Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

Καλοκαιρινές διακοπές, όχι για πάντα...

Μετά απο τρεις εβδομάδες διακοπές ο ήχος του ξυπνητηριού, δεν είναι μεν τελείως δυσάρεστος, είναι όμως ιδιαιτέρως ασυνήθιστος γιατί τον έχεις ξεσυνηθίσει. Απο την άλλη, σε τρεις βδομάδες έχεις προλάβει να ξεκουραστείς, και ίσως έχεις βαρεθεί κάπως το καθησιό, οπότε τη δουλειά δεν την βλέπεις τελείως εχθρικά και ίσως και να σου έλειψε και λίγο. Αυτά όλα μεχρι να φτάσεις εκεί, γιατί μόλις περάσει το πρώτο μικροδευτερόλεπτο στον χώρο, όπου βρίσκεσαι καθημερινά επί περίπου διακόσιες πενήντα μέρες το χρόνο, τότε η ψιλομελαγχολία που ένιωθες όσο αναδιοργάνωνες τις ποδότριχές σου  στην παραλία, εξανεμίζεται μονομιάς και στην θέση της εμφανίζεται βαριά και αβάσταχτη, η πουτάνα η ρουτίνα.

Εμένα με έπιασε πιο πριν σήμερα. Ξύπνησα με σχετικά καλή διάθεση αλλα κουρασμένος και πιασμένος, γιατί καθώς ο οργανισμός μου είχε ξεσυνηθίσει να ξυπνάει νωρίς, είχε ξεσυνηθίσει και να κοιμάται νωρίς. Έτσι με ελάχιστες ώρες ύπνου και ένα κορμί πονεμένο, ντύθηκα, έφαγα το πρωινό μου και ξεκίνησα χαρούμενος  προς το γραφείο. Στρίβοντας στο τελευταίο στενό όμως και αντικρύζοντας το κτήριο της εταιρίας, η Alzoαίσθηση μου χτύπησε κόκκινο. Με περίμενε σαν αδηφάγο κτήνος για να μου φάει άλλες 250 μέρες απο το νέο έτος. Όχι οτι περνάω άσχημα εκει μέσα. Η δουλειά είναι ενδιαφέρουσα, τα ωράρια καλά και οι συνάδελφοι φιλαράκια (τουλάχιστον στο τμήμα μου) οπότε περνάμε μια χαρά, αλλά έτερον εκάτερον. Το οτι μου τρώει τη ζωή μου την τρώει. Δεν με ενοχλεί ποτέ αυτό βέβαια, αλλά κάτι μέσα μου έλεγε οτι σήμερα κάτι τρέχει. "Κάποια μαλακία θα ακούσω ή θα δω δεν παίζει" σκέφτηκα καθώς ανέβαινα τις σκάλες. Και τότε την άκουσα.

"Καλημέρα" λέω στον  σιτεμένο 45άρη στην reception.
"Καλημέρα" μου απαντάει, για να συμπληρώσει με την επαίσχυντη μαλακία που λένε όλοι οι ανεγκέφαλοι αυτοί την περίοδο, "να πω καλό χειμώνα;;;"

Κόβω τον βηματισμό μου και ενώ απο μέσα μου σκέφτομαι  "γιατί να πεις καλό χειμώνα γαμώ το κεφάλι σου αυγουστιάτικα;" γυρνάω και τον κοιτάω χαμογελαστός λέγοντας:

"20 Αυγούστου ακόμα, έχουμε καιρό δεν νομίζεις;"
"Ε, το καλοκαίρι τελειώνει σιγά-σιγά...", απάντησε απτόητος ο μ α λ ά κ α ς!
"Σωστά αλλά μετά το καλοκαίρι ακολουθεί το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ρε τρόμπα, έχεις δει ποτέ σου ημερολόγιο; Αι στα διάλα!!!", ήθελα να του πω, αλλά χαμογέλασα ξανά και έφυγα προς τα πάνω.

Συνειδητοποίησα λιγο αργότερα οτι αυτό που με ξεκουράζει το καλοκαίρι, δεν είναι η αποχή απο τη δουλειά, αλλά η αποχή απο τους χαζούς ανθρώπους γιατί στο κτήριο εδώ έχουμε πολλούς. Όχι οτι δεν γνώρισα το καλοκαίρι και 2-3 τέτοιους. Αλλά ας τα πάρω με τη σειρά. Επειδή δεν κανω απολύτως τίποτα τώρα είπα αν μοιραστώ μαζί σας τις καλοκαιρινές μου περιπέτειες.

Έφυγα αρχές Αυγούστου για το όμορφο (κατα τους κατοίκους) νησί των Κυθήρων. Αφού έκανα έξι ώρες να φτάσω στο γαμωνήσι, έκανα άλλη μια ώρα περίπου για να φτάσω απο το λιμάνι στην χώρα. Το νησί είναι μεγάλο. Τα κύθηρα ονομάζονται και το νησί της Αφροδίτης, αν και οι ιστορικές μου πηγές λένε οτι η ονομασία ειναι λάθος. Σύμφωνα με τη θεογονία του Ησίοδου, η Αφροδίτη γεννήθηκε στους αφρούς της θάλασσας των Κυθήρων, όταν έπεσαν σε αυτήν τα αποκομμένα από τον Κρόνο γεννητικά όργανα του πατέρα του Ουρανού. Τα κύματα παρέσυραν -σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή του μύθου- τη θεά, η οποία έφθασε στην Κύπρο, όπου επίσης λατρεύτηκε ως θεά προστάτης του νησιού. Άρα ουσιαστικά η Κύπρος πήρε την Αφροδίτη και τα Κύθηρα πήραν τα αρχίδια του Ουρανού, για αυτό και προτείνω την αλλαγή της ονομασίας του νησιού σε Ουρανόρχιδα που ταιριάζει και μυθολογικά. 

