Αααααχχ, ήρθε για τα καλά το καλοκαιράκι και ο λαμπρός ελληνικός ήλιος έφερε και τη ζεστούλα του όπως κάθε χρόνο. Το καλοκαίρι εδώ είναι υπέροχο και μαγευτικό. Όταν έρχεται το καλοκαίρι η χώρα μας είναι γνωστό οτι παρέχει τα τρία S..."Sea", "Sun" και "Sex". Για όσους δεν κατάλαβαν κλείστε το pc και άντε μάθετε αγγλικά, αμόρφωτοι. Φυσικά, αυτά τα παρέχει μόνο στους τουρίστες, γιατί τα τρία Σ που απολαμβάνει ο έλληνας τα τελευταία χρόνια είναι "Σκατά", "Σκλαβιά" και ένα "Σωρό απο ακατάσχετες μαλακίες", που καθημερινά αναγκάζεται να ακούει, να βλέπει και να δέχεται. Κοινώς, τα τρία του Καράμπελα. Αυτά τα τρία Σ, με ταλαιπώρησαν αρκετά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, αλλά σαν γνήσιο παλικάρι άντεξα, ξεπέρασα τις δυσκολίες και τίναξα τα σκατά απο πάνω μου, αποδεσμεύτηκα απο τη σκλαβιά που με κρατούσε δέσμιο και είμαι πανέτοιμος να πολεμήσω τον σωρό απο μαλακίες προτάσσοντας τις δικές μου, οι οποίες είναι μακράν πολύ καλύτερες.
Όλα ξεκίνησαν 21 μέρες πριν, όταν η προιστάμενη μου ήρθε στο γραφείο με δάκρυ στα μάτια και μου είπε:
"Alza, έχουμε πρόβλημα με ένα θέμα και μόνο εσύ μπορείς να το λύσεις. Δεν ξέρω γιατί η τρελή άργησα να σου το πω τόσο καιρό, αλλά χρειάζεται να αλλάξουμε τη δομή στα συστήματά μας μέχρι το τέλος του μήνα και μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις τόσο γρήγορα και καλά. Ταυτόχρονα θα πρέπει να εκπαιδεύσεις δυο νέα άτομα σε ένα απο τα συστήματα, και να παρακολουθήσεις επίσης κάποια βραδινά σεμινάρια. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν σε τρεις εβδομάδες. Συγχώρνα με που στο λέω τελευταία στιγμή, αλλά είχα περίοδο έξι μήνες τώρα και δεν τα κατάφερα. Αν αποφασίσεις να το αναλάβεις, θα χρειαστεί πιθανότατα να δουλεύεις μέχρι το βράδυ για κάμποσες μέρες. Το ξέρεις οτι είναι δική σου επιλογή αν θα βοηθήσεις ή όχι, όμως αν το κάνεις η εταιρία θα σου είναι για πάντα ευγνώμων, εγώ προσωπικά θα σου κάτσω, θα πάρεις πολλά λεφτά, οι διευθυντές θα σου κάνουν τσιμπούκια όποτε θελήσεις και γενικά θα είσαι ο master of disaster όλου του σύμπαντος."
Τα λόγια της με συγκίνησαν και αποφάσισα να βοηθήσω. Δυστυχώς, τα πράγματα αποδείχθηκαν λίγο πιο πιεστικά από όσο τα περίμενα στην αρχή, αλλά δεν γαμιέται; Είναι γνωστό ότι δεν χαμπαριάζω και αυτό δεν θα αλλάξει τώρα. Ωστόσο, υπήρξαν στιγμές που ταλαιπωρήθηκα πολύ με τα διάφορα παπαρογεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Αθήνα το τελευταίο καιρό, και ήρθαν φάσεις που θέλησα να πάρω το two-handed sword, που έχω φέρει στην Ελλάδα απο την Σκωτία και να αρχίσω να κόβω ανθρώπινα φιλέτα. Τα γεγονότα αυτά με βάλαν και σε κάποιες σκέψεις, που λέω να μοιραστώ μαζί σας, μια που έχω καιρό να το κάνω.
Θα αναφέρω τα πακέτα που έφαγα και τις σκέψεις που μου προκάλεσαν, με χρονολογική σειρά.
Πακέτο 1ο: Δίκυκλη ενόχληση
Την περασμένη Παρασκευή λοιπόν, γυρνώντας αργά το βράδυ προς το σπίτι, κόλλησα ξαφνικά για κάνα μισάωρο κάπου στη Πειραιώς, γιατί χιλιάδες ποδηλάτες έκαναν την βραδινή, κλασσική πλέον παρασκευιάτικη βόλτα τους. Και ερωτώ αγαπητοί συμπολίτες. Τι σκατά θα γίνει με τους ποδηλάτες στην Αθήνα; Και πως την έχουν δει αυτοί; Όποτε γουστάρουν θα κλείνουν τους δρόμους για να κόβουν τις βόλτες τους στους κεντρικούς δρόμους της πόλης; Έχει αρχίσει να με τσαντίζει η υπερβολική ελευθερία και το δικαίωμα του καθενός σε αυτή τη χώρα. Το γεγονός ότι έχεις εσύ το δικαίωμα να κάνεις ποδήλατο, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μου κόβεις τη κυκλοφορία και να με καθυστερείς μόνο και μόνο γιατί είσαι τόσο τριμάλακας για να καταλάβεις ότι το μπουρδέλο που ζούμε δεν είναι κατάλληλο για τέτοιες δραστηριότητες. Ωραίο το ποδήλατο δε λέω, και οικολογικό και οικονομικό και αθλεί το σώμα και ότι άλλη θετική κλαπαρχιδιά μπορεί να του προσάψει κανείς. Από την άλλη, σε μια πόλη σαν την Αθήνα, με μποτιλιαρίσματα και με καμιά απολύτως προδιαγραφή για ποδήλατα, η οδήγησή του αφενός είναι επικίνδυνη για τον ίδιο τον ποδηλάτη, και αφετέρου, ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ στους υπόλοιπους. Θες να κάνεις ποδήλατο; Φόρτωσε το γαμημένο και πήγαινε σε ένα πάρκο και γαμήσου με την ησυχία σου!
