Οι εποχές είναι δύσκολες και σκληρές. Οι άνθρωποι έρχονται συνεχώς αντιμέτωποι με νέες δυσκολίες, νέες προκλήσεις και νέα προβλήματα. Ταυτόχρονα ο καθένας έχει να τραβήξει τον δικό του Γολγοθά. Να, προχθές μου έλεγε ένας φίλος ότι έχει παραγίνει το θέμα με τους Αλβανούς στα στριπτητζάδικα και δεν το ευχαριστιέται πλέον το ίδιο. Είναι λέει γεμάτα αυτά τα μαγαζιά από Αλβανούς, οι οποίοι δεν είναι τόσο λόρδοι όπως οι Έλληνες, και τα κορίτσια διαμαρτύρονται. Έχει προβλήματα ο κόσμος, γάμησε τα. Ένας άλλος χθες κλαιγόταν και ωρυόταν για το πότε θα nerfάρει επιτέλους η Blizzard τους Paladins. Τον βαράς και τον βαράς τον πούστη τον pala-healer και δεν πέφτει με τίποτα. Η αδικία δεν είχε ποτέ χειρότερο πρόσωπο από τότε που η Blizzard έφτιαξε τους Paladins.
Όπως και να έχει, θέλοντας να αφήσω για λίγο πίσω τα προβλήματα φίλων και γνωστών, αλλά και τα δικά μου, πήγα ένα σινεμαδάκι για να χαλαρώσω και να ξεχαστώ και είδα το Super 8.
Μιλάμε λοιπόν για ένα μάτσο 12χρονα μαλακιστήρια, που προσπαθούν να γυρίσουν μια ταινία με ζόμπι και ανακαλύπτουν τυχαία έναν εξωγήινο τον οποίο ο στρατός κρατάει φυλακισμένο, ο οποίος καταφέρνει να το σκάσει και τα παίρνει στην κράνα και μπαίνει στη πόλη και την κάνει λαμπόγυαλο για το χάβαλο του να ουμ. Η ταινία δεν ήταν τίποτα ιδιαίτερο. Το σενάριο δεν είχε κάτι πρωτότυπο, η πλοκή λίγο πολύ τετριμμένη, τα εφέ σε κάποια φάση μου έσπασαν τα τύμπανα, κώλους δεν είχε να χαζέψεις, οπότε γενικά δεν με άφησε και πολύ ευχαριστημένο. Όχι ότι με χάλασε κιόλας, αλλά θα μπορούσε να ήταν και καλύτερη αν δεν ασχολούμασταν όλη την ώρα με τα μυξιάρικα. Πολύ εμμονή με τα παιδάκια ο Spielberg, σε σημείο που αρχίζω να πιστεύω ότι είναι παιδέρας και ανωμαλάρας. Βέβαια το γκομενάκι που παίζει σε 3-4 χρονάκια θα ναι για πολύ βίδωμα. Τέλος πάντων, η ταινία τελειώνει και βγαίνοντας έξω, ένας φίλος πέταξε μια πολύ καλή ιδέα η οποία μετά με έβαλε σε σκέψεις. Σας παραθέτω λοιπόν τον εξής προβληματισμό και θα τον αναλύσουμε παρέα μόνος μου:
Ας υποθέσουμε οτι κάποιος εξωγήινος, προσγειώνεται κακήν-κακώς στη Γη, είτε επειδή του τελείωσε η βενζίνη, είτε επειδή είχε κάποιου είδους διαπλανητικό ατύχημα, είτε γιατί τον πήρε ο ύπνος στο τιμόνι καθώς τα 'χε κοπανήσει και δεν πρόσεξε τον μικρό μπλέ πλανήτη, που χώθηκε στο διάβα του. Ας υποθέσουμε, οτι ανήκεις στην super top elite ομάδα της ΜΑΣΑ (Μονάδα Απίστευτων Συμπαντικών Ανακαλύψεων) που λένε και στο ράδιο αρβύλα, και οτι βρίσκεσαι απο νωρίς στο σημείο που προσεδαφίστηκε ο άτυχος διαστημικός ταξιδιώτης. Έστω τώρα οτι μαζεύεις το διαστημόπλοιο, χώνεις και τον εξωγήινο σε μια μυστική μονάδα και μετά απο διάφορες προσπάθειες επικοινωνίας τύπου: "Me Tarzan, You Jane", διαπιστώνεις απο πρώτο χέρι οτι πρόκειται για μια εξωγήινη μορφή ζωής, σημαντικά πιο εξελιγμένη απο μας, που κατέχει απείρως καλύτερη τεχνολογία απο μας και που κατά λάθος βρέθηκε σε αυτό το σημείο του γαλαξία και ΔΕΝ ήξερε τίποτα για την ύπαρξή μας. Και μέσα απο την επικοινωνία αυτή καταλαβαίνεις επίσης, οτι ο εν λόγω εξωγήινος, δεν θα σε βλάψει, είτε γιατι δεν το θέλει, είτε γιατι δεν μπορεί τώρα, και το μόνο που σου ζητάει είναι να τον αφήσεις να φύγει.