Επειδή ακριβώς το νησί πήρε τα τρία του Ουρανού και όχι την θεά της ομορφιάς, σαν μέρος δεν λέει και πολλά. Οι πέντε παραλίες που επισκέφτηκα δεν είναι αρκετές να με κάνουν να ξαναπάω, καθώς βρίσκονται και σε απόσταση πενήντα λεπτών μεταξύ τους. Αξιοθέατα δεν έχει πολλά και η Χώρα ειναι ουσιαστικά ένα στενάκι των διακοσίων μέτρων γεμάτο μαγαζάκια που πουλάνε σουβενίρ και Σεμπρεβίβα. Η Σεμπρεβίβα είναι βενετσιάνικη ονομασία που σημαίνει "πάντα ζωντανό" και δόθηκε σε ένα φυτό, στο οποίο αν κόψεις το άνθος του, αυτό παραμένει οπως ήταν και δεν μαραίνεται. Το φυτό αυτό φυτρώνει μόνο σε ένα μικρό νησάκι γνωστό ως Χύτρα ή Αυγό, που βρίσκεται λίγο έξω απο τις ακτές του Καψαλίου, και μοιάζει όντως με παπάρι, επιβεβαιώνοντας τον μύθο για τα απόκρυφα του Ουρανού που πέσαν στην θάλασσα. 



Φεύγοντας απο την χώρα προς βορρά μπορείς να πάς στους περίφημους καταρράκτες του Μυλοποτάμου, οι οποίοι είναι ουσιαστικά ένας βράχος, που πιτσιλάει μια μικρή βράχινη γούρνα, η οποία βρίσκεται μέσα σε ενα μικρό φαράγγι και το όλο σκηνικό δεν είναι μεγαλύτερο απο την τουαλέτα μου. Αν συνδυάσεις και το γεγονός οτι όταν πήγα είχε είκοσι άτομα, εκ των οποίων δέκα πιτσιρίκια, να τρέχουν και να τσαλαβουτάνε στη μικρή λιμνούλα φωνάζοντας, τότε ακόμα και η μικρή ομορφιά που είχε το μέρος χάθηκε. Λίγο πιο δυτικά μπορεί κανείς να επισκεφτεί το σπήλαιο της Αγίας Σοφίας (μεγάλη η χάρη της) με τους σταλακτίκες και σταλαγμίτες του. Μέσα στον προθάλαμο του σπηλαίου βρίσκεται ένα παρεκκλήσι της Αγίας Σοφίας του 14ου αιώνα, μαζί με κάτι διατηρημένες απο τον χρόνο αγιογραφίες. Οι πούστηδες οι χριστιανοί του μεσαίωνα, δεν ειχαν αφήσει τρύπα για τρύπα ανεξερεύνητη (είτε ήταν της Γης, ειτε όχι). Το σπήλαιο ειναι αρκετά όμορφο μέσα, με διάφορα δωμάτια που όλα έχουν απο μια ιστορία. Το ένα απο αυτά λέγεται το δωμάτιο του Ληστή και όχι τυχαία. Πριν μπουν φώτα στο σπήλαιο οι κάτοικοι θεωρούσαν κατόρθωμα για κάποιον να μπει στο σπήλαιο και να φτάσει στα βάθη του, για αυτό και όσοι το έκαναν έκοβαν έναν σταλακτίτη (που μπορεί να είχε κάνει αιώνες να δημιουργηθεί, αλλά στα τέτοια τους) για να αποδείξουν τον άθλο τους. Ένας απο αυτούς, προφανώς ο πιο χαζός, έκοψε έναν σταλακτίτη με μέγεθος κοντά στο μέτρο και πάχος δεκαπέντε με είκοσι πόντους, ο οποίος και ήταν θεόβαρος. Ο μαλάκας αυτός, μια που τον έκοψε και μια που τον άφησε γιατί δεν μπορούσε βέβαια να μεταφέρει τέτοιο νταμάρι στο σκοτάδι μέσα απο το κακοτράχαλο σπήλαιο. Ωστόσο το κομμάτι αυτό σταλακτίτη, παραμένει ακόμα εκει, νεκρό, υπενθυμίζοντας στους επισκέπτες πόσο απίστευτα ηλίθιοι είναι κάποιοι άνθρωποι.

