Βλακεία με το κιλό. Part 1

Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα. 


Μπήκε ο Μάης και η ζωντάνια της άνοιξης πλυμμήρισε τις καρδιές μας με χαρά και διάθεση...Τι αρχιδιές θεέ μου; Είναι δυνατόν να ακούμε τέτοιος παπαριές πρωϊνιάτικα στο ράδιο και να μη συγχυζόμαστε; Ποιός είπε σε αυτούς τους ηλίθιους οτι θέλω να ακούω μπεμπεδίστικες αηδίες για να φτιάχνει η μέρα μου; Τράβα πιάσε το Μάη κανενός αράπη κυρά μου και άσε μας ήσυχους...


Τεσπά, σήμερα θα μιλήσουμε για τα χόμπυ και τα αθλήματα. Σε επόμενο άρθρο για την τέχνη και σε παρεπόμενο για τα πάντα που με απασχολούν. Ναί, τα πάντα, τα οποία έχουν πρόβλημα αναπαραγωγής και οδεύουν προς εξαφάνιση και ένας φίλος μου δεν μπορεί να κοιμηθεί τώρα τελευταία απο την αγωνία...τα κακόμοιρα...


Ας ξεκινήσουμε όμως με το παρόν θέμα. Ο άνθρωπος είναι θαυμαστό ον. Όχι μόνο γιατί έχει τη δυνατότητα της λογικής και του λόγου, αλλά και γιατί διαρκώς ανακαλύπτει ή επινοεί νέους τρόπους να εκφράσει την ιδιοφυία του. Τέχνες, επιστήμες, χόμπι και αθλήματα εμπλουτίζονται ασταμάτητα με νέες εξελίξεις που δείχνουν την αδιαμφισβήτητη τάση του ανθρώπου να αναζητά κάτι καινούργιο και πρωτοποριακό. Βέβαια, πολλά από αυτά που επινοούνται σε αυτούς τους τομείς, δείχνουν και την απερίγραπτα μεγάλη βλακεία και έλλειψη έμπνευσης που υπάρχει στον κόσμο. Υπάρχουν ασχολίες με τις οποίες καταπιάνονται κάποια άτομα και πραγματικά είναι να απορείς. Παρακάτω θα περιγράψουμε, θα σχολιάσουμε και θα χλευάσουμε κάποιες από αυτές, όχι γιατί δεν σεβόμαστε τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτές, αλλά γιατί έτσι γουστάρουμε!

Ψάρεμα

Τι χρειάζεσαι: Ένα καλάμι με πετονιά (ή πετονιά σκέτη), καπελάκι σε σχήμα κοντόχοντρου ιπτάμενου δίσκου, σκουλήκια ή μικρά ψαράκια για δόλωμα, ώρες για σκότωμα, ένα περίστροφο για να αυτοκτονήσεις στο τέλος.

Γιατί, ποιος άλλος λόγος υπάρχει να πας για ψάρεμα, αν δεν θες να δώσεις τέλος στην άχαρη και ανούσια ζωή σου; Είναι τόσο βαρετό, που και μόνο που γράφω για αυτό με έχει πιάσει μελαγχολία. Το καλοκαίρι βλέπεις μεμονωμένες περιπτώσεις ψαράδων, αλλά και ομάδες των δυο-τριών να ξοδεύουν καθημερινά, ώρες και ώρες στη παραλία, με ένα καλάμι καρφωμένο στην άμμο ατενίζοντας το άπειρο. Και ερωτώ γιατί έχω απορία. Τι στο πούτσο καταλαβαίνει ο κόσμος ενδίδοντας σε  αυτό το χόμπι το οποίο είναι η χαρά της απραξίας; Τι κερδίζει εκτός από τα κάποια ψαράκια που μπορεί να πιάσει; Τι ικανοποίηση δίνει; «Χαλαρώνεις», λένε κάποιοι. Αρχίδια! Χαλαρώνω και σπίτι μου στο καναπέ ακούγοντας μουσική εμπλουτίζοντας κιόλας τις μουσικές μου γνώσεις. «Ηρεμείς και σκέφτεσαι», υποστηρίζουν κάποιοι . Πολύ-πολύ-πολύ αμφιβάλλω! Το χόμπι αυτό δείχνει τεμπελιά και οι τεμπέληδες δε σκέφτονται και πολλά πράγματα. Είναι ικανοί να ρίχνουν τον εγκέφαλό τους στο ρελαντί αδειάζοντας παντελώς το μυαλό τους από κάθε σκέψη. Άρα τι μένει; Ας μου εξηγήσει κάποιος που ψαρεύει, γιατί εγώ πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Ο λαός λέει: «Δεν γαμάς που δεν γαμάς, δεν πας για ψάρεμα;» Όχι ρε φίλε δε πάω για ψάρεμα, που να μή σώσω να ξαναγαμήσω! Χίλιες φορές να τραβήξω πέντε διαδοχικές μαλακίες και να στίψω τους όρχεις μου από σπέρμα με κίνδυνο να μη τεκνοποιήσω ποτέ, παρά να πάω να χαραμίσω τόσο ανούσια το λιγοστό μου χρόνο σε αυτή τη γή. Ψάρεμα;;;; ήμαρτον δηλαδή. Βέβαια υπάρχουν και περιπτώσεις όπου μπορεί η εν λόγο ασχολία να αποδειχτεί χρήσιμη...

