Papyrus Alzousse Britannica - Αστρονομία 2

Καλημέρα σας αγαπητά μου παιδιά. Ομολογώ ότι η ανταπόκριση που είχε η ιδέα των εκπαιδευτικών αυτών κειμένων, με χαροποιεί ιδιαίτερα και μου δίνει το απαραίτητο κουράγιο και θέληση που χρειάζεται για να συνεχίσω το δύσκολο αυτό έργο. Δύσκολο, όχι γιατί πρέπει να συγκεντρώσω πληροφορίες και γνώσεις -αφού τα ξέρω όλα ήδη- και να τις καταγράψω, αλλά γιατί πολύς κόσμος δεν είναι ακόμα έτοιμος ή ακόμα και εξοπλισμένος με τα κατάλληλα πνευματικά εφόδια για να απορροφήσει την γνώση που προσφέρω. Όχι ότι μου καίγεται καρφί βέβαια, αλλά έτσι να λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα. Σήμερα, θα ολοκληρώσουμε το ταξίδι μας στο διάστημα, μόνο που αυτή τη φορά δεν θα απομακρυνθούμε πολύ και θα μείνουμε στα όρια του ηλιακού μας συστήματος και θα ασχοληθούμε με τα οικεία σε μας ουράνια σώματα: τον Ήλιο, την Σελήνη και φυσικά τον αγαπημένο μας πλανήτη, την Γη. Όπως είπαμε λοιπόν και στο πρώτο μάθημα, η Γη δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα τεράστιο σφαιρικό διαστημόπλοιο, που κόβει βόλτες γύρω από ένα αστέρι που λέγεται Ήλιος. Μαζί της κουβαλάει τον προσωπικό φρουρό της, την Σελήνη, ένα μικρό βράχο που με αγάπη και ευλάβεια την γυροφέρνει, την "κορτάρει" αν θέλετε, σε αυτόν τον αέναο κοσμικό χορό, που εξελίσσεται στην πίστα του ηλιακού μας συστήματος (τον μπούστη, πως τα λέω έτσι, με συγκίνησα!)

Γιατί όλα κινούνται γύρω-γύρω;;
Μια από τις πιο απλές και συνάμα πιο λογικές ερωτήσεις που μπορεί να σκεφτεί κανείς όταν αρχίσει να πρωτο-ασχολείται με το σύμπαν, είναι : "γιατί δεν τα έμαθα εγώ αυτά στο σχολείο, ενώ αντίθετα μάθαινα ένα σωρό άλλες μαλακίες (οπωςθρησκευτικάγκουχγκουχ);". Πολύ καλή ερώτηση, άλλα μια καλύτερη και πιο σχετική είναι: "Γιατί άραγε οι πλανήτες κόβουν κύκλους γύρω από τον Ήλιο και δεν φεύγουν μακριά; Και αφού η Γη είναι σφαιρική, γιατί αυτοί που είναι από κάτω δεν πέφτουν στο διάστημα;". Για να δώσουμε απάντηση,  χρειάζεται πρώτα να συζητήσουμε για έναν πολύ σημαντικό νόμο, που κυριαρχεί σε όλο το σύμπαν και αυτός είναι ο "νόμος της παγκόσμιας έλξης". Να τονίσω ότι δεν αναφέρομαι μόνο στην έλξη που νιώθουν όλες οι γκόμενες για μένα παγκοσμίως, αλλά και στην βαρυτική έλξη μεταξύ δυο οποιωνδήποτε σωμάτων. Η ιστορία της βαρύτητας λοιπόν πάει περίπου ως εξής: Στη μακρινή χώρα των χλεχλέδων, την Αγγλία,  πριν τετρακόσια χρόνια περίπου έζησε ένας μεγάλος επιστήμονας, ο Ισαάκ Νεύτων. Καθόταν στον κήπο του και έπινε αυτό το χλεχλεδορόφημα, το τσάι (μπλιαχ!), όταν είδε απέναντι του ένα μήλο να πέφτει από μια μηλιά. Σηκώθηκε και πήγε να το φάει, αλλά λίγο πριν φτάσει ύψωσε το ένα φρύδι γεμάτος περιέργεια και αναρωτήθηκε, γιατί άραγε τα μήλα πέφτουν πάντα κάθετα στο έδαφος; Γιατί δεν πέφτουν ποτέ πλάγια ή προς τα  πάνω; Γιατί όλα φαίνονται να πέφτουν προς το κέντρο της Γης; Αναλύοντας την σκέψη του, διατύπωσε τον νόμο της παγκόσμιας έλξης και ταυτόχρονα βρήκε τους μαθηματικούς τύπους που την εκφράζουν. Ο νόμος αυτός λέει ότι:

1) Κάθε σώμα  ασκεί δύναμη -που τη λέμε βαρύτητα και είναι πάντα ελκτική- προς οποιοδήποτε άλλο σώμα, και αντίστοιχα δέχεται μια έλξη από αυτό.
2) Η βαρύτητα είναι ανάλογη της μάζας των σωμάτων (όσο μεγαλύτερα τα σώματα τόσο μεγαλύτερο το τράβηγμα).
3) Η δύναμη είναι αντιστρόφως ανάλογη του τετραγώνου της απόστασης των σωμάτων (όσο πιο μακριά, τόσο πιο μικρή η έλξη).

Μετά που εμφανίστηκα εγώ στο κόσμο, η θεωρία έπρεπε να εμπλουτιστεί για να συμπεριλάβει και μένα και έτσι έγιναν οι εξής προσθήκες:

4) Κάθε γκόμενα που αντικρίζει τον Άλζα, δέχεται μια ασυγκράτητη ελκτική δύναμη προς αυτόν.
5) Αν η γκόμενα είναι πατσαβούρα, ο Άλζα αναπτύσσει μια απωθητική δύναμη ίση και μεγαλύτερη από την έλξη που δέχεται το εν λόγω τρολλ.
6) Αν όμως το γκομενάκι τα σκάει, τότε ο Άλζα αναπτύσσει ίση ελκτική δύναμη και τα δυο σώματα ενώνονται και έτσι ο Άλζα δημιουργεί τις μαύρες τρύπες...

Ας συνεχίσουμε όμως με την αρχική μορφή του νόμου, που αφορά μόνο την βαρύτητα. Κάντε ένα πολύ απλό πείραμα μόνοι σας (ή και με φίλους σας για να γελάσετε). Πάρτε ένα κορδόνι μήκους ενός μέτρου και δέστε στην άκρη του ένα μικρό μπαλάκι. Τώρα κρατώντας την άλλη άκρη του κορδονιού, αρχίστε να περιστρέφεστε γύρω από τον εαυτό σας με σταθερή ταχύτητα. Μέχρι να σωριαστείτε κάτω σαν τα σακιά, τι κίνηση κάνει το μπαλάκι; Κόβει βόλτες γύρω από σας. Και γιατί δεν φεύγει; Γιατί το κορδόνι του ασκεί μια σταθερή δύναμη προς τα εσάς και το συγκρατεί σε σταθερή τροχιά γύρω σας. Υπάρχουν και άλλες δυνάμεις που σύμφωνα με την Νευτώνεια μηχανική ασκούνται στο σύστημα αλλά τις παραβλέπουμε για χάρη απλότητας. Βάλτε τώρα στη θέση σας τον Ήλιο, στη θέση του μπαλακίου την Γη. Το κορδόνι που συγκρατεί τη Γη γύρω από τον Ήλιο είναι η βαρύτητα. Με τον ίδιο τρόπο η Γη συγκρατεί την Σελήνη γύρω από αυτή. Η βαρύτητα είναι επίσης αυτή που μας κρατά καθηλωμένους πάνω στην επιφάνεια και δεν μπορούμε να πετάμε ελεύθεροι στην ατμόσφαιρα. Στο παρακάτω σχήμα φαίνεται η βαρύτητα σύμφωνα με τον Νεύτωνα.

Μια πολύ πιο εξελιγμένη εξήγηση της βαρύτητας έδωσε στις αρχές του 20ού αιώνα ο προπρο-πάπους μου από την πλευρά του πατέρα μου, ο θείος Αλβέρτος. Μέχρι τότε η επιστήμη θεωρούσε τις τρεις διαστάσεις του χώρου και τον χρόνο ανεξάρτητα. Ο Αϊνστάιν διατύπωσε την γενική θεωρία της σχετικότητας, ενοποιώντας τον χώρο και τον χρόνο σε ένα τετραδιάστατο σύστημα, τον γνωστό σε όλους μας χωροχρόνο. Η βαρύτητα λοιπόν κατά τον παππούλη μου ήταν η καμπύλωση που προκαλεί ένα σώμα με μάζα στο χωροχρόνο. Κάθε σώμα που βρίσκεται δίπλα σε αυτήν την καμπύλωση, αναπτύσσει μια κυκλική επιτάχυνση, με τον ίδιο τρόπο που η δίνη στο καζανάκι κάνει τα κακάκια μας να κινούνται κυκλικά γύρω από αυτή, πριν βυθιστούν στο βούρκο με όλα τα άλλα σκατά. Μάλιστα σε συνθήκες πολύ μεγάλης βαρύτητας, ο χωροχρόνος καμπυλώνεται τόσο πολύ, που ούτε το φως δεν μπορεί να ξεφύγει από τη δίνη. Αυτές οι περιπτώσεις είναι οι γνωστές στους αστρονόμους ως "Μαύρες Τρύπες" (όχι αυτές που προκαλώ εγώ). Παρεμπιπτόντως, η θεωρία του Αϊνστάιν παραμένει μια θεωρία, η οποία έχει όμως επαληθευτεί χιλιάδες φορές από διάφορα επιστημονικά πειράματα και μετρήσεις. Για να προλάβω κάποιους επιτήδειους, που παίζει να μας τα κάνουν Ζέπελιν, όπως στο προηγούμενο μάθημα να πω ότι:  ΟΧΙ! Εγώ δεν την έχω αποδείξει, γιατί ξέχασα τον επιταχυντή σωματιδίων μου στο άλλο παντελόνι που έβαλα για πλύσιμο και χάλασε...


Όλα γύρω του γυρίζουν μέεεερες, νύυυυχτες, μήηηηνες χρόοοοονια!!!
Η Γη λοιπόν ολοκληρώνει μια γύρα γύρω από τον Ήλιο μέσα σε ένα χρόνο ή δώδεκα (12) μήνες. Αντίστοιχα η Γη κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον άξονά της σε εικοσιτέσσερις (24) ώρες.

Όπως η Γη  λοιπόν γυρίζει γύρω από τον Ήλιο, ταυτόχρονα περιστρέφεται και γύρω απο τον εαυτό της. Η περιστροφή αυτή προκαλεί το φαινόμενο της ημέρας και της νύχτας. Για να καταλάβετε πως λειτουργεί πρακτικά αυτό, πάρτε ένα φακό και αφήστε τον πάνω σε ένα τραπέζι με όλα τα άλλα φώτα κλειστά. Τώρα καθίστε γυμνός/γυμνή σε κάποια απόσταση απο το φακό. Προσοχή με ρούχα δεν δουλεύει το πείραμα! Αρχίστε να περιστρέφεστε αργά γύρω από τον εαυτό σας. Η πηγή του φωτός είναι πάντα από μια συγκεκριμένη πλευρά, έτσι λόγω της περιστροφής σας, ενώ αρχικά για παράδειγμα φωτιζόταν το πρόσωπό σας, μετά από λίγο θα φωτίζεται το πλευρό σας και λίγο πιο μετά η πλάτη σας. Κινείστε ακριβώς όπως η Γη. Έτσι όταν στον κώλο σας έχει μέρα, τα καραμπαλίκια σας/βυζάκια σας, έχουν νύχτα και αντίστροφα.