Η διαμονή μου στα Κύθηρα είχε και εκπλήξεις, καθώς συνάντησα έναν φίλο απο το πανεπιστήμιο με τη γυναίκα του και ένα φιλικό τους ζευγάρι και με τους οποίους κάναμε παρέα κάποιες μέρες. Το φιλικό ζευγάρι ήταν ένας Έλληνας και μια Ιταλίδα, που κάναν διδακτορικό μαζί στην Σουηδία. Πρόκειται να παντρευτούνε και καθώς συζητάγαμε κάποιες λεπτομέρειες μας ενημέρωσαν οτι θα παντρευτούνε δυο φορές, μια με ορθόδοξο χριστιανικό γάμο για τους γονείς του άντρα, και μια με καθολικό χριστιανικό γάμο για τους γονείς της κοπέλας. Εντάξει, πόσο για τον πούτσο; Γιατί δεν κάνουν και έναν μουσουλμανικό και έναν βουδιστικό, αν κάποια γιαγιά είχε τέτοιες πεποιθήσεις; Τέλος πάντων δεν μπορούσα να μη κοροιδέψω, αλλά συγκρατήθηκα γιατί δεν τους ήξερα πολύ. Βέβαια λύγισα όταν έμαθα ότι στην Ιταλία, πριν παντρευτεί ένα ζευγάρι, πρέπει να παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια που πραγματοποιεί η καθολική εκκλησία. Τι μαθήματα, θα αναρωτηθεί κανείς; Έλα ντε...Σύμφωνα με την κοπέλα, είναι κάποιες κατευθύνσεις για το τι θα πει γάμος, γιατί τον κάνουμε, πως πρέπει να συμπεριφέρεται ο ένας στον άλλο, ποια τα καθηκοντά του, με λίγα λόγια ένα μάτσο πίπες. Το τραγικότερο και συνάμα αστειότερο όλων, είναι οτι τα σεμινάρια κρατάνε ως και δυο μήνες! Είδατε; τελικά δεν είναι μόνο ο ορθόδοξος γάμος για γέλια.

Αποχαιρετώντας τα Κύθηρα, πέρασα μια βόλτα απο Μονεμβασιά, όπου με θαυμάσαν πολλοί τουρίστες και με τραβούσαν φωτογραφία καθώς ανέβαινα αγέρωχος στο μεγάλο και πανέμορφο κάστρο. Γύρισα στο εξοχικό και έλιωσα το κορμί μου επιτέλους σε μέρη γνώριμα. Μόνο με μυστρί με ξεκολλούσες απο την ξαπλώστρα. Εκεί κύλισε το υπόλοιπο της άδειας, ηρεμα και ωραία, εκτός απο δυο ασήμαντα γεγονότα, που θα αναφέρω μόνο και μόνο γιατί βαριέμαι ΟΙΚΤΡΑ! 

Δεκαπενταύγουστος λοιπον, γιορτή στο μπαρ, τρεις εορτάζοντες, είκοσι άτομα παρέα συν καμια δεκαριά άσχετοι. Πίνουμε τα κέρατά μας.

Σκηνικό 1ο: Σκάει ένας απο τους άσχετους και λέει στον ενα εορτάζοντα, "χρόνια πολλά φιλαράκι με υγεία πάνω απο όλα". Μέσα στη μέθη μου εγώ δεν πολυνιώθω και γυρνάω στον εορτάζονται που είναι κολλητός και του λέω: "Πόσο μπανάλ να σου εύχονται υγεία. Βαρεμάρα, τα ίδια και τα ίδια, κανένας δεν εχει λίγο φαντασία να ευχηθεί κάτι διαφορετικό, ή λίγο πρακτικότητα να ευχηθεί πχ. λεφτά που ειναι και το σημαντικότερο!". Ο τύπος στο μεταξύ μπροστά και εγώ δεν τον είχα πάρει χαμπάρι καν. Με ακούει και μου λέει χαμογελαστά και φιλικά βέβαια γιατί όλοι ειμασταν ντίρλα: 
-"Φιλαράκι το λες μεσα στη μάπα μου για αυτό πρέπει να απαντήσω". 
-"Μη με παρεξηγείς του λέω, όλο τέτοια λέω όταν πίνω, και δεν το ειπα για να σε προσβάλλω, παρά για πλάκα". 
-"Δηλαδή δεν το εννοείς;"
-"Φυσικά και το εννοώ, απλά το είπα για πλάκα και όχι για να σε προσβάλλω".
-"Εντάξει μου λέει αν το πιστεύεις τότε θα σου αποδείξω οτι έχεις λάθος με ενα και μόνο επιχείρημα. Πες οτι εύχεσαι να κερδίσεις το τζόκερ και τελικά κερδίζεις 100 μύρια, και με το που τα παίρνεις σε χτυπάει φορτηγό και βρίσκεσαι ανάπηρος απο το τον αστράγαλο μέχρι το λαιμό, και τρως όλα τα λεφτά σε θεραπείες και φάρμακα, οπότε και που τα κέρδισες τι κατάλαβες; βάλτα στον κώλο σου τώρα!" και γελάει. Γελάω και εγώ.
-"Δηλαδή του λέω, αν ευχηθείς υγεία δεν παίζει ποτέ να σε χτυπήσει φορτηγό;"
-"Εεεεε...εντάξει...παίζει... " μου λέει διστακτικά.
-"Τότε αν σε χτυπούσε και ήσουν στο νοσοκομείο, δεν θα ένιωθες μαλάκας που δεν ευχήθηκες να έχεις λεφτά να πληρώνεις τους γιατρούς και τις θεραπείες;" και γελάω. Γελάει και αυτός. Δεν ξαναμιλήσαμε ποτέ.