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΤΣΙ

Κυνήγι

Τι χρειάζεσαι: Ένα κυνηγετικό όπλο με φυσίγγια διασποράς, ώστε τα βόλια να ανοίγουν,  καλύπτοντας μια επιφάνεια 100 τετραγωνικών μέτρων. Επίσης στρατιωτικά ρούχα, μαχαίρι, κυνηγόσκυλο και κυνηγετική άδεια. Βασική προϋπόθεση επίσης είναι να σου ‘χουν κόψει τα αρχίδια από τη ρίζα όσο ήσουν μικρός με αποτέλεσμα να γίνεις λουλού και τώρα να το παίζεις Ράμπο κυνηγώντας άκακα και ανυπεράσπιστα πουλάκια και λαγουδάκια.

Να ξεκαθαρίσω ότι, η θέση μου απέναντι στους κυνηγούς δεν έχει φιλοζωικές ρίζες. Για την ακρίβεια εγώ προσωπικά, αν μου έδιναν ένα φλογοβόλο, έτρεχα πρώτος στο Σύνταγμα, και αφού έριχνα ένα τόνο ψίχουλα και σπόρους για να μαζέψω όσο περισσότερα περιστέρια μπορώ, θα τα έκανα όλα παρανάλωμα τα γαμημένα, μαζί με τους ηλίθιους που τα ταίζουν. Όχι, η απέχθεια προς τους κυνηγούς οφείλεται αποκλειστικά στην τσαντίλα που μου δημιουργεί ο κάθε μαλάκας, που νομίζει ότι επειδή κρατάει ένα όπλο και φοράει παραλλαγή, είναι ξαφνικά ισάξιος κυνηγός με τον Predator. Φίλε κυνηγέ είσαι μια τεράστια ΚΟΤΑ. Θες να το παίξεις τύπος της φύσης και της περιπέτειας; ΑΝ έχεις αρχίδια, και αυτό το ΑΝ είναι πολύ μεγάλο, άσε τη καραμπίνα-μιδράλιο, πιάσε το τόξο, και τράβα στο δάσος να κυνηγήσεις αρκούδες, λύκους, ύαινες ή τίγρεις και λιοντάρια. Τι; Το γεμίσαμε το σωβρακάκι εε; Εμ βέβαια, όταν το θήραμα μπορεί να αντεπιτεθεί, ο θύτης γίνεται λίγο πιο κουνιστός. Αλλά η πέρδικα τι να κλάσει;. Εκεί πουλάμε μαγκιά και είμαστε άντρακλες εε; Πάρτε το χαμπάρι, οι μόνοι πραγματικοί κυνηγοί, είναι οι ιθαγενείς στις ζούγκλες και δεν τους φτάνετε ούτε με μπαζούκας.

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΜΕ ΑΡΧΙΔΙΑ!

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΙΔΙΑ ΚΥΝΗΓΟΙ!

Ο ΜΟΝΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙΟΥ!

Συλλογές
Τι χρειάζεσαι: Την ψυχαναγκαστική μανία να μαζεύεις ότι σκουπίδι περάσει απο τα χέρια σου.

