
Τι χρειάζεσαι: Την ψυχαναγκαστική μανία να μαζεύεις ότι σκουπίδι περάσει απο τα χέρια σου.


Γραμματόσημα, νομίσματα, καπάκια μπύρας, κουτιά τσιγάρων, τηλεκάρτες και ότι άλλο άχρηστο αντικείμενο που όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι πετάμε στα σκουπίδια μετά τη χρήση του, κάποιοι θεωρούν οτι τους γεμίζει το να το κρατήσουν, να το βάλουν στο ειδικό ράφι που θα φτιάξουν και να το εκθέτουν με θαυμασμό. Πόσο άρρωστος πρέπει να είσαι για να κρατάς αυτά τα σκατά; Κάποτε μάζευα και εγώ νομίσματα δε λέω, αλλά είχα μια αξιοσέβαστη συλλογή νομισμάτων απο όλο το κόσμο που μου είχε δώσει ο πατέρας μου και είχε κάποιο νόημα. Βέβαια, όταν έκλεισα τα 10 το παράτησα, για να ασχοληθώ και με πράγματα που πραγματικά μου προσφέρουν κάτι. Αλλά δεν θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω την ανάγκη του κάθε ρακοσυλλέκτη που περηφανεύεται για τα αποκτήματά του. Κάποτε ήξερα έναν τύπα που μάζευε εισιτήρια λεωφορείων... ΑΚΥΡΩΜΕΝΑ!!! ΩΩΩ το μέγεθος της σαπίλας είναι φρικαλέο. Φυσικά μιλάμε για κλινική περίπτωση που χρήζει ανάλογης θεραπείας. Και ποια καλύτερη θεραπεία για τέτοιες περιπτώσεις απο την ευθανασία; ΜΟΥΧΑΧΑΧΑ! Πραγματικά πάντως, κάνω κλήση σε όλους μου τους φίλους και συγγενείς, αν ποτέ καταλήξω να περισυλλέγω αρχιδιές, να με κοπανήσουν ανηλεώς με φτυάρι στο δόξα πατρί.


Curling
Τι χρειάζεσαι: Μια γρανιτένια πέτρα κυλινδρικού σχήματος, δυο σκούπες βιλέντα με σκληρό πάτο για εγγυημένα αποτελέσματα στον πάγο.

Αυτό το παιχνίδι ξεκίνησε στην Σκωτία (οι Άγγλοι είναι μαλάκες απο όποια περιοχή και να κατάγονται) πιθανότατα όταν σε κάποιο διαγωνισμό σφουγγαρίσματος ή σκουπίσματος των γυναικών του χωριού, οι άντρες ζήλεψαν και θέλησαν να κάνουν το ίδιο. Βέβαια, σκέφτηκαν και έβαλαν και το πέταγμα μιας πέτρας στο παιχνίδι για να προσδώσουν μια βαρβατίλα στο σκούπισμα.  Μάγκες όμως αποτύχατε πλήρως! Που πας ρε μαντράχαλε με τη σκούπα; Τι δουλειά έχεις εσύ σε ένα καθαρά γυναικείο άθλημα; Είναι σαν να θέλει μια γυναίκα να διαγωνισθεί ξαφνικά στο....σκάκι! Αφού δεν το 'χετε ούτε οι μεν ούτε οι δε! 

Ειλικρινά μπορεί κανείς να μου πει αν υπάρχει πιο γελοίο και ηλίθιο άθλημα; Την πρώτη φορά που το αντίκρυσα έτρωγα μακαρόνια στο σπίτι της μάνας μου και ειλικρινά μου έβγαινε το σπαγγέτι και απο τα αυτιά απο το σοκ και το γέλιο που έριξα. Δεν θα αμφισβητήσω την αξία του ή το χαβαλέ του σαν παιχνίδι. Μπορεί όταν παίζεις αντίπαλος με τους φίλους σου να έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον, όμως να γίνει μια μαλακία που χρησιμοποιείς ΣΚΟΥΠΕΣ και άθλημα των χειμερινών Ολυμπιακών; Και αφού βάλαμε το curling γιατί να μήν βάλουμε και άλλα παρείστικα παιχνίδια όπως τα μήλα, την τυφλόμυγα, το περνά-περνά η μέλισσα και το πατητό στην σεβαστή λίστα αγωνισμάτων των Ολυμπιακών αγώνων; Εμένα πάντως το συγκεκριμένο άθλημα μου φαίνεται πιο κατάλληλο για τους παραολυμπιακούς.