Ωραία όλα αυτά θα μας πει κάποιος, αλλά έτσι όπως περιστρέφομαι εγώ, η διάρκεια της μέρας για το πουλί μου παραμένει σταθερή όσους κύκλους και αν κάνω, ενώ η διάρκεια της γήινης μέρας αλλάζει μέσα στο χρόνο (πχ το καλοκαίρι είναι μεγαλύτερη), πως συμβαίνει αυτό; Πολύ καλή ερώτηση για όποιον την σκέφτηκε, κερδίζει την αγάπη μου και ένα γλειφιτζούρι φράουλα-βερίκοκο. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι οτι ο άξονας περιστροφής της Γης δεν είναι κάθετος στο επίπεδο της τροχιάς της ως προς τον Ήλιο. Αυτό σημαίνει ότι όπως περιστρέφεται  γύρω απο τον Ήλιο, έρχεται μια περίοδος, όπου το βόρειο ημισφαίριο είναι πιο κοντά στον Ήλιο απο ότι το νότιο, για αυτό και εκεί τότε έχουν καλοκαίρι και πίνουν κοκτέιλς στις παραλίες και χορεύουν και κάνουν μπάνιο και ταξίδια και διασκεδάζουν και περνάνε καλά, ενώ στο νότιο έχουν χειμώνα και βαριούνται και δαγκώνουν το καυλί τους από το ψωλόκρυο. Όπως όμως συνεχίζεται το ταξίδι της Γης έρχεται η περίοδος, που το νότιο ημισφαίριο της Γης είναι πιο κοντά στον Ήλιο και τότε γλεντάνε αυτοί , ενώ εμείς το δαγκώνουμε. Αυτή η μικρή κλίση του άξονα περιστροφής της Γης είναι λοιπόν που προκαλεί τις εποχές και φαίνεται στο σχήμα παρακάτω:

Ήλιος
Ο Ήλιος απέχει περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Έχει διάμετρο περίπου 1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα (100 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης). Ο όγκος του είναι 1,3 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερος από αυτόν της Γης!!! Η μάζα του είναι επίσης 300 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από την δική μας για αυτό και βαρύτητα είναι πολύ πιο ισχυρή στην επιφάνεια του Ήλιου.
Η θερμοκρασία πάνω στην επιφάνεια του είναι περίπου 5.000 °C ενώ στο στέμμα, δηλαδή στην περιοχή λίγο πάνω απο την επιφάνειά, είναι 5.000.000 °C (πέντε εκατομμύρια...) Μιλάμε για πολύ ζέστη όχι μαλακίες...

Ο ήλιος παράγει τόση ενέργεια, μέσω τον πυρηνικών αντιδράσεων που γίνονται στον πυρήνα του και εκλύουν τεράστια ποσά θερμότητας και ακτινοβολίας. Η ακτινοβολία του Ήλιου είναι ιδιαιτέρως φονική και εξαπλώνεται από αυτόν προς όλο το ηλιακό σύστημα μέσω του ηλιακού ανέμου, για αυτό και οι κοντινοί σε αυτών πλανήτες είναι ακατάλληλοι για αποίκηση. Όχι ότι η ακτινοβολία αυτή δεν φτάνει στη Γη, όμως ο πλανήτης μας είναι εξοπλισμένος με άμυνες που θα δούμε παρακάτω και γλιτώνει ένα πολύ μεγάλο μέρος από το μεγάλο αυτό κακό.

Η παραγωγή αυτή θερμότητας και ακτινοβολίας δεν θα κρατήσει για πάντα. Όλα τα αστέρια έχουν αρχή και τέλος. Η ηλικία του Ήλιου έχει υπολογιστεί γύρω στα 4.5 δισεκατομμύρια χρόνια. Σε άλλα τόσα, ο Ήλιος θα κάνει κρα για υδρογόνο (Η) , το οποίο και είναι το πυρηνικό του καύσιμο, αλλά υδρογόνο γιοκ! Τότε ο Ήλιος θα φουσκώσει και θα γίνει ένας τεράστιος κόκκινος γίγαντας, με τον ίδιο τρόπο που φουσκώνει ένα κεικ στο φούρνο ή τα ευαίσθητα όργανά μου μου όταν ακούω μαλακίες. Εικάζεται οτι το φούσκωμά του θα είναι τέτοιο, που θα φτάσει και τη Γη. 

Μετά απο αυτό ο Ηλιος θα αρχίσει πάλι να συρρικνώνεται και τελικά θα σβήσει και θα μετατραπεί σε ένα νεκρό βράχο. Μέχρι τότε εμείς θα έχουμε πεθάνει φρικτά και βασανιστικά, αλλά δε γαμιέται...


Γη
Η Γη μας έχει διάμετρο περίπου 12.000 χιλιόμετρα. Η περίμετρος της στον ισημερινό είναι 40.000 χιλιόμετρα. Η ταχύτητα διαφυγής από τη Γη, δηλαδή η ταχύτητα που χρειάζεται να αναπτύξει ένα διαστημόπλοιο για να νικήσει τη βαρύτητα και να φύγει από το Γη, είναι 11 km/δευτερόλεπτο. Αντίστοιχα στον Ήλιο είναι 627 km/δευτερόλεπτο και στη μικρούλα Σελήνη 2 km/δευτερόλεπτο.  Η Γη έχει έναν φυσικό δορυφόρο, την Σελήνη και περίπου ένα δεκαχίλιαρο τεχνητούς. Η θερμοκρασία της στην επιφάνεια κυμαίνεται από  -89.2 °C ως 57.8 °C.

Την δομή της Γης θα την μελετήσουμε καλύτερα όταν κάνουμε γεωλογία, αλλά προς το παρόν ας πούμε οτι ο πυρήνας της αποτελείται από στοιχεία τέτοια ώστε σε συνδυασμό με την περιστροφή και τις συνθήκες που υπάρχουν στο κέντρο, δημιουργούν το  'μαγνητικό πεδίο της Γης'. Αυτό το μαγνητικό πεδίο λειτουργει και ως 'ασπίδα' απέναντι στον ηλιακό άνεμο. Φανταστείτε το μαγνητικό πεδίο της Γης ως μια τεράστια αόρατη καπότα, που καλύπτει και προστατεύει τον πλανήτη μας απο την κακή ακτινοβολία. Το μαγνητικό πεδίο είναι ορατό κατα το φαινόμενο, που είναι γνωστό και ως 'Βόρειο Σελας'. Ένα απο τα πιο όμορφα φαινόμενα της φύσης -μετά απο μένα πάντα- είναι το σέλας, το οποιό προκαλείται απο το μαγνητικό πεδίο της Γης που εκτρέπει τα φορτισμένα  σωματίδια που έρχονται απο τον Ήλιο, ενώ ταυτόχρονα διεγείρονται τα σωματίδια της ατμόσφαιρας μας, με αποτέλεσμα αυτά να εκπέμπουν φως σε διάφορα φαντασμαγορικά χρώματα.

Άλλο όπλο της Γης είναι η ατμόσφαιρά της, η οποία τελικά φιλτράρει μέρος της ακτινοβολίας αυτής προστατευοντάς μας ακόμα περισσότερο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά μας προφυλλάσει απο τις συνεχόμενες βροχές μετεωριτών. Όπως είπαμε και στο προηγούμενο μάθημα οι μετεωρίτες είναι βράχοι που έρχονται απο την ζώνη αστεροειδών με κατεύθυνση προς τον ΄Ηλιο. Κάποιοι απο αυτούς κοπανάνε στον Άρη, κάποιοι κοπανάνε στη Σελήνη (εξού και οι γεμάτη κρατήρες επιφάνειά της) κάποιοι άλλοι όμως παγιδεύονται απο την βαρύτητα της Γης και πεφτουν σε αυτήν. Ευτυχώς η ατμόσφαιρα μας προφυλάσσει ξανά, καίγοντας μέσω τριβής όλα όσα πέφτουν με μεγάλη ταχύτητα σε αυτήν, αφήνοντας ένα λαμπερό ίχνος πίσω τους, το οποίο φαίνεται έντονα στον σκοτεινό ουρανό.  Πρόσφατα ένας μεγάλος έπεσε στη Ρωσία και τα βίντεο είναι τόσο εντυπωσιακά, όσο και τρομακτικά.(βίντεο). 

Έτσι εξηγήσαμε άλλο ένα όμορφο φαινόμενο, που βλέπουμε εύκολα κιόλας το καλοκαίρι χαζεύοντας τα αστέρια το βράδυ. Όταν λοιπόν σας πει κάποιος/κάποια "κοίτα έπεσε ένα αστέρι, κάνε μια ευχή!" μπορείτε πλέον άνετα να του/της ρίξετε μια μούντζα και να πείτε με σοβαρότητα και στόμφο: "μην είσαι αγαθός/αγαθή και ηλίθιος/ηλίθια, δεν είναι αστέρι αυτό, είναι ένας βράχος, που απλά εξαχνώνεται πέφτοντας στην γήινη ατμόσφαιρα και άρα δεν μπορεί να σου εκπληρώσει καμια ευχή....τούβλο!". Μπορεί να μη γαμήσετε ποτέ, αλλά τουλάχιστον λέτε την αλήθεια.


Σελήνη
Το μικρό μας Φεγγαράκι είναι ο δορυφόρος της Γης ή αλλιώς ο αέναος διαστημικός παρτενέρ της, όπως πολύ ποιητικά περιέγραψα στην αρχή του κειμένου. Για την προέλευση της Σελήνης υπάρχουν πολλές θεωρίες, με την επικρατέστερη να είναι οτι η αποτελεί κομμάτι της Γης που αποσπάστηκε απο αυτήν μετά απο σύγκρουσή της με κάποιο μεγάλο διαστημικό σώμα (πιθανώς κάποιο πλανήτη) στην αρχή ακόμα της δημιουργίας του ηλιακού συστήματος. Και πάλι, για να μην έχουμε διάφορους ντιγκιντάγκες να μας ζαλίσουν τα ούμπαλα, τονίζω οτι πρόκειται για θεωρία, δεν είναι η απόλυτη αλήθεια ,απλά τα στοιχεία που έχουμε (όχι εγώ προσωπικά στο σπίτι μου, αλλά η επιστήμη στα εκατοντάδες ερευνητικά κέντρα ανα τον κόσμο) τείνουν να την θεωρούν επικρατέστερη απο τις άλλες θεωρίες. Μια παρένθεση εδώ: οι θεωρίες κατά τις οποίες η Σελήνη είναι διαστημόπλοιο που μας παρακολουθεί, έχουν πολλή πλάκα, αλλά όχι δεν τις συμπεριλαμβάνω στις πιθανές εκδοχές. Τους αναγνωρίζω όμως οτι είναι πολύ αστείες. Η Σελήνη έχει μόνο 3.500 χιλιόμετρα διάμετρο και μάζα 100 φορές μικρότερη απο αυτή της Γης. Για αυτό το λόγο η βαρύτητα στη Σελήνη είναι 6 φορές μικρότερη το οποίο σημαίνει, οτι θα μπορούσατε να πηδήξετε αρκετά ψηλά αν βρισκόσασταν εκεί!

Δείτε τώρα μια σύγκριση μεταξύ των μεγεθών των σωμάτων που περιγράψαμε μέχρι τώρα και αναρωτηθείτε πόσο ασήμαντοι και μικροί είμαστε όλοι εμείς μπροστά στο σύμπαν. Να τονίσουμε ότι ο Ήλιος ειναι ένα σχετικά μικρό αστέρι ενώ υπάρχουν άλλα που είναι πολύ πιο μεγάλα απο αυτόν. Η τεραστιότητα του σύμπαντος μπορεί μόνο να συγκριθεί με την δική μου...