Γραμματόσημα, νομίσματα, καπάκια μπύρας, κουτιά τσιγάρων, τηλεκάρτες και ότι άλλο άχρηστο αντικείμενο που όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι πετάμε στα σκουπίδια μετά τη χρήση του, κάποιοι θεωρούν οτι τους γεμίζει το να το κρατήσουν, να το βάλουν στο ειδικό ράφι που θα φτιάξουν και να το εκθέτουν με θαυμασμό. Πόσο άρρωστος πρέπει να είσαι για να κρατάς αυτά τα σκατά; Κάποτε μάζευα και εγώ νομίσματα δε λέω, αλλά είχα μια αξιοσέβαστη συλλογή νομισμάτων απο όλο το κόσμο που μου είχε δώσει ο πατέρας μου και είχε κάποιο νόημα. Βέβαια, όταν έκλεισα τα 10 το παράτησα, για να ασχοληθώ και με πράγματα που πραγματικά μου προσφέρουν κάτι. Αλλά δεν θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω την ανάγκη του κάθε ρακοσυλλέκτη που περηφανεύεται για τα αποκτήματά του. Κάποτε ήξερα έναν τύπα που μάζευε εισιτήρια λεωφορείων... ΑΚΥΡΩΜΕΝΑ!!! ΩΩΩ το μέγεθος της σαπίλας είναι φρικαλέο. Φυσικά μιλάμε για κλινική περίπτωση που χρήζει ανάλογης θεραπείας. Και ποια καλύτερη θεραπεία για τέτοιες περιπτώσεις απο την ευθανασία; ΜΟΥΧΑΧΑΧΑ! Πραγματικά πάντως, κάνω κλήση σε όλους μου τους φίλους και συγγενείς, αν ποτέ καταλήξω να περισυλλέγω αρχιδιές, να με κοπανήσουν ανηλεώς με φτυάρι στο δόξα πατρί.

Curling

Τι χρειάζεσαι: Μια γρανιτένια πέτρα κυλινδρικού σχήματος, δυο σκούπες βιλέντα με σκληρό πάτο για εγγυημένα αποτελέσματα στον πάγο.

Αυτό το παιχνίδι ξεκίνησε στην Σκωτία (οι Άγγλοι είναι μαλάκες απο όποια περιοχή και να κατάγονται) πιθανότατα όταν σε κάποιο διαγωνισμό σφουγγαρίσματος ή σκουπίσματος των γυναικών του χωριού, οι άντρες ζήλεψαν και θέλησαν να κάνουν το ίδιο. Βέβαια, σκέφτηκαν και έβαλαν και το πέταγμα μιας πέτρας στο παιχνίδι για να προσδώσουν μια βαρβατίλα στο σκούπισμα.  Μάγκες όμως αποτύχατε πλήρως! Που πας ρε μαντράχαλε με τη σκούπα; Τι δουλειά έχεις εσύ σε ένα καθαρά γυναικείο άθλημα; Είναι σαν να θέλει μια γυναίκα να διαγωνισθεί ξαφνικά στο....σκάκι! Αφού δεν το 'χετε ούτε οι μεν ούτε οι δε! 

Ειλικρινά μπορεί κανείς να μου πει αν υπάρχει πιο γελοίο και ηλίθιο άθλημα; Την πρώτη φορά που το αντίκρυσα έτρωγα μακαρόνια στο σπίτι της μάνας μου και ειλικρινά μου έβγαινε το σπαγγέτι και απο τα αυτιά απο το σοκ και το γέλιο που έριξα. Δεν θα αμφισβητήσω την αξία του ή το χαβαλέ του σαν παιχνίδι. Μπορεί όταν παίζεις αντίπαλος με τους φίλους σου να έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον, όμως να γίνει μια μαλακία που χρησιμοποιείς ΣΚΟΥΠΕΣ και άθλημα των χειμερινών Ολυμπιακών; Και αφού βάλαμε το curling γιατί να μήν βάλουμε και άλλα παρείστικα παιχνίδια όπως τα μήλα, την τυφλόμυγα, το περνά-περνά η μέλισσα και το πατητό στην σεβαστή λίστα αγωνισμάτων των Ολυμπιακών αγώνων; Εμένα πάντως το συγκεκριμένο άθλημα μου φαίνεται πιο κατάλληλο για τους παραολυμπιακούς.