Πρώτη αντίδραση φυσικά για τον περισσότερο κόσμο είναι να σκεφτεί, "ε, ωραία ας τον αφήσουν να πάει στο καλό." Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα. Γιατί ο τύπος δεν ήρθε από το πουθενά. Θα επιστρέψει στον πλανήτη του, θα ενημερώσει για την ύπαρξη μας και τότε αργά η γρήγορα, αυτοί θα επιστρέψουν περισσότεροι, και κανένας δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι η επιστροφή αυτή θα είναι ειρηνική...
Και το ερώτημα είναι λοιπόν το εξής....αφήνεις τον δύσμοιρο ναυαγό του διαστήματος να επιστρέψει στο σπίτι του ή όχι;
Όπως τα περισσότερα ηθικά διλήμματα, έτσι και αυτό δεν έχει μια σωστή απάντηση, όμως κατα τη γνώμη μου υπάρχει μια σωστή κατεύθυνση και είναι η εξής: Αν ο πολιτισμός του και η τεχνολογία του, τον καθιστούν δυνατότερο από μας, τότε δεν τον αφήνεις να πάει πουθενά. Τον κρατάς εδώ και του γαμάς τα αιμοπετάλια, μέχρι να ομολογήσει τα μυστικά της τεχνολογίας του. Ανήθικο και "απάνθρωπο" θα πει κάποιος. Ε, λοιπόν, σκάσε κάποιε και άκου πως έχουν τα πράγματα. Στο σύμπαν, τίποτα δεν είναι "ηθικό ή ανήθικο". Η ζωή πάντα ακολουθούσε και πάντα θα ακολουθεί το εξής αξίωμα: "Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό". Αν είσαι το μικρό ψάρι την έχεις γαμημένη και δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις για να το αλλάξεις αυτό, ή μάλλον υπάρχει, να γίνεις εσύ το μεγάλο ψάρι, αλλά και πάλι τότε το αξίωμα ισχύει.
Τα πολύ παλιά τα χρόνια, όταν η Γη ήταν ακόμα παρθένα και δεν της είχαμε ανοίξει τρούπα, ο άνθρωπος ήταν το πιο μικρό ψάρι (ένα τοσοδούλι να!) και σχεδόν όλα τα άλλα ζώα, εκτός απο τις πασχαλίτσες και κάτι γιδοπρόβατα, τον έτρωγαν για κολατσιό. Μετά βίας έβγαινε από την σπηλιά για να κόψει καμιά μπανάνα από το διπλανό δέντρο, αλλά μόλις ακουγόταν το πρώτο μουγκρητό, γέμιζε το σωβρακάκι και έτρεχε να κρυφτεί στη σπηλιά κλαίγοντας από την τρομάρα του. Χτύπαγε το κεφάλι του στο τοίχο και μυξοκλαίγοντας ψέλλιζε :
"Ουγκ, εγκώ δόντια γιοκ, νυχια γιοκ, πως φάου κακό λύκο που παραφυλάει; Ούτε για χέσιμο ντεν μπορούμε να πάμε πια έξω, Σπηλιά βρουμάει σαν βόθρος πλέον! Πως θα χτυπήσω κακού λύκου, πως;;;"
Μέχρι που μια μέρα σκέφτηκε ότι, ίσως το ρόπαλο που είχε για να κοπανάει το κεφάλι της γυναίκας του όταν γινόταν ενοχλητική (τότε η γυναίκα είχε την πρέπουσα θέση στη κοινωνία), να ήταν εξίσου αποτελεσματικό και στα αγρίμια της περιοχής. Και έτσι κατάφερε για πρώτη φορά να αμυνθεί, να τραφεί και να ανέβει στην πυραμίδα της ιεραρχίας των ζώων κατά μια θέση. Μετά από λίγο ανακάλυψε τη φωτιά, τον τροχό, τις πέτρες και τη κατασκευή καλυβών, τα μέταλλα και την επεξεργασία τους, την γεωργία, την κτηνοτροφία, τις πανοπλίες, τα σπαθιά, τα άλογα, τα μαθηματικά, την αστρονομία, την ιατρική, τη φυσική και τη χημεία, το μπαρούτι, το πιστόλι, το κανόνι, τις καπότες, τα τείχη, το τσιμέντο, τα κάρα, την ψυχολογία, την πολιτική, τη μηχανή εσωτερικής καύσης, το διαφορικό, το πυροβόλο, το αυτοκίνητο, τον Michael Jackson, το αεροπλάνο και το υποβρύχιο, τα μπαζούκας, τους επαναφορτιζόμενους δονητές, το τηλέφωνο, την τηλεόραση, τους υπολογιστές, τα ταξίδια στο διάστημα, την πυρηνική βόμβα, την ηλεκτρική κιθάρα(ευτυχώς!) και πολλά-πολλά άλλα.