"Να μας φτιάξουν ποδηλατοδρόμους" άκουσα μια μαλάκω να λέει.
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ μωρή αυτάρεσκη βρωμιάρα. Εδώ δεν έχουμε πεζοδρόμια, εδώ δεν έχουμε ένα σοβαρό μετρό να κινείται ο κόσμος, οι αυτοκινητόδρομοι μας είναι για τον πούτσο καβάλα και η κάθε αγάμητη τσιμπουκλού, που την βρίσκει με τη σέλα απαιτεί και ποδηλατοδρόμους. Θα τρελαθούμε τελείως; Που να τους βάλουμε μωρή φλόμπα; Αν έχεις χώρο πες μας και εμάς, αλλιώς βούλωστο και βολέψου με ότι έχεις.
Δεν θα ήθελα να παρεξηγηθώ, το ποδήλατο μου αρέσει πολύ. Από 10 χρονών έχω σπάσει δυο ποδήλατα και ακόμα και τώρα έχω άλλα δυο στο εξοχικό μου, τα οποία έχουν λιώσει από τα χιλιόμετρα που έκανα σαν πιτσιρικάς. Παρόλο όμως που το αγαπάω σαν μεταφορικό μέσο, και που στην εξοχή είναι μαγεία να βολτάρεις με το ποδηλατάκι σου, πλέον δεν το μπορώ για μεγάλες αποστάσεις. Καταρχήν γιατί πλέον έχω μπαλάκια αρκετά μεγάλα ώστε να ταλαιπωρούνται και να τραυματίζονται από την σκληρή σέλα. Με μια στραβοπεταλιά, μπορεί να πάθεις αρχιδοκαυαλίκεμα 3ου βαθμού και να σε τρέχουν στο νοσοκομείο και αυτά δεν είναι αστεία πράγματα. Κατά δεύτερον, νιώθω άβολα όταν ένα σκληρό, αγγουροειδές αντικείμενο (σέλα) δονείται, ακριβώς κάτω από την κωλοτρυπίδα μου. Αλλά πάλι αυτός είμαι εγώ. Κάποιον άλλο μπορεί να τον ευχαριστεί και να τον εξιτάρει η ιδέα. Όμως το να γεμίσει ο κώλος σου με σκληρό πλαστικό δεν γίνεται μόνο σπάζοντας τα νεύρα των άλλων. Κάλλιστα μπορείς να αγοράσεις δονητή (απλό ή διπλό για extra απόλαυση) και να πας να ξεκωλιαστείς κάπου με την ησυχία σου. Αν το μόνο που θες να κάνεις είναι πετάλι, τότε πήγαινε στην εξοχή και άσε τον δρόμο για τα οχήματα για τα οποία είναι φτιαγμένος.
Πακέτο 2ο: Special Olympics
Δεν ήταν να διασχίσεις το Καλλιμάρμαρο τον τελευταίο καιρό, λόγω των δοκιμών και της κωλοτελετής στο Παναθηναικό στάδιο των "Special Olympics". Όλοι καταλαβαίνουμε ότι όταν κλείνεις μια από τις βασικές αρτηρίες στην πόλη, ΟΛΟΙ τον πίνουμε παρέα. Γαμώ τους ολυμπιακούς και τους παραολυμπιακούς μου μέσα. Για τον πούτσο διοργάνωση, με καθαρά κερδοσκοπικούς σκοπούς και άφθονη υποκρισία. Η άποψή μου για τους ολυμπιακούς ομολογώ οτι στιγματίστηκε για πρώτη φορά όταν το 2004, παρακολούθησα με ανοιχτό το στόμα την υπέρτατη καραπουσταρέλα που ακούει στο όνομα Μελισσανίδης, να βεβηλώνει για πάντα την ιερή ατμόσφαιρα των τελετών αυτών, μπαίνοντας στο Ολυμπιακό στάδιο κρατώντας την ιερή δάδα, που μετέφερε την ολυμπιακή φλόγα, χοροπηδώντας σαν καβλωμένο λαγουδάκι και στριφογυρνώντας γύρω απο τον εαυτό του σα σβούρα. Και αντί να τον σταματήσουν και να του χώσουν κάθε διαθέσιμη δάδα στον πάτο, τον άφησαν να έχει την τιμή να παραδώσει τη φλόγα. Να μου πεις γενικά οι ολυμπιακοί έχουν χάσει την αίγλη τους εδώ και καιρό. Όταν καραγκιοζιλίκια όπως το τραμπολίνο ή το μπαμινγκτον, ή καλλιτεχνική κολύμβηση ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλη αδερφίστικη μαλακία υπάρχει, έγινε ξαφνικά ολυμπιακό άθλημα, πως να μην συμμετέχουν λούγκρες και ξεφτίλες σε αυτούς; Δηλαδή για το θεό, τι ΤΡΑΜΠΟΛΙΝΟ γαμώ τη κοινωνία μου; Παιδική χαρά το κάναμε; Και σαν να μην έφτανε αυτό πάνε και φτάχνουν ειδικούς ολυμπιακούς για άτομα με ειδικές ανάγκες γιατί μόνο αυτοί λείπανε απο την διοργάνωση.