Επιλογος
Στα δυο μαθήματα περί αστρονομίας μάθαμε πολλά πράγματα για το διάστημα και τη μικρή γειτονιά που βρίσκεται ο πλανήτης μας, όπως επίσης και λίγα πράγματα για τους νόμους που το διέπουν. Υπάρχουν πολλά ακόμα να μάθει κανείς αν θέλει, και είναι σίγουρο οτι θα εντυπωσιαστεί. Υπάρχουν  πάρα πολλά ερωτήματα ακόμα να απαντηθούν απο την επιστήμη, όμως είμαστε είναι ακόμα στις αρχές της. Το ανθρώπινο είδος είναι ακόμα πολύ πρόσφατο, όμως σιγά σιγά θα την βρούμε την άκρη. Εδώ θα ήθελα να προτείνω μια βόλτα και απο το πλανητάριο της Αθήνας, που αποτελεί μια ιδιαιτέρως όμορφη και επιμορφωτική εμπειρία. Για όσους έχουν κωλόπαιδα δε είναι must! Για το πλανητάριο θα βρείτε πληροφορίες εδώ.

Έτσι κλείνει η θεματική αυτή ενότητα. Καλό διάβασμα καλά μου παιδιά. Παραμένω στη διάθεσή σας για απορίες και ερωτήσεις.

Papyrus Alzousse Britannica - Αστρονομία 1

Όπως ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο, ένα από τα θλιβερότερα σημεία των καιρών μας, το οποίο προσωπικά με στεναχωρεί τα μάλα, είναι το γεγονός ότι, η ποιότητα της παιδείας στη χώρα μας έχει φτάσει σε τρομακτικά χαμηλά επίπεδα. Γνωστικά και μορφωτικά, ο ελληνικός λαός υστερεί σημαντικά σε σχέση με τους σύγχρονους δυτικούς λαούς, για αυτό και εγώ αποφάσισα να βοηθήσω όπως μπορώ. Με το παρόν, αλλά και κάποια επόμενα κείμενα, αποφάσισα να εναποθέσω σε αυτήν την ταπεινή σελίδα, ένα μικρό λιθαράκι γνώσης με στόχο αποκλειστικά και μόνο την επιμόρφωση των συνανθρώπων μου, μικρών και μεγάλων. Αυτή η συλλογή κειμένων-ντοκιμαντέρ, θα κάνουν μια γενική εισαγωγή σε πράγματα που όλοι θα έπρεπε να ξέραμε. Μια μίνι-εγκυκλοπαίδεια γνώσεων, αν θέλετε, όπου η γνώση και το παιχνίδι γίνονται ένα. Ιδανικό ανάγνωσμα για παιδιά κάθε ηλικίας, πλούσιο σε φωτογραφικό υλικό και παραδείγματα, τα οποία θα κάνουν την ανάγνωση παιχνιδάκι. Έχουμε όμως πολλά να πούμε και πολλά να μάθουμε, για αυτό και ας ξεκινήσουμε αμέσως!

Σήμερα θα μιλήσουμε για το Σύμπαν και ότι γνωρίζουμε γι αυτό. Είναι κατανοητό ότι πολλά παιδάκια μπορεί να μην έχουν ιδέα για κάποια από τα πράγματα που θα πούμε σήμερα, ωστόσο δεν θέλω να μου απελπίζεστε, γιατί έχουν γραφτεί όσο πιο εκλαϊκευμένα γίνεται.


Οι πρώτες αναζητήσεις
Στα αρχαία χρόνια, πολύ πριν δεν γεννηθεί ο Χριστούλης, ο περισσότερος κόσμος πίστευε ότι τα αστέρια είναι μέρη που κατοικούν οι θεοί, οι δαίμονες, τιμημένοι ήρωες, αδικοβιασμένες παρθένες και δεν ξέρω και εγώ τι άλλη μαλακία. Πίστευαν επίσης ότι, χαζεύοντας τις κινήσεις τους, θα μπορούσαν να προβλέψουν το μέλλον, να πουν αν η γυναίκα σου είναι έγκυος, ποιανού είναι το παιδί στα αλήθεια και αν θα είναι αγόρι ή κορίτσι. Να υπολογίσουν αν θα βρέξει ή αν θα χιονίσει, αν θα πιάσουν οι φασολιές, να σου πουν γιατί δεν σου σηκώνεται, και γενικά ένα κάρο χαζομάρες, που τώρα τις σκεφτόμαστε  και γελάμε με την ασχετοσύνη τους. Σήμερα μεγάλη μερίδα του κόσμου πιστεύει πάνω-κάτω τα ίδια, όμως τώρα γελάμε με την ηλιθιότητα τους, γιατί τουλάχιστον οι παλιοί δεν είχαν την γνώση που έχουμε εμείς σήμερα. 

Επίσης υπήρχε ακόμα η ιδέα ότι η Γη είναι επίπεδη και ότι ο Ήλιος κόβει βόλτες γύρω από αυτή (κάτι το οποίο πιστεύουν ακόμα κάποιοι). Από τις πρώτες αναφορές σε ηλιοκεντρικά συστήματα, στα οποία δηλαδή ο Ήλιος ήταν στο κέντρο και οι πλανήτες σουλατσάρουν γύρω από αυτόν, έχουμε τον 5ο αιώνα π.Χ., από τον Πυθαγόρα και την σχολή του και λίγο αργότερα από τον Αριστοτέλη. Φυσικά, τότε η διάδοση της πληροφορίας ήταν δυσκολότερη από ότι σήμερα και έτσι ο μόνος που το έμαθε εκείνη την εποχή ήταν: ο ίδιος ο Πυθαγόρας, δυο φίλοι του, η γυναίκα του και ο σκύλος τους ο Γαβγαβμίδης.

Την πληροφορία αυτή επεξεργάστηκαν και υποστήριξαν με θέρμη πολλούς αιώνες μετά, ο Κοπέρνικος και ο Γαλιλαίος. Βέβαια, τότε είχαμε μεσαίωνα και η Ιερά Εξέταση  είχε ήδη εγκαθιδρύσει την δύναμη της και δεν της άρεσε καθόλου η ιδέα ότι μπορεί ο κόσμος που "έφτιαξε ο θεούλης" να μην ήταν τελικά το κέντρο του σύμπαντος. Έτσι, με την τεράστια φιλομάθεια, ανθρωπισμό και τάση για πρόοδο, που ανέκαθεν διέκρινε την Εκκλησία, καταδίκασε και κυνήγησε την ιδέα, απαγορεύοντας τα βιβλία που επεξηγούσαν τις απόψεις των δυο επιστημόνων και μάλιστα τον Γαλιλαίο τον έχωσαν και στην ψειρού για ένα διάστημα. Ο ίδιος για να γλιτώσει την καταδίκη στο δικαστήριο, αναγκάστηκε να απαρνηθεί την ερευνά του, φημολογείται όμως ότι βγαίνοντας από το κτήριο αναφώνησε: "Γυρνάει, δεν γυρνάει , ο Γάλι σας γαμάει!". Λίγο αργότερα ο Νεύτων ήρθε και έδωσε ένα γερό χτύπημα στις συνειδήσεις όλων, διατυπώνοντας τον νόμο της βαρύτητας και δείχνοντας πως τα πάντα υπακούν σε αυτόν. Σιγά σιγά όλη η επιστημονική κοινότητα αποδέχθηκε και τελικά απέδειξε ότι η Γη, όπως και οι υπόλοιποι πλανήτες που αποτελούν το ηλιακός μας σύστημα, είναι σφαιρικά "ετερόφωτα" αντικείμενα, που κινούνται σε ελλειπτικές (περίπου κυκλικές) τροχιές γύρω από το αστέρι που ονομάζουμε Ήλιο.

"Ετερόφωτα" λέμε τα αντικείμενα, που δεν εκπέμπουν δικό τους φως, αλλά αντανακλούν το φως που πέφτει πάνω σε αυτά. Το πιο οικείο σε όλους μας παράδειγμα είναι η Σελήνη, η οποία αντανακλά το φως του ήλιου και κάνει τις νύχτες μας λιγότερο σκοτεινές. "Αυτόφωτα" από την άλλη, λέμε τα αντικείμενα που παράγουν δικό τους φως, όπως ο Ήλιος μας. Άρα σημαντική πληροφορία που πρέπει να κρατήσουμε εδώ, είναι ο διαχωρισμός του πλανήτη από το αστέρι. Αστέρι λέμε το ουράνιο σώμα που είναι αυτόφωτο. Πλανήτες είναι τα ουράνια σώματα που περι-πλανιούνται γύρω από ένα αστέρι. Πολλές φορές οι πλανήτες έχουν με τη σειρά τους σώματα που περι-πλανιούνται γύρω από αυτούς, όπως εμείς έχουμε τη Σελήνη που είναι ο δορυφόρος της Γης. Σημείωση: Πολλές φορές με τη λέξη "πλανήτη", λέμε την πολύ χοντρή φακλάνα (ή φακλάνο), της οποίας η μάζα είναι αρκετή, ώστε να προκαλεί βαρυτική έλξη στους υπόλοιπους ανθρώπους, όταν αυτοί περνάνε ανυποψίαστοι από δίπλα. Αλλά πιο πολλά για την βαρυτική έλξη στο επόμενο κεφάλαιο.


Η μικρή μας κοσμική γειτονιά
Το ηλιακό μας σύστημα αποτελείται από τον ήλιο, που βρίσκεται στο κέντρο του, και από τους οχτώ πλανήτες, που περιφέρονται σε ομοεπίπεδες σχεδόν τροχιές όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. Από τον πλησιέστερο προς τον Ήλιο ως τον πιο μακρινό, οι πλανήτες είναι οι εξής: Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας.
 

Παλαιότερα, και ο Πλούτωνας ανήκε στην ομάδα των πλανητών, όμως λόγω μικρού μεγέθους (περίπου 6 φορές μικρότερος από την Σελήνη), βγήκε από την λίστα. Τελικά το μέγεθος μετράει που λένε... Μεταξύ του Άρη και του Δια υπάρχει μια μεγάλη περιοχή που περιέχει διαστημικούς βράχους, όλων των μεγεθών και ονομάζεται Ζώνη Αστεροειδών. Το μέσο μέγεθος τους κυμαίνεται από 1 ως 100 χιλιόμετρα, ενώ έχουν βρεθεί και κάποιοι μεγαλύτεροι και το πλήθος αυτών ξεπερνά το 1.5 εκατομμύριο. Υπάρχουν φυσικά χιλιάδες μικρότεροι βράχοι διαμέτρου κάποιων μέτρων και οι οποίοι πολλές φορές λόγω του κοσμικού μπιλιάρδου που παίζεται εκεί, εκτινάσσονται από τη ζώνη αστεροειδών προς τον πλανήτη μας, ο οποίος λόγω της βαρύτητας τους έλκει πάνω του. Ευτυχώς ο πλανήτης μας έχει μια φυσική ασπίδα, η οποία και λέγεται ατμόσφαιρα. Οι αστεροειδείς αυτοί πέφτοντας στην ατμόσφαιρα σχηματίζουν τόσο μεγάλη τριβή (και άρα θερμοκρασία), που οι βράχοι ή μέρος αυτών εξαχνώνονται (γίνονται αέρια) αφήνοντας πίσω τους φωτεινές γραμμές, τα γνωστά σε όλους μας πεφταστέρια. Η πτώση ενός τέτοιου τεράστιου βράχου -ή αλλιώς μετεωρίτη- είναι κατά πολλούς επιστήμονες η αιτία για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Φανταστείτε το παπάρι που θα τρώγαμε εμείς αν ένα τέτοιο αντικείμενο έπεφτε στη Γη...