Κάθε ανακάλυψη, κάθε μικρό βήμα της ανθρωπότητας, την έφερνε ένα σκαλί παραπάνω στη πυραμίδα. Όμως χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια, για να καταφέρει ο άνθρωπος να γίνει κυρίαρχος του πλανήτη. Δεν έγινε γρήγορα, δεν έγινε εύκολα. Μόνο μετά από αμέτρητες κακουχίες, πολέμους, αρρώστιες, φυσικές καταστροφές και πολύ κόπο, ιδρώτα και αίμα, είμαστε σε θέση πλέον να πούμε ότι είμαστε το μεγαλύτερο και πιο γαμιόλικο ψάρι. Είμαστε ο καρχαρίας και όλα τα άλλα έμβια είδη, είναι απλά μικρά ψαράκια που τα αφήνουμε να κολυμπάνε τριγύρω μας στο πλανητικό μας ενυδρείο, αλλά που οποιαδήποτε στιγμή θέλουμε, τα αφανίζουμε από τον fucking πλανήτη!
Και μην τολμήσει κανείς να μου πει μαλακίες τύπου "ο άνθρωπος δεν είναι ανώτερος απο τα ζώα" και "όλα τα πλάσμα του θεού είναι ίσα" και τέτοια αδερφίστικα. Αν νομίζει κανείς ότι είναι ίσος με έναν σκύλο ή γάτα, ή αγελάδα ή τσιμπούρι η λιοντάρι ή και ελέφαντα ακόμα, απαξιώνει κάθε πτυχή του ανθρώπινου πνεύματος και καλά θα κάνει να πέσει στα τέσσερα και να αρχίζει να βελάζει. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι πιο χαζοί και από γυμνοσάλιαγκες και πιο άσχημοι από γουρούνια και πιο αντιπαθητικοί από νυφίτσες, ωστόσο όταν το δεις σε συλλογικό επίπεδο, η ανθρωπότητα είναι υπέρμετρα ανώτερη από οποιοδήποτε άλλο ζώο στο πλανήτη.
Στη περίπτωση όμως τώρα ενός εξωγήινου, το γεγονός και μόνο έχει την δυνατότητα να ταξιδέψει στο διάστημα και να φτάσει σε μας, δείχνει είτε το πιστεύετε είτε όχι, οτι η τεχνολογία του είναι χιλιάδες χρόνια μπροστά από τη δική μας. Και η τεχνολογία συνήθως αναπτύσσεται ομοιόμορφα σε όλα τα πεδία. Με λίγα λόγια δεν γίνεται να έχουν διαστημόπλοια με μηχανές πλάσματος και προωθητήρες αντιβαρύτητας, αλλά τα όπλα τους να είναι πλαστικές σφεντόνες που πετάνε χρωματιστά ζαχαρωτά. Το πιάνετε λοιπόν σιγά σιγά το νόημα; Όχι; Θα συνεχίσω. Με δεδομένο οτι μας γαμάνε τεχνολογικά, δεχόμαστε πλέον ότι, αυτοί είναι το μεγάλο ψάρι και εμείς το μικρό και άρα, αν αφήσουμε τον φίλο μας να πάει σπίτι, μετά από λίγο καιρό θα σκάσει πίσω με παρέα και τότε θα υπάρχουν οι εξής πιθανές εκδοχές:
α) οι εξωγήινοι θα είναι εχθρικοί, χωρίς ηθικές αναστολές, οπότε έρχονται, μας βεντουζώνουν κανονικά, και είτε μας κάνουν σουφλέ και μας τρώνε, είτε μας κάνουν σκλάβους, είτε μας σκοτώνουν και μας παίρνουν το πλανήτη μας γιατί θέλουν resources για τον δικό τους.
b) οι εξωγήινοι είναι φιλικοί, αρχικά τουλάχιστον, γιατί μετά απο κάποιο διάστημα θα καταλάβουν τι μαλάκες είμαστε που τρεις χιλιάδες χρόνια πολιτισμού και ακόμα σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, οπότε και θα μας βάλουν λουρί για να είμαστε φρόνιμοι, αλλά εμείς θα αντιδράσουμε και θα μας μπουκώσουν. Εναλλακτικά, θα κάνουμε εμείς κάποια μαλακία και θα τους προκαλέσουμε (που είναι το πιο πιθανό) και θα αναγκαστούν να μας γαμήσουν συθέμελα.
c) η εξωγήινη φυλή αποτελείται αποκλειστικά από 18χρονες μούνες που διψάνε για σπέρμα και ταξιδεύουν στον γαλαξία αναζητώντας λαούς με αρσενικά και στους οποίους επιβάλλουν εξουθενωτικές σεξουαλικές δραστηριότητες. Οι παρτούζες, τα threesome, τα bukkake και τα double penetration δίνουν και παίρνουν σε βαθμό που οι άντρες ουσιαστικά πεθαίνουν σε κάποια φάση από το ανελέητο γαμήσι.