Όχι, δεν έχω θέμα ούτε με τους ανάπηρους, ούτε με τα καθυστερημένα. Σίγουρα πολλοί από αυτούς είναι αξιοθαύμαστοι και σίγουρα τους αξίζει να διακρίνονται και να επιβραβεύονται όταν ξεπερνούν τα όριά τους. Έχω θέμα βέβαια όταν ένα γεγονός αποκτά μεγαλύτερη αξία από ότι του αναλογεί στην πραγματικότητα. Καταρχήν με ενοχλεί απίστευτα το όνομα της διοργάνωσης. Γιατί να ονομάζονται αυτοί οι αγώνες "ολυμπιακοί" δεν κατάλαβα; Είναι της ίδιας σπουδαιότητας; ΟΧΙ! Είναι πιο εντυπωσιακοί; ΟΧΙ! Οι αθλητές είναι το ίδιο ικανοί; ΟΧΙ! Τότε γιατί να μπει το όνομα "ολυμπιακοί" σε αγώνες που αφορούν άτομα με ειδικές ανάγκες; Οκ, να τους τιμήσουμε δε λέω. Φυσικά και θα πρέπει να γίνονται παγκόσμιοι διαγωνισμοί και για αυτούς τους αθλητές, όμως θα έπρεπε να γίνονται με άλλο όνομα. Ας τους λέγανε "Hot Wheels" ή "Forest Gump Games" ή οτιδήποτε άλλο, δεν με ενδιαφέρει. Όμως το γεγονός και μόνο το να παίρνεις το όνομα μιας διοργάνωσης που φιλοξενεί εδώ και αιώνες τους μεγαλύτερους αθλητές όλων των εποχών, και να το προσάπτεις σε μια φθηνή απομίμηση είναι καθαρά θέμα marketing και απαξίωσης της αρχικής του σημασίας. Θα μου πεις τι σε νοιάζει; ένα όνομα είναι. Ε, δε πάει έτσι κυρά μου όμως. Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα ίσα και όμοια. Δεν μπορούμε να παίρνουμε έναν θεσμό που συμβολίζει κάτι σπουδαίο, να του κολλάμε ένα "special" και ξαφνικά να θεωρούμε ότι είναι ίδιας σπουδαιότητας. Οι αρχαίοι σταματάγαν πολέμους - το καταλαβαίνεις;- ΠΟΛΕΜΟΥΣ, για να πάνε να δούνε τους υπεραθλητές της εποχής και εσύ έρχεσαι μετά απο 2000 χρόνια και και αποφασίζεις να δώσεις τον τίτλο του "ολυμπιονίκη" σε ένα άτομο με iq ξεφλουδισμένου αμύγδαλου; Έ ΟΧΙ! Άλλο πράγμα η ανθρωπιά και άλλο η απαξίωση και η εμπορευματοποίηση των πολιτισμικών στοιχείων του παρελθόντος.
Και τι στο πούτσο θα πει "Special Olympics" γαμώ την πουτάνα μου; Πίτσα είναι; Special, χωρίς πεπερόνι εγώ τους θέλω. Και οι special είναι μόνο για τα άτομα με νοητικές δυσλειτουργίες. Οι παραολυμπιακοί είναι άλλη διοργάνωση και είναι για τα άτομα με σωματικές (κινητικές) δυσλειτουργίες. Δηλαδή αν το σκεφτεί κανείς, έχουμε δυο ολυμπιακές διοργανώσεις για άτομα με ειδικές ανάγκες, και μια μόνο για κανονικούς αθλητές. Όμως γιατί να το περιορίσουμε εκεί; Προτείνω να βγάλουμε και άλλα είδη Olympics για να περιλάβουμε και άλλες ομάδες χαρισματικών ανθρώπων. Για παράδειγμα:
"Meat Lovers Olympics" : Για υπέρβαρους αθλητές, άνω των 200 κιλών με ειδικά αθλήματα όπως
- Κύλιση 100, 200 και 1000 μέτρων.
- 100 μέτρα μετά σουβλακίων
- Άλμα από καταπέλτη.
- Άλμα εις βάθος (πόσο βαθιά τρύπα θα ανοίξει στην άμμο το παχύδερμο πέφτοντας) και άλλα...
"Vegeterian Olympics" : Για αθλητές που τρέφονται μόνο με χόρτα, ρίζες και βολβούς, γιατί "η ζωή είναι ιερή και δεν κάνει να σκοτώνουμε ζωάκια" (βρε άι γαμηθείτε ανώμαλοι χίπιδες). Χωρίς πρωτεΐνες στον οργανισμό τους φυσικά, η κατάσταση τους δεν είναι η ίδια με αυτή ενός σοβαρού αθλητή. οπότε τα αγωνίσματα θα 'ταν:
-10 μέτρα βάδιν.