Εκτός από την περιστροφή τους γύρω από τον Ήλιο, οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους ο καθένας με διαφορετικές ταχύτητες. Πολύς κόσμος δεν ξέρει, ότι αυτή  τη στιγμή η ταχύτητά του είναι πάνω από 100.000 χιλιόμετρα την ώρα, γιατί αυτή είναι και η ταχύτητα της Γης γύρω από τον Ήλιο. Ταυτόχρονα η Γη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με ταχύτητα 1600 περίπου χιλιομέτρων την ώρα. Εύκολα συμπεραίνει κανείς από τα παραπάνω ότι, αν πιστέψουμε το παραμυθάκι της βίβλου, κατά το οποίο ένας τυχαίος Εβραίος κεφτές, με την προσευχή του και μόνο, σταμάτησε τον Ήλιο και το Φεγγάρι, ουσιαστικά σημαίνει ότι περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της, έπεσε ξαφνικά από την ταχύτητα των 1600 km/h, στα 0 km/h. Σύμφωνα με την αρχή της αδράνειας (εγώ εδώ είχα βάλει αρχή διατήρηση της ορμής και διόρθωσα μετά από την σοφή υπόδειξη φίλτατου ανώνυμου αναγνώστη), που κανένας πραγματικός πιστός δεν ξέρει τι σημαίνει, όλος ο πληθυσμός της Γης  άνθρωποι, ζώα, αντικείμενα αλλά και δέντρα ακόμα, έπρεπε να είχαν αλλάξει ήπειρο. Με λίγα λόγια, αν για παράδειγμα ο μαλάκας που έγραφε αυτή την ιστορία, ήταν παρών στο συμβάν, όταν ξεκίναγε την πρόταση θα ήταν στο αρχαίο και τριτοκοσμικό Ισραήλ, ενώ θα τελείωνε την πρόταση στα νησιά Μπόρα-Μπόρα περίπου. Ένα από τα καλά της επιστήμης, είναι ότι μπορείς με επιχειρήματα και αποδείξεις να τσιμπουκώνεις μέχρι δακρύων τον κάθε μπούρδα θαυματολόγο και θρησκόληπτο.


Πέρα από το ηλιακό σύστημα
Συνεχίζοντας την διαστημική μας αναζήτηση, εύλογο είναι σε αυτό το σημείο να αναρωτηθεί κανείς, "καλά, και αφού το ηλιακό μας σύστημα έχει μόνο τους πλανήτες και τους μετεωρίτες μέσα, τότε όλα τα άλλα αστέρια που βλέπω στον ουρανό, που είναι;" Αυτή η ερώτηση απασχόλησε και τους πρώτους αστρονόμους, οι οποίοι έστρεψαν τα τηλεσκόπια τους στον ουρανό, φτιάξαν ποπ κόρν και πήραν και μια μπύρα, και φάγαν χιλιάδες ώρες μελετώντας πλέον στα σοβαρά τα άστρα και τις κινήσεις τους. Αυτό που ανακάλυψαν τελικά ήταν ότι, τα άστρα είναι σε γενικές γραμμές μεγάλες μπάλες αερίων, που παράγουν τεράστια ποσά ενέργειας λόγω των πυρηνικών αντιδράσεων που προκαλούνται στον πυρήνα τους, για αυτό και λάμπουν τόσο δυνατά. Με την ανάπτυξη των θετικών επιστημών, κατάφεραν σιγά σιγά να μετρηθούν και οι αποστάσεις κάποιων αστέρων και διαπιστώθηκε τότε ότι  τα αστέρια είναι πολύ μακριά. Αλλά ΠΟΛΥ μακριά λέμε. Το κοντινότερο σε μας αστέρι (το Άλφα του Κενταύρου) απέχει από τον ήλιο μας τέσσερα έτη φωτός. Αυτό σημαίνει ότι το φως, το οποίο κινείται με ταχύτητα 300.000 χιλιόμετρα/δευτερόλεπτο, θέλει τέσσερα χρόνια για να φτάσει εκεί, άρα με γρήγορες πράξεις που μόλις τώρα έκανα με το μυαλό μου βγάζω 37.843.200.000.000, δηλαδή περίπου 40 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ χιλιόμετρα μακριά... Φυσικά τα περισσότερα άστρα βρίσκονται ως και εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ενώ κάποια άλλα είναι τόσο στου διαόλου το κώλο, που το φως δεν έχει φτάσει ακόμα σε εμάς παρόλου που ταξιδεύει τόσα εκατομμύρια χρόνια.

Έτσι λοιπόν, σιγά-σιγά οι επιστήμονες κατάλαβαν ότι το ηλιακό μας σύστημα, είναι ουσιαστικά μια μικρή γωνία μιας τεράστιας γειτονιάς αστέρων, την οποίο και ονόμασαν γαλαξία. Ο γαλαξίας μας υπολογίζεται ότι έχει περίπου 200 με 400 δισεκατομμύρια αστέρια, ενώ στο σύμπαν που μπορούμε να παρατηρήσουμε, εκτιμάται ότι υπάρχουν πάνω από 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες. Με λίγα λόγια γίνεται της καραπουτανοκαργιολάρας το κάγκελο.

Ένα ακόμα λοιπόν επιχείρημα που έρχεται να προσγειωθεί σαν τεράστια μούντζα σε όλους όσους πιστεύουν έστω και λίγο στις μπουρδολογίες της αστρολογίας, είναι ο απαράδεκτα τεράστιος αριθμός αστέρων που υπάρχουν στο σύμπαν. Το ερώτημα, "γιατί μόνο τα αστέρια που ανήκουν σε συγκεκριμένους αστερισμούς -τους οποίους επινόησε και προώθησε κάποια στιγμή η ανθρώπινη φαντασία-, είναι ικανά να επηρεάσουν την ανθρώπινη μοίρα ή τον χαρακτήρα κάποιου, ενώ τα τρισεκατομμύρια άλλα αστέρια δεν παίζουν κάποιο ρόλο;" αποτελεί ένα λουκάνικο βαθεία σφηνωμένο στο λαιμό (για να μη πω πουθενά αλλού) των υποστηριχτών της αστρολογίας. Αλλά ας μην ασχολούμαστε άλλο με φαιδρότητες και ας θαυμάσουμε εικόνες του γαλαξία που μας φιλοξενεί.

 Ο γαλαξίας μας όπως φαίνεται από το διαστημόπλοιο μου.

Ο γαλαξίας όπως φαίνεται από μια παραλία που έκανα σεξ κάποτε.

Η αρχή των πάντων
Σιγά-σιγά ακόμα και ο πιο χαζός από τους χαζούς, μπορεί να καταλάβει ότι ο πλανήτης μας, είναι ένας ασήμαντος κόκκος άμμου στην απέραντη αμμουδιά του διαστήματος. Η ερώτηση που αναπόφευκτα έρχεται στο μυαλό όλων είναι: "και από που σκατά ήρθαν όλα αυτά και πως δημιουργήθηκαν;". Η πιο διαδεδομένη θεωρία προέκυψε όταν έγινε μια πολύ μεγάλη ανακάλυψη. Μελετώντας τις κινήσεις κάποιου μακρινού αστέρα ενός άλλου γαλαξία, οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι αυτός απομακρύνεται από τον δικό μας. Μετά το ίδιο ανακάλυψαν και για άλλον γαλαξία. "Μαλακίες γαλαξίες κοιτάμε" σκέφτηκαν στην αρχή, όμως διαπίστωσαν ότι κάθε γαλαξίας που εξέταζαν, φαινόταν να απομακρύνεται από μας. "Τι στο πούτσο παίζει;" σκέφτηκαν, "τόσο βρωμάνε τα πόδια μας, που όλο το σύμπαν απομακρύνεται από μας;". Έμειναν όμως έκπληκτοι, όταν αποδείχθηκε ότι, όχι μόνο οι γαλαξίες απομακρύνονται από εμάς, αλλά απομακρύνονται και αναμετάξυτων. Η αλήθεια λοιπόν είναι, ότι το σύμπαν διαστέλλεται συνεχώς και όλα τα σημεία του συνεχώς απομακρύνονται το ένα από το άλλο. Αυτό σημαίνει ότι αν πάμε πίσω στο χρόνο, το σύμπαν ήταν μικρότερο και τα σημεία του ήταν πιο κοντά το ένα με το άλλο. Αν πάμε ακόμα πιο πίσω, το σύμπαν ήταν ακόμα μικρότερο. Επαναλαμβάνοντας το σκεπτικό, φτάνουμε στην θεωρία της μεγάλης έκρηξης (Big Bang Theory) η οποία λέει ότι, ολάκερο το σύμπαν, βρίσκονταν κάποτε τόσο απίστευτα κοντά, που ένα σημείο περιείχε όλη την ύλη και όλη την ενέργεια του διαστήματος. Φανταστείτε ένα σημείο, όπου η πυκνότητα είναι άπειρη και η θερμοκρασία το ίδιο. Μιλάμε για συνθήκες, που ακόμα και εγώ με την ανυπολόγιστα μεγάλη εξυπνάδα μου δεν μπορώ να κατανοήσω πλήρως και φυσικά κανένας άλλος στο κόσμο. Με κάποιο τρόπο που είναι άγνωστος και παίζει να μην ανακαλυφθεί και ποτέ, το τεράστιο κοσμικό φιτίλι άναψε και με το που η σπίθα έφτασε το στόχο της, έγινε της πόρνης το παρανάλωμα. Από το σημείο αυτό, ξεκινάει με ένα μεγάλο ΜΠΟΥΜ το γνωστό σε μας σύμπαν, ξερνώντας ύλη και θερμότητα με απίστευτη ταχύτητα και δύναμη. Η θερμοκρασία αρχικά ήταν τόσο μεγάλη, που η ύλη ήταν στην πρωτογενή της μορφή, δηλαδή τα βασικά σωματίδια όπως πρωτόνια, δευτερόνια, ηλεκτρόνια, νετρόνια, αλζόνια (τα οποία αργότερα συνενώθηκαν μέσα μου μαζί με τα γαμιόνια, εξού και είμαι τόσο αμάσητος τύπος), κανελόνια, παντελόνια και ένα σωρό άλλα τέτοια. Αυτά τα σωματίδια αποτέλεσαν την μαγιά για την δημιουργία των πρώτων άστρων και σιγά σιγά με την πάροδο εκατομμυρίων χρόνων δημιούργησαν το σύμπαν, που λίγοι ξέρουμε και αγαπάμε. Η θεωρία του Big Bang και το πως επεκτείνεται το σύμπαν μας, μπορεί να απεικονιστεί εύκολα σχεδιάζοντας όλους τους γαλαξίες πάνω σε ένα μπαλόνι όπως φαίνεται στο σχήμα παρακάτω. Όταν το μπαλόνι δεν έχει αέρα, όλοι οι γαλαξίες είναι κοντά μεταξύ τους. Όσο όμως ο μπούλης φυσάει το μπαλόνι, οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους δίνοντας μας να καταλάβουμε πως κινείται αυτή τη στιγμή το σύμπαν.

Έλα μπούλη φύσα!!!

Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι το σύμπαν μάλλον θα διαστέλλεται για πάντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι και εμείς θα είμαστε εδώ να το δούμε. Όλα τα αστέρια έχουν μια ημερομηνία λήξης όπως θα δούμε στο επόμενο επεισόδιο, και το ίδιο ισχύει και για τον Ήλιο μας. Σε 5 εκατομμύρια χρόνια, ο Ήλιος θα σκάσει σαν τεράστια τσιχλόφουσκα (περίπου) και κάθε ζωή στο ηλιακό σύστημα θα χαθεί. Αν δεν έχουμε μετοικήσει σε κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα μέχρι τότε, τον ήπιαμε πανηγυρικά. Σκοπός μας μέχρι τότε είναι να αναπτυχθούμε όσο μπορούμε και να ταξιδέψουμε σαν τον αστρικό Κολόμβο σε νέους κόσμους, μέσα στους αχανείς ωκεανούς του διαστήματος. Ίσως οι διαστημικοί εξερευνητές του μέλλοντος ανακαλύψουν νέους πολιτισμούς, που θα μας φιλοξενήσουν, αν δεν θέλουν να τους πάρει ο διάολος...