Θα προτείνω, όμως μερικές παραλλαγές του curling, για ακόμα μεγαλύτερη διασκέδαση και περισσότερο ενδιαφέρον.

1)     Διάδρομο απο παρκέ γεμάτο χώμα, σκατά και χαλίκια. Αντί για σκούπες, δυο μεγάλες σφουγγαρίστρες για καθαρισμό μονοπατιού. Χρειάζεται έναν επιπλέον παίχτη που θα χειρίζεται τον κουβά με το γυαλιστικό.
2)     Διάδρομο στρωμένο με μοκέτα σκονισμένη και γεμάτη χνούδια. Οι παίκτες φέρουν απο μια ηλεκτρική σκούπα ο καθένας, ώστε να καθαρίζουν γρήγορα τις επιφάνειες και να δίνουν τη σωστή κλίση και κατεύθυνση στη πέτρα.
3)     Curling για παιδιά. Μίνι διάδρομος σε ξύλο (σαν ράφι) και δυο μικρά ξεσκονόπανα για τους παίχτες.

Τι να λέμε τώρα, το παιχνίδι είναι τόσο αστείο που δεν χρειάζεται να το κοροιδέψω άλλο. Οι εικόνες μιλούν απο μόνες τους.

ΘΕΑΜΑΤΙΚΟ ΕΕ;


ΠΩΠΩ ΒΑΡΒΑΤΙΛΑ





Καλλιτεχνικό πατινάζ

Τι χρειάζεσαι: Ανοίγματα, φανταχτερά πουστορούχα.

Την πρώτη φορά που είδα καλλιτεχνικό πατινάζ μου άρεσε λίγο ο τρόπος που γλιστρούσαν με τόσο άνεση στον πάγο. Η δεύτερη φορά ήταν ακριβώς ίδια με τη πρώτη και στην τρίτη αποφάσισα οτι το άθλημα είναι για το πούτσο τελείως για ένα και μόνο λόγο. Δεν έχει περιθώρια βελτίωσης και καμία έκπληξη. Όταν κάθεσαι να παρακολουθήσεις καλλιτεχνικό πατινάζ ξέρεις σχεδόν ακριβώς τι θα δείς. Αστραφτερά φορέματα, πιο φωτεινά απο το κέντρο του γαλαξία, ξέκωλα φορμάκια για τις γκόμενες και κάνα πουσταρέλι με κολάν να τη χαιδεύει, καθώς τρέχουν ανέμελοι στον πάγο ανοίγοντας τα πόδια τους στη παραμικρή ευκαιρία. Άσκοπες συγχρονισμένες εκτάσεις των άκρων (ουάου!) και οι κλασσικές φιγούρες που όλοι λατρεύουμε: τολούπ, άξελ, πεταχτό άλμα, φλίπ-φλόπ και αρχιδιές να πούμε. Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Βαρεμάρα στο έπακρο. Μπαίνει το ένα ζευγάρι κάνει τα δικά του, και μετά οι επόμενοι κάνουν τα ίδια με διαφορετική σειρά. Δεν με νοιάζει πόσο δύσκολο είναι, ούτε πόσο αφοσίωση απαιτεί. Είναι βαρετό μέχρι θανάτου. Όσοι συμφωνούν μαζί μου να να σηκώσουν χέρια.



Έτσι μπράβο! Και έχεις μετά τη γερολούγκρα να σου λέει οτι είναι άθλημα με χάρη, ομορφιά, αρχοντιά και φινέτσα...

ΠΑΡΕ ΦΙΝΕΤΣΑ ΜΑΛΑΚΑ

ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΡΧΟΝΤΙΑ....



Κλείνοντας, να πω οτι είμαι σίγουρος (και ελπίζω) οτι θα υπάρχουν αντιρρήσεις, καθώς κάποια γούστα είναι υποκειμενικά. Για αυτό και παρακαλώ όσοι θέλετε παραθέστε με επιχειρήματα τις απόψεις σας, ώστε να ξεκινήσουμε ένα πολιτισμένο γαμωσταυρίδι!