Θα προτείνω, όμως μερικές παραλλαγές του curling, για ακόμα μεγαλύτερη διασκέδαση και περισσότερο ενδιαφέρον.

1)     Διάδρομο απο παρκέ γεμάτο χώμα, σκατά και χαλίκια. Αντί για σκούπες, δυο μεγάλες σφουγγαρίστρες για καθαρισμό μονοπατιού. Χρειάζεται έναν επιπλέον παίχτη που θα χειρίζεται τον κουβά με το γυαλιστικό.

2)     Διάδρομο στρωμένο με μοκέτα σκονισμένη και γεμάτη χνούδια. Οι παίκτες φέρουν απο μια ηλεκτρική σκούπα ο καθένας, ώστε να καθαρίζουν γρήγορα τις επιφάνειες και να δίνουν τη σωστή κλίση και κατεύθυνση στη πέτρα.

3)     Curling για παιδιά. Μίνι διάδρομος σε ξύλο (σαν ράφι) και δυο μικρά ξεσκονόπανα για τους παίχτες.

Τι να λέμε τώρα, το παιχνίδι είναι τόσο αστείο που δεν χρειάζεται να το κοροιδέψω άλλο. Οι εικόνες μιλούν απο μόνες τους.

ΘΕΑΜΑΤΙΚΟ ΕΕ;

ΠΩΠΩ ΒΑΡΒΑΤΙΛΑ

Καλλιτεχνικό πατινάζ

Τι χρειάζεσαι: Ανοίγματα, φανταχτερά πουστορούχα.

Την πρώτη φορά που είδα καλλιτεχνικό πατινάζ μου άρεσε λίγο ο τρόπος που γλιστρούσαν με τόσο άνεση στον πάγο. Η δεύτερη φορά ήταν ακριβώς ίδια με τη πρώτη και στην τρίτη αποφάσισα οτι το άθλημα είναι για το πούτσο τελείως για ένα και μόνο λόγο. Δεν έχει περιθώρια βελτίωσης και καμία έκπληξη. Όταν κάθεσαι να παρακολουθήσεις καλλιτεχνικό πατινάζ ξέρεις σχεδόν ακριβώς τι θα δείς. Αστραφτερά φορέματα, πιο φωτεινά απο το κέντρο του γαλαξία, ξέκωλα φορμάκια για τις γκόμενες και κάνα πουσταρέλι με κολάν να τη χαιδεύει, καθώς τρέχουν ανέμελοι στον πάγο ανοίγοντας τα πόδια τους στη παραμικρή ευκαιρία. Άσκοπες συγχρονισμένες εκτάσεις των άκρων (ουάου!) και οι κλασσικές φιγούρες που όλοι λατρεύουμε: τολούπ, άξελ, πεταχτό άλμα, φλίπ-φλόπ και αρχιδιές να πούμε. Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Βαρεμάρα στο έπακρο. Μπαίνει το ένα ζευγάρι κάνει τα δικά του, και μετά οι επόμενοι κάνουν τα ίδια με διαφορετική σειρά. Δεν με νοιάζει πόσο δύσκολο είναι, ούτε πόσο αφοσίωση απαιτεί. Είναι βαρετό μέχρι θανάτου. Όσοι συμφωνούν μαζί μου να να σηκώσουν χέρια.

Έτσι μπράβο! Και έχεις μετά τη γερολούγκρα να σου λέει οτι είναι άθλημα με χάρη, ομορφιά, αρχοντιά και φινέτσα...

ΠΑΡΕ ΦΙΝΕΤΣΑ ΜΑΛΑΚΑ

ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΡΧΟΝΤΙΑ....

Κλείνοντας, να πω οτι είμαι σίγουρος (και ελπίζω) οτι θα υπάρχουν αντιρρήσεις, καθώς κάποια γούστα είναι υποκειμενικά. Για αυτό και παρακαλώ όσοι θέλετε παραθέστε με επιχειρήματα τις απόψεις σας, ώστε να ξεκινήσουμε ένα πολιτισμένο γαμωσταυρίδι!