Η τρίτη περίπτωση είναι και η μόνη στην οποία θεωρώ ότι θα έπρεπε να αφήναμε την εξωγήινη να φύγει παρακαλώντας την να ξαναγυρίσει με τις φίλες της. Εγώ προσωπικά θα έδινα και τη διεύθυνσή μου εδώ που τα λέμε. Ωστόσο, η περίπτωση αυτή δυστυχώς είναι και η λιγότερο πιθανή. Αν τώρα μιλάμε για την περίπτωση (α), είναι προφανές ότι για να προφυλάξουμε το ανθρώπινο είδος, πρέπει να κλείσουμε τον φιλοξενούμενό μας στο πιο βαθύ μπουντρούμι και να τον αναγκάσουμε να μοιραστεί τις γνώσεις του με μας. Αν δεν κελαηδήσει με τον καλό τρόπο, τότε Π.Ξ.Σ (πούτσο και ξύλο και σούβλα). Αντίστοιχα όμως και στην περίπτωση (b) όσο φιλικοί και όσο και ηθικά στοιχεία να είναι οι διαστημικοί μας γείτονες, σαν ίσους δεν θα μας αντιμετώπιζαν ποτέ. Πόσο καιρό θα ζούσαμε ειρηνικά κάτω από τη σκιά της ανωτερότητας τους; Θα υπενθυμίσω το αξίωμα των ψαριών. Γιατί ο άνθρωπος έχει συνηθίσει πλέον να είναι ο κυρίαρχος και ξαφνικά έρχεται κάποιος και του αφαιρεί την πρωτιά και ως γνωστόν μαλακίες δεν σηκώνουμε. Και γιατί να σηκώσουμε άλλωστε; Διάολε, δεν συρθήκαμε σαν τα σκουλήκια τόσα χρόνια, δεν παλέψαμε και δεν ματώσαμε για να γίνουμε πρώτοι, μόνο και μόνο για να έρθει κάποιος γαμίδης με καλύτερη τεχνολογία και να μας σπρώξει πάλι στη 2η θέση. Οπότε τι κάνουμε; Ότι και στη περίπτωση (α) λέω εγώ: Π.Ξ.Σ. Και αφού τα εφαρμόσεις αυτά και αποσπάσεις όλες τις ζωτικές πληροφορίες που χρειάζεσαι, και όταν καταφέρεις να αναπτύξεις την ίδια ή και καλύτερη τεχνολογία απο αυτούς, πας και τους βρίσκεις εσύ, αλλά πλέον παίζετε με ίσους όρους, οπότε αν κάνουν οτι κουνιούνται τους πετάς και 600 πυρηνικές στο πλανήτη και burn motherfucker, burn!
Ξαναλέω, γνωρίζω πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαδίζει με τους ηθικούς κανόνες και τα ηθικά πιστεύω της εποχής. Έχουμε "εκπολιτιστεί" αρκετά ώστε να λύνουμε τα προβλήματά μας με τους γύρω μας πιο ειρηνικά.....ή μήπως όχι; Για ρίξτε μια ματιά στο πλανήτη και πείτε μου. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η φύση έχει εγκαθιδρύσει εδώ και χιλιάδες χρόνια τον νόμο της εξέλιξης και της φυσικής επιλογής και τον νόμο του ισχυροτέρου (τα ψαράκια που λέγαμε). Δεν νοιάζεται για τους ηθικούς μας φραγμούς. Και εμείς δεν είμαστε τίποτε άλλο παρά δημιουργήματα της φύσης, οπότε πως να μη κληρονομήσουμε τα χαρακτηριστικά της; Μπορεί να μη μας αρέσουν, μπορεί κάποια να προσπαθούμε να τα αλλάξουμε, αλλά η ιστορία και η πραγματικότητα δείχνει ότι δεν μπορούμε πάντα. Στη τελική, εδώ μεταξύ μας κοιτάμε πως θα γαμήσει ο ένας τον άλλον, και θα κωλώσουμε όταν πρόκειται για εξωγήινο; Η μήπως θα κωλώσει αυτός αν βρει την ευκαιρία;
Όπως και να έχει, αυτή είναι η δική μου γνώμη και το θέμα είναι ανοιχτό προς συζήτηση. Ομολογώ πως και εγώ σε κάθε ταινία με εξωγήινους που έγιναν θύματα κυνηγητού ή φυλάκισης απο πλευράς ανθρώπων, όπως τα "E.T.", "District 9", "Super 8" και άλλα παρόμοια, ήμουνα υπέρ των συμπαθητικών εξωγήινων κακομοίρηδων. Όχι πια όμως. Τώρα ξέρω ότι για το καλό των συνανθρώπων μου, θα ξυλοφόρτωνα και θα παρέδινα τη σκατόφατσα του 'Ε.Τ.' στις αρχές, θα έριχνα bygon στις κατσαρίδες του District, και θα έκλεινα στο πιο βαθύ μπουντρούμι τον παπάρα του Super 8.