Σκηνικό 2ο: το ίδιο βράδυ, στο ίδιο μπαρ, μιλάω με κάτι δικούς μου, και σκάει ένας μεταλάς με μακρύ μαλλί, μπλούζα Thor και μούσια δέκα πόντους με ψιλοτσαμπουκά απο το πουθενά και μας ρωτάει αν κοροιδέψαμε εμείς κάτι γκόμενες που χορεύαν δίπλα, και οτι ακούστηκε ένα "καριόλες" και αν το είπαμε εμείς. Του εξηγούμε ευγενικά μεν οτι "όχι φίλε, αλλά μη μας ζαλίζεις τον μπούτσο" και μας συμπάθησε, οπότε κάθησε για λίγο μαζί μας και μας έβγαλε αδερφές, γιατί ενώ ακούμε και εμείς μεταλ και ροκ, είμαστε με κοντό μαλλί και δεν κυκλοφορούμε με μπλούζες thor, metallica και iron maiden και παντελόνια σωλήνες, γιατί έχουμε ξεπεράσει την τρυφερή ηλικία της ανασφάλειας. Όχι οτι είναι κακό να φοράει κάποιος τέτοια αν του αρέσει το στυλ, αλλά οι κολλημένοι που το θεωρούν de facto οτι μεταλάς = μακρύ μαλλί και attitude οστρογότθου βαρβάρου τύπου: "είμαι άντρακλας και σας γαμάω όλους"  μου τη δίνουν λίγο στα νεύρα. Είναι σαν να λες είσαι άθεος και να σου λένε οτι είσαι σώνει και καλά κομμουνιστής. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Εγώ συγκεκριμένα φορούσα μια ανοιχτόχρωμη ψιλορόζ μπλούζα, σχεδόν άσπρη με γιακά, μέσα στη καύλα. Όλες οι γυναίκες με θέλανε και του το πα για αυτό και μου λέει "απέδειξε το". Πιάσαμε κουβέντα σε τουλάχιστον 10 διαφορετικές άγνωστες γκόμενες και όντως με κοιτάζαν με λάγνο βλέμμα τουλάχιστον 20. Ψάρωσε ο μουσάτος. Εκεί που κοροιδευόμασταν του λέω, "πως σε λένε ρε παλίκαρε τελικά;" μου λέει "Λάζαρο". Γελάω. Εκείνη τη στιγμή είχε έρθει ένας αλλος μακρυμάλλης φίλος του αλλά χωρίς μούσια αυτός και πιο babyface να του δώσει μπύρα και με βλέπει που γελάω και μου τσαμπουκαλεύεται. Στο μεταξύ του ριχνα μισό κεφάλι και ίσως 20 κιλά (όλα ατσάλινοι μυώνες). -"Γιατι γελάς ρε φίλε, τι έχει το Λάζαρος δηλαδη;". Δεν ειναι οτι μου αρέσει να τσαμπουκαλεύομαι, άλλωστε σε καυγάδες δεν μπλέκω γενικά. Αλλά είχα πιεί και δεν μπορώ κιόλας να μου πουλάνε υφάκι τα μυξιάρικα. -"Έτσι γουστάρω του λέω, γιατί το Λάζαρος ειναι αστείο όνομα για μεταλά που το παίζει Τζέγκις Χαν. Εσύ να υποθέσω είσαι η Μαρία η Μαγδαληνή;". Ακούει ο Λάζαρος, γυρνάει, βλέπει το δολοφονικό μου βλέμμα, χαμογελάει, και λέει "Ελάτε ρε μαλάκες να πιουμε καμιά μπύρα γαμώ το Χριστό μου!". Γελάμε. Δεν ξαναμιλήσαμε ποτέ.

Και τώρα κάθομαι εδώ και βαριέμαι, και γράφω. Αλλά βαρέθηκα και να γράφω. Πάω να φάω. Καλό χειμώνα....χαχαχαχα

Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2013

The Showdown...

Λοιπόν πρόσφατα το oneman.gr είχε μια πολύ καλή ιδέα, η οποία βασίζεται στο να φτιάξεις μια τηλεοπτική σειρά από τους καλύτερους χαρακτήρες θρυλικών σειρών και έχει ονομάσει τους πέντε υποψηφίους της. Νομίζω ότι σαν καλοκαίρι που είναι και είμαστε σε φάση χαλαρουίτας, μπορούμε και εμείς να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε και εμείς την δική μας υπεργαμάτη σειρά. Το σενάριο θα είναι ως εξής: Έχουμε δυο πόλεις που απέχουν μεταξύ τους γύρω στα 20 χιλιόμετρα. Στην μια πόλη εδρεύει η οργάνωση επoνομαζόμενη  "The Alliance", μια συμμαχία που ελέγχεται από έξι γαμάτους τύπους και ουσιαστικά ηγείται της πόλης. Στην δεύτερη πόλη διαφεντεύουν τα μέλη μιας εξίσου σημαντικής και δυνατής οργάνωσης που αυτοαποκαλούνται "The Horde". Οι πόλεις έχουν έχθρα και η μία θέλει να καταλάβει την άλλη και να διαλύσει την ομάδα της. Σκοπός μας είναι να φτιάξουμε δυο ομάδες, από τους πιο cool τύπους κάθε ξένης σειράς που ξέρει ο καθένας, σχετικά ισοδύναμες, ώστε η σειρά να έχει ανατροπές, αγωνία και σασπένς, που λίγες σειρές έχουν πιάσει μέχρι τώρα.