Η παράγραφος αυτή σηματοδοτεί τη λήξη του πρώτου κεφαλαίου. Ας κάνουμε μια μικρή παύση εδώ για ερωτήσεις. Ότι απορία έχετε μπορείτε να την εκφράσετε από κάτω. Αν το παιδί σας έχει απορίες επίσης θα χαρώ να την απαντήσω, αρκεί να μην πολύ μαλακισμένες, όπως πολλές φορές είναι οι παιδικές ερωτήσεις. Και ναι, υπάρχουν ηλίθιες ερωτήσεις, οπότε προσέξτε να τις αποφύγετε. Καλό διάβασμα!!! 

Η νέα μόδα του να είσαι αιώνιο πρόβατο

Άργησα να πάρω μπροστά είναι η αλήθεια, αλλά είδα και εγώ το περίφημο Harlem Shake. Μπράβο σε όποιον το εμπνεύστηκε και μπράβο σε όλους τους φωστήρες που το αντιγράφουν και το προωθούν. Καλή τραμπαρίφα μας βρήκε πάλι. Ρε παιδιά ήμαρτον δηλαδή. Καλη και η μαλακία δε λέω, αλλά με το γαμήσι γνωρίζεις και κόσμο, που λέει ο λαός. Δεν χρειάστηκε να δω πάνω απο τρια βίντεο στην σωλήνα, για να καταλάβω πόσο απεριόριστα καθυστερημένη και ηλίθια είναι σαν ιδέα και πόσο απαράδεκτο είναι το κωλοτεραπίτα με γύρο, που λέει η παραπληγική, καθώς και το εκνευριστικότατο πριονίδι που ακολουθεί. Αναρωτιέμαι εδώ και χρόνια, τι στο καλό είναι αυτό που ωθεί έναν άνθρωπο να δει μια μαλακία τύπου Harlem Shake και να σκεφτεί: "Ουαου! αυτό είναι γαμάτο! πρέπει να το κάνω ΚΑΙ ΕΓΩ!!!". Απάντηση δεν έχω βρει ακόμα, εκτός απο το πολύ γενικό -αν και αδιάμφισβήτητα επιβεβαιωμένο- οτι ο κόσμος ειναι πανηλίθιος. Δεν μου προκαλεί φυσικά πλέον καμία εντύπωση. Είναι απόλυτα σίγουρο, οτι οτιδήποτε γελοίο και πανάθλιο, μπορεί να γίνει μόδα με τεράστια κιόλας απήχηση. Για την ακρίβεια, όσο πιο ηλίθιο και όσο πιο καθυστερημένο είναι κάτι, τόσο περισσότερη απήχηση θα έχει.

Για όποιους δεν ξέρουν τι είναι το harlem shake δείτε τα παρακάτω βιντεάκια να πάρετε μια γεύση για τι μαλακία μιλάμε.

http://www.youtube.com/watch?v=E5xE1O6A5tM
http://www.youtube.com/watch?v=6FVMGuJ4uL8  (αυτό το δεύτερο έγινε στην Ελλάδα όπως θα δείτε)

Μαζεύονται λοιπόν κάτι ζωντόβολα και κοπανιούνται σαν επιληπτικά, κάνοντας ότι γκαγκαδίλα έρθει στο κεφάλι τους, στο ρυθμό αυτής της πραγματικά απαράδεχτης και υπερβολικά ενοχλητικότατης, ηλεκτρονικής πορδής. Και δε λέω, το να κοπανιέσαι σαν ζουρλό και να μαλακίζεσαι έχει το χαβαλέ του, αν είσαι 20 χρονών ή αν το IQ σου δεν ξεπερνάει την θερμοκρασία δωματίου το καλοκαίρι. Αλλά, άλλο το να κάνεις κάτι για το κέφι σου, πανω στη καύλα σου, με την παρέα σου, και άλλο να διοργανώνεις μια τέτοια χαζομάρα μόνο και μόνο επειδή είναι χαβαλετζίδικη μόδα.  

Απο ηλίθιες μόδες, άλλο τίποτα. Λίγο πριν το Harlem Shake είχαμε το Gangnam Style. Όλοι απολαύσαμε τον, συμπαθέστο κατα τ' άλλα, Psy και την απίστευτη χορευτική του δεινότητα. Εντάξει, το τραγούδι τα σπάει, ο Psy τα σπάει, το βιντεο κλίπ τα σπάει, και απο κάθε άποψη πέτυχε επάξια το σκοπό του. Τώρα, γιατί επί δυο-τρεις μήνες βλέπαμε παντού το Gangnam Style να το χορεύει ο κάθε άκυρος μαλακογιός, ποτέ δεν το κατάλαβα. Και φυσικά οποιοσδήποτε άλλος και να χόρευε αυτό τον χοροπηδηχτό ρυθμό, εκτός απο τον Psy, δεν ήταν ούτε το ίδιο καλός, ούτε το ίδιο αστείος. Θυμάμαι μου είχαν δείξει τον ελεεινό τον Τρύφωνα να το χορεύει στο Dancing with the Stars, και ήταν σαν κάποιος να του είχε χώσει μια ομπρέλα στο κώλο και να την είχε ανοίξει μετά. Πέρα απο αυτό όμως, στα μαγαζιά, στους δρόμους, στις ειδήσεις του Σταρ, έβλεπες επι μήνες ανθρώπους να χορεύουν Gangnam. Ρομποτάκια.

Πριν απο αυτό, είχαμε το Planking(σανίδωμα)...Εδώ να δείτε μαλακισμένη μόδα. To παιχνίδι αυτό, βάζει τους παίκτες να μιμηθούν ξύλινες σανίδες και να στέκονται στα πιο περίεργα μέρη. Μερικά παραδείγματα παρουσιάζονται παρακάτω, αλλά αν θέλετε γράψτε Planking στο google images και μαγευτείτε απο το μεγαλείο της ανθρώπινης σαπίλας. 

 Να πέσει στη θάλασσα ο πούστης και να τον φάνε τα πιράνχας

Ποσο θα γούσταρα να την βγάλει έξω και να τους κατουρήσει στα κεφάλια

φαβορί για σπάσιμο σβέρκου ο μαλάκας

πωω...έλεος...

 μπράβο μαλάκες πολύ αστείο

 

Βέβαια όλο αυτό δεν αξίζει αν φυσικά δεν το πάρεις φωτογραφία και δεν το ποστάρεις στο δίκτυο. Αυτό το δίκτυο, χίλια καλά έχει είναι η αλήθεια, αλλά και χίλια κακά προωθεί. Έδωσε τα μέσα σε κάθε μογγόλι να γίνει ιεραπόστολος της μαλακίας και να διαδώσει σε όλο το κόσμο τα σκατά που έχει στο κεφάλι του. Το ιντερνετ για κάποιους θα έπρεπε να είναι read only, αλλά τεσπα...

Αντιγραφή δεν κάνουν μόνο οι άνθρωποι σαν μεμονωμένες οντότητες. Είναι κάτι που κάνει η κοινωνία ολάκερη σε όλα τα επίπεδα. Πάρτε για παράδειγμα τα κανάλια. Ότι μαλακισμένη εκπομπή κάνει το ένα κανάλι, το αντιγράφουν καπάκι και τα υπόλοιπα. Με το που το πρώτο κανάλι το δει αυτό, πολλαπλασιάζει την αρχική ιδέα και βγάζει πχ. στον αέρα δυο τέτοιες εκπομπές. Κλασσικά παραδείγματα είναι ας πούμε τα περι μαγειρικής. Μέσα στα τελευταία δυο χρόνια έχουν εμφανιστεί πάνω απο πεντακόσιοι σεφ στην ελληνική τηλεόραση. Όμως, πέρα απο τις καθαρά μαγειρικές εκπομπές και μαγειρικά ριάλιτι -που παρουσιάζουν λίγο περισσότερο ενδιαφέρον από ένα διαγωνισμό χεσίματος-, οποιαδήποτε άλλη εκπομπή, απέκτησε ξαφνικά και έναν μάγειρα. Δεν υπάρχει πλέον περίπτωση να ανοίξεις τηλεόραση ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ γαμημενη ώρα και να μην υπάρχει τουλαχιστον ένας τύπος (γιατί το 99% ειναι άνδρες/φλώροι/ντιντήδες) σε μια εκπομπή να φτιάχνει μια γκουρμέ αρχιδιά. Κατα αντιστοιχία, σε όλους το τηλεθεατές αρέσει πλέον το μαγείρεμα. Ρε μαλάκες πάτε καλα; Δηλαδή, ενώ μέχρι τώρα όταν πεινάγατε ξυνατε τα αρχίδια σας και αναλόγως μετά με το τι μυρίζαν τα νύχια σας παραγγέλνατε, τώρα μου γίνατε όλοι Μαμαλάκηδες; Δε μας γαμάτε λέω εγώ; 

Και τώρα που είπα δεν μας γαμάτε, γιατί όλες οι εκπομπές στην τηλεόραση έχουν πλέον έναν κωλοτρυπιδάτο; Άλλη μόδα και αυτή. Για κάποιο λόγο, που δεν μπορώ να καταλάβω, το να υπάρχει πισωγλέντης στην παρέα πλέον είναι κουλ και μοδάτο και σούπερ και τζαμάουα. Και δεν έχω φυσικά κανένα πρόβλημα με τις σεξουαλικές προτιμήσεις κανενός, αλλά άλλο να αναγνωρίζεις την σεξουαλική ελευθερία των ανθρώπων και άλλο να σου τρίβουν στη μούρη την κάθε ξεφωνημένη πατσαβούρα, μόνο και μόνο γιατί θεωρείται in. Υπάρχουν δε μερικοί που ειναι τόσο αντιπαθέστατοι και η συμπεριφορά τους τόσο προκλητικά θηλυπρεπής που και τα τραβέλια ωχριούν μπροστά τους.

Σαν να μην φτάνουν οι μάγειρες και οι κίναιδοι, τώρα όποτε τύχει να ανοίξω τη γαμωτηλεόραση θα πετύχω σχεδόν σίγουρα και μια τούρκική σαπουνόπερα: 
-"Γιούβρουμ τσούμπρουμ Σουλτάναμ"
-"Σαλάμ Αλέκομ, Σουλτάναμ"
-"μπουρμπουγιουμ γιουζαβρουμ τσιμπουκλούμ"
-"Σουλτάναμ αντεμ γαμήσουμ! βρουμ βρουμ βρουμ!"

Για κάποιο λόγο, μου τη σπάει η τούρκικη γλώσσα. Μου ακούγεται σαν να μαρσάρουν με το στόμα, ενώ μασάνε απο ένα παπαρόμπαλο. Δεν έχω πρόβλημα με τους Τούρκους, άσε που απο όσα έχω δει οι σειρές τους είναι καλύτερες, οι γκόμενες σίγουρα είναι πιο ωραίες απο τις αντίστοιχες στα ελληνικά σήριαλ και οι ηθοποιοί πιο πειστικοί. Η μουσική επίσης έχω παρατηρήσει οτι σε κάποιες τα σπάει, αφού σε μια που είδα, ένιωθα ότι έπαιζα Prince of Persia και οτι έσκαγε το Dahaka να μου σκίσει. Όπως και να έχει όμως και ειναι και αυτές κουραστικές, αφού έχουν όλες το ίδιο στυλ, γιατί σιγά μην γλίτωνε η Τουρκία απο την έλλειψη πρωτοτυπίας, που χαρακτηρίζει σχεδόν τους πάντες. Και φυσικά πέρα απο αυτό ξεκίνησε μια τουρκομανία, με 20 σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση, με συνεντεύξεις απο Τούρκους ηθοποιούς και ορκίζομαι οτι σε ένα σπίτι είδα ένα βιβλίο Τούρκου συγγραφέα "Χουρέμ", που εξιστορεί τη ζωή της πρώτης γυναίκας του Σουλειμάν. Δηλαδή οκ....μη γίνει κάτι της μόδας να το γαμήσετε απο κάθε πάντα ρε πούστη μου...