Εσείς τι θα κάνατε;
Όπως και να έχει, θέλοντας να αφήσω για λίγο πίσω τα προβλήματα φίλων και γνωστών, αλλά και τα δικά μου, πήγα ένα σινεμαδάκι για να χαλαρώσω και να ξεχαστώ και είδα το Super 8.
Μιλάμε λοιπόν για ένα μάτσο 12χρονα μαλακιστήρια, που προσπαθούν να γυρίσουν μια ταινία με ζόμπι και ανακαλύπτουν τυχαία έναν εξωγήινο τον οποίο ο στρατός κρατάει φυλακισμένο, ο οποίος καταφέρνει να το σκάσει και τα παίρνει στην κράνα και μπαίνει στη πόλη και την κάνει λαμπόγυαλο για το χάβαλο του να ουμ. Η ταινία δεν ήταν τίποτα ιδιαίτερο. Το σενάριο δεν είχε κάτι πρωτότυπο, η πλοκή λίγο πολύ τετριμμένη, τα εφέ σε κάποια φάση μου έσπασαν τα τύμπανα, κώλους δεν είχε να χαζέψεις, οπότε γενικά δεν με άφησε και πολύ ευχαριστημένο. Όχι ότι με χάλασε κιόλας, αλλά θα μπορούσε να ήταν και καλύτερη αν δεν ασχολούμασταν όλη την ώρα με τα μυξιάρικα. Πολύ εμμονή με τα παιδάκια ο Spielberg, σε σημείο που αρχίζω να πιστεύω ότι είναι παιδέρας και ανωμαλάρας. Βέβαια το γκομενάκι που παίζει σε 3-4 χρονάκια θα ναι για πολύ βίδωμα. Τέλος πάντων, η ταινία τελειώνει και βγαίνοντας έξω, ένας φίλος πέταξε μια πολύ καλή ιδέα η οποία μετά με έβαλε σε σκέψεις. Σας παραθέτω λοιπόν τον εξής προβληματισμό και θα τον αναλύσουμε παρέα μόνος μου:
Ας υποθέσουμε οτι κάποιος εξωγήινος, προσγειώνεται κακήν-κακώς στη Γη, είτε επειδή του τελείωσε η βενζίνη, είτε επειδή είχε κάποιου είδους διαπλανητικό ατύχημα, είτε γιατί τον πήρε ο ύπνος στο τιμόνι καθώς τα 'χε κοπανήσει και δεν πρόσεξε τον μικρό μπλέ πλανήτη, που χώθηκε στο διάβα του. Ας υποθέσουμε, οτι ανήκεις στην super top elite ομάδα της ΜΑΣΑ (Μονάδα Απίστευτων Συμπαντικών Ανακαλύψεων) που λένε και στο ράδιο αρβύλα, και οτι βρίσκεσαι απο νωρίς στο σημείο που προσεδαφίστηκε ο άτυχος διαστημικός ταξιδιώτης. Έστω τώρα οτι μαζεύεις το διαστημόπλοιο, χώνεις και τον εξωγήινο σε μια μυστική μονάδα και μετά απο διάφορες προσπάθειες επικοινωνίας τύπου: "Me Tarzan, You Jane", διαπιστώνεις απο πρώτο χέρι οτι πρόκειται για μια εξωγήινη μορφή ζωής, σημαντικά πιο εξελιγμένη απο μας, που κατέχει απείρως καλύτερη τεχνολογία απο μας και που κατά λάθος βρέθηκε σε αυτό το σημείο του γαλαξία και ΔΕΝ ήξερε τίποτα για την ύπαρξή μας. Και μέσα απο την επικοινωνία αυτή καταλαβαίνεις επίσης, οτι ο εν λόγω εξωγήινος, δεν θα σε βλάψει, είτε γιατι δεν το θέλει, είτε γιατι δεν μπορεί τώρα, και το μόνο που σου ζητάει είναι να τον αφήσεις να φύγει.
Πρώτη αντίδραση φυσικά για τον περισσότερο κόσμο είναι να σκεφτεί, "ε, ωραία ας τον αφήσουν να πάει στο καλό." Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα. Γιατί ο τύπος δεν ήρθε από το πουθενά. Θα επιστρέψει στον πλανήτη του, θα ενημερώσει για την ύπαρξη μας και τότε αργά η γρήγορα, αυτοί θα επιστρέψουν περισσότεροι, και κανένας δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι η επιστροφή αυτή θα είναι ειρηνική...