Να τονίσω βέβαια, ότι αν θέλαμε να γυρίσουμε την καλύτερη σειρά ever, θα μπορούσαμε απλά να γυρίσουμε τη ζωή μου σε τηλεταινία, πχ "The Alza chronicles" και να έσπαγε ταμία από τώρα μέχρι και την κατάρρευση του Ήλιου μας, αλλά θα ήθελα να επικεντρωθούμε λίγο σε φανταστικούς χαρακτήρες και να αφήσουμε τον ρεαλισμό κατά μέρους.

Ας δούμε όμως πως θα φτιάξουμε αυτές τις δυο οργανώσεις. Ως κατευθυντήρια γραμμή, θα πρότεινα κάθε χαρακτήρας να έχει διαφορετικό ρόλο στη κάθε ομάδα, έτσι που καθεμία να έχει:
  1. Mastermind 
  2. Science Geek
  3. Hitman
  4. Military Leader
  5. Healer
  6. Jester
Τι είναι η κάθε κατηγορία θα εξηγήσουμε στην πορεία. Η επιλογή δυο ομάδων όπως καταλαβαίνετε είναι ιδιαιτέρως δύσκολη καθώς οι υποψήφιοι είναι πολλοί και αξιόλογοι. Ας δούμε την στελέχωση τους όμως, όπως έγινε μετά από έντονη συζήτηση με κάποιους θαυμαστές μου, και ας σχολιάσουμε μετά αυτές τις επιλογές.

Mastermind
Ο εγκέφαλος πίσω από κάθε στρατηγική κίνηση της ομάδας. Όχι απαραίτητα ο αρχηγός, απλά αυτός με την κατάλληλη ευστροφία και διορατικότητα, ώστε να προβλέπει τις αντιδράσεις του αντιπάλου και να σχεδιάζει αντίστοιχη απάντηση.
Alliance: Michael Scofield
Horde: Sherlock Holmes
Δυο τεράστια μυαλά, δυο πνευματικοί ογκόλιθοι, που οι μοίρες τους έκαναν εχθρούς. Αν η τύχη τους έβαζε στο ίδιο στρατόπεδο τότε δύσκολα θα μπορούσε κανείς να τους υπερνικήσει. Ο μεθοδικός τρόπος σκέψης τους, ο απίθανος υπολογισμός όλων των πιθανών εξελίξεων ενός σχεδίου, η φανταστική τους ικανότητα για ανάλυση κάθε λεπτομέρειας σε οποιοδήποτε πρόβλημα, τους κάνει πολύ επικίνδυνους αντιπάλους.

Michael Scofield 
  
(+)  Απόλυτα δομημένη σκέψη και υπέρμετρη διορατικότητα. Έχει ταλέντο στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση πολύπλοκων σχεδίων με χιλιάδες παράγοντες. Ταυτόχρονα διαθέτει τρομερό αυτοσχεδιασμό και μπορεί να ξεπεράσει οποιαδήποτε δυσκολία προκύπτει άμεσα και χωρίς να αποκλίνει από τον αρχικό του στόχο.Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει ανθρώπους για να κερδίσει αυτό που θέλει, και για αυτό σχεδόν πάντα τα καταφέρνει.
(-) Υπερβολική αδυναμία στην αντιπαθέστατη κλαψομούνα γιατρό και τον ντούκι, τρίστοκο αδερφό του.

Sherlock Holmes

(+) Άρχοντας και μάστορας της συμπερασματικής λογικής. Μοναδικός στο να παρατηρεί πράγματα που ο κανονικός κόσμος θα αγνοούσε και να συνδυάζει πληροφορίες για να καταλάβει πως έχει εξελιχθεί ένα γεγονός. Μπορεί να κλάσεις και από αυτό να καταλάβει τι χρώμα παπούτσια φορούσε η μάνα σου πριν 12 μέρες. Καμία κίνηση του εχθρού δεν είναι ανεξήγητη για τον Holmes. Σε αντίθεση με τον αντίπαλό του, δεν είναι τόσο ικανός στο να στήνει ένα σχέδιο από το μηδέν, ωστόσο είναι αξεπέραστος στο να εξηγεί αυτά που βλέπει, προβλέποντας έτσι πολλές φορές την επόμενη κίνηση του αντιπάλου.
(-) Εμμονή με γρίφους και παζλ. Αν του στείλεις ένα πολύ δύσκολο παζλ, ας πούμε μια ολόμαυρη εικόνα 10.000 κομματιών και φάει κόλλημα, παίζει να μείνει στο δωμάτιο του για πάντα μέχρι να το λύσει, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο.


Science Geeks
Ο επιστήμονας της ομάδας. Ικανός να λύσει δύσκολα επιστημονικά προβλήματα και να να εφαρμόσει την γνώση για να εξοπλίσει τους συμπολεμιστές του με πανίσχυρα όπλα και τρελά gadgets  -από σπίρτο που προκαλεί πυρηνική έκρηξη, μέχρι οδοντική κλωστή που κόβει διαμάντι- ώστε να υπερνικήσει τεχνολογικά τον αντίπαλο. 