-100 μέτρα χωρίς λιποθυμία,
-Άλμα των λουλουδιών (όπου μετά το άλμα, ο αθλητής πρέπει να φυτέψει ένα λουλούδι στην άμμο και να προσευχηθεί στο λευκό περιστέρι της ζωής)
-Ποιος θα καλλιεργήσει το μεγαλύτερο μαρούλι;
-Ποιος θα βάλει το μεγαλύτερο ραπανάκι στον κώλο του; Και άλλα τέτοια πολλά "σπουδαία" αθλήματα.
"Κουτσοί-στραβοί στον Άγιο Παντελαιήμωνα Olympics" : Για αθλητές που έχουν όλα τα κακά της μοίρας τους, έχοντας ταυτόχρονα πάνω απο τρεις σωματικές και πάνω απο δυο πνευματικές δυσλειτουργίες. Βασικά, και μόνο να καταφέρουν να παραβρεθούν στους αγώνες αυτοί θα παίρνουν μετάλλιο, δεν υπάρχει λόγος για αθλήματα.
Παρένθεση: Μια που μιλάμε για τον Αγιο Παντελαιήμωνα, ακούστε μαλακία που άκουσα απο έναν τυπάκο. Αυτός λοιπόν έχει πρόβλημα γιατί, το τραμ, το μετρό και ο ηλεκτρικός έχουν τα μηνύματά τους σε δυο γλώσσες. Πχ.
"Επόμενη στάση, Αγιος Παντελαιήμωνας" και καπάκι
"Next stop, Agios Pantelaiimonas"
Όταν τον ρώτησα που είναι το πρόβλημα, αποκρίθηκε οτι είναι χαζοί λέει, που δεν το μεταφράζουν γιατί που να καταλάβει ο ξένος τι θα πει Agios Pantelaiimonas. Ας το μεταφράζουν, ή ας μην το λένε καθόλου, και τι μας νοιάζει εμάς... Ο κλασσικός, ο μαλάκας τυρόβλαχος. Τι τον νοιάζει ρε τούβλο η μετάφραση τον ξένο; Το όνομα της περιοχής θέλει ο άνθρωπος και φωνητικά είναι ο πιο σωστός τρόπος να του το πεις. Τι θες δηλαδη να του πει η ανακοίνωση; "next stop, saint Allmercy"; Δηλαδή τόση βλακεία πια; Και πες οτι αυτός το ακούει και έρχεται μετά και σε ρωτάει εσένα "Sorry where is saint Allmercy? Θα καταλάβεις τίποτα με τα ψωροαγγλικά σου; Θα καταλάβω εγώ αν μου το πει έτσι; Όχι! Σύμφωνα με την δική σου λογική, τα Τρίκαλα θα έπρεπε να λέγονται Threegood, η Βουλιαγμένη να λέγεται Sunken, το Περιστέρι να το λέμε Dove και την Σπάρτη...Stakeit...
ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!
Πακέτο 3ο : Μεσοπρόθεσμο ξυλίκι
Όπως όλοι είδαμε την περασμένη εβδομάδα έπεσε πολύ ξύλο στα επεισόδια μεταξύ μπάτσων και διαδηλωτών. Εντάξει ήταν αναμενόμενο οτι το κέντρο θα πήξει για αυτό και εδώ δεν θα κράξω λόγω δικής μου ταλαιπωρίας. Κλασσικοί μαλάκες και στα δυο στρατόπεδα. Δεν θα ήταν ωραία αν ο καλός μας φίλος ο Χάρων, έκανε μια επίσκεψη στους παρακάτω;
- Τους κωλόμπατσους, που βαράνε αδιάκριτα και χωρίς δεύτερη κουβέντα. Είναι λες και έχουν πάρει επίτηδες ότι κομπλεξικό τραχανοπλαγιά και βλαχοκλαρινογαμπρό έχουν βρει, του έχουν δώσει και ενα γκλοπ και του έχουν πει "ότι κινείται κοπάνα το, βάλε τα γίδια στο μαντρί". Προτείνω να βάλετε τα γκλοπ στον πάτο σας. Λαμόγια!
-Τους καθυστερημένους, που λένε ότι όλοι οι μπάτσοι είναι ίδιοι και θέλουν κρέμασμα. Ρε πανίβλακα μπορείς να καταλάβεις οτι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι; Το ότι είχαν φέρει τα απόβλητα της κοινωνίας εκείνη τη μέρα στο Σύνταγμα για να σπάσουν κόκκαλα και ηθικό, δεν σημαίνει οτι και όσοι δεν ήρθαν είναι έτσι. Δεν μπορείς να βάζεις όλους τους ανθρώπους στο ίδιο τσουκάλι, μόνο και μόνο έπειδή είσαι τόσο ηλίθιος που δεν μπορείς να δεις πέρα απο τη μύτη σου. Με την ίδια λογική, επειδή πεντακόσιοι μαλάκες σπάγαν ότι βρίσκαν μπροστά τους, όλοι οι διαδηλωτές είναι χούλιγκανς. Είναι; ΟΧΙ ζώον δεν είναι!
-Στα κωλόπαιδα που σπάνε ξένες περιουσίες χωρίς λόγο και αιτία, είτε είναι προβοκατσίκια είτε όχι, δεν με νοιάζει. Οποιοδήποτε σκοπό και να χουν είναι απλά για το πούτσο καβάλα. Τι καις το αυτοκίνητο του ανθρώπου ρε κομπλεξικέ τριμάλακα; Επειδή εσύ δεν έχεις δουλέψει ποτέ και ζεις με τα λεφτά του μπαμπά, ρωτάς τον άλλο πόσο πάλεψε για να πάρει το αυτοκίνητό του αυτό; Στόκε, ε στόκε...