Και το ερώτημα είναι λοιπόν το εξής....αφήνεις τον δύσμοιρο ναυαγό του διαστήματος να επιστρέψει στο σπίτι του ή όχι;
Όπως τα περισσότερα ηθικά διλήμματα, έτσι και αυτό δεν έχει μια σωστή απάντηση, όμως κατα τη γνώμη μου υπάρχει μια σωστή κατεύθυνση και είναι η εξής: Αν ο πολιτισμός του και η τεχνολογία του, τον καθιστούν δυνατότερο από μας, τότε δεν τον αφήνεις να πάει πουθενά. Τον κρατάς εδώ και του γαμάς τα αιμοπετάλια, μέχρι να ομολογήσει τα μυστικά της τεχνολογίας του. Ανήθικο και "απάνθρωπο" θα πει κάποιος. Ε, λοιπόν, σκάσε κάποιε και άκου πως έχουν τα πράγματα. Στο σύμπαν, τίποτα δεν είναι "ηθικό ή ανήθικο". Η ζωή πάντα ακολουθούσε και πάντα θα ακολουθεί το εξής αξίωμα: "Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό". Αν είσαι το μικρό ψάρι την έχεις γαμημένη και δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις για να το αλλάξεις αυτό, ή μάλλον υπάρχει, να γίνεις εσύ το μεγάλο ψάρι, αλλά και πάλι τότε το αξίωμα ισχύει.
Τα πολύ παλιά τα χρόνια, όταν η Γη ήταν ακόμα παρθένα και δεν της είχαμε ανοίξει τρούπα, ο άνθρωπος ήταν το πιο μικρό ψάρι (ένα τοσοδούλι να!) και σχεδόν όλα τα άλλα ζώα, εκτός απο τις πασχαλίτσες και κάτι γιδοπρόβατα, τον έτρωγαν για κολατσιό. Μετά βίας έβγαινε από την σπηλιά για να κόψει καμιά μπανάνα από το διπλανό δέντρο, αλλά μόλις ακουγόταν το πρώτο μουγκρητό, γέμιζε το σωβρακάκι και έτρεχε να κρυφτεί στη σπηλιά κλαίγοντας από την τρομάρα του. Χτύπαγε το κεφάλι του στο τοίχο και μυξοκλαίγοντας ψέλλιζε :
"Ουγκ, εγκώ δόντια γιοκ, νυχια γιοκ, πως φάου κακό λύκο που παραφυλάει; Ούτε για χέσιμο ντεν μπορούμε να πάμε πια έξω, Σπηλιά βρουμάει σαν βόθρος πλέον! Πως θα χτυπήσω κακού λύκου, πως;;;"
Μέχρι που μια μέρα σκέφτηκε ότι, ίσως το ρόπαλο που είχε για να κοπανάει το κεφάλι της γυναίκας του όταν γινόταν ενοχλητική (τότε η γυναίκα είχε την πρέπουσα θέση στη κοινωνία), να ήταν εξίσου αποτελεσματικό και στα αγρίμια της περιοχής. Και έτσι κατάφερε για πρώτη φορά να αμυνθεί, να τραφεί και να ανέβει στην πυραμίδα της ιεραρχίας των ζώων κατά μια θέση. Μετά από λίγο ανακάλυψε τη φωτιά, τον τροχό, τις πέτρες και τη κατασκευή καλυβών, τα μέταλλα και την επεξεργασία τους, την γεωργία, την κτηνοτροφία, τις πανοπλίες, τα σπαθιά, τα άλογα, τα μαθηματικά, την αστρονομία, την ιατρική, τη φυσική και τη χημεία, το μπαρούτι, το πιστόλι, το κανόνι, τις καπότες, τα τείχη, το τσιμέντο, τα κάρα, την ψυχολογία, την πολιτική, τη μηχανή εσωτερικής καύσης, το διαφορικό, το πυροβόλο, το αυτοκίνητο, τον Michael Jackson, το αεροπλάνο και το υποβρύχιο, τα μπαζούκας, τους επαναφορτιζόμενους δονητές, το τηλέφωνο, την τηλεόραση, τους υπολογιστές, τα ταξίδια στο διάστημα, την πυρηνική βόμβα, την ηλεκτρική κιθάρα(ευτυχώς!) και πολλά-πολλά άλλα.