Alliance: MacGyver
Horde: Dr. Walter Bishop
Οι απόλυτοι γνώστες του κόσμου και των λειτουργιών του. Δεν υπάρχει κάτι για το οποίο να μην ξέρουν πως λειτουργεί, τουλάχιστον σε φυσικό επίπεδο. Κάτοχοι τουλάχιστον 28 πτυχίων ο καθένας, μεταξύ των οποίων τα βασικότερα είναι: φυσική, χημεία, μαθηματικά, βιολογία, γεωλογία, ζωολογία, σεισμολογία, μετεωρολογία, ωκεανολογία και γενικά ότι άλλο σε -ογία υπάρχει.

MacGyver
(+) Απεριόριστη επιστημονική γνώση δεν είναι το βασικό όπλο του MacGyver, αν και το έχει. Το βασικό του χαρακτηριστικό είναι ότι μπορεί να εφαρμόσει την γνώση αυτή, οπουδήποτε, και με οτιδήποτε. Η "μακγκαϊβεριές" που λέγαμε και στο σχολείο, δεν βγήκαν τυχαία. Είναι ικανός να κατασκευάσει έναν αξονικό τομογράφο με μια γόμα, ένα κόκκινο γοβάκι και μια παστή σαρδέλα. Επίσης έχει και εκπαίδευση σαν πράκτορας οπότε ρίχνει ενίοτε και κανα μπουκετίδι.
(-) Αποστρέφεται τα όπλα, γεγονός που τον καθιστά λίγο φλώρο. Τι νόημα έχει να μασάς τσίχλα και να έχεις και κοκαλάκι στα μαλλιά, αν δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον εκτοξευτήρα ρουκετών που θα φτιάξεις από αυτά;

Dr. Walter Bishop
(+) Επίσης απεριόριστη επιστημονική γνώση όχι μόνο από τον δικό μας κόσμο αλλά και απο τους παράλληλους. Ως γνωστόν ο Γουόλτερ έχει συμμετάσχει σε ΚΑΘΕ σπουδαίο πείραμα που έγινε ποτέ, κυρίως στα top secret, και σε κάθε σύμπαν. Έχει πρόσβαση ακόμα και σε "εξωγήινη" τεχνολογία και μπορεί να εξοπλίσει την ομάδα με εξώκοσμης δύναμης gadgetακια. Ο Sherlock τον έχει βάλει να ολοκληρώσει το portal μεταξύ των παράλληλων κόσμων και να φέρει τους Horde των άλλων συμπάντων μαζί του για να νικήσουν τους Alliance εδώ...
(-) Η αφηρημάδα του δεν έχει όρια. Αλλού τον αφήνεις, αλλού τον βρίσκεις. Οι Horde αρχηγοί φοβούνται ότι αργά η γρήγορα θα κάνει καμιά μαλακία και θα πάει στους Alliance χωρίς να το καταλάβει...


Hitman
Ο εκτελεστής. Ο νίντζα της ομάδας. Αυτός που μπορεί να κάνει infiltration και να δημιουργήσει προβλήματα στην αντίπαλη πλευρά, χωρίς να τον πάρουν χαμπάρι. Αθόρυβος, αθέατος, αδίστακτος και ανελέητος, πρέπει να είναι έτοιμος για τα πάντα.
Alliance: Dexter
Horde: Jack Bauer
Οι απόλυτοι assassins. Ψυχροί, αποφασισμένοι και αποδοτικοί. Δώσε τους έναν στόχο και θα τον εκτελέσουν στην εντέλεια, και είτε δεν θα τους καταλάβει κανείς, ή θα αφήσουν ένα σωρό πτώματα πίσω τους. Αυτό εξαρτάται πάντα από αυτούς. Άρχοντες της κάλυψης-απόκρυψης είναι ικανοί να διεισδύσουν σε οποιοδήποτε μέρος ακόμα και αν παρακολουθείται από 200 δορυφόρους, έχει οπλισμένους φρουρούς και είναι δυο χιλιόμετρα κάτω από τη Γη.

Dexter
(+) Το φαινομενικά χαρωπό και καλοσυνάτο προσωπείο μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να αντικατασταθεί απο την αδυσώπητη και αλύγιστη μάσκα του δολοφόνου. Είναι γνώστης πολεμικών τεχνικών, αλλά η δύναμή του έγκειται στο ότι είναι αθέατος και αθόρυβος σαν φάντασμα. Με τον Dexter δεν θα καταλάβεις ποτέ πως βρέθηκες τυλιγμένος με είκοσι μέτρα πλαστικό πάνω σε ένα τραπέζι και πως έγινες μπριζόλες. Είναι μεθοδικός, και δε διστάζει καθόλου προκειμένου να πετύχει τον στόχο του. Είναι το δεξί χέρι του Scofield και οι δυο τους έχουν πάρει ήδη μέτρα για τα φέρετρα όλων των αρχηγών των Horde. Ο Dexter έχει μαζί με τον Bauer, το μεγαλύτερο dps (damage per second) από κάθε άλλον πρωταγωνιστή.
(-) Για να καθαρίσει κάποιον, πρέπει να πληρεί τον κώδικα του Χάρι και να έχει σκοτώσει κάποιον. Έτσι πρώτα θα πρέπει να κάνει ενδελεχή έρευνα στο παρελθόν του στόχου του, το οποίο αφενός μπορεί να του κοστίσει χρόνο και αφετέρου, μπορεί να τον αφοπλίσει, απέναντι σε αντίπαλο που δεν ειναι τελικά δολοφόνος.