Πάντως τα επεισόδια της περασμένης εβδομάδας με έβαλαν σε σκέψεις και ήμουν στο τσακ να κατέβω με το two-handed μου στο Σύνταγμα, αλλά μια που το τσεκούρι του πολέμου θάφτηκε προς το παρόν, λέω να πάω για καμιά μπύρα καλύτερα μιας που μου έλειψε περισσότερο. Η αλήθεια είναι οτι μάλλον για ύπνο θα πάω, γιατί πάει αργά και άυριο θα πάω να με τσιμπουκώσουν οι διευθυντές μου μετά απο την πολύ καλή δουλειά που έκανα και πρέπει να είμαι σε φόρμα.
Cheers Motherfuckas!
Όλα ξεκίνησαν 21 μέρες πριν, όταν η προιστάμενη μου ήρθε στο γραφείο με δάκρυ στα μάτια και μου είπε:
"Alza, έχουμε πρόβλημα με ένα θέμα και μόνο εσύ μπορείς να το λύσεις. Δεν ξέρω γιατί η τρελή άργησα να σου το πω τόσο καιρό, αλλά χρειάζεται να αλλάξουμε τη δομή στα συστήματά μας μέχρι το τέλος του μήνα και μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις τόσο γρήγορα και καλά. Ταυτόχρονα θα πρέπει να εκπαιδεύσεις δυο νέα άτομα σε ένα απο τα συστήματα, και να παρακολουθήσεις επίσης κάποια βραδινά σεμινάρια. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν σε τρεις εβδομάδες. Συγχώρνα με που στο λέω τελευταία στιγμή, αλλά είχα περίοδο έξι μήνες τώρα και δεν τα κατάφερα. Αν αποφασίσεις να το αναλάβεις, θα χρειαστεί πιθανότατα να δουλεύεις μέχρι το βράδυ για κάμποσες μέρες. Το ξέρεις οτι είναι δική σου επιλογή αν θα βοηθήσεις ή όχι, όμως αν το κάνεις η εταιρία θα σου είναι για πάντα ευγνώμων, εγώ προσωπικά θα σου κάτσω, θα πάρεις πολλά λεφτά, οι διευθυντές θα σου κάνουν τσιμπούκια όποτε θελήσεις και γενικά θα είσαι ο master of disaster όλου του σύμπαντος."
Τα λόγια της με συγκίνησαν και αποφάσισα να βοηθήσω. Δυστυχώς, τα πράγματα αποδείχθηκαν λίγο πιο πιεστικά από όσο τα περίμενα στην αρχή, αλλά δεν γαμιέται; Είναι γνωστό ότι δεν χαμπαριάζω και αυτό δεν θα αλλάξει τώρα. Ωστόσο, υπήρξαν στιγμές που ταλαιπωρήθηκα πολύ με τα διάφορα παπαρογεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Αθήνα το τελευταίο καιρό, και ήρθαν φάσεις που θέλησα να πάρω το two-handed sword, που έχω φέρει στην Ελλάδα απο την Σκωτία και να αρχίσω να κόβω ανθρώπινα φιλέτα. Τα γεγονότα αυτά με βάλαν και σε κάποιες σκέψεις, που λέω να μοιραστώ μαζί σας, μια που έχω καιρό να το κάνω.
Θα αναφέρω τα πακέτα που έφαγα και τις σκέψεις που μου προκάλεσαν, με χρονολογική σειρά.
Πακέτο 1ο: Δίκυκλη ενόχληση
Την περασμένη Παρασκευή λοιπόν, γυρνώντας αργά το βράδυ προς το σπίτι, κόλλησα ξαφνικά για κάνα μισάωρο κάπου στη Πειραιώς, γιατί χιλιάδες ποδηλάτες έκαναν την βραδινή, κλασσική πλέον παρασκευιάτικη βόλτα τους. Και ερωτώ αγαπητοί συμπολίτες. Τι σκατά θα γίνει με τους ποδηλάτες στην Αθήνα; Και πως την έχουν δει αυτοί; Όποτε γουστάρουν θα κλείνουν τους δρόμους για να κόβουν τις βόλτες τους στους κεντρικούς δρόμους της πόλης; Έχει αρχίσει να με τσαντίζει η υπερβολική ελευθερία και το δικαίωμα του καθενός σε αυτή τη χώρα. Το γεγονός ότι έχεις εσύ το δικαίωμα να κάνεις ποδήλατο, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μου κόβεις τη κυκλοφορία και να με καθυστερείς μόνο και μόνο γιατί είσαι τόσο τριμάλακας για να καταλάβεις ότι το μπουρδέλο που ζούμε δεν είναι κατάλληλο για τέτοιες δραστηριότητες. Ωραίο το ποδήλατο δε λέω, και οικολογικό και οικονομικό και αθλεί το σώμα και ότι άλλη θετική κλαπαρχιδιά μπορεί να του προσάψει κανείς. Από την άλλη, σε μια πόλη σαν την Αθήνα, με μποτιλιαρίσματα και με καμιά απολύτως προδιαγραφή για ποδήλατα, η οδήγησή του αφενός είναι επικίνδυνη για τον ίδιο τον ποδηλάτη, και αφετέρου, ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ στους υπόλοιπους. Θες να κάνεις ποδήλατο; Φόρτωσε το γαμημένο και πήγαινε σε ένα πάρκο και γαμήσου με την ησυχία σου!