Κάθε ανακάλυψη, κάθε μικρό βήμα της ανθρωπότητας, την έφερνε ένα σκαλί παραπάνω στη πυραμίδα. Όμως χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια, για να καταφέρει ο άνθρωπος να γίνει κυρίαρχος του πλανήτη. Δεν έγινε γρήγορα, δεν έγινε εύκολα. Μόνο μετά από αμέτρητες κακουχίες, πολέμους, αρρώστιες, φυσικές καταστροφές και πολύ κόπο, ιδρώτα και αίμα, είμαστε σε θέση πλέον να πούμε ότι είμαστε το μεγαλύτερο και πιο γαμιόλικο ψάρι. Είμαστε ο καρχαρίας και όλα τα άλλα έμβια είδη, είναι απλά μικρά ψαράκια που τα αφήνουμε να κολυμπάνε τριγύρω μας στο πλανητικό μας ενυδρείο, αλλά που οποιαδήποτε στιγμή θέλουμε, τα αφανίζουμε από τον fucking πλανήτη!
Και μην τολμήσει κανείς να μου πει μαλακίες τύπου "ο άνθρωπος δεν είναι ανώτερος απο τα ζώα" και "όλα τα πλάσμα του θεού είναι ίσα" και τέτοια αδερφίστικα. Αν νομίζει κανείς ότι είναι ίσος με έναν σκύλο ή γάτα, ή αγελάδα ή τσιμπούρι η λιοντάρι ή και ελέφαντα ακόμα, απαξιώνει κάθε πτυχή του ανθρώπινου πνεύματος και καλά θα κάνει να πέσει στα τέσσερα και να αρχίζει να βελάζει. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι πιο χαζοί και από γυμνοσάλιαγκες και πιο άσχημοι από γουρούνια και πιο αντιπαθητικοί από νυφίτσες, ωστόσο όταν το δεις σε συλλογικό επίπεδο, η ανθρωπότητα είναι υπέρμετρα ανώτερη από οποιοδήποτε άλλο ζώο στο πλανήτη.
Στη περίπτωση όμως τώρα ενός εξωγήινου, το γεγονός και μόνο έχει την δυνατότητα να ταξιδέψει στο διάστημα και να φτάσει σε μας, δείχνει είτε το πιστεύετε είτε όχι, οτι η τεχνολογία του είναι χιλιάδες χρόνια μπροστά από τη δική μας. Και η τεχνολογία συνήθως αναπτύσσεται ομοιόμορφα σε όλα τα πεδία. Με λίγα λόγια δεν γίνεται να έχουν διαστημόπλοια με μηχανές πλάσματος και προωθητήρες αντιβαρύτητας, αλλά τα όπλα τους να είναι πλαστικές σφεντόνες που πετάνε χρωματιστά ζαχαρωτά. Το πιάνετε λοιπόν σιγά σιγά το νόημα; Όχι; Θα συνεχίσω. Με δεδομένο οτι μας γαμάνε τεχνολογικά, δεχόμαστε πλέον ότι, αυτοί είναι το μεγάλο ψάρι και εμείς το μικρό και άρα, αν αφήσουμε τον φίλο μας να πάει σπίτι, μετά από λίγο καιρό θα σκάσει πίσω με παρέα και τότε θα υπάρχουν οι εξής πιθανές εκδοχές:
α) οι εξωγήινοι θα είναι εχθρικοί, χωρίς ηθικές αναστολές, οπότε έρχονται, μας βεντουζώνουν κανονικά, και είτε μας κάνουν σουφλέ και μας τρώνε, είτε μας κάνουν σκλάβους, είτε μας σκοτώνουν και μας παίρνουν το πλανήτη μας γιατί θέλουν resources για τον δικό τους.
b) οι εξωγήινοι είναι φιλικοί, αρχικά τουλάχιστον, γιατί μετά απο κάποιο διάστημα θα καταλάβουν τι μαλάκες είμαστε που τρεις χιλιάδες χρόνια πολιτισμού και ακόμα σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, οπότε και θα μας βάλουν λουρί για να είμαστε φρόνιμοι, αλλά εμείς θα αντιδράσουμε και θα μας μπουκώσουν. Εναλλακτικά, θα κάνουμε εμείς κάποια μαλακία και θα τους προκαλέσουμε (που είναι το πιο πιθανό) και θα αναγκαστούν να μας γαμήσουν συθέμελα.
c) η εξωγήινη φυλή αποτελείται αποκλειστικά από 18χρονες μούνες που διψάνε για σπέρμα και ταξιδεύουν στον γαλαξία αναζητώντας λαούς με αρσενικά και στους οποίους επιβάλλουν εξουθενωτικές σεξουαλικές δραστηριότητες. Οι παρτούζες, τα threesome, τα bukkake και τα double penetration δίνουν και παίρνουν σε βαθμό που οι άντρες ουσιαστικά πεθαίνουν σε κάποια φάση από το ανελέητο γαμήσι.