Jack Bauer
(+) Αρχικά να πούμε ότι ο Jack είναι μέγιστος πατριώτης και έχει πολεμήσει σε όλους τους σοβαρούς πολέμους στους οποίους συμμετείχε η Αμερική. Έδειξε νωρίς την στρατιωτική του υπεροχή, τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και σαν διοικητής. Μια φορά στην Σομαλία, είχε πιαστεί αιχμάλωτος την ώρα που κοιμόταν, και τον χώσαν σε ένα κλουβί και τον τάιζαν μόνο σούπα για δυο μέρες. Την τρίτη βγήκε σκοτώνοντας και τους 25 φύλακες  και απελευθερώνοντας 48 κρατούμενους. Όλα αυτά τα έκανε χρησιμοποιώντας μόνο το κουτάλι που είχε για την σούπα. Ο Jack εκτός από τρελή πολεμική εκπαίδευση, έχει αστείρευτη μαγκιά. Η ενασχόλησή του με την αντικατασκοπία στη σειρά "24", του έχει μάθει και πολλά στον τομέα της μυστικής και πισώπλατης επίθεσης του αντιπάλου, εκτός από την κατά μέτωπο. Επίσης έχει δίκιο σε όλα. Πολλοί εικάζουν ότι αν οι μαλάκες στην CTU άκουγαν τις συμβουλές του Bauer από νωρίς, η σειρά αντί για 24 θα ονομαζόταν 12...
(-) Ακόμα και αν είχε αρνητικά, δεν θα τα έλεγα, γιατί φοβάμαι μη με βρει...


Military Leader
Κάθε ομάδα φυσικά έχει τον στρατό της, εκτός από τους βασικούς πρωταγωνιστές. Κωλοφάνταρα που πεθαίνουν σαν τις μύγες στην διαρκή αυτή μάχη για επικράτηση. Οι military leaders, είναι οι αρχηγοί των στρατευμάτων. Άνθρωποι με πυγμή και με πολεμικό δαιμόνιο. Σεβαστοί στους στρατιώτες τους και τρομεροί στους εχθρούς τους.
Alliance: Spartacus
Horde: Duncan MacLeod
Κάθε στρατός χρειάζεται έναν αρχηγό. Ένα tank, ένα ντούκι που μπαίνει μπροστά και τραβάει όλο το aggro χωρίς να νιώθει. Κανένας στρατός δεν είχε ποτέ καλύτερους μακελάρηδες από τα δυο αυτά σεβαστά ονόματα. Ο δυναμισμός, το πάθος και η ζωντάνια της νιότης έρχονται αντιμέτωπες με την εμπειρία αιώνων, την απέραντη εκπαίδευση και την αθανασία. Ποιος άραγε θα σταθεί νικητής;

Spartacus
(+) Ανελέητα παθιασμένος με τον στόχο του, που είναι να ελευθερώσει κάθε σκλάβο στον πλανήτη. Γι αυτό για να ενταχθεί στους Alliance, ο Scofield του είπε πως στην πόλη των Horde κρατάνε χιλιάδες σκλάβους. Το τι θα κάνει ο Scofield όταν ο Spartacus το μάθει, δεν έχουμε καταλάβει ακόμα. Το πάθος του όμως αυτό τον κάνει πολύ επικίνδυνο. Αυτό σε συνδυασμό με το ότι είναι ατρόμητος και αψηφά τον θάνατο, ενώ τολμάει όσα δεν τόλμησε ποτέ κανείς, τον έχουν κάνει πολύ αρεστό στους στρατιώτες του, οι οποίοι τον βλέπουν σαν θεό και κάνουν άμεσα ότι τους πει χωρίς πολλές πολλές κουβέντες.
(-) Έχει κολλήσει με την γυναίκα του που την σκότωσαν οι Ρωμαίοι και μας τα χει κάνει τσουρέκια. Όχι ότι δεν γαμάει γενικά, αλλά θα μπορούσε να είναι λίγο πιο ανοιχτόμυαλος αποβάλλοντας έτσι διάφορα κόμπλεξ που του έχουν δημιουργηθεί λόγω αυτού.

Duncan MacLeod
(+) Και μόνο που είναι απόγονος του δοξασμένου Connor MacLeod of the clan MacLeod, αξίζει δόξας και σεβασμού. Λίγοι έχουν την δική του πολεμική εμπειρία, καθώς έχει πολεμήσει σε κάθε εποχή και με κάθε όπλο. Αξεπέραστος στην τέχνη του σπαθιού και αδιαπέραστος από πιστόλια, πολυβόλα και τέτοια αδερφίστικα όπλα, είναι ο "πατέρας" του στρατού των Horde.
(-) Δυστυχώς δεν χρησιμοποιεί άλλο όπλο πέρα από το κατάνα του προγόνου του, για αυτό και συχνά τον βρίσκουν τέζα στο πεδίο μάχης, αλλά ευτυχώς τον μαζεύουν πριν τον αποκεφαλίσουν οι Alliance. Οι αιώνες που έχει στη πλάτη του δυστυχώς δεν του έχουν δώσει και τεράστια σοφία οπότε ο Sherlock δεν τον συμβουλεύεται συχνά, όμως τον συμπαθεί και είναι καλοί φίλοι.