"Να μας φτιάξουν ποδηλατοδρόμους" άκουσα μια μαλάκω να λέει.
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ μωρή αυτάρεσκη βρωμιάρα. Εδώ δεν έχουμε πεζοδρόμια, εδώ δεν έχουμε ένα σοβαρό μετρό να κινείται ο κόσμος, οι αυτοκινητόδρομοι μας είναι για τον πούτσο καβάλα και η κάθε αγάμητη τσιμπουκλού, που την βρίσκει με τη σέλα απαιτεί και ποδηλατοδρόμους. Θα τρελαθούμε τελείως; Που να τους βάλουμε μωρή φλόμπα; Αν έχεις χώρο πες μας και εμάς, αλλιώς βούλωστο και βολέψου με ότι έχεις.
Δεν θα ήθελα να παρεξηγηθώ, το ποδήλατο μου αρέσει πολύ. Από 10 χρονών έχω σπάσει δυο ποδήλατα και ακόμα και τώρα έχω άλλα δυο στο εξοχικό μου, τα οποία έχουν λιώσει από τα χιλιόμετρα που έκανα σαν πιτσιρικάς. Παρόλο όμως που το αγαπάω σαν μεταφορικό μέσο, και που στην εξοχή είναι μαγεία να βολτάρεις με το ποδηλατάκι σου, πλέον δεν το μπορώ για μεγάλες αποστάσεις. Καταρχήν γιατί πλέον έχω μπαλάκια αρκετά μεγάλα ώστε να ταλαιπωρούνται και να τραυματίζονται από την σκληρή σέλα. Με μια στραβοπεταλιά, μπορεί να πάθεις αρχιδοκαυαλίκεμα 3ου βαθμού και να σε τρέχουν στο νοσοκομείο και αυτά δεν είναι αστεία πράγματα. Κατά δεύτερον, νιώθω άβολα όταν ένα σκληρό, αγγουροειδές αντικείμενο (σέλα) δονείται, ακριβώς κάτω από την κωλοτρυπίδα μου. Αλλά πάλι αυτός είμαι εγώ. Κάποιον άλλο μπορεί να τον ευχαριστεί και να τον εξιτάρει η ιδέα. Όμως το να γεμίσει ο κώλος σου με σκληρό πλαστικό δεν γίνεται μόνο σπάζοντας τα νεύρα των άλλων. Κάλλιστα μπορείς να αγοράσεις δονητή (απλό ή διπλό για extra απόλαυση) και να πας να ξεκωλιαστείς κάπου με την ησυχία σου. Αν το μόνο που θες να κάνεις είναι πετάλι, τότε πήγαινε στην εξοχή και άσε τον δρόμο για τα οχήματα για τα οποία είναι φτιαγμένος.
Πακέτο 2ο: Special Olympics
Δεν ήταν να διασχίσεις το Καλλιμάρμαρο τον τελευταίο καιρό, λόγω των δοκιμών και της κωλοτελετής στο Παναθηναικό στάδιο των "Special Olympics". Όλοι καταλαβαίνουμε ότι όταν κλείνεις μια από τις βασικές αρτηρίες στην πόλη, ΟΛΟΙ τον πίνουμε παρέα. Γαμώ τους ολυμπιακούς και τους παραολυμπιακούς μου μέσα. Για τον πούτσο διοργάνωση, με καθαρά κερδοσκοπικούς σκοπούς και άφθονη υποκρισία. Η άποψή μου για τους ολυμπιακούς ομολογώ οτι στιγματίστηκε για πρώτη φορά όταν το 2004, παρακολούθησα με ανοιχτό το στόμα την υπέρτατη καραπουσταρέλα που ακούει στο όνομα Μελισσανίδης, να βεβηλώνει για πάντα την ιερή ατμόσφαιρα των τελετών αυτών, μπαίνοντας στο Ολυμπιακό στάδιο κρατώντας την ιερή δάδα, που μετέφερε την ολυμπιακή φλόγα, χοροπηδώντας σαν καβλωμένο λαγουδάκι και στριφογυρνώντας γύρω απο τον εαυτό του σα σβούρα. Και αντί να τον σταματήσουν και να του χώσουν κάθε διαθέσιμη δάδα στον πάτο, τον άφησαν να έχει την τιμή να παραδώσει τη φλόγα. Να μου πεις γενικά οι ολυμπιακοί έχουν χάσει την αίγλη τους εδώ και καιρό. Όταν καραγκιοζιλίκια όπως το τραμπολίνο ή το μπαμινγκτον, ή καλλιτεχνική κολύμβηση ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλη αδερφίστικη μαλακία υπάρχει, έγινε ξαφνικά ολυμπιακό άθλημα, πως να μην συμμετέχουν λούγκρες και ξεφτίλες σε αυτούς; Δηλαδή για το θεό, τι ΤΡΑΜΠΟΛΙΝΟ γαμώ τη κοινωνία μου; Παιδική χαρά το κάναμε; Και σαν να μην έφτανε αυτό πάνε και φτάχνουν ειδικούς ολυμπιακούς για άτομα με ειδικές ανάγκες γιατί μόνο αυτοί λείπανε απο την διοργάνωση.