"Τι σε νοιάζει;" τώρα θα μου πει κάποιος για όλα αυτά. Αν δεν θες, μη βλέπεις τηλεόραση, μη πας στα Harlem Shake, μη χορεύεις Gangnam Style και μην αντιγράφεις γενικά ότι μαλακία βγαίνει. Δεν το κάνω, ούτως η άλλως. Με νοιάζει όμως και πάρα πολύ μάλιστα, γιατι όλοι όσοι ασχολούνται με όλα τα παραπάνω, είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας μας, ψηφίζουν και κάνουν παιδιά και άρα με επηρεάζουν τα μάλα. Αν μπορούσα όλους αυτούς να τους πάω στο φεγγάρι, ώστε η βλακεία τους να μην μολύνει το κόσμο που ζούμε οι υπόλοιποι σοβαροί άνθρωποι, τότε δεν θα 'χα πρόβλημα. Όμως όταν ανήκεις σε μια κοινωνία, της οποίας το 80% των πολιτών είναι ανεγκέφαλα πρόβατα, που μασάνε ότι κουτόχορτο τους πασάρουν, τα οποία κιόλας μετά έχουν άποψη, τότε δεν μπορείς παρά να ανησυχείς. 

Αυτή η άνευ όρων αντιγραφή οποιασδήποτε μόδας εμένα με εκνευρίζει απίστευτα. Ο βασικότερος λόγος είναι γιατί προωθούνται πράγματα, που έχουν ελάχιστη αξία, καταβαραθρώνοντας έτσι τα κριτήριά μας, αλλά και τις απαιτήσεις μας. Νομίζω είναι πολύ σημαντικό όταν παρουσιάζεται κάτι καινούργιο, να ανεβάζεις τον πήχη ψηλά. Πρέπει να είμαστε πιο αυστηροί κριτές και των άλλων και του εαυτού μας, γιατί αλλιώς δεν βελτιωνόμαστε. Πάρτε για παράδειγμα τη μουσική. Όποιον ατάλαντο κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στο χώρο, ο κόσμος τον αφήσε να προωθηθεί, λέγοντας "έχει καλή φωνή (απλά και μόνο επειδή δεν ήταν κάποιος φάλτσος) ή ωραίο τραγουδάκι αυτό (για κάποιο τραγούδι που άνετα θα έγραφα στην τουαλέτα μου την ώρα του σφιξίματος). Έτσι γεμίσαμε με Justin Biebers, Riannes, Gagaδες και αντίστοιχα Παντελίδιδες, Οικονομόπουλους, Κιαμους και ένα σωρό άλλους ατάλαντους. Δεν είχε όμως ο κόσμος κάποιον αξιόλογο καλλιτέχνη να συγκρίνει, και αν είχε τον ξέχναγε. Οπότε, χωρίς αξιόλογα μέτρα και σταθμά, πως θα φιλτράρεις τον χρυσό απο τα σκατά; Έχουμε γεμίσει πια τόσο πολλή κοπριά, που οποιαδήποτε αξιόλογη προσπάθεια σε οποιονδήποτε χώρο, πνίγεται απο την βρώμα της ανικανότητας και της αταλαντοσύνης, που χαρακτηρίζει τις περισσότερες ασχολίες/συνήθειές μας. Και όλα αυτά, γιατί ο κόσμος έχει μαθει να ασχολείται μόνο με τα εύκολα. Challenge Rating μηδέν τα περισσότερα. Εδώ δίνεις στο κόσμο να διαβάσει ένα αστείο κείμενο και σου λέει: "βαριέμαι δεν μου στέλνεις κανα αστείο βίντεο, ή μια εικόνα;".... μήπως να σου διαβάσω και τους υπότιτλους μαλακάκο; Καταλαβαίνετε για τι τεμπελιά μιλάμε; Θέλει να μη κουράζεται, τα θέλει όλα έτοιμα στο πιάτο. Και επειδή ακριβώς βαριέται να σερβιριστεί μόνος του, δέχεται και τρώει ότι εμετικό κουράδι πλασσάρεται απο τον κάθε γιωτόμπαλο κερατά. Και σαν να μην φτάνει αυτό, άλλοι κερατάδες καταλαβαίνουν οτι το κουράδι πουλάει και σιγά σιγά, τα κουράδια κατακλύζουν τις κουζίνες, έτσι ώστε να γίνονται σχεδόν οι μόνες επιλογές που έχεις.

Ο σημαντικότερος όμως λόγος για μένα που ολα αυτά ειναι ανησυχητικά, είναι γιατί δείχνουν μια τεράστια κλίση και τάση του κόσμου προς τη μαλακία και μια απομάκρυνση απο οτιδήποτε ουσιαστικό και ποιοτικό. Καλη και η χαζομάρα ρε παιδιά, αλλά πρέπει να υπάρχει χώρος και για λίγο ποιότητα. Σκεφτείτε λίγο σοβαρά το εξής. Η χώρα μας πλέον δεν παράγει πλέον τίποτα ουσιώδες. Βιομηχανία δεν έχουμε, επιστήμες δεν έχουμε, τέχνες δεν έχουμε, πολιτικούς δεν έχουμε, τι στο πούτσο έχουμε τελικά, εκτός απο αδικαιολόγητο θράσσος; Σίγουρα υπάρχουν μυαλά εδώ, όμως φεύγουν έξω για να αξιοποιηθούν. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί η ελληνική κοινωνία έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον για σοβαρά πράγματα; Μήπως γιατί δεν έχουμε κάποιο ουσιαστικό στόχο, συνολικά σαν κράτος, ή ξεχωριστά σαν πολίτες; Πως θα μπορούσαμε να θέσουμε σοβαρούς στόχους και να τους ξεπεράσουμε, όταν τα αξιόλογα πρότυπα μας είναι από ελάχιστα ως ανύπαρκτα; Το μόνο που μας νοιάζει είναι η καλοπέρασή μας, αν νίκησε ο θρύλος ή ο ΠΑΟ, να χτυπήσουμε κάνα μονί/πότσο και μετά να πάμε να κάνουμε Harlem Shake ή Gangnam style, αδιαφορώντας που αυτή τη στιγμή ένα γαμημένο 30% των Ελλήνων πιστεύει οτι ο Ήλιος γυρίζει γύρω απο τη Γη και όχι η Γη γύρω απο τον Ήλιο. Όλοι θέλουν να βλέπουν τους τζιτζιφιόγκους να μαγειρεύουν τις περίτεχνες συνταγές, με μέλια, σπαράγγια και χύσια ανάπηρης καμήλας (που ακούγεται πολύ καλά σε συνδυασμό με κοτόπουλο), αλλά κανένας δεν γυρνάει να δει ένα ενημερωτικό πρόγραμμα ή μια επιμορφωτική εκπομπή με αποτέλεσμα το 55% των Ελλήνων να μην δέχονται ή να μη γνωρίζουν καν την θεωρία της εξέλιξης και την προέλευση του ανθρώπου. 

Τα δυο νούμερα που σας είπα είναι αληθινά και τα διάβασα πρόσφατα στην εισαγωγή ενός βιβλίου και αναφέρονται σε μια μελέτη, που έγινε για να μετρήσει γνωσιακό και μορφωτικό επίπεδο σε διάφορες χώρες, και στην η οποία η Ελλάδίτσα μας, η χώρα για την οποία νιώθουμε όλοι περήφανοι, κατατάσσεται στην 28η νομίζω θέση στις 34 ή κάπου εκεί. Εγώ πάντως ντρέπομαι με τέτοια χάλια. Όχι ότι έμεινα και έκπληκτος. Όταν βγαίνει 20άχρονος αθλητής και κάνει τον φασιστικό χαιρετισμό και μετά ισχυρίζεται οτι δεν ήξερε τι σημαίνει, τότε η παιδεία έχει αποτύχει οικτρά, είτε λέει αλήθεια, είτε ψέματα. Γιατί φυσικά όλα αυτά είναι θέμα παιδείας και η δικιά μας, είναι ίσως απο τις χειρότερες στον δυτικό κόσμο αυτή τη στιγμή, από όποιο επίπεδο και αν το δεις: καθηγητών, υλικών, υποδομών, μαθημάτων, προγραμματισμού και γονέων ακόμα. Και παρόλο που παράγουμε τούβλα με γοργούς ρυθμούς, όποιο τσαντιρόγυφτο και να ρωτήσεις θα σου πει οτι ειναι περήφανος που είναι Έλληνας, γιατί η Ελλάδα ήταν το λίκνο του πολιτισμού και της γνώσης στον αρχαίο κόσμο, και αν τον ρωτήσεις πόσους πλανήτες έχει το ηλιακό μας σύστημα θα σου πει: "Δυο ρε ΑΣΧΕΤΕ, τη Γη και το Φεγγάρι...". Ζώα...Αν η αρχαία Ελλάδα ήταν το λίκνο του πολιτισμού, τότε η σύγχρονη Ελλάδα πρέπει να είναι ο τάφος του. Τίποτα αξιόλογο δεν γίνεται εδώ πια. Είμαστε τραγικοί...
 

Alzapolitan: Η κρίση στις σχέσεις ανδρών-γυναικών

Λίγες μέρες πριν, οδηγώντας προς τη δουλειά, πετάγεται μπροστά μου τελείως ξαφνικά ένα αυτοκίνητο από ένα stop και ευτυχώς που πήγαινα αργά, γιατί θα είχαμε ιστορίες. Η παράβαση έγινε από μια κοπέλα γύρω στα τριαντακάτι, η οποία οδηγούσε ένα smart και η οποία προφανώς βιαζόταν και δεν με είδε καν, παρά σταμάτησε μόνο και μόνο από τον ήχο που έκαναν τα λάστιχά μου. Κοκάλωσε και αυτή και φάνηκε ότι χέστηκε πάνω της, όταν συνειδητοποίησε πόσο κοντά ήταν στο να γίνει οδοντόκρεμα. Τα δυο πρώτα δευτερόλεπτα έμεινα ακίνητος. Πάτησα το κουμπί για να κατέβει το τζάμι μου και σκεφτόμουν τι θα έλεγα όταν το τζάμι άνοιγε τελείως. Ο καλός και ο κακός εαυτός μου πάλευαν μεταξύ τους:

1 - "Καλημέρα δεσποινίς. Παρακαλώ για την συγνώμη σας, αλλά ολόκληρο STOP δεν το είδατε; Λυπάμαι που θα το πω αλλά είστε ιδιαιτέρως απρόσεκτη και παραλίγο να έχουμε ατύχημα και μάλιστα ζημιογόνο για την υγεία σας πάνω απο όλα."

Ή

2 - "Δε μου λες κοπελιά, σε εμποδίζει ο δονητής από το να πατήσεις φρένο ή μήπως από το πολύ φλόκι δεν βλέπεις το STOP μπροστά σου; Παραλίγο να σε περάσω από πάνω και να λεκιάσω και το αυτοκίνητο μου με το αίμα σου... ζώον!"