The Healer
Ο γιατρός της ομάδας. Η τελευταία άμυνα απέναντι στους αγαπημένους μας χαρακτήρες και τον θάνατο. Αυτός με την γνώση και την εμπειρία του θα σώνει ζωές και θα δίνει έτσι την ευκαιρία στην ομάδα του να κερδίσει τον αιματηρό πόλεμο.
Alliance: Dr. House
Horde: Jesus
Οι δυο μεγαλύτεροι θεραπευτές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο ένας θεραπεύει μέσω της επιστήμης και της ψυχρής λογικής και ο άλλος με προσευχές και μαγεία. 

Dr. House
(+) Ιδιοφυής γιατρός, που όχι μόνο γιατρεύει τις πιο δύσκολες ιατρικές περιπτώσεις, διατηρώντας έτσι χαμηλά τα ποσοστά θνησιμότητας στην Alliance, αλλά η ομάδα του ασχολείται και στην εντατική, βοηθώντας τους στρατιώτες που τραυματίζονται στις αψιμαχίες μεταξύ των πόλεων. Είναι φανατικός ορθολογιστής και δεν πιστεύει ότι ο Jesus μπορεί να κάνει όλα όσα ισχυρίζεται, ενώ τον κατηγορεί για απάτη και πιστεύει ότι κάποιος επιστήμονας βρίσκεται από πίσω του. 
(-) Είναι λίγο κουτσός και αυτό τον εμποδίζει στο να βρίσκεται στο πεδίο μάχης ώστε να προσφέρει άμεσα τις υπηρεσίες του. Επίσης είναι λίγο πρεζάκι και αν δεν παίρνει τακτικά τη δόση του, γίνεται μαλάκας και αντιπαθητικός.

Jesus
(+) Οι θεραπευτικές του ικανότητες είναι ιδιαιτέρως χρήσιμες για τους Horde, καθώς, δεν χρειάζεται εξοπλισμό για να τις εξασκήσει. Ανάλογα με την περίπτωση ο Jesus κάνει την αντίστοιχη θεραπευτική προσευχή γιατρεύοντας ακαριαία και χωρίς κόπο τον κάθε τραυματία. Η δύναμή του όμως δεν σταματά εκεί. Μια φορά το μήνα μπορεί να καστάρει Ressurect (νεκρανάσταση) και να φέρει κάποιον νεκρό πίσω στη ζωή. Αυτό βέβαια του τρώει όλο το μάννα, για αυτό και μπορεί να φτιάχνει ψωμιά και κρασί για αναπλήρωση (rec). 
(-) Είναι πολυλογάς και προσπαθεί να πείσει όποιον συναντά ότι είναι ο γιος του θεού και μερικές φορές κουράζει ακόμα και τους συναγωνιστές του.


The Jester
Επειδή το χιούμορ είναι must για μας, σε κάθε ομάδα θα υπάρχει ένας χαρακτήρας, ο οποίος θα ανήκει στην οργάνωση σε μια κατώτερη μεν βαθμίδα από τους υπόλοιπους, ωστόσο θα είναι αυτός που θα πετάει τις ατάκες, που θα μας κάνουν να γελάμε και παίζει τελικά να γίνει ο πιο αγαπητός από όλους.
Alliance: Blackadder
Horde: Al Bundy

Ο ένας πιο αστείος από τον άλλο. Από τη μια ο κυνισμός και η ειρωνεία του Blackadder δεν γνωρίζουν όρια και από την άλλη η κωμική απελπισία του Al και της τραγελαφικής οικογένειάς του, κάνουν αφαλούς να λύνονται από τα γέλια. Ένδοξες προσθήκες σε μια κατά τα άλλα σοβαρή και δραματική σειρά.

Τελικό line-up και σύγκριση

                                    Alliance                    Horde
Mastermind                Scofield (9)                Holmes (10)
Science Geek             MacGyver (9)            Walter (9)
Hitman                       Dexter (10)                 Bauer (9)
Military Leader           Spartacus(10)             Highlander(9)
Healer                        House (9)                    Jesus (10)
Jester                         Blackadder (10)          Al Bundy (9)

Σύνολα                         57                               56

Τα σκορ φυσικά ειναι προσωπική μου άποψη και ίσως κάποιοι να ήθελαν να αλλάξουν την θέση κάποιον χαρακτήρων ή ακόμα και να αντικαταστήσουν κάποιους χαρακτήρες. Περιμένω αγωνιωδώς τις προτάσεις και τις ιδέες σας. Επίσης παρακαλώ θερμά τον Snake να συζητήσουμε αν ενδιαφέρεται για την σκηνοθεσία αλλά και την συγγραφή διαλόγων.

Ευχαριστώ.

Credits: Πολλά ευχαριστώ στους φανατικούς μου αναγνώστες και θαυμαστές, Spyro G και στον Valaroma (a.k.a Thanasis o sapios). Ειδικά ο Valaroma έδωσε πολλές ιδέες για την στελέχωση της ομάδας και θα του αφιερώσω το Golden Globe award όταν το πάρουμε.