Όχι, δεν έχω θέμα ούτε με τους ανάπηρους, ούτε με τα καθυστερημένα. Σίγουρα πολλοί από αυτούς είναι αξιοθαύμαστοι και σίγουρα τους αξίζει να διακρίνονται και να επιβραβεύονται όταν ξεπερνούν τα όριά τους. Έχω θέμα βέβαια όταν ένα γεγονός αποκτά μεγαλύτερη αξία από ότι του αναλογεί στην πραγματικότητα. Καταρχήν με ενοχλεί απίστευτα το όνομα της διοργάνωσης. Γιατί να ονομάζονται αυτοί οι αγώνες "ολυμπιακοί" δεν κατάλαβα; Είναι της ίδιας σπουδαιότητας; ΟΧΙ! Είναι πιο εντυπωσιακοί; ΟΧΙ! Οι αθλητές είναι το ίδιο ικανοί; ΟΧΙ! Τότε γιατί να μπει το όνομα "ολυμπιακοί" σε αγώνες που αφορούν άτομα με ειδικές ανάγκες; Οκ, να τους τιμήσουμε δε λέω. Φυσικά και θα πρέπει να γίνονται παγκόσμιοι διαγωνισμοί και για αυτούς τους αθλητές, όμως θα έπρεπε να γίνονται με άλλο όνομα. Ας τους λέγανε "Hot Wheels" ή "Forest Gump Games" ή οτιδήποτε άλλο, δεν με ενδιαφέρει. Όμως το γεγονός και μόνο το να παίρνεις το όνομα μιας διοργάνωσης που φιλοξενεί εδώ και αιώνες τους μεγαλύτερους αθλητές όλων των εποχών, και να το προσάπτεις σε μια φθηνή απομίμηση είναι καθαρά θέμα marketing και απαξίωσης της αρχικής του σημασίας. Θα μου πεις τι σε νοιάζει; ένα όνομα είναι. Ε, δε πάει έτσι κυρά μου όμως. Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα ίσα και όμοια. Δεν μπορούμε να παίρνουμε έναν θεσμό που συμβολίζει κάτι σπουδαίο, να του κολλάμε ένα "special" και ξαφνικά να θεωρούμε ότι είναι ίδιας σπουδαιότητας. Οι αρχαίοι σταματάγαν πολέμους - το καταλαβαίνεις;- ΠΟΛΕΜΟΥΣ, για να πάνε να δούνε τους υπεραθλητές της εποχής και εσύ έρχεσαι μετά απο 2000 χρόνια και και αποφασίζεις να δώσεις τον τίτλο του "ολυμπιονίκη" σε ένα άτομο με iq ξεφλουδισμένου αμύγδαλου; Έ ΟΧΙ! Άλλο πράγμα η ανθρωπιά και άλλο η απαξίωση και η εμπορευματοποίηση των πολιτισμικών στοιχείων του παρελθόντος.
Και τι στο πούτσο θα πει "Special Olympics" γαμώ την πουτάνα μου; Πίτσα είναι; Special, χωρίς πεπερόνι εγώ τους θέλω. Και οι special είναι μόνο για τα άτομα με νοητικές δυσλειτουργίες. Οι παραολυμπιακοί είναι άλλη διοργάνωση και είναι για τα άτομα με σωματικές (κινητικές) δυσλειτουργίες. Δηλαδή αν το σκεφτεί κανείς, έχουμε δυο ολυμπιακές διοργανώσεις για άτομα με ειδικές ανάγκες, και μια μόνο για κανονικούς αθλητές. Όμως γιατί να το περιορίσουμε εκεί; Προτείνω να βγάλουμε και άλλα είδη Olympics για να περιλάβουμε και άλλες ομάδες χαρισματικών ανθρώπων. Για παράδειγμα:
"Meat Lovers Olympics" : Για υπέρβαρους αθλητές, άνω των 200 κιλών με ειδικά αθλήματα όπως
- Κύλιση 100, 200 και 1000 μέτρων.
- 100 μέτρα μετά σουβλακίων
- Άλμα από καταπέλτη.
- Άλμα εις βάθος (πόσο βαθιά τρύπα θα ανοίξει στην άμμο το παχύδερμο πέφτοντας) και άλλα...
"Vegeterian Olympics" : Για αθλητές που τρέφονται μόνο με χόρτα, ρίζες και βολβούς, γιατί "η ζωή είναι ιερή και δεν κάνει να σκοτώνουμε ζωάκια" (βρε άι γαμηθείτε ανώμαλοι χίπιδες). Χωρίς πρωτεΐνες στον οργανισμό τους φυσικά, η κατάσταση τους δεν είναι η ίδια με αυτή ενός σοβαρού αθλητή. οπότε τα αγωνίσματα θα 'ταν:
-10 μέτρα βάδιν.
-100 μέτρα χωρίς λιποθυμία,
-Άλμα των λουλουδιών (όπου μετά το άλμα, ο αθλητής πρέπει να φυτέψει ένα λουλούδι στην άμμο και να προσευχηθεί στο λευκό περιστέρι της ζωής)
-Ποιος θα καλλιεργήσει το μεγαλύτερο μαρούλι;
-Ποιος θα βάλει το μεγαλύτερο ραπανάκι στον κώλο του; Και άλλα τέτοια πολλά "σπουδαία" αθλήματα.
"Κουτσοί-στραβοί στον Άγιο Παντελαιήμωνα Olympics" : Για αθλητές που έχουν όλα τα κακά της μοίρας τους, έχοντας ταυτόχρονα πάνω απο τρεις σωματικές και πάνω απο δυο πνευματικές δυσλειτουργίες. Βασικά, και μόνο να καταφέρουν να παραβρεθούν στους αγώνες αυτοί θα παίρνουν μετάλλιο, δεν υπάρχει λόγος για αθλήματα.