Το τζάμι κατέβηκε, αλλά καθώς ο legendary αυτοέλεγχος μου είχε ήδη ενεργοποιηθεί, αποφάσισα να μην επιλέξω τίποτα από τα δυο, να μην την επιπλήξω καν και απλά να κάνω ένα νεύμα να προχωρήσει, μια που φαινόταν ήδη αρκετά σοκαρισμένη  Εκείνη, με τον τρόμο ακόμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της άνοιξε το δικό της παράθυρο και φώναξε προς στο μέρος μου : "ΠΟΥ ΠΑΣ ΡΕ ΠΑΠΑΡΑ;;; ΔΕ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ;;;;" ενώ κουνούσε με νόημα το χέρι της πάνω κάτω υπονοώντας ότι είμαι πεοκρούστης...

Η παραπάνω ιστορία είναι αληθινή, και αν και δεν θα σας αναφέρω το πως τελείωσε,θα σας παρακαλέσω να την κρατήσετε για λίγο στο μυαλό σας γιατι θα μας χρειαστεί παρακάτω που θα αποδείξουμε πόσο αχάριστος είναι ο κόσμος...

Πριν λίγο καιρό λοιπόν, άκουσα για άλλη μια φορά από γυναίκα, παράπονα για τους άντρες, οι οποίοι είναι -σύμφωνα με τα λεγόμενά της- πλέον φλώροι, δεν έχουν θάρρος (για να κάνουν καμάκι πχ), και γενικά έχουν χάσει κάτι από τον ανδρισμό τους. Το όλο παραλήρημα γενικεύθηκε για να συμπεριλάβει και άλλα φλέγοντα ζητήματα των καιρών, όπως τις κρίσεις στις ερωτικές σχέσεις, γιατί υπάρχει τόση απιστία, γιατί αυξάνονται τα διαζύγια και άλλα τέτοια. Φυσικά για όλα αυτά φταίνε οι σύγχρονοι άντρες, και που πήγαν άραγε οι λεβέντες, οι άντρες παλιά είχαν τζαγανό και τα πράγματα παλιά ήταν αλλιώς κλπ κλπ κπλ. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Έχω βαρεθεί την γκρίνια και το παράπονο της κάθε στραβομούτσουνης πατσαβούρας, που επειδή δεν της κάθονται όλοι οι άντρες του κόσμου, θέλει να μας βγάλει και πούστηδες. Λυπάμαι που θα το πω έτσι στεγνά, αλλά άμα καλή μου, είσαι σαν τον Γκαργκαμέλ με κραγιόν και ο κώλος σου είναι σαν κόντρα μπάσο, τι να έρθει ο άλλος να κάνει;  Η αλήθεια είναι ότι δεν τα λένε μόνο δράκουλες αυτά. Θυμάμαι ότι τέτοιου είδους μαλακίες τις ακούω από τότε που ήμουν στο πανεπιστήμιο και ακόμα και από όμορφες κοπέλες. Στο παρόν κείμενο θα αναλύσουμε το γεγονός αυτό, θα δούμε αν ισχύει και ποιοι παράγοντες το επηρεάζουν.

Επειδή είμαι αντικειμενικός κριτής, θα πάρω τα πράγματα με τη σειρά. Είναι γεγονός, ότι πολλοί άνδρες, έχουν χάσει τα αυγά και τα πασχάλια με το ασθενές φύλο και λυπάμαι που το λέω, αλλά το βλέπω καθημερινά. Δεν μπορούν να δώσουν στις γυναίκες αυτό που θέλουν και ο βασικός λόγος είναι, γιατί προσπαθούν να βρουν πρώτα τι ακριβώς θέλει μια γυναίκα, και μετά να τους δώσουν αυτό. Η προαναφερθείσα τακτική αποτελεί μέγα λάθος για το λόγο ότι, ούτε οι ίδιες οι γυναίκες ξέρουν τι θέλουν ακριβώς. Το γεγονός αυτό έχει αποδειχθεί από αρχαιοτάτων χρόνων και δεν είναι τυχαίο που οι πρωτόγονοι κοπάναγαν με ρόπαλο τις γυναίκες στο κεφάλι, επειδή τους τα κάναν Τερκενλή. Ποια είναι λοιπόν η λύση; Δώστε προσοχή γιατί δεν θα το πω ξανά.... Στη γυναίκα δίνεις αποφασιστικά, αντρίκια και σταράτα αυτό που ΕΙΣΑΙ, και αν της κάνει και πληρεί τα κριτήριά της, τότε ΘΑ ΤΟ ΘΕΛΕΙ, και ας μη το ήξερε μέχρι τώρα. Εύλογο είναι κάποιος μαμόθρεφτος φλώρος να αναρωτηθεί: "μα καλά απόλυτε άρχοντα και ερωτύλε Alza, και τι γίνεται αν η εν λόγω γυναίκα δεν ικανοποιηθεί από το ποιος είμαι;". Η απάντηση φυσικά είναι απλή. Σημασία δεν έχει τόσο το τι είσαι, αλλά πως το προβάλεις και πως το προσφέρεις. Αν υπάρχει ένα πράγμα που θέλουν όλες -μα ΟΛΕΣ- οι γυναίκες στον άντρα, αυτό είναι η αυτοπεποίθηση (παρακαλώ το γυναικείο κοινό, αφού με αποθεώσει να επιβεβαιώσει τα λόγια μου). Αν παρόλα αυτά εκτιμήσουν την αυτοπεποίθηση, αλλά για κάποιο λόγο δεν τους κάνεις γιατί υστερείς σε κάποιο τομέα πχ. είσαι κακάσχημος, πανίβλακας ή τσαντιρόγυφτος, τότε Suck it up και move on bitch!!!  Ελπίζω να καταλάβατε. Περαιτέρω εξηγήσεις θα δίνονται κατόπιν αμοιβής, γιατί δεν μπορώ και εγώ στην τελική να μοιράζω την σοφία μου για πάντα αφιλοκερδώς, ειδικά όταν πρόκειται κάποιοι να μπαλαμουτιαστούν επωφελούμενοι από αυτή.

Είδαμε λοιπόν ότι αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση είναι αυτό που χρειάζεται ένας άντρας για να ρίξει μια γυναίκα. Η απόδειξη είναι ότι το λέω εγώ. Ας δούμε τώρα γιατί ο μέσος άντρας δεν έχει την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση στην εποχή μας. Αυτό, αγαπητές μου κυρίες, οφείλεται σε εσάς. Η σχιζοφρενής συμπεριφορά σας σε διάφορα ζητήματα μπερδεύει, αποπροσανατολίζει, διχάζει και ταλανίζει εις βάθος την ανδρική ψυχοσύνθεση , σε βαθμό που ο άλλος, λίγο ντιντής να είναι, την χάνει τελείως την μπάλα. Θα δώσω παραδείγματα για να μην παρεξηγιόμαστε και νομίζετε ότι τα λέω αυτά στην τύχη.

Παράδειγμα 1 (έχει αναφερθεί και σε προηγούμενο άρθρο)
--θέλω βαρβατάντρα με τρίχα στο στήθος! δεν μπορώ αυτούς που ξυρίζονται λες και είναι γκόμενες! Αν ήθελα λείο δέρμα θα χάιδευα την κολλητή μου (που άλλωστε το σκέφτομαι από το σχολείο, αλλά δεν το παραδέχομαι για να μη με πουν ανώμαλη). Επίσης δεν μπορώ τους άνδρες που χαλάνε μια ώρα στην τουαλέτα να φτιάχνονται. Αυτοί κάνουν πιο πολύ και από μένα!
--δεν μπορώ την τρίχα. Αν ήθελα γορίλα θα πήγαινα στη ζούγκλα. Θέλω τον άνδρα να προσέχει την εμφάνισή του. Αν δεν έχει προσωπικό κομμωτή, μανικιουρίστ και σολαριουμίστ, τότε είναι γύφτος!

Παράδειγμα 2
--θέλω τον άνδρα, αυστηρό και σοβαρό! να μη μου κάνει όλα τα χατήρια, και αν γίνομαι και σκύλα να με βάζει στη θέση μου.
--θέλω ο άνδρας να μου κάνει όλα τα χατήρια, να με κακομαθαίνει και όταν γίνομαι πολύ σκύλα να είναι γεμάτος κατανόηση και να με χαιδεύει ακόμα περισσότερο.

Παράδειγμα 3
--θέλω ο άλλος να μου δίνει σημασία. Να πάει μην είναι μόνο ποδόσφαιρο και φίλοι. Να κάνει πράγματα μαζί μου, να με σκέφτεται και να μου δείχνει συνεχώς το ενδιαφέρον του.
--δεν μπορώ τον άλλο συνεχώς από πάνω μου. Θέλω τον αέρα μου η γυναίκα. Ας πάει καμιά βόλτα με φίλους του και δεν μπορώ να ακούω άλλα γλυκόλογα...έλεος!

Παράδειγμα 4
--κάτι δεν πάει καλά με τους άνδρες, πας για ένα ποτό και δεν κουνιέται φύλλο. Δεν γίνεται παιχνίδι και καμάκι πια...που πήγαν όλοι οι σοβαροί άνδρες;
--δεν μπορώ να πηγαίνω για ποτό και να έρχεται ο κάθε λιγούρης και να μου μιλάει. Δε βλέπει οτι είμαι απασχολημένη;

Το θέμα θα ήταν απλό στη λύση, αν ήταν οι μισές γυναίκες έτσι και οι άλλες μισές αλλιώς. Το πρόβλημα είναι ότι πολύ συχνά η ίδια γυναίκα, θα εκφράσει διαφορετική άποψη για το ίδιο ζήτημα, ανάλογα με την διάθεση, την περίοδο της, το φεγγάρι, το αν έχει εκπτώσεις στα μαγαζιά και ένα σωρό άλλους παράγοντες, που κανένας δεν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα να ανακαλύψει. Όσο περίεργο λοιπόν και αν σας φαίνεται, ο μέσος άνδρας χάνεται και μπερδεύεται γιατί ανά πάσα ώρα και στιγμή δεν ξέρει αν θα πει/κάνει κάτι που θα σας ευχαριστήσει ή που θα προκαλέσει την οργή σας.

Και φτάνουμε στο επικείμενο θέμα. Γιατί οι σημερινοί άντρες είναι φλώροι τώρα, ενώ παλιά ήταν πιο μάγκες; Γιατί οι γυναίκες δεν ξέρουν τι θέλουν; Γιατί δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους; Γιατί τα διαζύγια είναι αυξημένα σε σχέση με το παρελθόν; Γιατί οι σχέσεις δεν κρατάνε και η απιστία δίνει και παίρνει; Όλες οι παραπάνω ερωτήσεις έχουν την ίδια απάντηση και πραγματικά απορώ που ο κόσμος έχει ακόμα μαύρα μεσάνυχτα και δεν καταλαβαίνει τον λόγο. Και φυσικά δεν έχει να κάνει καθόλου με γυναίκες ή άντρες. Έχει να κάνει με την κοινωνία κυρά μου. Πριν απαντήσουμε ξεκάθαρα ας ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν μπας και καταλάβουμε μόνοι μας το λόγο.

Δεν έχει περάσει ούτε αιώνας ακόμα που οι γυναίκες είναι πραγματικά ελεύθερες. Οι πρώτες οργανωμένες φεμινίστριες, οι γνωστές σουφραζέτες, κάναν την εμφάνισή τους στα τέλη της δεκαετίας του 1860. Ισότητα των φύλων είναι κάτι που έμαθαν οι τελευταίες γενιές και πλέον θεωρείται αυτονόητο, αλλά μη ξεχνάμε οτι δεν ήταν έτσι τα πράγματα ανέκαθεν. Το ανθρώπινο είδος υπάρχει στον πλανήτη γύρω στα 200.000 χρόνια και οι γυναίκες τρώγαν φάπες τα πρώτα 199.950. 