Η τρίτη περίπτωση είναι και η μόνη στην οποία θεωρώ ότι θα έπρεπε να αφήναμε την εξωγήινη να φύγει παρακαλώντας την να ξαναγυρίσει με τις φίλες της. Εγώ προσωπικά θα έδινα και τη διεύθυνσή μου εδώ που τα λέμε. Ωστόσο, η περίπτωση αυτή δυστυχώς είναι και η λιγότερο πιθανή. Αν τώρα μιλάμε για την περίπτωση (α), είναι προφανές ότι για να προφυλάξουμε το ανθρώπινο είδος, πρέπει να κλείσουμε τον φιλοξενούμενό μας στο πιο βαθύ μπουντρούμι και να τον αναγκάσουμε να μοιραστεί τις γνώσεις του με μας. Αν δεν κελαηδήσει με τον καλό τρόπο, τότε Π.Ξ.Σ (πούτσο και ξύλο και σούβλα). Αντίστοιχα όμως και στην περίπτωση (b) όσο φιλικοί και όσο και ηθικά στοιχεία να είναι οι διαστημικοί μας γείτονες, σαν ίσους δεν θα μας αντιμετώπιζαν ποτέ. Πόσο καιρό θα ζούσαμε ειρηνικά κάτω από τη σκιά της ανωτερότητας τους; Θα υπενθυμίσω το αξίωμα των ψαριών. Γιατί ο άνθρωπος έχει συνηθίσει πλέον να είναι ο κυρίαρχος και ξαφνικά έρχεται κάποιος και του αφαιρεί την πρωτιά και ως γνωστόν μαλακίες δεν σηκώνουμε. Και γιατί να σηκώσουμε άλλωστε; Διάολε, δεν συρθήκαμε σαν τα σκουλήκια τόσα χρόνια, δεν παλέψαμε και δεν ματώσαμε για να γίνουμε πρώτοι, μόνο και μόνο για να έρθει κάποιος γαμίδης με καλύτερη τεχνολογία και να μας σπρώξει πάλι στη 2η θέση. Οπότε τι κάνουμε; Ότι και στη περίπτωση (α) λέω εγώ: Π.Ξ.Σ. Και αφού τα εφαρμόσεις αυτά και αποσπάσεις όλες τις ζωτικές πληροφορίες που χρειάζεσαι, και όταν καταφέρεις να αναπτύξεις την ίδια ή και καλύτερη τεχνολογία απο αυτούς, πας και τους βρίσκεις εσύ, αλλά πλέον παίζετε με ίσους όρους, οπότε αν κάνουν οτι κουνιούνται τους πετάς και 600 πυρηνικές στο πλανήτη και burn motherfucker, burn!
Ξαναλέω, γνωρίζω πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαδίζει με τους ηθικούς κανόνες και τα ηθικά πιστεύω της εποχής. Έχουμε "εκπολιτιστεί" αρκετά ώστε να λύνουμε τα προβλήματά μας με τους γύρω μας πιο ειρηνικά.....ή μήπως όχι; Για ρίξτε μια ματιά στο πλανήτη και πείτε μου. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η φύση έχει εγκαθιδρύσει εδώ και χιλιάδες χρόνια τον νόμο της εξέλιξης και της φυσικής επιλογής και τον νόμο του ισχυροτέρου (τα ψαράκια που λέγαμε). Δεν νοιάζεται για τους ηθικούς μας φραγμούς. Και εμείς δεν είμαστε τίποτε άλλο παρά δημιουργήματα της φύσης, οπότε πως να μη κληρονομήσουμε τα χαρακτηριστικά της; Μπορεί να μη μας αρέσουν, μπορεί κάποια να προσπαθούμε να τα αλλάξουμε, αλλά η ιστορία και η πραγματικότητα δείχνει ότι δεν μπορούμε πάντα. Στη τελική, εδώ μεταξύ μας κοιτάμε πως θα γαμήσει ο ένας τον άλλον, και θα κωλώσουμε όταν πρόκειται για εξωγήινο; Η μήπως θα κωλώσει αυτός αν βρει την ευκαιρία;
Όπως και να έχει, αυτή είναι η δική μου γνώμη και το θέμα είναι ανοιχτό προς συζήτηση. Ομολογώ πως και εγώ σε κάθε ταινία με εξωγήινους που έγιναν θύματα κυνηγητού ή φυλάκισης απο πλευράς ανθρώπων, όπως τα "E.T.", "District 9", "Super 8" και άλλα παρόμοια, ήμουνα υπέρ των συμπαθητικών εξωγήινων κακομοίρηδων. Όχι πια όμως. Τώρα ξέρω ότι για το καλό των συνανθρώπων μου, θα ξυλοφόρτωνα και θα παρέδινα τη σκατόφατσα του 'Ε.Τ.' στις αρχές, θα έριχνα bygon στις κατσαρίδες του District, και θα έκλεινα στο πιο βαθύ μπουντρούμι τον παπάρα του Super 8.
Εσείς τι θα κάνατε;