Παρένθεση: Μια που μιλάμε για τον Αγιο Παντελαιήμωνα, ακούστε μαλακία που άκουσα απο έναν τυπάκο. Αυτός λοιπόν έχει πρόβλημα γιατί, το τραμ, το μετρό και ο ηλεκτρικός έχουν τα μηνύματά τους σε δυο γλώσσες. Πχ.
"Επόμενη στάση, Αγιος Παντελαιήμωνας" και καπάκι
"Next stop, Agios Pantelaiimonas"
Όταν τον ρώτησα που είναι το πρόβλημα, αποκρίθηκε οτι είναι χαζοί λέει, που δεν το μεταφράζουν γιατί που να καταλάβει ο ξένος τι θα πει Agios Pantelaiimonas. Ας το μεταφράζουν, ή ας μην το λένε καθόλου, και τι μας νοιάζει εμάς... Ο κλασσικός, ο μαλάκας τυρόβλαχος. Τι τον νοιάζει ρε τούβλο η μετάφραση τον ξένο; Το όνομα της περιοχής θέλει ο άνθρωπος και φωνητικά είναι ο πιο σωστός τρόπος να του το πεις. Τι θες δηλαδη να του πει η ανακοίνωση; "next stop, saint Allmercy"; Δηλαδή τόση βλακεία πια; Και πες οτι αυτός το ακούει και έρχεται μετά και σε ρωτάει εσένα "Sorry where is saint Allmercy? Θα καταλάβεις τίποτα με τα ψωροαγγλικά σου; Θα καταλάβω εγώ αν μου το πει έτσι; Όχι! Σύμφωνα με την δική σου λογική, τα Τρίκαλα θα έπρεπε να λέγονται Threegood, η Βουλιαγμένη να λέγεται Sunken, το Περιστέρι να το λέμε Dove και την Σπάρτη...Stakeit...
ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!
Πακέτο 3ο : Μεσοπρόθεσμο ξυλίκι
Όπως όλοι είδαμε την περασμένη εβδομάδα έπεσε πολύ ξύλο στα επεισόδια μεταξύ μπάτσων και διαδηλωτών. Εντάξει ήταν αναμενόμενο οτι το κέντρο θα πήξει για αυτό και εδώ δεν θα κράξω λόγω δικής μου ταλαιπωρίας. Κλασσικοί μαλάκες και στα δυο στρατόπεδα. Δεν θα ήταν ωραία αν ο καλός μας φίλος ο Χάρων, έκανε μια επίσκεψη στους παρακάτω;
- Τους κωλόμπατσους, που βαράνε αδιάκριτα και χωρίς δεύτερη κουβέντα. Είναι λες και έχουν πάρει επίτηδες ότι κομπλεξικό τραχανοπλαγιά και βλαχοκλαρινογαμπρό έχουν βρει, του έχουν δώσει και ενα γκλοπ και του έχουν πει "ότι κινείται κοπάνα το, βάλε τα γίδια στο μαντρί". Προτείνω να βάλετε τα γκλοπ στον πάτο σας. Λαμόγια!
-Τους καθυστερημένους, που λένε ότι όλοι οι μπάτσοι είναι ίδιοι και θέλουν κρέμασμα. Ρε πανίβλακα μπορείς να καταλάβεις οτι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι; Το ότι είχαν φέρει τα απόβλητα της κοινωνίας εκείνη τη μέρα στο Σύνταγμα για να σπάσουν κόκκαλα και ηθικό, δεν σημαίνει οτι και όσοι δεν ήρθαν είναι έτσι. Δεν μπορείς να βάζεις όλους τους ανθρώπους στο ίδιο τσουκάλι, μόνο και μόνο έπειδή είσαι τόσο ηλίθιος που δεν μπορείς να δεις πέρα απο τη μύτη σου. Με την ίδια λογική, επειδή πεντακόσιοι μαλάκες σπάγαν ότι βρίσκαν μπροστά τους, όλοι οι διαδηλωτές είναι χούλιγκανς. Είναι; ΟΧΙ ζώον δεν είναι!
-Στα κωλόπαιδα που σπάνε ξένες περιουσίες χωρίς λόγο και αιτία, είτε είναι προβοκατσίκια είτε όχι, δεν με νοιάζει. Οποιοδήποτε σκοπό και να χουν είναι απλά για το πούτσο καβάλα. Τι καις το αυτοκίνητο του ανθρώπου ρε κομπλεξικέ τριμάλακα; Επειδή εσύ δεν έχεις δουλέψει ποτέ και ζεις με τα λεφτά του μπαμπά, ρωτάς τον άλλο πόσο πάλεψε για να πάρει το αυτοκίνητό του αυτό; Στόκε, ε στόκε...
Πάντως τα επεισόδια της περασμένης εβδομάδας με έβαλαν σε σκέψεις και ήμουν στο τσακ να κατέβω με το two-handed μου στο Σύνταγμα, αλλά μια που το τσεκούρι του πολέμου θάφτηκε προς το παρόν, λέω να πάω για καμιά μπύρα καλύτερα μιας που μου έλειψε περισσότερο. Η αλήθεια είναι οτι μάλλον για ύπνο θα πάω, γιατί πάει αργά και άυριο θα πάω να με τσιμπουκώσουν οι διευθυντές μου μετά απο την πολύ καλή δουλειά που έκανα και πρέπει να είμαι σε φόρμα.
Cheers Motherfuckas!