Μέχρι πολύ πρόσφατα λοιπόν, προγαμιαίες σχέσεις δεν υπήρχαν, στα φανερά τουλάχιστον (πάντως σίγουρα δεν ήταν δεδομένες, όπως ειναι σήμερα) και μέσα στο γάμο οι σχέσεις ανδρών γυναικών συνοψίζονταν πάνω κάτω στους παρακάτω διαλόγους:

-παντόφλες, γαμώ!
-μάλιστα άνδρα μου...

-θα παντρευτείς τον Βάγγο, έχει τρεις γίδες και δέκα αρνιά!
-όχι πατέρα δεν τον θέλω...βρουμάει και ζέχνει σταβλίλα!
-ότι σου λέει η οικογένειά σου!

-πάω να πιω ένα κρασάκι με τον Μήτσουλα...μη με περιμένεις για κάνα δεκαήμερο!
-μα...
-μαμούνια!

-μαμάααα με βρίζει, δε με σέβεται, με κοπανάει με την κουτάλα της σούπας και με έχει σαν δούλα. Δεν αντέχω άλλο!
-δεν μπορείς να τον αφήσεις, τι θα πει η κενωνία; Για ένα κούτελο ζούμε!

Καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάμε; Συνειδητοποιείτε τι τρομακτική καταπίεση έτρωγαν οι γυναίκες στο παρελθόν, που έπρεπε να υποστούν τον κάθε ψυχανώμαλο, μαλακογιό, γύφτο, αναιδή, βρωμιάρη Ταμτάκο, ή στην τελική κάποιον που ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ, σε μια κοινωνία άκρως ανδροκρατούμενη, που το δάχτυλο έπεφτε βροχή -και δεν ήταν πάντα ο δείκτης-; Την ίδια κοινωνική καταπίεση βέβαια, δέχονταν εν μέρει και οι άντρες, απλά για αυτούς ήταν ευκολότερο να "αποδράσουν" και να ξεσπάσουν, καθως είχαν περισσότερες ελευθερίες ενώ η άλλη έμενε σπίτι και ξεσκάτιζε τα παιδιά. Μην νομίζετε οτι όλα τα παραπάνω ήταν πολυ πίσω. Μιλάμε για λίγες δεκαετίες. Πλέον όμως η γυναίκα μπορεί να αντιδράσει. Μπορεί να μην ανέχεται. Μπορεί να διαμαρτυρηθεί. Μπορεί να διεκδικήσει. Μπορεί να φύγει. Μπορεί να διώξει. Μπορεί να πει τη γνώμη της και να εκφραστεί ελεύθερα. Μπορεί να οδηγεί και να κάνει μαλακίες και μετά να ζητάει και τα ρέστα, όπως έκανε η καριό... κοπέλα της αρχικής μας ιστορίας. Πριν λίγα χρονια κυρά μου ο μόνος λεβιές που θα έπιανες ποτε, ήταν του άντρα σου, και αντί να λες και ευχαριστώ μου πουλάς και τσαμπουκά; Με βρίζεις που έχω μάθει να σε σέβομαι; Θες να ξαναγυρίσουμε στην εποχή του ρόπαλου;

Για αυτο και τρελαίνομαι όταν ακούω οποιαδήποτε αχάριστη πατσόλα να λέει με τον ίδιο στόμφο και αγανάκτηση που προκαλεί μια παραπονιάρα πορδή: "παλιά τα πράγματα ήταν καλύτερα!" Τι λες μωρή σάπια, μαινάδα της κωλάσεως, σοβαρά; Θες να σε πάμε στο παρελθόν, να δούμε πόσο γουστάρεις, αχάριστη, πανηλίθια σαύρα; Συγχύζομαι με τους οπισθοδρομικούς και τους ανθρώπους που εκθειάζουν το παρελθόν, ειδικά όταν δεν αναγνωρίζουν το πόσο καλύτερα είναι τώρα αυτοί, απο τους προγόνους τους. Το θέμα έχει και άλλες προεκτάσεις και θα τις γράψω σε επόμενο άρθρο, αλλά πραγματικά, αν υπάρχει ένα πράγμα που μας χαρακτηρίζει σαν είδος, αυτό ειναι οτι ειμαστε αχάριστοι και ξεχνάμε τα πάντα. Ξεχνάμε τι θυσίες και μάχες έχουν γίνει για να κερδίσει η γυναίκα τα δικαιώματά της, ώστε να μπορεί να έρχεται τώρα ο κάθε κατιμάς και να λέει οτι τα πράγματα παλιά ήταν καλύτερα μόνο και μόνο επειδή τα διαζύγια έχουν αυξηθεί. Ειναι καλό που έχουν αυξηθεί τα διαζύγια τούβλο, γιατί φαίνεται οτι ο κόσμος κάνει αυτό που του λέει η καρδιά του πλέον, και όχι η μαλακισμένη η κοινωνία. 

Τελικό συμπέρασμα για όσους κατάλαβαν, είναι οτι άνδρες-γυναίκες πλέον έχουν περισσότερες ελευθερίες. Δεν φοβούνται την δημόσια κατακραυγή για τις πράξεις τους ή τα θέλω τους και ως εκ τούτου κάνουν ότι γουστάρουν. Δεν έχουν να ακολουθήσουν συγκεκριμένα μονοπάτια, που υπαγόρευαν άλλοτε οι κλειστόμυαλες κοινωνίες, ή ο παπάς της ενορίας. Και μπορεί όταν έχει κανείς να διαλέξει ανάμεσα σε πολλά μονοπάτια, να κάνει και λάθη και να χάνει το δρόμο του. Τουλάχιστον όμως δεν ακολουθεί τον δρόμο που χαράξαν άλλοι, για αυτό μόκο!


ΥΓ. Για όσους θέλουν περαιτέρω ανάλυση στην τακτική προσέγγισης γυναικών, να καταβάλουν το ποσό των 100 ευρώ στον ακόλουθο λογαριασμό: GR 0666-6969-6969-6969 με αιτιολογία: "είμαι τρόμπας και θέλω συμβουλές για να γαμήσω, αλλιώς παίζει να μη σταυρώσω γκόμενα ποτέ"

Ευχαριστώ.

Alzas - Wikipedia : 1-0

Ο λόγος που ο μέσος άνθρωπος είναι μαλάκας, αλλά αγιάτρευτος λέμε, είναι γιατί είναι ευκολόπιστος. Δώσε σε ένα άτομο δυο ψεύτικα στοιχεία για κάτι που θέλει να πιστέψει και θα τα κάνει εικόνισμα χωρίς να τα ψάξει, χωρίς να τα αμφισβητήσει. Δώστου λογική εξήγηση ή διαφώνησε μαζί του και θα σε κάνει εχθρό του.

Χθες ένα απο τα τζιμάνια φίλους που έχω στο FB -γαμώ την κηδεία μου, θα αρχίσω να σβήνω κόσμο δεν αντέχω άλλω τους καθυστερημένους- είχε κάνει post στο fb ένα κείμενο απο wikipedia για τον Διογένη τον Κυων και την συνάντησή του με τον Μέγα Αλέξανδρο.

Όλοι ξέρουμε την ιστορία: Πάει ο βασιλιάς να πουλήσει πνεύμα στον Διογένη και του λέει:

-Ειμαι ο Αλέξανδρος, ο καυλέας (αυτό ειναι δικό μου), δεν με φοβάσαι;
-Όχι, θα μου κλάσεις μια μάντρα αρχίδια και θα μαραθούνε (και αυτό δικό μου είναι -και λίγο Λέντης). Και εγώ είμαι ο Διογένης ο Κύων. Γιατί να σε φοβηθώ είσαι καλός ή κακός;
-Μου πουλάς πνεύμα βρωμιάρη (δικό μου); Καλός ειμαι.
-Καλάμια και παλούκια μωρή λινάτσα (δικό μου). Ποιός φοβάται το καλό;
.
....(λίγο πιο μετά)
.
-Τι δώρο θες απο μένα, για να σου τον ακουμπήσω λίγο στα πεταχτά; (δικό μου το τελευταίο)
-Δεν σε θέλω είσαι τυρογαριδάκης...(δικό μου) Να μη μου κρύβεις τον Ήλιο.
.
....(λίγο αργότερα)
.
.
-Εντάξει, αν δεν ήμουν ο Αλέξανδρος θα ήθελα να είμαι ο Alzas...(true story)

και εδώ κάπου τελειώνει το πραγματικό μέρος της υπόθεσης. Σύμφωνα με τον κεφτέ που σας ανέφερα παραπάνω,  συζήτηση συνεχίστηκε και ο Διογένης του είπε πως πρέπει ο σωστός βασιλιάς, αν είναι ωφέλιμος για το λαό και του είπε λέει: "Και όλη την Αφρική και την Ασία να καταλάβεις, δεν κερδίζεις τίποτα γιατι δεν είσαι ωφέλιμος για το λαό. Και να διασχίσεις τις στύλες του Ηρακλέους (Γιβραλτάρ) και να κατακτήσεις αυτή την Ήπειρο που ειναι μεγαλύτερη απο την Ασία, πάλι δεν θα είσαι ωφέλιμος για το λαό..."

Το παραπάνω τελευταίο το ανέλυσε η διάννοια και κατάλαβε οτι Αλέξανδρος και Διογένης γνωρίζαν για Αμερική απο τότε ("άρα τι Κολομβος και μαλακίες μας λένε" γράφει σε ένα πολύ έξυπνο σχόλιό του) και όχι μόνο αυτό αλλα ο Διογένης τις έχει μετρήσει κιόλας τις Ηπείρους και ξέρει οτι η Αμερική ειναι μεγαλύτερη απο την Ασία....

Όλα αυτά επειδή διάβασε μια μαλακία στο wikipedia.....

ΠΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΥΤΣΟ ΕΙΣΤΕ ΠΙΑ;;;;;;;;;;

Θέλεις να δεις πόσο αξιόπιστη είναι η πηγή σου μαλάκα, που μας πουλάς αρχαιολατρεία; Τσέκαρε τα τελευταία νέα (τελευταία παράγραφος) για τον Διογένη Κύων στην wikipedia ( ΠΑΤΑ ΕΔΩ), και άντε γαμήσου καθυστερημένε....


Δεν έχω τίποτα άλλο να πω....

ΥΓ. Η wikipedia μου έστειλε μήνυμα οτι αυτό που έγραψα κατηγορήθηκε ως αναληθές...Ε ΟΧΙ δεν το δέχομαι.... Βαριέμαι όμως να γράφω το ίδιο κάθε λίγο, οπότε για όσους δεν πρόλαβαν, είχα γράψει περίπου τα εξής στην τελευταία παράγραφο:

"Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Διογένης είχαν μια μακρά συζήτηση με μεγάλη σημασία που σώθηκε από τον Δίονα τον Πλουσαραίο. Σε αυτή ο Διογένης εξηγεί στον Αλέξανδρο πότε ένας βασιλέας είναι ωφέλιμος. Ο Διογένης αποδίδει την ωφελιμότητα ενός βασιλιά στο Εάν είναι ωφέλιμος στο λαό. Για να δώσει ένταση σε αυτόν τον ισχυρισμό του λέει: "Εάν κατακτήσεις όλη την Ευρώπη και δεν ωφελήσεις τον λαό, τότε δεν είσαι ωφέλιμος. Εάν κατακτήσεις όλη την Αφρική και την Ασία και δεν ωφελήσεις τον λαό, πάλι δεν είσαι ωφέλιμος. Ακόμα και εάν κατακτήσεις την Αμερική και απελευθερώσεις το New Work απο τους Gangsta People και το δώσεις στους ινδιάνους, πάλι δεν είσαι ωφέλιμος, γιατί όλοι ξέρουμε οτι αυτοί είναι κοκκινιάρηδες άγριοι που εντυπωσιάζονται με βώλους και τέτοια και κάνουν σαν χαζά" Τάδε έφη ο Διογένης και μετά δάγκωσε το κόκκαλό του. ΓΟΥΒ ΓΟΥΒ!"